Akt, Scena

 1 Osob  |                OSOBY~PAN JOWIALSKI~PANI JOWIALSKA, JEGO ŻONA~SZAMBELAN
 2  1, 3 |        ręczę. - I już dawno byłaby pani Januszową, gdyby nie przeciwności,
 3  1, 3 |    tabaczkę czasami.~JANUSZ~W ręku pani szambelanowej szczęście
 4  1, 3 |      rzeczy, chodźmy.~JANUSZ~Służę pani. (postrzegając Ludmira)
 5  1, 3 |         est ordinaire.~JANUSZ~Bądź pani dobrodziejka łaskawa nie
 6  1, 3 |      ludźmi wrócę po niego - służę pani. Wyborna myśl! I Helenę
 7  1, 6 |        SCENA SIÓDMA~Pan Jowialski, Pani Jowialska, Helena, Szambelan.~
 8  1, 6 |      rumiany i żwawy, równie jak i Pani Jowialska, która bardzo
 9  1, 6 |           trochę ubrani, zwłaszcza Pani Jowialska.~PAN JOWIALSKI~
10  1, 6 |          odwlecze, to nie uciecze.~PANI JOWIALSKA~U jegomości zawsze
11  1, 6 |      kładąc okulary) Figle! figle!~Pani Jowialskiej wykrzykniki
12  1, 7 |          SCENA ÓSMA~Pan Jowialski, Pani Jowialska, Szambelan, Helena,
13  1, 7 |         się przyjść do słowa~Ależ, pani synowo, tylko słuchaj: Mądrej
14  1, 7 |     Jowialskich.~P. JOWIALSKA~Oho! Pani synowo.~SZAMBELANOWA~I ojciec,
15  1, 9 |           DZIEWIĄTA~Pan Jowialski, Pani Jowialska, Helena, Szambelan.~
16  1, 9 |        przed oczy~I zapyta jejmość pani,~Z jakich przyczyn wszystkich
17  1, 10|           DZIESIĄTA~Pan Jowialski, Pani Jowialska, Helena, Szambelan,
18  1, 10|       tureckim~A to co?~JANUSZ~Czy pani Szambelanowa nic nie mówiła?~
19  1, 10|       najsłodszy!~P. JOWIALSKI~No, pani Jowialska, dalej w szarawary.~
20  1, 10|            się.~JANUSZ~do Heleny~I pani raczysz...~HELENA~Widzę,
21  1, 10|       wrony, krakaj jak i ony; ale pani Janowa?~JANUSZ~Przyrzekła
22  1, 10|         naszą zabawę.~P. JOWIALSKI~Pani Jowialska, pani Janowa i
23  1, 10|          JOWIALSKI~Pani Jowialska, pani Janowa i Helusia - wszystkie
24  1, 11|         prawej stronie, w rzędzie. Pani Jowialska, Szambelanowa
25  1, 12|           stronie do Heleny~Chciej pani zostać, nie lękaj się, znam
26  1, 12|        dusza posiada i tym z tobą, pani, dawno już mówiłem.~HELENA~
27  1, 13|         Pojmuję bardzo zadziwienie pani, ale łatwo koniec mu położę,
28  1, 13|         sposobach do tejże.~LUDMIR~Pani zapewne będziesz mojego
29  1, 13|     pieścić ucho moje, odkrywa mi, pani, w tobie istotę wyższych
30  1, 13|      LUDMIR~Kto jestem, pytasz się pani. Ach, gdybym to sam mógł
31  1, 14|        pozwolić jedno słowo do tej pani.~LUDMIR~Mów - a prędko!~
32  1, 14|            JANUSZ~Panno Heleno, co pani robisz? Czemu stąd nie odejdziesz?~
33  1, 15|          LUDMIR~podając rękę~Służę pani!~HELENA~Zazdrość! .. Mnie
34  1, 17|          Szambelanowa.~JANUSZ~Ach, pani, pani dobrodziejko łaskawa,
35  1, 17|    Szambelanowa.~JANUSZ~Ach, pani, pani dobrodziejko łaskawa, zmiłuj
36  1, 17|           ten kłopot. - Oto patrz, pani - panna Helena, panna Helena,
37  1, 17|          oknie~O, o! Patrz, patrz, pani - w rękę pocałował!~SZAMBELANOWA~
38  1, 19|    przypasać kazał!... Szczygły! - Pani dobrodziejko, pani łaskawa,
39  1, 19|     Szczygły! - Pani dobrodziejko, pani łaskawa, zmiłuj się nade
40  1, 20|      DZIESIĄTA~Ciż, Pan Jowialski, Pani Jowialska.~JANUSZ~do Jowialskiego~
41  1, 20|     prosząc~Panie dobrodzieju! (do Pani Jowialskiej) Pani dobrodziejko! (
42  1, 20| dobrodzieju! (do Pani Jowialskiej) Pani dobrodziejko! (do Szambelanowej)
43  1, 20|   dobrodziejko! (do Szambelanowej) Pani szambelanowo!~P. JOWIALSKI~
44  1, 20|            pod stół - cicho czeka.~Pani wyszła, drzwi zamknęła;~
45  1, 21|      szambelanie! Panie Jowialski, pani szambelanowo, pani Jowialska -
46  1, 21|      Jowialski, pani szambelanowo, pani Jowialska - razem ich zamknął!~
47  1, 22|            DWUNASTA~Pan Jowialski, Pani Jowialska, Janusz, Szambelan,
48  1, 29|           WIKTOR~jakby nie słyszał~Pani wracasz z ogrodu, używasz
49  1, 29|           tylko złem napełniony, a pani do tego zdajesz się zmierzać.~
50  1, 29|          zmierzać.~LUDMIR~Przynieś pani kilka kwiatów. Jako znawca,
51  1, 29|    człowieku!~WIKTOR~Nie uwierzysz pani, jakie między nami zawsze
52  1, 29|        teraz dla przypodobania się pani gotów udawać.~LUDMIR~na
53  1, 29|             Nieprzebrane koncepta! Pani nigdy byś nie zgadła, widząc
54  1, 29|          WIKTOR~Scenę pisze, ręczę pani.~LUDMIR~Wiktorze!~WIKTOR~
55  1, 29|        Czyś ty oszalał!~WIKTOR~Wie pani, co mi ciągle szepce?~LUDMIR~
56  1, 31|         Helena, Ludmir.~LUDMIR~Cóż pani na to?~HELENA~Ja się pytam.~
57  1, 31|          zoczywszy go obok ciebie, pani, głos tajemny przemówił
58  1, 31|             LUDMIR~Nie chcesz mnie pani rozumieć.~HELENA~Może i
59  1, 32|             Ludmir, Pan Jowialski, Pani Jowialska.~P. JOWIALSKI~
60  1, 34|      odmawiam.~JANUSZ~Zastanów się pani, że pani Szambelanowa...~
61  1, 34|       JANUSZ~Zastanów się pani, że pani Szambelanowa...~HELENA~Wieczny
62  1, 37|            zapomnę się nigdy. Racz pani przebaczyć, uniosłem się
63  1, 38|           Ciż sami. Pan Jowialski, Pani Jowialska, Ludmir.~Pan Jowialski
64  1, 39|        jest sine qua non.~LUDMIR~I pani Jowialska nie dość wyprostowana.~
65  1, 40|         SCENA DRUGA~Pan Jowialski, Pani Jowialska, Ludmir, Wiktor.~
66  1, 40|            czego chcesz! Słyszysz, pani Jowialska - będę wydrukowany!~
67  1, 40|           to jak na lato - prawda, pani Jowialska?~P. JOWIALSKA~
68  1, 45|       Janusz, Szambelanowa.~JANUSZ~Pani dobrodziejko! to nie są
69  1, 46|            z góry na mnie spogląda pani Szambelanowa dobrodziejka.
70  1, 51|           Ciż sami. Pan Jowialski, Pani Jowialska.~P. JOWIALSKI~