Akt, Scena

 501  1, 6 |               niepewna. Lepszy wróbel w garści niż kanarek na powietrzu.~
 502  1, 12|                 zabawy. Kto chce wygrać gąsiora, trzeba ważyć kaczora. Zresztą
 503  1, 30|                wiem także, czy znasz ów gatunek wróbli z małymi czubkami...~
 504  1, 40|          nareszcie nie może;~Schodzi do Gawła i prosi w pokorze:~- Zmiłuj
 505  1, 40|           przysłowia, znasz powiastkę o Gawle i Pawle?~LUDMIR~Znam.~P.
 506  1, 26|              cierpi ptaszków.~SZAMBELAN~Gbur.~HELENA~On nawet nie rozpozna
 507  1, 22|             handlów skutek taki;~Często~Gęsto,~Los szalony~Gdy z rachubą
 508  1, 41|             miał trzy godzin siedzieć w gęstwinie, będę siedział i cierpliwie
 509  1, 53|                 usiedzieć. Wyglądałem z gęstwiny co moment, tak mnie też
 510  1, 2 |           przejrzystym. Ukształcenie za gęstym już werniksem przeciągnęło
 511  1, 11|               gdzieś, hej w ogrodzie, w gienstwinie położyłem mój tłumoczek. (
 512  1, 13|                 odlanie cieniów duszy w giętkie brzmienie mowy, którym raczysz
 513  1, 52|                kochanek do budy. Lepszy gil niż motyl - prawda?~
 514  1, 26|            HELENA~On nawet nie rozpozna gila od szczygła.~SZAMBELAN~Cymbał.~
 515  1, 26|               tego! Pójdziesz mi, panie gilu, do osobnej klatki! Zięba
 516  1, 11|               na stronie~Niedźwiedź acz głaśnie, to w krzyżach trzaśnie.~
 517  1, 32|             niejednym można powiedzieć: Głaszcz ty kotowi skórę, a on ogon
 518  1, 40|               nie wymyśli.~P. JOWIALSKI~głaszcząc pod brodę~No, no, nie gniewaj
 519  1, 13|                 cięży mu na sercu, usta głazem przyciska.~LUDMIR~Kto jestem,
 520  1, 31|              gdyby mi wolno było wykryć głębią mojej duszy, gdybyś chciała
 521 Osob  |                W DOMU P. JOWIALSKIEGO~ ~Głodnego żołądka bajką nie~zabawić,
 522  1, 6 |                 oślina pośród jadła -~Z głodu padła.~P. Jowialska, zdjąwszy
 523  1, 32|                  jednemu gody, drugiemu głody.~LUDMIR~Zapewne, zapewne.~
 524  1, 1 |               było jemu wierzyć! Mnie o głodzie i chłodzie włóczyć się dla
 525  1, 33|            ostry! Ludmirze! głos twój - głosem anioła. Echo jego w mojej
 526  1, 36|                  dalej chodzi. - Wiktor głośniej:~Czy tu dostanie koni do
 527  1, 36|                 złością - kłótnia coraz głośniejsza~Co! I ty, ty mi będziesz
 528  1, 3 |                tego nie lubię. Przy tym główka trochę romansami i poezyjami
 529  1, 53|               głos miły~Myśli niewoli z główki oddaliły;~Lecz niedługa~
 530  1, 47|             uderzenie serca. - Wszędzie głucho, wszędzie ciemno! Odepchnięty,
 531  1, 9 |            adagium Knapijusza; Nie siej głupich, sami schodzą.~P. JOWIALSKA~
 532  1, 9 |            JOWIALSKI~Słuchajcie więc:~- Głupie wszystkie ptaki! -~Rzekła
 533  1, 53|            stronie~Obiecanka cacanka, a głupiemu radość.~SZAMBELANOWA~dawnym
 534  1, 18|                stu czartów! Chciałem, i głupio chciałem, ale teraz nie
 535  1, 3 |                dobre stworzenie: cielę, głupkowaty, bez żadnego zdania, i dlatego
 536  1, 39|                ludzi. Zasłużyłeś na mój gniew, ogromnie zasłużyłeś, a
 537  1, 9 |               niegrzeczna.~P. JOWIALSKI~Gniewa się baba na targ, a targ
 538  1, 40|                 jednę będzie się trochę gniewać.~LUDMIR~Oho!~P. JOWIALSKI~
 539  1, 1 |                płaczu w nieprzebłaganym gniewie wyrzuciły.~WIKTOR~odchodząc~
 540  1, 28|            mimowolny Płomieńca".~WIKTOR~gniewnie~Znowu zaczynasz?~LUDMIR~
 541  1, 53|          JOWIALSKI~Zdybał jak czajkę na gnieździe.~WIKTOR~Osądził za postępowanie
 542  1, 31|          miłości trzeba, aby się twojej godną stała. - Ale i jemu za złe
 543  1, 34|               JANUSZ~Zdawało mi się, że godnie miesce matki zastępowała.~
 544  1, 27|             panna Helena uwłacza swojej godności, pozwalając na ogniste wejrzenia
 545  1, 1 |               najpiękniejszych widoków, godnych twojego pęzla.~WIKTOR~I
 546  1, 1 |            nocleg w karczmie, nie byłże godnym opisania?~WIKTOR~Szkoda
 547  1, 32|                 w małżeństwie - jednemu gody, drugiemu głody.~LUDMIR~
 548  1, 1 |              podparty na ręku, słuchasz godzinami całymi rozmowy chłopów,
 549  1, 3 |                SZAMBELANOWA~Trzy razy w godzinie powie czarno, biało i znowu
 550  1, 28|                 da rozdział XVI.~WIKTOR~Godziż to się?~LUDMIR~Dlaczego
 551  1, 53|               to zawsze. Jednemu szydła golą, drugiemu i brzytwy nie
 552  1, 38|               gościa w domu, nie czyńmy gomonu. Nie pytając się, o co poszło -
 553  1, 38|          prawdzie j dzwoni, ten na guza goni. - Ale inaczej trzeba tę
 554  1, 40|            zając - między stoły, stołki~Gonił, uciekał, wywracał koziołki,~
 555  1, 32|           miłość...~P. JOWIALSKI~Miłość gorąca, sanna droga, krogulcze
 556  1, 5 |            rozsądek odwzajemniać będzie gorące uściski wyobraźni twojej?~
 557  1, 20|            wiele...~Trochę nadto... Ba, gorąco!...~Fraszka! - Małpa nie
 558  1, 38|           LUDMIR~do Wiktora~Ale jakiżeś gorączka!~WIKTOR~do Ludmira~Ty mnie
 559  1, 39|             będzie?~WIKTOR~Puls wolny - gorączki nie ma.~LUDMIR~wyrywając
 560  1, 20|           JOWIALSKI~Na złodzieju czapka gore.~JANUSZ~Takaż to wdzięczność
 561  1, 39|                Van-Dyku?~WIKTOR~Kto? Ta górnolotnym stylem prosząca nawet o
 562  1, 5 |           miłość, ściągając ją ze stref górnych w zmysłowości objęcie! -
 563  1, 47|       przyszłość, który nagrodzi zdroje goryczy pojącej mnie dotychczas, (
 564  1, 15|          doznane z jego powodu, a które gorzko zatruwają jasne dnie wiosny
 565  1, 38|            Dawne przysłowie mówi: Mając gościa w domu, nie czyńmy gomonu.
 566  1, 31|                przebaczenia nie trzeba; goście, przyjemni rodzicom, dobrej
 567  1, 32|                 każdy też to gość miłym gościem. O niejednym można powiedzieć:
 568  1, 24|                Panie Janie, pokaż panom gościnne pokoje~AKT TRZECI~
 569  1, 7 |               zaciszu, przy ślachetnym, gospodarnym mężu, za mało dla jejmość
 570  1, 39|            nasze dzieci. Ona trudni się gospodarstwem - ja piszę. Ty z nami bawisz
 571  1, 32|               dzielę.~LUDMIR~Gdzie taki gospodarz, o gości nie trudno.~P.
 572  1, 24|              żarty w głowie! - Kto jest gospodarzem?~LUDMIR~Mirza Ali Mustafa.~
 573  1, 53|              mówi: Każda Marta znajdzie Gotarta.~JANUSZ~Mam wieś dobrą.~
 574  1, 12|              tylko tytuł.~LUDMIR~Musisz gotować! - Ale słuchajcie, gdzież
 575  1, 24|              Żem zawsze kłamał i kłamać gotowy.~P. JOWIALSKA~Figle! figle!~
 576  1, 12|              gotujesz?~SZAMBELAN~Ja nie gotuję, to jest tylko tytuł.~LUDMIR~
 577  1, 12|           siadaj, kucharzu. A dobrze ty gotujesz?~SZAMBELAN~Ja nie gotuję,
 578  1, 1 |           łokciowymi literami...~LUDMIR~Gotyckimi zapewne, z różnymi...~WIKTOR~
 579  1, 24|               szaleńca, który spokojnie gra komedyją, kiedy mnie jak
 580  1, 20|              raj!~Małpa myśli: "W to mi graj!"~Hajże! - kozły, nurki,
 581  1, 31|                 czystej, wyniosłej, bez granic miłości trzeba, aby się
 582  1, 12|             zostać, nie lękaj się, znam granicę żartu i winne uszanowanie.
 583  1, 3 |       wielbiciela, trawiącego nocy śród grobowców. La!~JANUSZ~Na to się nie
 584  1, 28|       uniesienie uczucia? Ty, który byś groby otwierał, gdybyś wiedział,
 585  1, 22|                I dał,~Co miał.~Grosz na groszu - lichwa czysta,~Jednak
 586  1, 11|               przepędziuł. Wypiułem coś grubo; ba, nie bardzo; na trzech:
 587  1, 25|                 Nie, nie! - Łatwo kijek grubowego... Bodaj cię! Z grubego
 588  1, 25|                 cienki, zje kaduka, kto grubszym zrobi! (po krótkim milczeniu,
 589  1, 1 |               swoich baśni i pokazał mi gruszki na wierzbie. A ja, ja głupi,
 590  1, 3 |                 do obudzenia, jak worek grysu. Hélas!~JANUSZ~Powiedział
 591  1, 2 |               tym wiedział. - Zazdrosny gryzie wargi i milczy, tchórz mundur
 592  1, 35|            Przeklęcie! szczypałbym się, gryzłbym sobie palce ze złości...
 593  1, 36|                  nie mnie.~WIKTOR~Można grzeczniej odpowiadać.~JANUSZ~Jak mi
 594  1, 12|               na Krakowskiem?...~JANUSZ~Grzeczność jest tu prawem.~LUDMIR~Dla
 595  1, 36|           znaczy, że nie potrzebuję być grzecznym z jakimiś awanturnikami,
 596  1, 11|                 w swojej opiece!~LUDMIR~Grześku! Jaśku! a co? Wy spicie
 597  1, 29|                 ziemi chodzi, aż w niej grzęźnie.~LUDMIR~do Wiktora~Gubisz
 598  1, 11|               to...~P. JOWIALSKI~Kiedyś grzyb, leź w kosz - służ panu.~
 599  1, 29|             grzęźnie.~LUDMIR~do Wiktora~Gubisz mnie.~HELENA~Pozwól pan,
 600  1, 28|             naśladowałeś obraz sławnego Guido Reni "Rzeź niewiniątek",
 601  1, 7 |               do gustu.~P. JOWIALSKI~De gustibus non disputandum.~HELENA~
 602  1, 28|        wykształcić.~WIKTOR~Podaj się za guwernera!~LUDMIR~Żeby mnie tylko
 603  1, 33|                 serce, cicho, bijesz za gwałtownie! Zamkniejcie się, oczy;
 604  1, 20|                  Tam palec wsadzi. "Aj, gwałtu! Piecze!"~Nie ma co czekać,~
 605  1, 1 |             ręku~Chmury! Góry! Księżyc! Gwiazdy! - wszystko razem w twojej
 606  1, 9 |                Ale śmielszy stary szpak~Gwiznie, skoczy~Jej przed oczy~I
 607  1, 10|                 delicti.~SZAMBELAN~Hic, haec, hoc.~P. JOWIALSKI~A to
 608  1, 20|            Małpa myśli: "W to mi graj!"~Hajże! - kozły, nurki, zwroty,~
 609  1, 14|           LUDMIR~I okno otwarte.~JANUSZ~hamując złość~Racz, najjaśniejszy
 610  1, 22|                 to szkolne żaki~Biorą z handlów skutek taki;~Często~Gęsto,~
 611  1, 47|            farby wiosennej tęczy, jak w harmoniją siane kolory kwiatów, co
 612  1, 38|               tak na upał.~P. JOWIALSKA~Hę?~P. JOWIALSKI~To tak na
 613  1, 22|                nie umiem.~LUDMIR~Jesteś hebes? Co? (wstając) Dosyć więc
 614  1, 11|              przypominam, byłem gdzieś, hej w ogrodzie, w gienstwinie
 615  1, 3 |             obudzenia, jak worek grysu. Hélas!~JANUSZ~Powiedział mi wczoraj,
 616  1, 3 |            będzie.~SZAMBELANOWA~Tym się Helenie nie podobasz.~JANUSZ~Dlaczego,
 617  1, 52|           JOWIALSKI~Od dawna zostawiłem Helusi zupełną wolą w wyborze męża.~
 618  1, 44|               należy; ja idę przestrzec Helusię, że Ludmir człowiek niebezpieczny;
 619  1, 1 |                 Szandorem, romantycznym hersztem rozbójników, o którym rozpowiadają
 620  1, 10|               Corpus delicti.~SZAMBELAN~Hic, haec, hoc.~P. JOWIALSKI~
 621  1, 39|                 orzeł. Z drugiej strony HILARITAS jedną ręką potrząsa róg
 622  1, 46|           szalenie we mnie zakochany. - Historyją mego życia opowiedziałem
 623  1, 10|           delicti.~SZAMBELAN~Hic, haec, hoc.~P. JOWIALSKI~A to co?~SZAMBELAN~
 624  1, 2 |                miłość złota, i ubogiego hojnie obdarzy, byle świat o tym
 625  1, 3 |            jestem uczciwym dziedzicem i honorowym deputatem. - Ale zdaje mi
 626  1, 47|                  LUDMIR~na stronie~Tego honoru nie spodziewałem się wcale.~
 627  1, 11|             terminowałem u majstrowy na Horoszczyznie. pod numerem sto jeden i
 628  1, 29|                  kiedy czasem opadną na horyzont uczucia mego. Bo któż nie
 629  1, 22|              Janusza z odwróconą twarzą~Hubka jest?~JANUSZ~przez zęby~
 630  1, 53|                O śpiewanie ją zagadnie,~Huknie,~Puknie:~- Ja póty wabię,
 631  1, 20|              Ale potem każę przeciągnąć hultaja za jego niewidzianą bezczelność!~
 632  1, 17|               ogrodzie sam na sam z tym hultajem, jak gdyby nic... jak gdyby
 633  1, 14|            cofając się szybko~Poczekaj, hultaju!~LUDMIR~Precz!~JANUSZ~wracając
 634  1, 11|                razu nie uczyniłam! Tres humble servante!~P. JOWIALSKI~Lepiej
 635  1, 39|               za sobą, z pomocą ślepego HYMENA, starą Jowialską. Dwoje
 636  1, 46|                   Z Jowialskim interesa idą jak najlepiej, szalenie
 637  1, 19|                brzegiem Wisły, gdyż kry idące przewozu na żaden sposób
 638  1, 26|                uczucia już przechodzą w idealizm, dźwięki jego duszy są tak
 639  1, 29|               po najdalszym przestworzu idealizmu, kiedy tymczasem po ziemi
 640  1, 47|              stronie~Nie widzi mnie - w idealnym przestworzu krąży jej dusza.~
 641  1, 5 |                 któremu zamknięty świat ideałów! który znieważa czystą miłość,
 642  1, 12|                wina! (wypiwszy) A teraz idźcie sy het - zostanę z żoną, (
 643  1, 26|                 łatwiej gruby... Gdzież idziesz?~HELENA~Przejdę się po ogrodzie.~
 644  1, 47|            HELENA~na stronie~Otóż jest! Igraszka losu! Ojciec mój swoim odkryciem
 645  1, 36|          drugiego takiego jak ty zrobić igraszkę!~WIKTOR~krzycząc~Nie tak
 646  1, 13|                wędrownika uczynić celem igraszki i szyderstwa.~HELENA~Takie
 647  1, 31|      pochlebstwo! Pomny na lot i upadek Ikara, powinien bym, uchodząc
 648  1, 39|                 obrazu Helena w postaci IMAINACYJI: oczy w niebo zwrócone,
 649  1, 11|              innego!~SZAMBELANOWA~C`est impertinence!~P. JOWIALSKI~Weź, weź!~
 650  1, 11|               odbiera butelka i wkrótce inną przynosi.~P. JOWIALSKI~Muchy
 651  1, 28|                 tylko tymczasem. Dam ci inne, stosowne jakie nazwisko.~
 652  1, 28|             tych papug, Które zowią les inséparables; Szambelanowa, niegdy jenerałowa,
 653  1, 26|                 tu trzeba wziąść się do interesu. Już dłużej wytrzymać nie
 654  1, 28|              pęcherz w peruce, Janusz z intrat rozumny, Helena w eterze
 655  1, 41|              umiem zawiązać i rozplątać intryżkę. Szkoda tylko, że świadkiem
 656  1, 6 |             Trzask! - już w klatce; jak iskra!~HELENA~Słuchaj mnie, ojcze;
 657  1, 38|               tak było - kto o prawdzie j dzwoni, ten na guza goni. -
 658  1, 3 |            tylko swoimi ptaszkami, byle jadł dobrze, spał jeszcze lepiej.
 659  1, 6 |         przyszła pora,~Że oślina pośród jadła -~Z głodu padła.~P. Jowialska,
 660  1, 33|              duszy wiecznie żyć będzie. Jakaż cię to dręczy tęsknota?
 661  1, 1 |              Karpatach będziemy.~WIKTOR~Jakbym tam już był,~LUDMIR~Może
 662  1, 9 |                I zapyta jejmość pani,~Z jakich przyczyn wszystkich gani.~-
 663  1, 1 |                  najupartszy człowieku, jakiego kiedy bogowie na ten padół
 664  1, 44|                compréhensible.~JANUSZ~Z jakiegoż powodu to mówił?~SZAMBELAN~
 665  1, 1 |          zamiast zamków, skał, potoków, jakiejś dzikiej, okropnej i zachwycającej
 666  1, 13|             jesteś, dziwny człowieku? Z jakiejże ciemnej nocy przemawia do
 667  1, 6 |               moich wdzięków!~SZAMBELAN~Jakieś bardzo kwaśne "ach".~HELENA~
 668  1, 1 |            zapewne, z różnymi...~WIKTOR~Jakimi bądź, nieznośny i przeklęty
 669  1, 53|                 papiery w ręku, kulejąc~Jakiż obmierzły, przeklęty dzień
 670  1, 38|                   LUDMIR~do Wiktora~Ale jakiżeś gorączka!~WIKTOR~do Ludmira~
 671  1, 38|            Trzeba mieć przecie uwagę na jakowąś konweniencyją. Mon Dieu!~
 672  1, 11|             Jegomość i ja - przecie nie jakowe zwierzęta...~P. JOWIALSKI~
 673  1, 13|              Dobrą więc jesteś, Heleno. Jakżeś piękna teraz! Ale pieniędzy
 674  1, 45|            SZAMBELANOWA~Je ne plaisante jamais - mawiał pierwszy...~JANUSZ~
 675  1, 7 |           świecie...~P. JOWIALSKI~Bywał Janek u dworu, wie, jak w piecu
 676  1, 3 |                 I już dawno byłaby pani Januszową, gdyby nie przeciwności,
 677  1, 7 |           trzeba. - Bronić przeciw panu Januszowi! Vous figurez-yous? - Dziękować,
 678  1, 3 |                wcale.~LUDMIR~na stronie~Jaromir, Alp, Lara - rozumiem.~JANUSZ~
 679  1, 7 |                 P. JOWIALSKI~Stary, ale jary - lepszy czasem od młokosa.~
 680  1, 53|                rękę~Słuchaj:~Na ciemnym jarzębie~Młody czyżyk siadł przy
 681  1, 11|                 opiece!~LUDMIR~Grześku! Jaśku! a co? Wy spicie jeszcze,
 682  1, 15|                a które gorzko zatruwają jasne dnie wiosny mojego życia.~
 683  1, 47|                się na bryczkę i kazałem jechać, gdzie konie pobiegną. (
 684  1, 28|        milczeniu) Miałem już rozdziałów jedenaście; teraz następuje rozdział
 685  1, 24|                wet, darmo nic - byka za jędyka.~LUDMIR~Nie spałem w ogrodzie,
 686  1, 49|        SZAMBELANOWA~Odpowiadaj, na Boga jedynego, odpowiadaj!~LUDMIR~Jeżeli
 687  1, 11|               pan, proszę, ta suplikuję jegomościów i jejmościanek. A ja jestem
 688  1, 11|             prawdę jak bajkę, mój stary jegomościuniu, bo ja nie wiem, co się
 689  1, 6 |         JOWIALSKI~O, nie uciecze, ręczę jejmości. I stary odmłodnieje, jak
 690  1, 11|                 suplikuję jegomościów i jejmościanek. A ja jestem lgnac Kurek,
 691  1, 35|                 pyta, bo mam rumieniec, jem dobrze i śpię wyśmienicie.
 692  1, 53|             pierwszego mojego męża, śp. jenerała...~JANUSZ~Ale obietnica,
 693  1, 39|                z jednej strony przy nim JENIJUSZ, młodzieniec ze skrzydłami,
 694  1, 11|                 drwicie ze mnie!~JANUSZ~Jesteśmy twoi najuniżeńsi słudzy
 695  1, 13|                ubiór biednego.~HELENA~I jestżeś nim?~LUDMIR~Nie, źle się
 696  1, 24|                 JOWIALSKI~Cóż, Januszu? jeszcześ ponury, (do drugich) Ma
 697  1, 9 |                   często brał na kieł i jeźdźca unosił, ale zawsze stępią,
 698  1, 22|                  Dziwicie się, iż innym językiem przemawiam niż dotąd? -
 699  1, 39|               Śmieją się obadwa.~LUDMIR~Jowialscy nadchodzą; cofniej się wgłąbsz,
 700  1, 49|     SZAMBELANOWA~I wszystko prawda, coś Jowialskiemu powiadał?~LUDMIR~Co do słowa.~
 701  1, 46|                 Gdzież się podział? - Z Jowialskim interesa idą jak najlepiej,
 702  1, 20|            Przyrzekasz? - Inaczej aż do jutra!...~JANUSZ~patrząc na zegarek~
 703  1, 20|              pamięć.~JANUSZ~Jeżeli mnie jutro nie pochowają, wiecznie
 704  1, 13|               mgły lubej tęsknoty, owej jutrzenki boskości.~HELENA~W samej
 705  1, 1 |              LUDMIR~wstając~Niechże cię kaci porwą, przeklęty bazgraczu!
 706  1, 12|            wygrać gąsiora, trzeba ważyć kaczora. Zresztą pamiętaj, że to
 707  1, 25|                 grubego na gruby... czy kaduk nadal, (śmieje się) ani
 708  1, 10|            wszystkie! (do Lokaja) Dajże kaftan!~Ubiera się.~P. JOWIALSKA~
 709  1, 11|             leżąc na kanapie.~Wszyscy w kaftanach tureckich. Czas jakiś milczenie -
 710  1, 13|              HELENA~Jest tylko tlejącym kagańca zarzewiem, nieoczyszczonym
 711  1, 1 |     materyjalnego pokarmu.~WIKTOR~A wy, kałamarzowi i piórowi, tylko powietrzem
 712  1, 12|                Coś brzękła kosa, pewnie kamień. Panie ochmistrzu!~JANUSZ~
 713  1, 28|               Wiktorze! ty masz duszę z kamienia, kiedy tyle skarbów dotknąć
 714  1, 13|          otrętwiałość umysłowa młyńskim kamieniem do ziemi przyciska, mógł
 715  1, 1 |                 pieśni wieszcze - niech kamyki tańcują, drzewa płaczą,
 716  1, 11|             głebi śpi, na znak leżąc na kanapie.~Wszyscy w kaftanach tureckich.
 717  1, 6 |              Lepszy wróbel w garści niż kanarek na powietrzu.~HELENA~Ja
 718  1, 26|         rozumiem.~SZAMBELAN~To dla tych kanarków, co to jeden z czubkiem,
 719  1, 39|               gdzie teraz stojemy, moja kancelaryja - dalej nasze dzieci. Ona
 720  1, 38|                czuby!~Biją skrzydła jak kańczugi,~Dzióbią dzioby,~Drą pazury~
 721  1, 1 |           głowie, (rzucając tłumoczek i kapelusz pod drzewo) Dobrze mi tak!
 722  1, 1 |                 szpencerach, słomianych kapeluszach, tłumaczki na plecach. -
 723  1, 20|              człeka,~Widząc panią raz w kąpieli,~Wlazła pod stół - cicho
 724  1, 22|                   lichwa czysta,~Jednak kapitalista,~Rozważywszy sobie,~Coś
 725  1, 22|               Jak szczęście dogrzeje, i kapłon zapieje! Ale też i przeciwnie,
 726  1, 37|              chcę, ja każę! - cóż to za karczemne obyczaje? Wstydź się waćpan!
 727  1, 1 |           spodziewasz w twoich brudnych karczmach? Czego ty szukasz między
 728  1, 31|                LUDMIR~Zasłużyłżem na tę karę? Także zimna jest i ciężka
 729  1, 34|                 JANUSZ~Taki gość wymaga karku skręcenie! I ty, ty, Heleno,
 730  1, 9 |                  wszystkieście szpakami karmione. "Chcę, nie chcę - a ty,
 731  1, 50|                co?~SZAMBELANOWA~Kochany Karolu!~SZAMBELAN~na stronie~Pójdę
 732  1, 1 |                części prawda... ale i w Karpatach będziemy.~WIKTOR~Jakbym
 733  1, 1 |            Zamki na śnieżnych szczytach Karpatów, nieme świadki przeszłości -
 734  1, 28|                 bo taką rzeczą za każda kartkę chłostałby go kto inny.
 735  1, 35|                w rozpuście, a majątek w karty, staniesz się ofiarą prześladującego
 736  1, 39|                nie umiem robić, chyba w karykaturze.~LUDMIR~Co za myśl!~WIKTOR~
 737  1, 24|          Szalony!~LUDMIR~Gdzie jest mój kasjer? Niech wyliczy temu młodzikowi
 738  1, 38|               wina, z drugiej piwnicy - kasztelańskiego - wiesz?~SZAMBELAN~Wiem.~
 739  1, 20|            waćpan niezgrabność! - mówił kat łotrowi -~Pierwszy raz dzisiaj
 740  1, 20|           dzisiaj wieszam, jestem nowym katem.~- Proszę się nie żenować -
 741  1, 53|         początku,~Dumała gdzieś w swoim kątku,~A gdy czyżyk grzecznie,
 742  1, 40|              pokój, Józieczku, przy tym kawalerze!~P. JOWIALSKI~O, o, raczka
 743  1, 38|              staroświecku. Panie Janie, każ waćpan przynieść butelkę
 744  1, 48|                   Czegóż mam się lękać? Każą stawić mi się przed władzą
 745  1, 10|                na myśl arcyszczęśliwą - kazać go tu przenieść i przebrać
 746  1, 7 |             JOWIALSKI~Jak na niemieckim kazaniu, jak mówi...~SZAMBELANOWA~
 747  1, 1 |                 opis naszej podróży; do każdego rozdziału ty dołączysz rycinę.~
 748  1, 3 |                 zawsze powtarzam; bo ja każdemu prawdę lubię powiedzieć,
 749  1, 4 |                I pod stół wlezę, jeżeli każecie, bylem z wami dzień jeden
 750  1, 21|            zanadto, panie Janie! Zbytek kazi pożytek, jak mówi przysłowie.~
 751  1, 11|        Słyszycie? Chcę zapomnieć! A kto kiedykolwiek mi przypomni, każę mu łeb
 752  1, 11|       Jowialskiego~A to...~P. JOWIALSKI~Kiedyś grzyb, leź w kosz - służ
 753  1, 1 |             Bardzo, bardzo dobrze! - Po kiego diabła mnie było wdawać
 754  1, 9 |               szłapaka - często brał na kieł i jeźdźca unosił, ale zawsze
 755  1, 38|            uderzę!...~Wypijemy sobie po kieliszku i zgoda! Rybom woda, ludziom
 756  1, 26|             SZAMBELAN~Tak będzie cztery kijki jak słupki - rozumiesz?
 757  1, 26|               SZAMBELAN~Bo ja mówiłem o kijku, (po krótkim milczeniu)
 758  1, 22|               Helena i Szambelanowa, po kilku słowach w głębi, wychodzą
 759  1, 14|              chcę żenić się z nią, że z kimkolwiek tak długie rozmowy sam na
 760  1, 3 |                tu zrobić?... Żebym miał kłaki i papier... Albo... wodą
 761  1, 24|             mowy:~- Żem zawsze kłamał i kłamać gotowy.~P. JOWIALSKA~Figle!
 762  1, 24|          dokończając mowy:~- Żem zawsze kłamał i kłamać gotowy.~P. JOWIALSKA~
 763  1, 24|                    Słuchajcie:~- Jeżeli kłamię, niech mnie piorun trzaśnie! -~
 764  1, 22|           rozumu.~P. JOWIALSKI~odurzony kłania się, serio~Najjaśniejszy
 765  1, 11|                 siada. Wszyscy wstają i kłaniają się nisko. Ludmir przeciera
 766  1, 30|                  SZAMBELAN~prosząc~Parę klateczek - raczy pan dobrodziej?~
 767  1, 36|                  Wiktor.~WIKTOR~z kilką klatkami~A, już dłużej i anioł nie
 768  1, 39|           różdżkę palmową, po którą ty, klęcząc, w kaftanie tureckim, w
 769  1, 39|                sceny, przypatruje się i klęczący przy krześle rysuje, potem
 770  1, 15|              pierwszy, że ledwie nie na klęczkach wszyscy błagać musiemy,
 771  1, 28|                 nie może: Jowialski, ów klejnot oryginałów, Jowialska, cień
 772  1, 31|                 Ale nie mam już władzy. Klika dni tu spędzonych, choćbym
 773  1, 37|                co?~SZAMBELAN~przez okno~Kłócą się! Chcą się bić! -~WIKTOR~
 774  1, 38|           klatki.~P. JOWIALSKI~Któż się kłóci? Od fuków przyszło do puków.
 775  1, 30|          Wiktora, na stronie~Chcesz się kłócić?~SZAMBELAN~całując z obu
 776  1, 7 |                zamkniecie i na dziesięć kłódek. (do męża) Waćpan jesteś
 777  1, 7 |                przywiózł na wiązanie.~- Kłódka? Co za myśl! na cóż to,
 778  1, 48|                 poczekaj! Chciałeś mnie kłopotem nabawić, ale ci się nie
 779  1, 32|              też ja się nie naśmiałem z kłopotów Janusza. Sam sobie biedy
 780  1, 28|                Dlaczego nie? Ja zbieram kłosy na moim polu, na polu śmieszności.~
 781  1, 38|                proszę.~SZAMBELANOWA~Bez kłótni, bardzo proszę, bo kwita
 782  1, 36|             JANUSZ~wybuchając złością - kłótnia coraz głośniejsza~Co! I
 783  1, 29|                jakie między nami zawsze kłótnie, lubo pewnie nie ma w świecie
 784  1, 17|             Wziął panią szambelanowę za klucznicę.~SZAMBELANOWA~Idź waćpan
 785  1, 11|                Szambelanowej) Słyszysz, klucznico, weź to wino, a przynieś
 786  1, 1 |                 właściwe nosi nazwisko: kmotr zowie się kmotrem, a łotr
 787  1, 1 |               nazwisko: kmotr zowie się kmotrem, a łotr łotrem; tam w każdym
 788  1, 7 |        JOWIALSKI~Kością w gardle - mówi Knapijusz, nie kołkiem.~HELENA~Ja
 789  1, 9 |                Pewnie, że wiem, adagium Knapijusza; Nie siej głupich, sami
 790  1, 11|               tajony mężczyzn, czasem i kobiet, w ciągu sceny.~MĘŻCZYŹNI~
 791  1, 6 |          drugiej strony, iść za mąż nie kochając - rzecz okropna.~SZAMBELAN~
 792  1, 28|               to nie śmieszność: różnić kochających się wzajemnie.~LUDMIR~Wcale
 793  1, 52|              szydło z worka - ze smyczy kochanek do budy. Lepszy gil niż
 794  1, 7 |                  Co za myśl! na cóż to, kochanie?~- Użyj jej, jak chcesz,
 795  1, 35|         obywatel: cztery konie z kozła, kocz wiedeński, kozak z tyłu,
 796  1, 28|              Każda chwila, spędzona bez kogokolwiek z tego domu, jest stratą
 797  1, 24|                Otóż macie!~P. JOWIALSKI~Koła każę pozdejmować.~LUDMIR~
 798  1, 9 |               Dobry chleb, kiedy nie ma kołacza.~P. JOWIALSKA~Figle! figle!~
 799  1, 15|               HELENA~O! tą trwogą serca kołatać nie można. Dziadunio nie
 800  1, 11|               numerem sto jeden i trzy, kole szynku pana Mikołaja. (do
 801  1, 49|                SZAMBELANOWA~Płynącego w kolebce Cygani złapali?~LUDMIR~Tak
 802  1, 1 |               tylko kilka kroków, panie kolego; dwadzieścia, nie więcej;
 803  1, 5 |              być musi. Wszędzie wytarte koleje; tymi postępuj niewolniczo
 804  1, 13|      ekscentrycznego uczucia zarzewie z kołem toczącym się zmysłowo w
 805  1, 47|          wczoraj moja prababka spadła z kołka! Uchodź, uchodź, nieszczęsny -
 806  1, 30|                Jego kompozycja, pęzel i koloryt zachwycają wszystkich znawców.
 807  1, 13|                HELENA~Jakichże przyczyn kołowrót mógł wyrzucić kostkę takiego
 808  1, 19|          najciemniejsza! Służąca porywa kołyskę z naszym synkiem. Wybiega -
 809  1, 10|      Sporządziłem naprędce arcyucieszną komedyjkę.~SZAMBELAN~Mówże, jestem
 810  1, 19|                jenerał-major Tuz, który komenderował francuską brygadą, złożoną
 811  1, 2 |              dziś dnia porzucam złocone komnaty, przenoszę się pod skromne
 812  1, 40|                 Paweł z wędką siedzi na komodzie.~- Co waćpan robisz? - Ryby
 813  1, 30|                 w którym żyjemy. - Jego kompozycja, pęzel i koloryt zachwycają
 814  1, 29|                za pustota! Nieprzebrane koncepta! Pani nigdy byś nie zgadła,
 815  1, 26|            dlaczego?~SZAMBELAN~W jednym końcu nadpsuty - patrz!~Pokazuje
 816  1, 45|           SZAMBELANOWA~Siadaj waćpan na konia, we wsi stoją dragony; jeżeli
 817  1, 40|               Józieczku, miejże przecie kontenans.~LUDMIR~Ja odejdę, jeżeli
 818  1, 11|              pan, tom pan.~P. JOWIALSKI~kontent~Wypełnij rozkazy najjaśniejszego
 819  1, 22|          wychodzą razem.~LUDMIR~Bardzom kontentny, że tu wszyccy jesteście. -
 820  1, 38|                przecie uwagę na jakowąś konweniencyją. Mon Dieu!~P. JOWIALSKI~
 821  1, 53|             JOWIALSKI~Kto pod kim dołki kopie, sam w nie wpada.~WIKTOR~
 822  1, 32|              chcieć dziewczynę na swoje kopyto przerobić - to jest: sitem
 823  1, 3 |          Rozumny człowiek z wszystkiego korzystać umie.~
 824  1, 7 |                w gardle...~P. JOWIALSKI~Kością w gardle - mówi Knapijusz,
 825  1, 13|         przyczyn kołowrót mógł wyrzucić kostkę takiego skutku?~LUDMIR~To
 826  1, 11|           JOWIALSKI~Kiedyś grzyb, leź w kosz - służ panu.~LUDMIR~Prędzej!~
 827  1, 53|           bawili się i bawią dotąd moim kosztem.~P. JOWIALSKI~Wszyscy tańcowali,
 828  1, 53|           dawnemu.~P. JOWIALSKI~Bliższa koszula niż suknia ciała, mówi przysłowie.~
 829  1, 6 |                tak uparta. O, tak! - Im kot starszy, tym ogon twardszy.~
 830  1, 32|            można powiedzieć: Głaszcz ty kotowi skórę, a on ogon w górę!
 831  1, 38|                   Pójdzie myszka między koty. Kieliszek wadzi, kieliszek
 832  1, 6 |               JOWIALSKI~Między młotem a kowadłem.~HELENA~Może też i matka...~
 833  1, 40|                wilku pacierz, a on woli kozią macierz. Ale chodźmy. Ułożymy
 834  1, 41|              się muszę. Siedziałem ja w kozie, będziesz i ty siedział.
 835  1, 40|                Gonił, uciekał, wywracał koziołki,~Strzelał i trąbił, i krzyczał
 836  1, 35|                obywatel: cztery konie z kozła, kocz wiedeński, kozak z
 837  1, 20|                 W to mi graj!"~Hajże! - kozły, nurki, zwroty,~Figle, psoty,~
 838  1, 1 |             Udamy się w odłogiem leżącą krainę, tam pierwotną naturę śledzić
 839  1, 12|            takie prawo.~P. JOWIALSKI~Co kraj, to obyczaj.~LUDMIR~Trzy!
 840  1, 11|                  JOWIALSKI~To jest wino krajowe.~LUDMIR~Dajcieźe niekrajowego! (
 841  1, 12|                od pieczęci i stróż praw krajowych.~LUDMIR~Czy prawami w piecu
 842  1, 10|                 baszą w jakim nieznanym kraju. - Teraz proszę sobie wystawić
 843  1, 10|        JOWIALSKI~Wleziesz między wrony, krakaj jak i ony; ale pani Janowa?~
 844  1, 12|               raz widziałem w budzie na Krakowskiem?...~JANUSZ~Grzeczność jest
 845  1, 29|               uniesienia władz duszy za krańce dotykalnego, a przynajmniej
 846  1, 53|                śmiele;~Lecz ledwie przy kratce...~Trzask! - czyżyk w klatce.~
 847  1, 53|          mieszkaniem domek mały,~Drobne kratki go składały,~I szczeblikiem
 848  1, 28|                rozumny, Helena w eterze krążąca - wszystko to nie może wymazać
 849  1, 47|                  w idealnym przestworzu krąży jej dusza.~HELENA~na stronie~
 850  1, 6 |             siano.~Uchem strzyże, głową kręci,~I to pachnie, i to nęci.~
 851  1, 20|            Szust! do wanny.~Dalej kurki kręcić żwawo!~W lewo, w prawo,~
 852  1, 39|                nie ma światła i cieniu, kresek tu i owdzie, to wszystko
 853  1, 39|            przyzwoitościach towarzystwa kreski tu i owdzie pociągnięte
 854  1, 38|                 pazury~Aż do skóry.~Już krew kapie, pierze leci -~Z kwoczką
 855  1, 13|                   Sierota więc - między krewnymi, a całkiem obcymi?...~HELENA~
 856  1, 32|             Miłość gorąca, sanna droga, krogulcze pole - niedługo trwają -
 857  1, 11|                  Jesteś, panie, w swoim królestwie.~LUDMIR~W moim? A są w nim
 858  1, 11|               LUDMIR~A jak się zowie to królestwo?~JANUSZ~Tambambuktuhan.~
 859  1, 20|               Jowialski! Łaskawy panie! Królu! Nie powtarzaj tych słów "
 860  1, 22|            urody~Do swego ojca jak dwie krople wody."~O cóż im chodzi?
 861  1, 39|               na nosie, jeżeli notabene krosta jest sine qua non.~LUDMIR~
 862  1, 39|             włosy; pierwej nos, a potem krostę na nosie, jeżeli notabene
 863  1, 9 |           naglić nie będą?~P. JOWIALSKI~Krótko a węzłowato - nie chcesz
 864  1, 9 |                Biada temu domowi, gdzie krowa dobodzie wołowi - dawne
 865  1, 11|               nic... Ba, prawda: kwartę krupniczku.~Ziewa.~P. JOWIALSKI~na
 866  1, 42|            SZAMBELAN~Przymusi?~WIKTOR~I krwawo, okropnie.~SZAMBELAN~Tylko
 867  1, 47|               nie sam jeden ulegasz pod krwawym ciosem. - Serce Heleny towarzyszyć
 868  1, 42|                  SZAMBELAN~Tylko proszę krwi nie wspominać, bo zaraz
 869  1, 9 |                 słowa~Jaki taki~Dalej w krzaki;~Miłość własną ma i ptak.~
 870  1, 26|                 oparłszy się na poręczy krzesła, patrzy na robotę ojca.~
 871  1, 22|             mnie! (wyciąga się na dwóch krzesłach) Och i Mistrzu, fajki!~SZAMBELAN~
 872  1, 12|              nadto! to strach!~LUDMIR~z krzesłem w ręku postępuje. Janusz
 873  1, 19|               trwoży. - "Woda! Woda!" - krzyczą... Zrywamy się - woda już
 874  1, 40|          koziołki,~Strzelał i trąbił, i krzyczał do znoju.~Znosił to Paweł,
 875  1, 19|                  biegnie, morbleu, skąd krzyk. Ja mdleję! - Przyszłam
 876  1, 53|             ośmielasz się żądać, abym z krzywdą własnego syna i wbrew jego
 877  1, 35|             ekstrakt tabularny czysty - krzywią się, przeglądają, przenicują.
 878  1, 30|            pociągając za sobą~Zobaczysz krzywonosa rzadkiej piękności, jak
 879  1, 11|            Niedźwiedź acz głaśnie, to w krzyżach trzaśnie.~LUDMIR~A, moi
 880  1, 11|                 za nimi przy stoliku, z książką w ręku, Ludmir w środku
 881  1, 30|              całuje go z obu stron) Pan książki piszesz?~WIKTOR~O, pisze!
 882  1, 39|             płomieniem na głowie, u nóg księgi i orzeł. Z drugiej strony
 883  1, 1 |        tłumoczkiem w ręku~Chmury! Góry! Księżyc! Gwiazdy! - wszystko razem
 884  1, 39|                 przepiórką, Szambelan z księżycem w ręku - pierwsza ZŁOŚLIWOŚCI,
 885  1, 13|             mógł wiedzieć!~HELENA~Słowa kształtem proste - splątaną stają
 886  1, 5 |               nie świetnego nadobnością kształtu, nie świetnego urodzeniem
 887  1, 2 |            słowem, wszystko zlewa się w kształty przyzwoitości. W każdym
 888  1, 34|                HELENA~Wieczny postrach, któregoś waćpan bardzo nieślachetnie
 889  1, 6 |               to pachnie, i to nęci.~Od któregoż teraz zacznie,~Aby sobie
 890  1, 1 |         przypomnieć te wszystkie słowa, którymi dnie całe jak syrena...~
 891  1, 13|              wesołość zawsze; zawsze ją ktoś opłacić musi. Nieszczęściem,
 892  1, 12|             effendi wojny.~LUDMIR~A! do kuchni i do wojny! - Do siekaninki
 893  1, 12|             poddani poparzą.~LUDMIR~Ale kuchnią lubię, siadaj, kucharzu.
 894  1, 9 |           przysłowiach! Ho, ho! Także - kuchta do patyny! (do Heleny) A
 895  1, 38|                  dolej szczerze,~Bo cię kuflem w łeb uderzę!...~Wypijemy
 896  1, 24|               Człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi.~JANUSZ~Nim ta myśl
 897  1, 42|               nie spyta - nikt nie chce kupić.~WIKTOR~Ale wydrzeć, wydrze.~
 898  1, 20|                  Szust! do wanny.~Dalej kurki kręcić żwawo!~W lewo, w
 899  1, 38|          Słuchajcie:~Na dziedzińcu przy kurniku~Krzyknął kogut - kukuryku!~
 900  1, 11|                 bardzo; na trzech: dwie kwarty wódki, (zadziwienie wszystkich
 901  1, 6 |                 SZAMBELAN~Jakieś bardzo kwaśne "ach".~HELENA~Nienajsłodsze,
 902  1, 29|               przyspieszać zniszczenie. Kwiat, gdy raz opadnie, przyszłości
 903  1, 1 |             boskiże to widok? Ten dom w kwiatach - ta rzeka - drzewa - dalej
 904  1, 40|              Gdy aż do znoju swawolił z kwiatkami,~Nadszedł starzec, co kosą
 905  1, 1 |                 rwiące czarne świerki i kwieciste róże razem - do nowych dzieł
 906  1, 1 |            autorowie wolemy trzymać się kwiecistych nicości - łatwiej stroić
 907  1, 38|             krew kapie, pierze leci -~Z kwoczką uszedł rywal trzeci.~A wtem
 908  1, 10|         JOWIALSKI~A to co?~SZAMBELAN~Po łacinie.~Jowialski wzrusza ramionami.~
 909  1, 13|               każde uderzenie w ogniwo, łączące ekscentrycznego uczucia
 910  1, 28|              myśli, że ma rozum. Helena ładna, w głowie trochę przekręcono,
 911  1, 26|                 HELENA~To będzie bardzo ładne.~SZAMBELAN~zawsze strużąc
 912  1, 47|          dzisiaj jutrzenka zajaśniała - łagodny wietrzyk szczęścia pieszczotliwie
 913  1, 13|          towarzyskość ołowianym więziła łańcuchem.~LUDMIR~Zdaje się, iż to:
 914  1, 6 |                   po dwa ptaszki na raz łapać będzie.~HELENA~całując go
 915  1, 3 |                na stronie~Jaromir, Alp, Lara - rozumiem.~JANUSZ~To być
 916  1, 21|        JOWIALSKI~Jeden sa, sa! drugi do lasa. Hola, stójcie! Wielki kuchmistrz
 917  1, 22|               Naszej niezmiennej ku wam łasce i życzliwości.~Zadziwienie
 918  1, 4 |           jakichże ludzi wiedziesz mnie łaskawie! Jakiś pan Jowialski - co
 919  1, 20|                 Znowu! Panie Jowialski! Łaskawy panie! Królu! Nie powtarzaj
 920  1, 40|             jeszcze w głowie chychotki, łaskotki.~P. JOWIALSKI~Ja na to jak
 921  1, 7 |          jejmość panny, która pod nieba lata, kiedy po ziemi chodzić
 922  1, 43|               jak, co? - jakże mi łydki latają! - I on sam nie bardzo bezpieczny,
 923  1, 40|            Często zbyt płoche pochwalać latanie,~Ale słuchając niejednej
 924  1, 26|                czubkiem, drugi z ciemną łatką. Wiesz?~HELENA~Wiem.~SZAMBELAN~
 925  1, 40|               JOWIALSKI~Ja na to jak na lato - prawda, pani Jowialska?~
 926  1, 26|               dowiedzieć.~SZAMBELAN~Nic łatwiejszego.~HELENA~Starać się będę
 927  1, 48|                 to znowu żart za gruby! Łba mi nie utną, ale zawsze
 928  1, 12|         przysłowie mówi: Gdy panowie za łby chodzą, poddanemu włosy
 929  1, 40|               mi na górze szyby z okien lecą. -~A na to Gaweł: - Wolnoć,
 930  1, 38|                  Już krew kapie, pierze leci -~Z kwoczką uszedł rywal
 931  1, 11|                 zabawa.~SZAMBELAN~I tak ledwo żyję z radości.~LUDMIR~stawia
 932  1, 12|                 Chciej pani zostać, nie lękaj się, znam granicę żartu
 933  1, 44|                człowiek niebezpieczny - lękam się zemsty. - Biada wam!" -
 934  1, 44|               gości, albo użyć ogólnego lekarstwa, jak mawiał pierwszy mój
 935  1, 44|               Tak jest. - A tym ogólnym lekarstwem jest: cierpliwość.~JANUSZ~
 936  1, 7 |             tylko proszę matki, aby tak lekce nie ważyła szczęścia mojego.
 937  1, 3 | niesprawiedliwość ludzi, a nawet może i lekka zgryzota sumienia, jak to
 938  1, 39|         uwieńczony unosić się będzie na lekkiej chmurze; z jednej strony
 939  1, 53|             czyżyk dość długo, a potem,~Lekkim zbliżywszy się lotem,~Nuci,
 940  1, 9 |               Bośmy ślepi?~A któż widzi lepiéj?~- Ja, bo bez słońca pomocy~
 941  1, 34|                JANUSZ~Kto inny znajdzie lepsze.~HELENA~Być może.~JANUSZ~
 942  1, 9 |                smyczy!" Ale jak się nic lepszego nie nadarzy - "chodź i waszeć
 943  1, 29|                 pewnie nie ma w świecie lepszych przyjaciół. Ludmir wszystko
 944  1, 28|                 tych papug, Które zowią les inséparables; Szambelanowa,
 945  1, 28|           Ludmir z środkowych, Wiktor z lewych drzwi, później trochę.~LUDMIR~
 946  1, 11|                 JOWIALSKI~Kiedyś grzyb, leź w kosz - służ panu.~LUDMIR~
 947  1, 11|             środku w głebi śpi, na znak leżąc na kanapie.~Wszyscy w kaftanach
 948  1, 1 |          Wiktorze! Udamy się w odłogiem leżącą krainę, tam pierwotną naturę
 949  1, 10|               bo opodal w krzaku próżna leżała butelka.~P. JOWIALSKI~Corpus
 950  1, 25|                 przy stoliku, na którym leży kilka patyków, i nucąc,
 951  1, 22|                 miał.~Grosz na groszu - lichwa czysta,~Jednak kapitalista,~
 952  1, 47|         dziewiczej piersi radosne serca liczą uderzenia.~HELENA~Okropny
 953  1, 34|            HELENA~Wątpię.~JANUSZ~Jednak liczne dowody...~HELENA~O które
 954  1, 3 |              stary Jowialski, który bez licznego towarzystwa obejść się nie
 955  1, 53|               młody.~Pokarm był piękny, liczny, dorodny,~A czyżyk głodny.~
 956  1, 29|           której dobre mniemanie zawsze liczyć będę za jedne z najkosztowniejszych
 957  1, 29|               jedną doskonałą całością. Liliją czystej białości zasłoniłam
 958  1, 47|               Błagałem o serce, o jedno litosne uderzenie serca. - Wszędzie
 959  1, 49|                    LUDMIR~U pana Żaby w Litwie.~SZAMBELANOWA~I ten później
 960  1, 9 |               jaki smuklejszy modniś, z loczkiem na czole, z zakręconym wąsikiem,
 961  1, 38|               WIKTOR~do Ludmira~Ty mnie lodem dziś nie okładasz.~SZAMBELANOWA~
 962  1, 46|             podobno skała, o którą moje łódkę roztrzaskam. (po krótkim
 963  1, 44|                 z całą cierpliwością na lodzie osiędę.~SZAMBELAN~Rzecz
 964  1, 10|                gadania - wszystkie! (do Lokaja) Dajże kaftan!~Ubiera się.~
 965  1, 12|            szynki więcej!~Szturkają się łokciami, nareszcie Szambelan idzie
 966  1, 29|                 podają.~Ludmir trąca go łokciem.~Nie przypuszcza żadnego
 967  1, 1 |                 Więc wyrysuję, wyrysuję łokciowymi literami...~LUDMIR~Gotyckimi
 968  1, 53|                 niego. Lecz - o, smutny losie!~O, nadziejo marna!~Dużo
 969  1, 19|             Wtem koło północy - hałas - łoskot, szum nadzwyczajny budzi
 970  1, 47|          nieszczęśliwy, ofiaro czarnych losów! Lecz w chwili wiecznego
 971  1, 31|               nie pochlebstwo! Pomny na lot i upadek Ikara, powinien
 972  1, 53|            potem,~Lekkim zbliżywszy się lotem,~Nuci, śpiewa, bawi,~O miłości
 973  1, 24|                komedyją, kiedy mnie jak łotra ze wsi przyprowadzono. -
 974  1, 1 |               zowie się kmotrem, a łotr łotrem; tam w każdym wyrazie jest
 975  1, 20|               niezgrabność! - mówił kat łotrowi -~Pierwszy raz dzisiaj wieszam,
 976  1, 40|             waćpan robisz? - Ryby sobie łowię.~- Ależ, mośpanie, mnie
 977  1, 40|                 nos kapie.~Zerwał się z łóżka i pędzi na górę.~Sztuk!
 978  1, 26|                 Co teraz wiszą nad moim łóżkiem.~HELENA~To będzie bardzo
 979  1, 42|           SZAMBELAN~Jest podobno... pan Lu... Ludmir.~WIKTOR~oglądając
 980  1, 9 |              wspak,~To nie chluba,~Sowo luba.~Możeś mądra - niech tak
 981  1, 28|           przenieść do twojego cichego, lubego pokoiku, do twoich ołówków,
 982  1, 13|        materyjalizmu, wyrywa nas z mgły lubej tęsknoty, owej jutrzenki
 983  1, 29|             ukontentowanie mieć z panem Ludmirem, wcale inny wróżyłam charakter.~
 984  1, 30|             podobało się dowcipnie panu Ludmirowi wymieniać, jestem dopiero
 985  1, 38|          kieliszku i zgoda! Rybom woda, ludziom zgoda, bez niej nic. Proszę
 986  1, 53|                nadziejo marna!~Dużo tam łupek, a niewiele ziarna.~Westchnął
 987  1, 22|             mądry głupi, gdy go nędza z łupi - bo: Lepszy funt szczęścia
 988  1, 11|            Kurek, szwiec. A byłem sy we Lwowie w terminie, u majstra...
 989  1, 43|                 Ale jak, co? - jakże mi łydki latają! - I on sam nie bardzo
 990  1, 22|             strzepnął i skarbem nabytym~Łzy ocierając, powąchał go przy
 991  1, 24|                  JANUSZ~na stronie~Otóż macie!~P. JOWIALSKI~Koła każę
 992  1, 40|                pacierz, a on woli kozią macierz. Ale chodźmy. Ułożymy sobie
 993  1, 13|                moich ust, niestety! Mam macochę - więcej mówić nie potrzebuję;
 994  1, 34|            JANUSZ~Wola rodziców.~HELENA~Macochy.~JANUSZ~I ojca.~HELENA~Wcale
 995  1, 9 |                chluba,~Sowo luba.~Możeś mądra - niech tak będzie,~Lecz
 996  1, 7 |             pani synowo, tylko słuchaj: Mądrej głowie dość na słowie...~
 997  1, 9 |              niech tak będzie,~Lecz twą mądrość kryje cień,~A tymczasem
 998  1, 10|                ma cierpliwości, tyle ma mądrości - mówi przysłowie.~JANUSZ~
 999  1, 22|                  odkupię przysmaczek.~- Mądryś! - odpowie właściciel kiełbasy -~
1000  1, 5 |              nie świetnego urodzeniem i majątkiem, nie - nie takiego pragnę.
1001  1, 46|                uprzedzeń, tyczących się majątku i urodzenia. Kilka dni jeszcze,