Akt, Scena

1002  1, 12|              LUDMIR~Trzy! bagatela! Mój majster miał jednę, a Boże zmiłuj
1003  1, 11|               tylko taki terminowałem u majstrowy na Horoszczyznie. pod numerem
1004  1, 12|                wstając) Kto wspomniał o majstrze?~P. JOWIALSKI~Żaden dworak
1005 Osob  |          zabawić, racją nie odbyć.~And. Maks. Fredro~
1006  1, 24|             jestem amator poezyji, on - malarstwa; ja zowie się Ludmir, on -
1007  1, 39|               będą.~LUDMIR~Nie ma jak z malarzami mieć do czynienia; to są
1008  1, 30|                Jeden z najsławniejszych malarzy.~SZAMBELAN~Hm!~LUDMIR~Skończył
1009  1, 41|             komedyji nie wsadzi z twoją Małgosią razem, to się bardzo mylisz, (
1010  1, 44|           odkryciem do tego zera. C`est malheur!~SZAMBELAN~Radźcie teraz.
1011  1, 3 |                Na to nie pozwolę. C`est malhonnete.~JANUSZ~Albo... hm, hm...
1012  1, 30|              oczy śmieją na wspomnienie malowania.~SZAMBELAN~Zatem mogę się
1013  1, 29|           najlepiej dobrać ich kolory i malowny nadać kształt wonnemu bukietowi. (
1014  1, 12|             będą. (do Janusza) A ty, co małpę udajesz, jaką raz widziałem
1015  1, 20|             szczęśliwa. -~Tak to zwykle małpom bywa.~P. JOWIALSKA~O, dlaboga!
1016  1, 24|              taki diabeł czarny, jak go malują.~JANUSZ~Oj, czarny, czarny,
1017  1, 30|                malujesz?~WIKTOR~Owszem, maluję: przesadną byłoby skromnością
1018  1, 30|         przyjaciela.~SZAMBELAN~Więc nie malujesz?~WIKTOR~Owszem, maluję:
1019  1, 39|          spuszczone, korona na głowie z małych figurek, wychodzących z
1020  1, 30|               znasz ów gatunek wróbli z małymi czubkami...~Odchodzą na
1021 Osob  |                 SZAMBELANA Z PIERWSZEGO MAŁŻEŃSTWA~JANUSZ~LUDMIR~WIKTOR~LOKAJ~
1022  1, 22|              się wznieci,~Jak to między małżeństwem raz poszło o dzieci.~Mąż
1023  1, 32|          westchnąć, i szczerze, bo to w małżeństwie - jednemu gody, drugiemu
1024  1, 3 |                 swojego najukochańszego małżonka; na nic nie ma już czucia
1025  1, 21|             Janie!~SZAMBELAN~Cóż złego, mamuniu?~SZAMBELANOWA~Mój pierwszy
1026  1, 29|                  której być znanymi nie mamy zaszczytu, a której dobre
1027  1, 11|            śmieje się,~P. JOWIALSKI~Sen mara, Bóg wiara - najjaśniejszy
1028  1, 13|           siebie przed zimnymi zarysami marmurowych kolei, w których mnie towarzyskość
1029  1, 53|               smutny losie!~O, nadziejo marna!~Dużo tam łupek, a niewiele
1030  1, 53|               bo przysłowie mówi: Każda Marta znajdzie Gotarta.~JANUSZ~
1031  1, 49|                 odchodzę, ty stoisz jak martwy. Mon fils!~LUDMIR~Zadziwienie -
1032  1, 5 |               milczeniu~Ale wszystko to marzenie, zimni ludzie szaleństwem
1033  1, 28|         stosowne.~LUDMIR~Rozdział XIV: "Maskarada", etc. - Rozdział XV: "Helena"...
1034  1, 13|         toczącym się zmysłowo w obrębie materyjalizmu, wyrywa nas z mgły lubej
1035  1, 1 |               tak jesteście chciwi tego materyjalnego pokarmu.~WIKTOR~A wy, kałamarzowi
1036  1, 13|                to: jest, które działa w materyjalnej bryle pana Janusza, pokryte
1037  1, 40|                 Ale słuchając niejednej matrony,~Trzeba wyznać z drugiej
1038  1, 20|            jenerał-major Tuz, zwykł był mawiać:~dowód dobrego wychowania -
1039  1, 19|                 morbleu, skąd krzyk. Ja mdleję! - Przyszłam do siebie na
1040  1, 2 |                być zawsze podwójne, jak medale mieć dwie strony. - Komedyja
1041  1, 38|              sobie:~- Przedrzeźniał się mej osobie.~- Moi panowie -~
1042  1, 31|              rozkosz, i najboleśniejsza męka.~HELENA~Panie Ludmirze,
1043  1, 15|                 Janusz, którego brać na męki zazdrość zaczyna.~HELENA~
1044  1, 39|                zechcesz. - U nóg Heleny MELANCHOLIJA - siedzi zamyślona nad trupią
1045  1, 1 |               drogi~Z przestrachu traci męstwo...~WIKTOR~Powiedz mi, po
1046  1, 13|                teraz kolej nurzać się w mętnym morzu podziwienia.~HELENA~
1047  1, 11|               Śmiech ciągły, ale tajony mężczyzn, czasem i kobiet, w ciągu
1048  1, 7 |                 ślachetnym, gospodarnym mężu, za mało dla jejmość panny,
1049  1, 29|            dostrzec może, tak jak oko w mgłę rzucone, kiedy ściga światełko,
1050  1, 47|                  piękna Heleno, niech w mglistym życiu gwiazda nadziei dla
1051  1, 13|             materyjalizmu, wyrywa nas z mgły lubej tęsknoty, owej jutrzenki
1052  1, 39|                nawet o śklankę wody, ta miałaby ci się podobać?~LUDMIR~Śmiesznym
1053  1, 49|                Barbara Bobkówna.~LUDMIR~Miałażby jaką wiadomość o moich rodzicach?... (
1054  1, 39|              Powiedzże mi, dlaczego nie miałbym się ożenić?~WIKTOR~Czy ty
1055  1, 28|           romansowego nie potrafisz. Ty miałbyś pojąć, co to jest uniesienie
1056  1, 40|                czynić będą.~LUDMIR~Jaką miarką mierzysz, takąć odmierzą.~
1057  1, 32|                przysłowie. Gdyż zapewne miarkowałeś, że między nim a Helusią...
1058  1, 1 |             Wiktorze, bo z twojej uwagi miarkuję, żeś jeszcze diable głodny. -
1059  1, 40|                 P. JOWIALSKA~Józieczku, miejże przecie kontenans.~LUDMIR~
1060  1, 6 |               się z tobą zupełnie w tej mierze.~HELENA~Im starszą będę,
1061  1, 40|                będą.~LUDMIR~Jaką miarką mierzysz, takąć odmierzą.~P. JOWIALSKI~
1062  1, 31|                 mam władzy wyrwać się z miesc uświetnionych przytomnością
1063  1, 2 |            Poszedł - szkoda! Za ostro z miesca go zażyłem; wielka dla mnie
1064  1, 31|              pojęłabyś, jak obok siebie mieścić się mogą; i najsłodsza rozkosz,
1065  1, 48|              stawić mi się przed władzą miescową - mam papiery jasno świadczące... (
1066  1, 53|                 ciekawość nie mogłem na miescu usiedzieć. Wyglądałem z
1067  1, 3 |               warunek, iż póty przy nim mieszkać będziemy, póki Helena za
1068  1, 39|      najszczęśliwiej. - W tych pokojach mieszkamy, tam, gdzie teraz stojemy,
1069  1, 47|                 przestrachem spokojnych mieszkańców...~HELENA~Ha! Szandor!~LUDMIR~
1070  1, 53|            mieszkaniu ziarna wiele.~Tym mieszkaniem domek mały,~Drobne kratki
1071  1, 53|            ptaszyna ma w udzielę~W swym mieszkaniu ziarna wiele.~Tym mieszkaniem
1072  1, 11|               Czas jakiś milczenie - na migi rozmawiają i poprawiają
1073  1, 12|             drzwiach~Kto nie ma zbroje, mijaj boje.~JANUSZ~cofając się~
1074  1, 11|                i trzy, kole szynku pana Mikołaja. (do starej Jowialski) Jejmoscunia
1075  1, 42|               Panie szambelanie! Dłużej milczeć sumienie mi nie każe. Zwierzę
1076  1, 24|           wszystkich spogląda. - Chwila milczenia.~LUDMIR~Bliżej!~WIKTOR~I
1077  1, 30|           WIKTOR~do Ludmira, na stronie~Milczże, przeklęty człowieku!...~
1078  1, 1 |          organista, organista! ten wart milijona, ten cię unieśmiertelni -
1079  1, 47|          kolebki w odmęt świata, między milijonami ludzi szukałem człowieka -
1080  1, 22|          Usiłowania wasze, panowie Moi, miłymi są sercu Naszemu ojcowskiemu.
1081  1, 26|                tak czyste, tak lube, iż mimowolnie słuch zachwycony pociągają
1082  1, 28|           będzie koroną dzieła: "Powrót mimowolny Płomieńca".~WIKTOR~gniewnie~
1083  1, 11|         wszystkich wzrastające) garniec miodu, dwa garce piewa i więcej
1084  1, 9 |              SZAMBELAN~Powiada, że ja i miotła - obojeśmy sprzęty domowe.~
1085  1, 21|                 o swojego pana, sułtana mirzę...~
1086  1, 11|              rozkazywać?~JANUSZ~Możesz, mirzo Ali Mustafo.~LUDMIR~I wszyćko,
1087  1, 12|                 Och, czy dlatego, że ty Mistrzem?~P. JOWIALSKI~Jest to urząd,
1088  1, 6 |            wzbraniała i tych trzech dni mizernych zwłoki, o które błagałam.~
1089  1, 44|              człowiek stara się podobać młodej pannie - masz rywala i cóż
1090  1, 7 |             Janusz młody - prawda; ależ młodość nie jest rękojmią szczęścia
1091  1, 39|               strony przy nim JENIJUSZ, młodzieniec ze skrzydłami, płomieniem
1092  1, 40|              zaczęły motyle.~Wtem jakiś młodzik na fijałku siada~I tak powiada:~-
1093  1, 24|              kasjer? Niech wyliczy temu młodzikowi dwieście bizunów w pięty.~
1094  1, 7 |                 jary - lepszy czasem od młokosa.~HELENA~Przystojny? - to
1095  1, 6 |            niemało.~P. JOWIALSKI~Między młotem a kowadłem.~HELENA~Może
1096  1, 13|           którego otrętwiałość umysłowa młyńskim kamieniem do ziemi przyciska,
1097  1, 1 |                 Przekonasz się, że jest mnóstwo najpiękniejszych widoków,
1098  1, 39|                 Wiktor śmieje się coraz mocniej za każdym słowem Ludmira.~
1099  1, 9 |                HELENA~Jestże to w mojej mocy? Zawisłamże tylko od siebie?~
1100  1, 47|              towarzyszyć ci będzie. Jej modły ulatywać będą nad twoją
1101  1, 9 |               Trafi się jaki smuklejszy modniś, z loczkiem na czole, z
1102  1, 15|        odświeżymy duszy spiekotę. - Ale mogęż spytać o nazwisko?~LUDMIR~
1103  1, 15|                  tym lepiej.~LUDMIR~Nie moglibyśmy wejść do ogrodu, odpocząć
1104  1, 5 |                 do chwili, gdzie będzie mogło powiedzieć duszą ukochanemu:
1105  1, 47|              serce więc twoje odpowiada mojemu. Nie zwiodły mnie wejrzenia
1106  1, 2 |                 dwie strony. - Komedyja Moliera koniec wzięła. - Ale jakaś
1107  1, 40|             domku. -~Z tej to powiastki morał w tym sposobie:~Jak ty komu,
1108  1, 40|                rój niestały.~Nuż prawić morały,~Stałość wychwalać,~Do cnoty
1109  1, 19|              chasseurs cheval, biegnie, morbleu, skąd krzyk. Ja mdleję! -
1110  1, 13|               kolej nurzać się w mętnym morzu podziwienia.~HELENA~Jakichże
1111  1, 11|                 odurzył waszą sułtańską mość.~LUDMIR~Przepraszam pana,
1112  1, 40|                 poprawie myśleć zaczęły motyle.~Wtem jakiś młodzik na fijałku
1113  1, 18|            ojcem.~SZAMBELAN~Wszyscy tak mówią.~JANUSZ~Użyjże swojej powagi.~
1114  1, 11|                śniło tylko, z respektem mówiąc, dużo osłów, całe stado -
1115  1, 3 |          niewinnej zabawy; wszakże sama mówiłaś, że muszę starać się o łaskę
1116  1, 6 |                 Wszakże wczoraj inaczej mówiłeś.~SZAMBELAN~Inaczej?~HELENA~
1117  1, 12|            winne uszanowanie. Słowa nie mówiliśmy z sobą, a dusze nasze już
1118  1, 10|       arcyucieszną komedyjkę.~SZAMBELAN~Mówże, jestem niecierpliwy!~P.
1119  1, 42|        SZAMBELAN~Jakież upodobanie mieć możecie w tak dziwnym sposobie podróżowania?~
1120  1, 9 |               To nie chluba,~Sowo luba.~Możeś mądra - niech tak będzie,~
1121  1, 11|                mogie rozkazywać?~JANUSZ~Możesz, mirzo Ali Mustafo.~LUDMIR~
1122  1, 39|             figurek, wychodzących z jej mózgu, złożona. Którym figurkom,
1123  1, 48|                   Ale kto wie... Janusz mścić się będzie... ma za co...
1124  1, 11|             inną przynosi.~P. JOWIALSKI~Muchy w nosie - jak mówi przysłowie -
1125  1, 1 |               rysować jakiegoś pijanego mularza, rachującego Żyda, rozprawiającego
1126  1, 44|               jestem cierpliwy, to i te mury są niecierpliwe.~Szambelan,
1127  1, 44|               JANUSZ~Przecie coś więcej musiał jeszcze powiedzieć.~SZAMBELAN~
1128  1, 44|         przestraszył mnie, że aż usiąść musiałem i dotychczas jeszcze niepewnie
1129  1, 11|             samej rzeczy, mnie się śnić musiało, że byłem szewczykiem...
1130  1, 2 |             człowieku dwie osoby; sceny musiałyby być zawsze podwójne, jak
1131  1, 45|      SZAMBELANOWA~Żart, nie żart - będą musieli złożyć papiery. Dowiemy
1132  1, 15|                klęczkach wszyscy błagać musiemy, aby jaki bądź żart zaprzestał.~
1133  1, 11|                JANUSZ~Możesz, mirzo Ali Mustafo.~LUDMIR~I wszyćko, co chcę?~
1134  1, 24|                 pieszo podróżujemy; ale musu nie potrzeba - chętnie w
1135  1, 1 |             żyjecie! tylko natchnieniem muzy! Uderz więc w złoty bardon,
1136  1, 40|         człowieka potrzebuje. Ręka rękę myje. Jak ty czynisz, tak dla
1137  1, 39|    wyszczerzonymi zębami, jeśli się nie mylę.~WIKTOR~Podobno, że tak.~
1138  1, 41|           Małgosią razem, to się bardzo mylisz, (po krótkim milczeniu)
1139  1, 53|           dorodny,~A czyżyk głodny.~Nie myśląc więc wiele~Posunął się śmiele;~
1140  1, 29|             uchwycić wątek jego sposobu myślenia.~WIKTOR~Ale nie - autora.~
1141  1, 29|              trzeba zanadto oddawać się myślom zbyt bolesnym, jakoby świat
1142  1, 38|                mojego pokoju! - Pójdzie myszka między koty. Kieliszek wadzi,
1143  1, 49|             masz na prawej łopatce znak myszy, pytam cię się wyraźnie
1144  1, 48|                  Chciałeś mnie kłopotem nabawić, ale ci się nie udało; więcej
1145  1, 39|                 czasu swojego panowania nabrał jakiegoś tonu rozstrzygającego. -
1146  1, 22|                 się strzepnął i skarbem nabytym~Łzy ocierając, powąchał
1147  1, 16|                    przy oknie) O, o!... Nachylają się ku sobie... śmieją się! (
1148  1, 10|            JOWIALSKA~Mój Józieczku, nie nacieraj!~P. JOWIALSKI~Żwawo do niéj,
1149  1, 40|               Wrócił do siebie i czapkę nacisnął.~Nazajutrz Gaweł jeszcze
1150  1, 29|             dobrać ich kolory i malowny nadać kształt wonnemu bukietowi. (
1151  1, 29|                 więcej kto jest zdolny, nadając im duszę stosowną, nowy
1152  1, 9 |                jak się nic lepszego nie nadarzy - "chodź i waszeć do ołtarza!"
1153  1, 39|                obadwa.~LUDMIR~Jowialscy nadchodzą; cofniej się wgłąbsz, popraw
1154  1, 29|               stronie do Wiktora~Helena nadchodzi, zostaw nas samych - wiesz,
1155  1, 19|                pani łaskawa, zmiłuj się nade mną, radź!~SZAMBELANOWA~
1156  1, 15|              ważnych zdarzeń. A wkrótce nadejdzie Janusz, którego brać na
1157  1, 22|                 Mąż utrzymywał, że lubo nadobne,~Jednak do niego całkiem
1158  1, 53|            Wdzięczy się nawzajem.~Zięba nadobnej była urody,~A czyżyk młody.~
1159  1, 5 |            milczeniu~Nie, nie świetnego nadobnością kształtu, nie świetnego
1160  1, 26|                SZAMBELAN~W jednym końcu nadpsuty - patrz!~Pokazuje strugany
1161  1, 47|             serce, ukołysane najsłodszą nadzieją. Straszne przeczucia porywają
1162  1, 53|              Lecz - o, smutny losie!~O, nadziejo marna!~Dużo tam łupek, a
1163  1, 20|        Francuzów trafiają się przykłady nadzwyczajnej grzeczności, jak to nas
1164  1, 19|          północy - hałas - łoskot, szum nadzwyczajny budzi nas i trwoży. - "Woda!
1165  1, 47|          stronie) Bądźmy więc bohaterem nadzwyczajnych nieszczęść i zgryzot! (do
1166  1, 40|            przykład wystawiał;~Słowem - nagadał i nałajał tyle,~Że o poprawie
1167  1, 9 |                twoję obietnicę, że mnie naglić nie będą?~P. JOWIALSKI~Krótko
1168  1, 52|                zależy.~P. JOWIALSKI~Nie naglijcieże na nią. - Wiecie, jak się
1169  1, 34|               Dzień różnicy.~JANUSZ~Taż nagroda mojej miłości?~HELENA~Miłości!...~
1170  1, 47|             całą moję przyszłość, który nagrodzi zdroje goryczy pojącej mnie
1171  1, 33|             trosek, byłeś mi wdzięcznym nagrodził uśmiechem. - Ach, Janusz!
1172  1, 28|              było? Powtórz. Ty chciałeś nająć ów wózek, który miał cię
1173  1, 31|                 i najsłodsza rozkosz, i najboleśniejsza męka.~HELENA~Panie Ludmirze,
1174  1, 19|                  woda już w sieni - noc najciemniejsza! Służąca porywa kołyskę
1175  1, 31|                  iż wzbrania wyjawienia najczystszego szacunku... przyjaźni...
1176  1, 29|              WIKTOR~Gotów unosić się po najdalszym przestworzu idealizmu, kiedy
1177  1, 40|                nie wadził nikomu,~Gaweł najdziksze wymyślał swawole.~Ciągle
1178  1, 31|                  LUDMIR~To jest jeden z najdziwniejszych oryginałów, jakie się znajdują
1179  1, 31|              cóż próżnych słów szukać - najgorętszej miłości!~
1180  1, 29|           zawsze liczyć będę za jedne z najkosztowniejszych zdobycz w moim życiu.~HELENA~
1181  1, 39|              jeden z najpoczciwszych, z najłagodniejszych ludzi. Zasłużyłeś na mój
1182  1, 44|                 jej sposób postępowania najlepszy... ale...~SZAMBELAN~Słuchajcie...~
1183  1, 20|              JANUSZ~To jest prostak bez najmniejszej grzeczności.~P. JOWIALSKI~
1184  1, 23|               LOKAJ~Chciał we wsi konie najmować.~LUDMIR~na stronie~Co słyszę!
1185  1, 47|              dokąd?~LUDMIR~Udałem się w najniedostępniejsze góry.~HELENA~W Karpaty?~
1186  1, 11|          słuchać będziecie?~JANUSZ~Jako najniżsi słudzy i podnóżki.~LUDMIR~
1187  1, 11|            słudzy i podnóżki.~SZAMBELAN~Najniższe podnóżki, dobrze mówi pan...~
1188  1, 1 |         Przekonasz się, że jest mnóstwo najpiękniejszych widoków, godnych twojego
1189  1, 3 |            naradzimy się wszyscy, tylko najpierw przenieść go trzeba. Zaraz
1190  1, 39|           szaleństwa, iż jestem jeden z najpoczciwszych, z najłagodniejszych ludzi.
1191  1, 21|                  proszę państwa, proszę najpokorniej? - Czy i tego chciałem?
1192  1, 29|                jeden z najweselszych, z najrozpusniejszych, powiem, ludzi. On jeden
1193  1, 28|         przekręconą francuszczyzną, ale najrozsądniejsza, Szambelan, ta nula, ten
1194  1, 39|             dobroci i piękności, choćby najrozsądniejszy pragnął ją na żonę, jeszcze
1195  1, 30|                Wiktor...~LUDMIR~Jeden z najsławniejszych malarzy.~SZAMBELAN~Hm!~LUDMIR~
1196  1, 7 |          zarobię.~P. JOWIALSKI~Dla Boga najsłodszego! co też ten jegomość nie
1197  1, 10|          jegomość nie wyrabia! Boże mój najsłodszy!~P. JOWIALSKI~No, pani Jowialska,
1198  1, 39|            winien jestem jej rękę, żyję najszczęśliwiej. - W tych pokojach mieszkamy,
1199  1, 30|              pomalować...~LUDMIR~Będzie najszczęśliwszy...~WIKTOR~do Ludmira, na
1200  1, 3 |              jest to tylko cień swojego najukochańszego małżonka; na nic nie ma
1201  1, 11|              mnie!~JANUSZ~Jesteśmy twoi najuniżeńsi słudzy i podnóżki.~SZAMBELAN~
1202  1, 1 |            Adieu!~LUDMIR~Bywajże zdrów, najupartszy człowieku, jakiego kiedy
1203  1, 29|               fizis, że to jest jeden z najweselszych, z najrozpusniejszych, powiem,
1204  1, 7 |           przysłowie.~SZAMBELANOWA~Przy największej cierpliwości trudno wytrzymać
1205  1, 11|                 Pan, pan najjaśniejszy, największy sułtan.~LUDMIR~I mogie rozkazywać?~
1206  1, 13|                w zwyczajnym, ale może w najwłaściwszym, bo to był ubiór biednego.~
1207  1, 1 |               przeklęty poeto - ale jak najwyraźniejszymi: że szalony, szalony i jeszcze
1208  1, 30|                  LUDMIR~On jest jeden z najzawołańszych ptaszników. Niechże mu pan
1209  1, 44|                 waćpan przed sobą: albo nakłonić starę Bajkę w postaci pana
1210  1, 14|      przyzwoitości.~LUDMIR~Ja ci radzę, nakryj głowę i idź za drzwi.~JANUSZ~
1211  1, 40|           wystawiał;~Słowem - nagadał i nałajał tyle,~Że o poprawie myśleć
1212  1, 12|           uczyni.~LUDMIR~siadając znowu~Nalejże wina! (wypiwszy) A teraz
1213  1, 3 |                 do tego, panie Januszu, należałoby się trochę stosować. Je
1214  1, 37|                przeprosił za uchybienie należytego uszanowania damie. Taisez-vous!~
1215  1, 30|                 mu klatki, on i ptaszki namiętnie lubi!~WIKTOR~na stronie~
1216  1, 44|              poszła, to mnie moi bracia namówili. - Bodaj im Pan Bóg tego
1217  1, 10|               JOWIALSKI~Nie masz się co namyślać, rób, jak twój wielbiciel
1218  1, 1 |                tobą?~LUDMIR~Twoja teka, napełniona rysunkami, za mnie odpowie.~
1219  1, 29|             jakoby świat był tylko złem napełniony, a pani do tego zdajesz
1220  1, 1 |                 cierpliwość. - Spocony, napiłeś się nieostrożnie zimnej
1221  1, 1 |                 potem wielkimi literami napiszę...~LUDMIR~Wyrysuj lepiej,
1222  1, 47|                Odepchnięty, wzgardzony, napojony trucizną, rzuciłem się...
1223  1, 10|            mówiłem!~JANUSZ~Sporządziłem naprędce arcyucieszną komedyjkę.~
1224  1, 10|             JANUSZ~I właśnie ta butelka naprowadziła mnie na myśl arcyszczęśliwą -
1225  1, 17|                razy się cofnął, nim raz naprzód ruszył. Nie byłby rozpoczynał.
1226  1, 3 |                    że jest... No, o tym naradzimy się wszyscy, tylko najpierw
1227  1, 32|                Janusza. Sam sobie biedy narobił. Bo kto w ul dmuchnie, temu
1228  1, 30|             dzieło. Zostanie zaszczytem narodu, a nawet i wieku, w którym
1229  1, 27|                osoby, którą od dawna za narzeczoną uważałem.~SZAMBELAN~Zaleca
1230  1, 47|                ile mnie, los cierni nie narzucał na drogę życia, jednak postępuję
1231  1, 39|             Janusz jako ZAWIŚĆ, w sukni nasadzonej oczami i uszami, w ręku
1232  1, 28|                go kto inny. A ty, kiedy naśladowałeś obraz sławnego Guido Reni "
1233  1, 32|        wyprowadziłeś! Co też ja się nie naśmiałem z kłopotów Janusza. Sam
1234  1, 6 |               tymczasem, kto wie - może nastąpi jaka zbawienna odmiana.~
1235  1, 3 |             wydobędę. Co jednak prędzej nastąpić nie może, aż Helena za mąż
1236  1, 20|       grzeczności, jak to nas uwiadamia następująca dykteryjka.~JANUSZ~Ach!~
1237  1, 32|               JOWIALSKI~W tym to sensie następujące cztery wierszyki:~- Miły
1238  1, 40|               kłaniając się z pierwszym następującym wierszem żonie~Nie jest
1239  1, 28|            rozdziałów jedenaście; teraz następuje rozdział XII: "Przybycie
1240  1, 53|               zezwalają na uzupełnienie naszego światowego szczęścia.~JANUSZ~
1241  1, 22|            panowie Moi, miłymi są sercu Naszemu ojcowskiemu. Staraliście
1242  1, 1 |                 ale jest. Nie tak jak w naszych salonach - kwiaty na kwiaty
1243  1, 6 |            bronił przeciw niecierpliwej natarczywości pana Janusza.~
1244  1, 1 |                 razem - do nowych dzieł natchną nas obu. Tam, dalecy świata..."
1245  1, 1 |               powietrzem żyjecie! tylko natchnieniem muzy! Uderz więc w złoty
1246  1, 31|            piękna Heleno, jeżeli ci się natrętnym staję.~HELENA~Byłam w ogrodzie.~
1247  1, 22|           wrażenie robi dowcipne słowo. Natura każe i prostakowi znajdywać
1248  1, 1 |            leżącą krainę, tam pierwotną naturę śledzić będziemy. - Zamki
1249  1, 19|                  śp. jenerał-major Tuz, nauczył mnie postępować zawsze roztropnie
1250  1, 13|               czułością~Bez troskliwych nauk matki zaczęłaś drogę życia,
1251  1, 12|                 JOWIALSKI~Czego panowie nawarzą, tym się poddani poparzą.~
1252  1, 20|             śmiejąc się~Jakiegoś piewka nawarzył, takie wypij. - I to wszystko,
1253  1, 6 |            Jestem, słucham, (do siebie, nawiasem) Pełno szczygłów i dzwoniec
1254  1, 53|            swoim zwyczajem~Wdzięczy się nawzajem.~Zięba nadobnej była urody,~
1255  1, 40|               siebie i czapkę nacisnął.~Nazajutrz Gaweł jeszcze smacznie chrapie,~
1256  1, 1 |               się wdaje ze stworzeniami nazwanymi poety.~LUDMIR~A ten łokciowy -
1257  1, 28|              jak się zwać będzie? Ja go nazwę albo rysunków nie dam.~LUDMIR~
1258  1, 28|                 nie dam.~LUDMIR~Dobrze, nazwij! Tylko pamiętaj, że to bohater
1259  1, 28|             bohater dzieła - śmiesznego nazwiska dać nie można.~WIKTOR~Wyszukam
1260  1, 40|                Ten to sam, co go Czasem nazywają ludzie.~Nadszedł, a wkoło
1261  1, 29|                 Wiktora~Zdrajco!~WIKTOR~Nazywałeś to szaloną romansowością.~
1262  1, 3 |                rób co chcesz. Ale c`est né rien`!~JANUSZ~Wszystko dobrze
1263  1, 6 |               kręci,~I to pachnie, i to nęci.~Od któregoż teraz zacznie,~
1264  1, 1 |              Jak syrena więc z Pełtewy, nęciłeś mnie do tej nieszczęsnej
1265  1, 22|        kanclerzu: I mądry głupi, gdy go nędza z łupi - bo: Lepszy funt
1266  1, 7 |                 bez pieniędzy, wrota do nędzy.~SZAMBELANOWA~Otóż to jegomość
1267  1, 9 |                 też to gada! Wszyscyśmy niby głupi, proszę jegomości!
1268  1, 1 |                 trzymać się kwiecistych nicości - łatwiej stroić niż tworzyć. -
1269  1, 42|              teraz ciężkie. Pszenica po niczemu, o wódkę nikt się nie spyta -
1270  1, 10|             głodny, spragniony, we śnie nieborak szukał wypocznienia na dalsze
1271  1, 11|             państwo, drwicie sy ze mnie nieboraka.~HELENA~na stronie~Biedny.~
1272  1, 49|                 biednego jenerał-majora nieboszczyka.~Ściska go.~
1273  1, 47|             byłem dotąd.~HELENA~oczy ku niebu wznosząc~Jak był dotąd!~
1274  1, 44|              cierpliwy, to i te mury są niecierpliwe.~Szambelan, nie mogąc przerwać
1275  1, 6 |            będziesz mnie bronił przeciw niecierpliwej natarczywości pana Janusza.~
1276  1, 1 |            LUDMIR~A potem?~WIKTOR~coraz niecierpliwiej~A potem wielkimi literami
1277  1, 10|                 SZAMBELAN~Mówże, jestem niecierpliwy!~P. JOWIALSKI~Ile kto ma
1278  1, 40|                się waćpan, poluj ciszej nieco,~Bo mi na górze szyby z
1279  1, 47|               com, niestety, przeczuła! Niedaremnie wczoraj moja prababka spadła
1280  1, 53|                 z główki oddaliły;~Lecz niedługa~Ta usługa:~Jakby nie ta
1281  1, 9 |              proszę jegomości! Co to za niedobra niewiasta! Wszyscy!... Hm!...
1282  1, 6 |                 nie mieć męża, jak mieć niedobrego.~P. JOWIALSKI~To nie dowiedzione. -
1283  1, 11|                 P. JOWIALSKI~na stronie~Niedźwiedź acz głaśnie, to w krzyżach
1284  1, 28|             inséparables; Szambelanowa, niegdy jenerałowa, z przekręconą
1285  1, 9 |              nogą.~SZAMBELAN~Basia jest niegrzeczna.~P. JOWIALSKI~Gniewa się
1286  1, 12|             Jowialskiego~To jest bardzo niegrzecznie!~P. JOWIALSKI~Trzeba trochę
1287  1, 30|             Zmiłuj się, nie zrób jakiej niegrzeczności - tak nam są radzi!~WIKTOR~
1288  1, 36|                 JANUSZ~Doprawdy?~WIKTOR~Niegrzecznych do grzeczności przymuszają.~
1289  1, 10|         nacieraj!~P. JOWIALSKI~Żwawo do niéj, choć się broni! Jejmość
1290  1, 6 |              moje żądania. - Macocha od niejakiegoś czasu prawdziwą stała się
1291  1, 13|          wyrobieniu pojętliwości jakoby niejakim pełkiem poziomych oddźwięków
1292  1, 53|                  ale nic nie zmienił. -~Niejeden jest czyżykiem, co się dziś
1293  1, 40|        pochwalać latanie,~Ale słuchając niejednej matrony,~Trzeba wyznać z
1294  1, 39|            Wiesz co, Wiktorze?~WIKTOR~I niejedno.~LUDMIR~Helena podoba mi
1295  1, 32|                to gość miłym gościem. O niejednym można powiedzieć: Głaszcz
1296  1, 11|                krajowe.~LUDMIR~Dajcieźe niekrajowego! (do Szambelanowej) Słyszysz,
1297  1, 39|             cofniej się wgłąbsz, popraw niektóre rysy!~Wiktor prędko zbiera
1298  1, 39|                w krzyż złożone, włosy w nieładzie na barki spuszczone, korona
1299  1, 1 |            moich ołówków.~LUDMIR~śpiewa~Niemądry, kto śród drogi~Z przestrachu
1300  1, 6 |                szczęście idzie mi także niemało.~P. JOWIALSKI~Między młotem
1301  1, 1 |           śnieżnych szczytach Karpatów, nieme świadki przeszłości - skały
1302  1, 7 |             stoisz?~P. JOWIALSKI~Jak na niemieckim kazaniu, jak mówi...~SZAMBELANOWA~
1303  1, 48|                 mi nie utną, ale zawsze niemiło i parę godzin być źle uważanym.
1304  1, 13|               matko!" Także sierota, od niemowlęcia sam w życie postępuję. Heleno!
1305  1, 31|                 to westchnienie?~HELENA~Nienajlepiej dla niego.~LUDMIR~Ma jednak
1306  1, 34|             wszelkimi sposobami?~HELENA~Nienajlepszymi.~JANUSZ~Kto inny znajdzie
1307  1, 6 |             bardzo kwaśne "ach".~HELENA~Nienajsłodsze, kochany ojcze.~SZAMBELAN~
1308  1, 28|               wzajemnie. Helena Janusza nienawidzi, a ja ją za to więcej szanuje,
1309  1, 13|             tlejącym kagańca zarzewiem, nieoczyszczonym promieniem ognia, źródła
1310  1, 26|                 HELENA~"Nie oskrobany"! Nieokrzesany, chcesz mówić, to jest -
1311  1, 17|            przyjemność w rozmowie z tym nieokrzesanym parobkiem. C`est extraordinaire!~
1312  1, 16|               mi wybaczy, ale kaducznie nieostrożna... za daleko posuwa chęć
1313  1, 1 |                    Spocony, napiłeś się nieostrożnie zimnej wody i paraliż tknął
1314  1, 6 |              trafi się zalotnik - rzecz niepewna. Lepszy wróbel w garści
1315  1, 44|           musiałem i dotychczas jeszcze niepewnie stoję na nogach.~JANUSZ~
1316  1, 15|         Wychodzi to z wszelkiego obrębu niepewności.~LUDMIR~Nie widzę zatem
1317  1, 22|                 Jednak do niego całkiem niepodobne.~Żona zaś powtarzała: "Podobne
1318  1, 38|                 panowie -~Indor powie -~Niepotrzebnie się czubiło,~Przedrzeźniania
1319  1, 1 |           bogowie na ten padół płaczu w nieprzebłaganym gniewie wyrzuciły.~WIKTOR~
1320  1, 29|                za głowa! Co za pustota! Nieprzebrane koncepta! Pani nigdy byś
1321  1, 47|              przeczucia porywają mnie w nieprzejrzany zamęt!~LUDMIR~na stronie~
1322  1, 15|               zemszczę się za tysiączne nieprzyjemności doznane z jego powodu, a
1323  1, 10|                  Zaczynasz trzpiotować, nieprzystojności wspominasz,~P. JOWIALSKI~
1324  1, 14|             mnie puścić.~JANUSZ~Ależ to nieprzyzwoicie!~HELENA~Sam pan tego żądałeś.~
1325  1, 47|              Błąkałem się po urwiskach; nieraz jak widmo stawałem się w
1326  1, 12|              trzy!~JANUSZ~Trzy - zawsze nierozłączone.~LUDMIR~Chcę tylko jednę.~
1327  1, 32|         deszczyk - rzekł rolnik - życie niesie wszędzie,~Wszystko nam z
1328  1, 28|           gniewasz się jeszcze, a wcale niesłusznie.~WIKTOR~Mów, co chcesz,
1329  1, 51|                 Jowialska.~P. JOWIALSKI~Nieśmiało wychodzę, bo nie wiem, czy
1330  1, 39|                 Moje dzieła podadzą cię nieśmiertelności.~WIKTOR~Jeżeli tylko ręce
1331  1, 47|                 stronie) O, tak!~HELENA~niespokojnie~Tak-że wielkich doznawałeś
1332  1, 3 |             tajemna tęsknota, skargi na niesprawiedliwość ludzi, a nawet może i lekka
1333  1, 40|                 głowy,~Zwołał braci rój niestały.~Nuż prawić morały,~Stałość
1334  1, 13|            zawsze ją ktoś opłacić musi. Nieszczęściem, dziadunio, aby miał tylko
1335  1, 47|              zemście. - Uchodź, uchodź, nieszczęśliwy, ofiaro czarnych losów!
1336  1, 3 |             dlatego poszłam za niego po nieszczęśliwym przypadku mojego pierwszego
1337  1, 1 |            Pełtewy, nęciłeś mnie do tej nieszczęsnej podróży. - I zamiast zamków,
1338  1, 47|            ratować go muszę; podam rękę nieszczęsnemu, którego kochać nie wolno,
1339  1, 1 |              Wyrysuj lepiej, bo piszesz nietęgo, a rysujesz ładnie.~WIKTOR~
1340  1, 26|                zanurzony jeszcze w nocy nieukształcenia? Ach, nie, drogi ojcze!
1341  1, 39|                przy tym wiele pojęcia i nieuparta; a gdzie jest pojęcie, a
1342  1, 6 |                Dziadunia, ciebie i mnie nieustannie dręczyć będzie.~SZAMBELAN~
1343  1, 34|                Jestem wdzięczna.~JANUSZ~Niewdzięczna, powiedz!~HELENA~Skończmy
1344  1, 29|              Tam nie ma zdrady, obłudy, niewdzięczności.~WIKTOR~Nie trzeba zanadto...~
1345  1, 9 |            jegomości! Co to za niedobra niewiasta! Wszyscy!... Hm!... Ja,
1346  1, 20|             przeciągnąć hultaja za jego niewidzianą bezczelność!~P. JOWIALSKI~
1347  1, 28|               sławnego Guido Reni "Rzeź niewiniątek", byłżeś złym człowiekiem
1348  1, 29|           cieniu szczęśliwa, równie jak niewinność, której obrazem.~WIKTOR~
1349  1, 53|              zięby, jej głos miły~Myśli niewoli z główki oddaliły;~Lecz
1350  1, 5 |           wytarte koleje; tymi postępuj niewolniczo albo samą zostaniesz, samą
1351  1, 9 |                 I jegomość!... Co to za niewstrzemięźliwy język!~P. JOWIALSKI~A zawsze -
1352  1, 29|               HELENA~Zdziwiasz mnie pan niewymownie. Byłam wcale innego przekonania;
1353  1, 7 |             złoto; czystą tylko miłość, niezawisłą od podłej rachuby, szacować
1354  1, 13|                promieniem ognia, źródła niezgłębionej wieczności. Zdaje się, iż
1355  1, 20|             JOWIALSKI~- Przebacz waćpan niezgrabność! - mówił kat łotrowi -~Pierwszy
1356  1, 47|             głową. - Oby się stać mogły niezłomną tarczą! Oby mogły wyjednać
1357  1, 4 |               co ma rozum i wieś, także niezły... Macocha jenerałowa i
1358  1, 22|             bądźcie przekonani o Naszej niezmiennej ku wam łasce i życzliwości.~
1359  1, 10|             sułtanem albo baszą w jakim nieznanym kraju. - Teraz proszę sobie
1360  1, 31|             Pewnie! Jego miłość jest mi nieznośną.~LUDMIR~Na pierwszy rzut
1361  1, 28|              więcej szanuje, bo cóż też nieznośniejszego - jak ta figura, dubeltówka
1362  1, 1 |          różnymi...~WIKTOR~Jakimi bądź, nieznośny i przeklęty poeto - ale
1363  1, 5 |           znajdąż twe uczucia oddźwięku nigdzie? Wszędzieże zimny tylko
1364  1, 4 |            jeden przepędził. Niech mnie niosą, niech przebiorą - spać
1365  1, 47|              rękojmią być może. Chmury, niosące burze, zawsze są w odwodzie,
1366  1, 19|                się - woda już w sieni - noc najciemniejsza! Służąca
1367  1, 1 |             Każdy nasz spoczynek, każdy nocleg w karczmie, nie byłże godnym
1368  1, 19|                szczegółami. - Roku 1807 nocowaliśmy w karczmie nad samym brzegiem
1369  1, 6 |                  zaraz wrócę, na jednej nodze - interesa przed wszystkim.~
1370  1, 44|              jeszcze niepewnie stoję na nogach.~JANUSZ~Cóż mówił? Ludmir
1371  1, 28|               dzisiaj siedzę z bolącymi nogami.~LUDMIR~Ale rozdział XVII
1372  1, 17|             waćpan i zawołaj tu Helenę! Nous verrons!~JANUSZ~tak - "zawołaj",
1373  1, 29|                Dobra uwaga; między tymi nowoutworzonymi duszami wyobraźnią naszą -
1374  1, 1 |               kwieciste róże razem - do nowych dzieł natchną nas obu. Tam,
1375  1, 20|                 dzisiaj wieszam, jestem nowym katem.~- Proszę się nie
1376  1, 27|                 tracić nie lubię - masz nóż przy sobie?~JANUSZ~Idę więc,
1377  1, 20|                 JOWIALSKI~Uderz w stół, nożyce się odezwą.~JANUSZ~Widzę,
1378  1, 1 |             kręcimy się i kręcimy aż do nudzącego zawrotu głowy. - Znajdziesz,
1379  1, 28|         najrozsądniejsza, Szambelan, ta nula, ten próżny pęcherz w peruce,
1380  1, 11|         majstrowy na Horoszczyznie. pod numerem sto jeden i trzy, kole szynku
1381  1, 20|               mi graj!"~Hajże! - kozły, nurki, zwroty,~Figle, psoty,~Aż
1382  1, 13|              LUDMIR~Na mnie teraz kolej nurzać się w mętnym morzu podziwienia.~
1383  1, 38|             Obadwa z jednej zapialiście nuty,~Boście obadwa koguty. -~
1384  1, 38|              Indor was pogodzi. -~Na to oba, każdy sobie:~- Przedrzeźniał
1385  1, 40|             ciszej do Ludmira~ale motyl obarczony.~LUDMIR~Doprawdy?~P. JOWIALSKI~
1386  1, 22|            zaspokoiliście zupełnie Moje obawy, wynikające z położenia
1387  1, 13|              między krewnymi, a całkiem obcymi?...~HELENA~Niestety!~LUDMIR~
1388  1, 2 |                złota, i ubogiego hojnie obdarzy, byle świat o tym wiedział. -
1389  1, 39|                 poetą! Kocha się, żeni, obejmuje rządy domu, ma dzieci, zaprasza
1390  1, 3 |                bez licznego towarzystwa obejść się nie może, przy naszym
1391  1, 30|           obracając się~A to co? Czy to obelga?...~LUDMIR~Jak to, czy potrafi?
1392  1, 11|                    LUDMIR~Ani słowa, bo oberwiesz! Jeść prędko i wina kwartę
1393  1, 39|                 jedną ręką potrząsa róg obfitości, drugą ciągnie za sobą,
1394  1, 22|                 wielki, pan jeść chce - obiad gotów?~SZAMBELAN~Jeszcze
1395  1, 53|                 P. JOWIALSKI~na stronie~Obiecanka cacanka, a głupiemu radość.~
1396  1, 20|                przesadź, bo bolą. Zatem obiecuję wam, że tylko do obiadu
1397  1, 53|                  jenerała...~JANUSZ~Ale obietnica, mościa dobrodziejko.~P.
1398  1, 53|            innych stosunkach uczynionej obietnicy. C`est drôle!~SZAMBELAN~
1399  1, 33|            dręczy tęsknota? jaki smutek objął twoje młode życie? Czemuż
1400  1, 49|                Pana Jowialskiego, jak w obłąkaniu chwyta Ludmira za piersi.~
1401  1, 3 |               papier... Albo... wodą go obleje~SZAMBELANOWA~Na to nie pozwolę.
1402  1, 29|           szczęście. Tam nie ma zdrady, obłudy, niewdzięczności.~WIKTOR~
1403  1, 53|           papiery w ręku, kulejąc~Jakiż obmierzły, przeklęty dzień dzisiejszy!
1404  1, 6 |            wyprostowana drepci chodząc. Oboje ze staroświecka trochę ubrani,
1405  1, 9 |               Powiada, że ja i miotła - obojeśmy sprzęty domowe.~P. JOWIALSKI~
1406  1, 34|           obchodzi, na nieszczęście nas obojga.~HELENA~Panie Janusz!~JANUSZ~
1407  1, 39|                  Wiktor kładzie ołówek, obraca się i patrzy mu w oczy.
1408  1, 30|               klatki?~WIKTOR~do Ludmira obracając się~A to co? Czy to obelga?...~
1409  1, 6 |             HELENA~Nie chciałabym matki obrażać, a i o moję spokojność,
1410  1, 39|           biegły jesteś w alegorycznych obrazach, nie wiem, czy wiesz, jak
1411  1, 29|           równie jak niewinność, której obrazem.~WIKTOR~Lube zatrudnienie -
1412  1, 39|           pokornie sięgasz. Na przedzie obrazu Helena w postaci IMAINACYJI:
1413  1, 30|               pan dobrodziej masz jakie obrazy, racz mu pokazać - niczym
1414  1, 13|                 toczącym się zmysłowo w obrębie materyjalizmu, wyrywa nas
1415  1, 15|                Wychodzi to z wszelkiego obrębu niepewności.~LUDMIR~Nie
1416  1, 3 |                 To jest człowiek nie do obudzenia, jak worek grysu. Hélas!~
1417  1, 33|                    Ach, Janusz! przykre obudzenie.~
1418  1, 10|          wystawić jego zadziwienie przy obudzeniu!~P. JOWIALSKI~Dobry żart
1419  1, 11|         JOWIALSKI~na stronie, jakby się obudził~Co, co! przysłowie? - Czy
1420  1, 12|                P. JOWIALSKI~Co kraj, to obyczaj.~LUDMIR~Trzy! bagatela!
1421  1, 37|             każę! - cóż to za karczemne obyczaje? Wstydź się waćpan! Ten
1422  1, 14|                 przymuszając się~Jestem ochmistrzem; do mnie należy przestrzegać
1423  1, 22|         strzepnął i skarbem nabytym~Łzy ocierając, powąchał go przy tym,~Biegnie
1424  1, 40|                  raczka spiekła - pokaż oczęta.~P. JOWIALSKA~zdejmując
1425  1, 11|                 jaż mi w nosie wierci - oczów otworzyć nie mogie - musi
1426  1, 34|               Bałamucić?~Zmierzywszy go oczyma, odchodzi.~
1427  1, 11|                widzimisię?~Szambelanowa odbiera butelka i wkrótce inną przynosi.~
1428 Osob  |            bajką nie~zabawić, racją nie odbyć.~And. Maks. Fredro~
1429  1, 24|                 bizunów w pięty.~WIKTOR~Oddaj mi mój paszport, potem szalej
1430  1, 1 |                 Jak te Van-Dyki piją! - Oddajże mi szklaneczkę.~WIKTOR~Dopieroś
1431  1, 29|                co gdzieś... (oznaczając oddalenie) gdzieś... gdzieś...~WIKTOR~
1432  1, 44|          postaci pana Jowialskiego, aby oddaliła z domu ulubionych gości,
1433  1, 53|             miły~Myśli niewoli z główki oddaliły;~Lecz niedługa~Ta usługa:~
1434  1, 53|          skrzypców.~P. JOWIALSKI~Ale to oddane rzeczy, mój panie. Nie turbuj
1435  1, 29|               WIKTOR~Nie trzeba zanadto oddawać się myślom zbyt bolesnym,
1436  1, 29|       zawikłości, które tylko...~LUDMIR~Oddźwięk uczucia rozplątać może.~
1437  1, 13|              niejakim pełkiem poziomych oddźwięków dotkliwego świata.~HELENA~
1438  1, 5 |                 Nie znajdąż twe uczucia oddźwięku nigdzie? Wszędzieże zimny
1439  1, 29|              kwiatów.~LUDMIR~na stronie~Odejdź, proszę cię, Wiktorze.~WIKTOR~
1440  1, 14|             pani robisz? Czemu stąd nie odejdziesz?~HELENA~Nie chce mnie puścić.~
1441  1, 29|              tworzyć.~LUDMIR~na stronie~Odejdźże, mój Wiktorku.~HELENA~Dobra
1442  1, 47|                głucho, wszędzie ciemno! Odepchnięty, wzgardzony, napojony trucizną,
1443  1, 12|            LUDMIR~Finansów? - Ha! to ty oderżnąłeś mój tłumoczek. Z daleka
1444  1, 45|             będzie - sama nie wiem; ale odetchnę, jak mundur przy sobie zobaczę. -
1445  1, 20|                Uderz w stół, nożyce się odezwą.~JANUSZ~Widzę, że do mnie
1446  1, 7 |              będzie skończyć, (do męża) Odezwiejże się waćpan przecie - czego
1447  1, 48|           godzin być źle uważanym. Może odjechał? - Nie, to by zanadto było...
1448  1, 26|    powierzchowność.~HELENA~Gdyby chciał odjeżdżać, nie pozwolisz na to; prawda,
1449  1, 15|                Nie widzę zatem potrzeby odkrycia, iż nie jestem szewczykiem,
1450  1, 39|                Jakież wielkie przymioty odkryłeś w niej w tak krótkim czasie?~
1451  1, 13|              raczysz pieścić ucho moje, odkrywa mi, pani, w tobie istotę
1452  1, 22|             Stój! - krzyczy - nie jedz, odkupię przysmaczek.~- Mądryś! -
1453  1, 13|               takiego skutku?~LUDMIR~To odlanie cieniów duszy w giętkie
1454  1, 1 |              mną, Wiktorze! Udamy się w odłogiem leżącą krainę, tam pierwotną
1455  1, 34|                  HELENA~A ja - solennie odmawiam.~JANUSZ~Zastanów się pani,
1456  1, 47|              losu wyrzucony z kolebki w odmęt świata, między milijonami
1457  1, 40|             Jaką miarką mierzysz, takąć odmierzą.~P. JOWIALSKI~Jak ty komu,
1458  1, 6 |                 ręczę jejmości. I stary odmłodnieje, jak sobie podleje.~P. JOWIALSKA~
1459  1, 9 |                 przysłowie mówi: Prędka odmowa - datku połowa.~SZAMBELAN~
1460  1, 15|             moglibyśmy wejść do ogrodu, odpocząć trochę?~HELENA~DIaczegóż
1461  1, 40|                 ciągle idzie, nigdy nie odpocznie w trudzie,~Ten to sam, co
1462  1, 47|                Heleno! serce więc twoje odpowiada mojemu. Nie zwiodły mnie
1463  1, 20|                żenować - łotr grzecznie odpowié -~Pierwszy raz mnie wieszają,
1464  1, 6 |                 niego! Nie ma co gadać; odpraw go, ja ci radzę.~HELENA~
1465  1, 6 |               zupełnie pana Janusza nie odprawiam, o zwłokę tylko proszę.~
1466  1, 40|                 z radości.~P. JOWIALSKI~odprowadzając na stronę i pokazując żonę~
1467  1, 9 |            pomocy~Widzę w nocy. -~Na to odrzekł stary szpak:~- Widzieć zawsze
1468  1, 6 |                  bo matka nie tak łatwo odstąpi swojego zamiaru. Dziadunia,
1469  1, 20|               nie chciałeś, aby Helusia odsunęła się od tego żartu. Tak,
1470  1, 7 |                bajeczkę...~SZAMBELANOWA~odsuwając rękę~A ja powiem przysłowie:
1471  1, 15|          wzbudziwszy wesołość, jej rosą odświeżymy duszy spiekotę. - Ale mogęż
1472  1, 44|          przyjaciel Wiktor dopiero stąd odszedł - przestraszył mnie, że
1473  1, 5 |             szuka. Im bardziej świat go odtrąci, tym porywczej wyciągnę
1474  1, 22|             cetnar rozumu.~P. JOWIALSKI~odurzony kłania się, serio~Najjaśniejszy
1475  1, 11|              Zapewne sen jakiś trapiący odurzył waszą sułtańską mość.~LUDMIR~
1476  1, 11|                JANUSZ~Któż by się na to odważył - drwić!~SZAMBELAN~Z takiego
1477  1, 15|                potrzeby. Przy tym i my, odwetem wzbudziwszy wesołość, jej
1478  1, 24|             pozwoliłem sobie użyć prawa odwetu.~P JOWIALSKI~Wet za wet,
1479  1, 6 |                drzwiach, do żony~Co się odwlecze, to nie uciecze.~PANI JOWIALSKA~
1480  1, 47|              niosące burze, zawsze są w odwodzie, zawsze nas trwożyć powinny.~
1481  1, 22|              podającego fajkę Janusza z odwróconą twarzą~Hubka jest?~JANUSZ~
1482  1, 5 |         Wszędzieże zimny tylko rozsądek odwzajemniać będzie gorące uściski wyobraźni
1483  1, 6 |                szczygłów i dzwoniec się odzywał, (do Heleny) Ale cóż to
1484  1, 35|           majątek w karty, staniesz się ofiarą prześladującego losu i łatwo
1485  1, 47|                  uchodź, nieszczęśliwy, ofiaro czarnych losów! Lecz w chwili
1486  1, 29|              zna owej błędnej tęsknoty, ogarniającej całą istotę naszę, a której
1487  1, 38|                głębi Szambelan zbiera i ogląda klatki.~P. JOWIALSKI~Któż
1488  1, 6 |                  JOWIALSKI~A Jeżeli się oglądasz na to, że jaki może lepszy
1489  1, 30|              LUDMIR~na stronie~Dawnożeś ogłuchł?~WIKTOR~na stronie~Nie gniewaj
1490  1, 13|              nieoczyszczonym promieniem ognia, źródła niezgłębionej wieczności.
1491  1, 27|                 godności, pozwalając na ogniste wejrzenia i rozmowy sam
1492  1, 13|            piękności, każde uderzenie w ogniwo, łączące ekscentrycznego
1493  1, 44|             ulubionych gości, albo użyć ogólnego lekarstwa, jak mawiał pierwszy
1494  1, 12|                Trzeba trochę znosić dla ogólnej zabawy. Kto chce wygrać
1495  1, 44|          SZAMBELANOWA~Tak jest. - A tym ogólnym lekarstwem jest: cierpliwość.~
1496  1, 53|             rzecz całą - nie! Od furtki ogrodowej - przez całą ulicę - przez
1497  1, 5 |                samą zostaniesz, samą na ogromnej świata przestrzeni!~
1498  1, 39|                Zasłużyłeś na mój gniew, ogromnie zasłużyłeś, a ja dla ciebie
1499  1, 22|                 miłymi są sercu Naszemu ojcowskiemu. Staraliście się zabawić
1500  1, 47|               śmiało?~LUDMIR~To wkrótce okazać się musi.~HELENA~z trwogą~
1501  1, 53|                Stały otwarte.~SZAMBELAN~okazawszy, iż zrozumiał~Samotrzask!~