Akt, Scena

2516  1, 1 |              spoczynku: chłód, trawnik, strumyk szemrzący...~WIKTOR~wchodzi
2517  1, 26|                 ładne.~SZAMBELAN~zawsze strużąc i przymierzając~Zobaczysz,
2518  1, 22|           mówienia.~SZAMBELAN~Zamieniał stryjek za siekirkę kijek.~P. JOWIALSKI~
2519  1, 2 |               przenoszę się pod skromne strzechy; tam jeszcze człowiek jest
2520  1, 24|                śnie zbudowane. Człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi.~JANUSZ~
2521  1, 40|             uciekał, wywracał koziołki,~Strzelał i trąbił, i krzyczał do
2522  1, 3 |                 zrobi także, co mu jego strzelec każe. Szczerze waćpanu powiadam,
2523  1, 22|          chłopiec trzy basy.~Ledwie się strzepnął i skarbem nabytym~Łzy ocierając,
2524  1, 12|               Cóż on robi?~P. JOWIALSKI~Strzeże, aby wszystko u dworu działo
2525  1, 6 |             owies, w drugi siano.~Uchem strzyże, głową kręci,~I to pachnie,
2526  1, 1 |               szalony, kto się wdaje ze stworzeniami nazwanymi poety.~LUDMIR~
2527  1, 39|              WIKTOR~Kto? Ta górnolotnym stylem prosząca nawet o śklankę
2528  1, 53|           JOWIALSKI~Bliższa koszula niż suknia ciała, mówi przysłowie.~
2529  1, 3 |              przebrać w nasze teatralne suknie, wmówimy w niego, że jest...
2530  1, 10|         figlarzu!~P. JOWIALSKI~Będziesz sułtanką?~P. JOWIALSKA~Broń Boże!~
2531  1, 12|                 znarowiła?~P. JOWIALSKI~Sułtanki.~P. JOWIALSKA~Przecie jegomość
2532  1, 14|               przerywać rozmowę z panią Sułtanową.~HELENA~Wielki ochmistrzu,
2533  1, 14|                pytam, co to znaczy panu Sułtanowi przerywać rozmowę z panią
2534  1, 11|            jakiś trapiący odurzył waszą sułtańską mość.~LUDMIR~Przepraszam
2535  1, 3 |             nawet może i lekka zgryzota sumienia, jak to się dowiedziałam
2536  1, 42|             szambelanie! Dłużej milczeć sumienie mi nie każe. Zwierzę ci
2537  1, 44|          zgadnąć? - Ale wspomniał coś o sumieniu.~SZAMBELANOWA~Gdzież jest?~
2538  1, 11|            jestem żadny pan, proszę, ta suplikuję jegomościów i jejmościanek.
2539  1, 49|      dobrodziejko! za pozwoleniem - mój surdut - ja nie rozumiem...~SZAMBELANOWA~
2540  1, 12|            jednę, a Boże zmiłuj się... (surowo, wstając) Kto wspomniał
2541  1, 40|               Gaweł najdziksze wymyślał swawole.~Ciągle polował po swoim
2542  1, 40|               chwilami,~Gdy aż do znoju swawolił z kwiatkami,~Nadszedł starzec,
2543  1, 48|            miescową - mam papiery jasno świadczące... (szukając) Gdzież...
2544  1, 24|                  przysłowie mówi:~Cygan świadczy się swoimi dziećmi.~LUDMIR~
2545  1, 1 |               szczytach Karpatów, nieme świadki przeszłości - skały zwieszone,
2546  1, 29|               mgłę rzucone, kiedy ściga światełko, co gdzieś... (oznaczając
2547  1, 53|                 na uzupełnienie naszego światowego szczęścia.~JANUSZ~do Szambelanowej~
2548  1, 7 |         SZAMBELANOWA~O, ja wiem, co się święci, wiem bardzo dobrze...~P.
2549  1, 44|                mawiał pierwszy mój mąż, świętej...~JANUSZ~porywczo kończąc~
2550  1, 26|              SZAMBELAN~przypatrując się swojemu kijkowi~Jeszcze nie oskrobany.~
2551  1, 53|                 ptaszyna ma w udzielę~W swym mieszkaniu ziarna wiele.~
2552  1, 11|            JANUSZ~Jesteś, panie, między swymi.~LUDMIR~A to ja waryjat?~
2553  1, 31|              nic tyle nie wierzę, ile w sympatyją.~LUDMIR~Mnie dziś podobne
2554  1, 31|            rozumieć?~LUDMIR~Mówię to do sympatyji i antypatyji.~HELENA~W nic
2555  1, 51|           SZAMBELAN~Wszystko? - Kochany synek! I ja się cieszę, że się
2556  1, 19|                 porywa kołyskę z naszym synkiem. Wybiega - krzyczy... Pierwszy
2557  1, 7 |         JOWIALSKA~biorąc za rękę syna i synową~Za pozwoleniem - jedno słówko,
2558  1, 1 |             salonach - kwiaty na kwiaty sypią, a dmuchniej, nie ma nic,
2559  1, 7 |           niezawisłą od podłej rachuby, szacować mogę.~P. JOWIALSKI~Miłość
2560  1, 31|                wyjawienia najczystszego szacunku... przyjaźni... uwielbienia...
2561  1, 7 |                że Pan Bóg spuścił jakiś szał na całą familiją Jowialskich.~
2562  1, 5 |      szaleństwem je zowią. We wszystkim szala rozsądnej rozwagi być musi.
2563  1, 24|            Oddaj mi mój paszport, potem szalej sobie do woli.~P. JOWIALSKI~
2564  1, 24|              wiedzą po co, z łaski tego szaleńca, który spokojnie gra komedyją,
2565  1, 46|             interesa idą jak najlepiej, szalenie we mnie zakochany. - Historyją
2566  1, 39|                rzeczywisty tajny radzco szaleństwa, iż jestem jeden z najpoczciwszych,
2567  1, 5 |               to marzenie, zimni ludzie szaleństwem je zowią. We wszystkim szala
2568  1, 7 |      cierpliwości trudno wytrzymać i na szaleństwie trzeba będzie skończyć, (
2569  1, 47|               jest, okropny. Igrzyskiem szalonego losu wyrzucony z kolebki
2570  1, 31|            jakby przed samym sobą, ujść szalonej myśli. Ale nie mam już władzy.
2571  1, 1 |               wdawać się z poetą! Z tym szalonym człowiekiem! (kładzie się
2572  1, 17|      extraordinaire!~JANUSZ~Wziął panią szambelanowę za klucznicę.~SZAMBELANOWA~
2573  1, 11|              mówi przysłowie,~HELENA~do Szambelanowy~Dopókiż tego będzie?~SZAMBELANOWA~
2574  1, 1 |                Nie ciekawym poznać pana Szandora.~LUDMIR~Przekonasz się,
2575  1, 22|             czym byłem, nie jestem. Bo, szanowny kanclerzu, zapewne jest
2576  1, 28|        nienawidzi, a ja ją za to więcej szanuje, bo cóż też nieznośniejszego -
2577  1, 10|                 pani Jowialska, dalej w szarawary.~P. JOWIALSKA~Fe, fe, panie
2578  1, 53|            Drobne kratki go składały,~I szczeblikiem drzwi podparte~Stały otwarte.~
2579  1, 50|           Powiedzże mi, powtarzaj każdy szczegół twojego życia. - Ach, ileż
2580  1, 19|                 pewnie nie z wszystkimi szczegółami. - Roku 1807 nocowaliśmy
2581  1, 28|             widziałeś jakiej gałązki ze szczepu Jowialskich?~WIKTOR~złego
2582  1, 32|               Helenę~Jednak, kiedy jest szczera miłość...~P. JOWIALSKI~Miłość
2583  1, 31|                już nie było; Janusz był szczęśliwszy.~HELENA~Ach, Janusz! Widziałam
2584  1, 26|              nawet nie rozpozna gila od szczygła.~SZAMBELAN~Cymbał.~HELENA~
2585  1, 21|              szczygłów?~JANUSZ~Tu nie o szczygłach mowa.~SZAMBELAN~O czymże?~
2586  1, 35|           gdybym nie był... Przeklęcie! szczypałbym się, gryzłbym sobie palce
2587  1, 40|                  Oj, ty... ty... ty... (szczypiąc policzki) Zjadłbym Cię.~
2588  1, 1 |          będziemy. - Zamki na śnieżnych szczytach Karpatów, nieme świadki
2589  1, 24|           rozumiem, ale bylem dalej nie szedł, wszystko dobrze.~P. JOWIALSKI~
2590  1, 11|     najjaśniejszy panie.~LUDMIR~A teraz szedłem na wędrówkę, w dalekie drogie,
2591  1, 1 |                 chłód, trawnik, strumyk szemrzący...~WIKTOR~wchodzi kulejąc,
2592  1, 29|           WIKTOR~Wie pani, co mi ciągle szepce?~LUDMIR~To głośno powtórzę:
2593  1, 22|               Targ w targ - wyrzepił mu sześć~I dał,~Co miał.~Grosz na
2594  1, 1 |             Van-Dyki piją! - Oddajże mi szklaneczkę.~WIKTOR~Dopieroś wypił,~
2595  1, 1 |               złego humoru; nic tak nie szkodzi jak wino na żółć wzburzoną.~
2596  1, 22|                 skrobie. -~Nie tylko to szkolne żaki~Biorą z handlów skutek
2597  1, 22|                 go przy tym,~Biegnie ze szkoły wygłodniały żaczek:~- Stój! -
2598  1, 9 |                 Zupełnie takiego miałem szłapaka - często brał na kieł i
2599  1, 9 |                z zakręconym wąsikiem, z szlufowanym pazurkiem - "a do budy,
2600  1, 50|              Szambelan.~Szambelan, przy szpadzie, cofa się kilka kroków,
2601  1, 9 |               dziewczęta, wszystkieście szpakami karmione. "Chcę, nie chcę -
2602  1, 12|                teraz, a miejmy oko przy szparze. - Dawnom się tak nie śmiał.~
2603  1, 1 |                  Obadwa w dreliszkowych szpencerach, słomianych kapeluszach,
2604  1, 11|           jestem u Pijarów, na górze, w szpitalu waryjatów.~SZAMBELAN~Tam
2605  1, 12|            znaczy? - Ale szynki więcej!~Szturkają się łokciami, nareszcie
2606  1, 5 |                pragnę. Duszy dusza moja szuka. Im bardziej świat go odtrąci,
2607  1, 31|               ach, na cóż próżnych słów szukać - najgorętszej miłości!~
2608  1, 48|            papiery jasno świadczące... (szukając) Gdzież... cóż to?... Jeżeli...
2609  1, 13|              zdania, iż w oczach duszy, szukającej upragnionej estetycznej
2610  1, 10|            spragniony, we śnie nieborak szukał wypocznienia na dalsze trudy.~
2611  1, 26|                 rzuca okiem, jakby kogo szukała, potem, oparłszy się na
2612  1, 47|                 między milijonami ludzi szukałem człowieka - daremnie!...
2613  1, 19|               północy - hałas - łoskot, szum nadzwyczajny budzi nas i
2614  1, 11|                A ja jestem lgnac Kurek, szwiec. A byłem sy we Lwowie w
2615  1, 14|             pałasza.~JANUSZ~cofając się szybko~Poczekaj, hultaju!~LUDMIR~
2616  1, 40|            ciszej nieco,~Bo mi na górze szyby z okien lecą. -~A na to
2617  1, 13|                uczynić celem igraszki i szyderstwa.~HELENA~Takie to są zawsze
2618  1, 53|        JOWIALSKI~Tak to zawsze. Jednemu szydła golą, drugiemu i brzytwy
2619  1, 52|                P. JOWIALSKI~Aha! Wyszło szydło z worka - ze smyczy kochanek
2620  1, 49|            krzyżyk, który miałeś był na szyi?~LUDMIR~Krzyżyk?~SZAMBELANOWA~
2621  1, 49|            SZAMBELANOWA~rzucając się na szyję~Syn! syn mój!~LUDMIR~Ja
2622  1, 12|               to wszystko znaczy? - Ale szynki więcej!~Szturkają się łokciami,
2623  1, 11|          numerem sto jeden i trzy, kole szynku pana Mikołaja. (do starej
2624  1, 3 |                 i które zwalczę.~Zażywa tabaczkę czasami.~JANUSZ~W ręku pani
2625  1, 35|                  kozak z tyłu, ekstrakt tabularny czysty - krzywią się, przeglądają,
2626  1, 37|           należytego uszanowania damie. Taisez-vous!~
2627  1, 3 |               piszę.~SZAMBELANOWA~Jakaś tajemna tęsknota, skargi na niesprawiedliwość
2628  1, 42|               każe. Zwierzę ci straszną tajemnicę!~SZAMBELAN~Może... lepiej
2629  1, 43|          Tajemnica" - rzekł, ale ja tej tajemnicy zachować nie mogę. Ja dawno
2630  1, 31|                 obok ciebie, pani, głos tajemny przemówił we mnie: nie,
2631  1, 12|           LUDMIR~Słowo - dźwięk próżny; tajniejszy język dusza posiada i tym
2632  1, 39|             eks-sułtanie, a rzeczywisty tajny radzco szaleństwa, iż jestem
2633  1, 11|              jest...~Śmiech ciągły, ale tajony mężczyzn, czasem i kobiet,
2634  1, 47|                tak!~HELENA~niespokojnie~Tak-że wielkich doznawałeś pan
2635  1, 40|            LUDMIR~Jaką miarką mierzysz, takąć odmierzą.~P. JOWIALSKI~Jak
2636  1, 20|           złodzieju czapka gore.~JANUSZ~Takaż to wdzięczność za moje usiłowania,
2637  1, 5 |                 objęcie! - Ach, Heleno! takież to przeznaczenie twoje?
2638  1, 30|                skromnością zapierać się talentu, który uszczęśliwia moje
2639  1, 11|           JANUSZ~Tambambuktuhan.~LUDMIR~Tambamban... to żaden uczciwy człowiek
2640  1, 12|              LUDMIR~Któż są te panie? I tamta, co się znarowiła?~P. JOWIALSKI~
2641  1, 53|           kosztem.~P. JOWIALSKI~Wszyscy tańcowali, a tyś skrzypka zapłacił.~
2642  1, 1 |                 wieszcze - niech kamyki tańcują, drzewa płaczą, a ja tymczasem
2643  1, 22|               Och i Mistrzu! Co umiesz? Tańczyć - śpiewać? co? - Pan zakazuje
2644  1, 47|                się stać mogły niezłomną tarczą! Oby mogły wyjednać dla
2645  1, 20|               Złapał Kozak Tatarzyna, a Tatarzyn za łeb trzyma.~JANUSZ~prosząc~
2646  1, 20|                  JOWIALSKI~Złapał Kozak Tatarzyna, a Tatarzyn za łeb trzyma.~
2647  1, 37|          SZAMBELAN~przez okno~Jegomość! Tatuniu! Jegomość!~WIKTOR~wstrzymując
2648  1, 34|            HELENA~Dzień różnicy.~JANUSZ~Taż nagroda mojej miłości?~HELENA~
2649  1, 39|            przyjaciół - wszystko jednym tchem.~LUDMIR~Jak tylko nie ma
2650  1, 2 |        Zazdrosny gryzie wargi i milczy, tchórz mundur przywdziewa, tyran
2651  1, 47|                jak lube farby wiosennej tęczy, jak w harmoniją siane kolory
2652  1, 39|            zgryzienia.~WIKTOR~Trzeba by tęgich zębów.~LUDMIR~Ale trafiają
2653  1, 13|            przebierający w sposobach do tejże.~LUDMIR~Pani zapewne będziesz
2654  1, 1 |            włóczę za tobą?~LUDMIR~Twoja teka, napełniona rysunkami, za
2655  1, 1 |                 służyć za stolik? Połóż tekę na mojej głowie.~WIKTOR~
2656  1, 20|             wieszają, nie poznam się na tem!~P. JOWIALSKA~Bodajże jegomości!
2657  1, 3 |               SZAMBELANOWA~Mój mąż więc teraźniejszy, którego paniczem w domu
2658  1, 11|                  A byłem sy we Lwowie w terminie, u majstra... ba, nie u
2659  1, 11|          majstra, bo pomarł, tylko taki terminowałem u majstrowy na Horoszczyznie.
2660  1, 1 |      nieostrożnie zimnej wody i paraliż tknął twój rozum, ale ja zaczekam -
2661  1, 47|               Jak różdżką czarnoksięską tknięty, innym się stałem, jak byłem
2662  1, 13|               świata.~HELENA~Jest tylko tlejącym kagańca zarzewiem, nieoczyszczonym
2663  1, 1 |                 słomianych kapeluszach, tłumaczki na plecach. - Ludmir wchodzi
2664  1, 31|                z moim ojcem.~LUDMIR~Jak tłumaczyć to westchnienie?~HELENA~
2665  1, 11|           drogie, na Węgry. A mój pas w tłumoczek-em sy schował, jak się patrzy -
2666  1, 1 |               kładzie się na ziemi koło tłumoczka, Ludmir chodzi nucąc) Kto
2667  1, 1 |               WIKTOR~wchodzi kulejąc, z tłumoczkiem w ręku~Chmury! Góry! Księżyc!
2668  1, 40|                Nadszedł, a wkoło ostrym tnąc żelazem,~Podciął i braciszkowi
2669  1, 6 |           przerywają, albo bardzo mało, toczącą się rozmowę.~HELENA~Jednak,
2670  1, 13|                uczucia zarzewie z kołem toczącym się zmysłowo w obrębie materyjalizmu,
2671  1, 34|                nie zaczynać.~JANUSZ~Ten ton nic mi dobrego nie wróży.~
2672  1, 22|                  Dosyć więc tego!~innym tonem~Usiłowania wasze, panowie
2673  1, 39|               panowania nabrał jakiegoś tonu rozstrzygającego. - Ale
2674  1, 6 |                  figle, figle!~Dobywa z torbeczki pończoszkę, wkłada okulary
2675  1, 13|       marmurowych kolei, w których mnie towarzyskość ołowianym więziła łańcuchem.~
2676  1, 31|              zawsze losu.~HELENA~Wesołe towarzystwo w domu moich rodziców ukoi
2677  1, 45|          Powtórz wyznanie jego własnego towarzysza; nareszcie - rób, jak chcesz,
2678  1, 47|          krwawym ciosem. - Serce Heleny towarzyszyć ci będzie. Jej modły ulatywać
2679  1, 22|              nim; za każdym przysłowiem toż samo.~Jak szczęście dogrzeje,
2680  1, 40|           wywracał koziołki,~Strzelał i trąbił, i krzyczał do znoju.~Znosił
2681  1, 47|             Żadnej, żadnej; uchodź, nie trać czasu!~LUDMIR~Jedno tylko
2682  1, 29|               jak zmysły podają.~Ludmir trąca go łokciem.~Nie przypuszcza
2683  1, 27|                  chodź ze mną! Ja czasu tracić nie lubię - masz nóż przy
2684  1, 11|             pana, ja nie miałem żadnego trapiącego snu, mnie się śniło tylko,
2685  1, 11|                JANUSZ~Zapewne sen jakiś trapiący odurzył waszą sułtańską
2686  1, 3 |          jakiegoś smętnego wielbiciela, trawiącego nocy śród grobowców. La!~
2687  1, 1 |             miesce do spoczynku: chłód, trawnik, strumyk szemrzący...~WIKTOR~
2688  1, 6 |              HELENA~Jest często płaskim trefnisiem.~SZAMBELAN~Płaskim? No,
2689  1, 29|                nas samych - wiesz, że w troje jakoś nie idzie.~WIKTOR~
2690  1, 22|                 niż dotąd? - Dotknięcie tronu zmienia człowieka; czym
2691  1, 20|               Ukrop za nią - tuż, tuż w tropy,~Aż pod progi.~Tu nie żarty -
2692  1, 33|           połowę, większą połowę twoich trosek, byłeś mi wdzięcznym nagrodził
2693  1, 20|               Ach, mój!...~P. JOWIALSKI~Troskliwie utrzymywać będzie. Przyrzekasz? -
2694  1, 2 |            sknera sknerą tylko w kącie; troskliwość o mniemanie przemogła miłość
2695  1, 13|                 prawdziwą czułością~Bez troskliwych nauk matki zaczęłaś drogę
2696  1, 47|       Odepchnięty, wzgardzony, napojony trucizną, rzuciłem się... rzuciłem...~
2697  1, 6 |                 smacznie?~Trudny wybór, trudna zgoda -~Chwyci siano, owsa
2698  1, 39|                 dalej nasze dzieci. Ona trudni się gospodarstwem - ja piszę.
2699  1, 3 |                bardzo dobrze - byle nie trudnił się niczym, jak tylko swoimi
2700  1, 6 |                 sobie podjeść smacznie?~Trudny wybór, trudna zgoda -~Chwyci
2701  1, 10|           szukał wypocznienia na dalsze trudy.~JANUSZ~Wcale nie spragniony,
2702  1, 40|            idzie, nigdy nie odpocznie w trudzie,~Ten to sam, co go Czasem
2703  1, 39|     MELANCHOLIJA - siedzi zamyślona nad trupią czaszką, wróbel na głowie. -
2704  1, 32|               krogulcze pole - niedługo trwają - jak mówi przysłowie.~P.
2705  1, 47|                 równie i burza nie jest trwałą.~HELENA~Ale burza często
2706  1, 12|            Czego pan żądasz?~LUDMIR~Nie trwóż się moją przybraną rolą
2707  1, 19|                nadzwyczajny budzi nas i trwoży. - "Woda! Woda!" - krzyczą...
2708  1, 44|          Wstrząsł mi rękę, aż w stawach trzasło, i zniknął.~SZAMBELANOWA~
2709  1, 44|               zniknął.~SZAMBELANOWA~Nie trzebaże tu prawdziwego nieszczęścia,
2710  1, 43|    barbarzyńskiego. - Jakże mi się nogi trzęsą! (siada) "Tajemnica" - rzekł,
2711  1, 12|                 chodzą, poddanemu włosy trzeszczą.~LUDMIR~Doprawdy?~P. JOWIALSKI~
2712  1, 10|              panie Jowialski! Zaczynasz trzpiotować, nieprzystojności wspominasz,~
2713  1, 20|            Tatarzyna, a Tatarzyn za łeb trzyma.~JANUSZ~prosząc~Panie dobrodzieju! (
2714  1, 22|              Mnie wszelkimi sposobami i trzymając się rzetelnej średnicy,
2715  1, 2 |            przenicowanej chodził sukni, trzymał ręce w kieszeni. Teraz sknera
2716  1, 29|             zaćmiła. Rezedę złączyłam z tulipanem - tu woń, tam kształt, razem
2717  1, 53|           oddane rzeczy, mój panie. Nie turbuj się, i ty znajdziesz żonę,
2718  1, 10|        JOWIALSKI~Ale jejmość musisz być Turczynką.~P. JOWIALSKA~żegnając się~
2719  1, 11|            kanapie.~Wszyscy w kaftanach tureckich. Czas jakiś milczenie -
2720  1, 10|                 przenieść i przebrać po turecku, co się najlepiej udało -
2721  1, 10|               ja stara!~P. JOWIALSKI~O, Turek na to nie pyta!~HELENA~Nie
2722  1, 22|                 Gdy z rachubą pójdzie w tuzy,~Stratą - plony;~Zyskiem -
2723  1, 9 |                  niech tak będzie,~Lecz twą mądrość kryje cień,~A tymczasem
2724  1, 6 |                Im kot starszy, tym ogon twardszy.~HELENA~całując w rękę~Mogę
2725  1, 39|                  będzie można dać twoję twarz, jeżeli zechcesz. - U nóg
2726  1, 22|               fajkę Janusza z odwróconą twarzą~Hubka jest?~JANUSZ~przez
2727  1, 39|             uśmiechu rozlanego po całej twarzy - każdy zmarszczek u niego
2728  1, 5 |        przeznaczenie twoje? Nie znajdąż twe uczucia oddźwięku nigdzie?
2729  1, 11|                ze mnie!~JANUSZ~Jesteśmy twoi najuniżeńsi słudzy i podnóżki.~
2730  1, 31|           chciała odgadnąć zamęt jednym twym wejrzeniem sprawiony, pojęłabyś,
2731  1, 46|              znalazłem w nim uprzedzeń, tyczących się majątku i urodzenia.
2732  1, 15|           Wdzięczne imię!~LUDMIR~Co się tyczę - skąd jestem, kto jestem,
2733  1, 12|                 dopije, ten w rozum nie tyje.~LUDMIR~Bajka! Kto pije,
2734  1, 39|                WIKTOR~Jeszcze włos, a w tył się wywróci.~LUDMIR~Zróbże
2735  1, 10|                 P. JOWIALSKI~Dobry żart tymfa wart.~SZAMBELAN~Czymże ja
2736  1, 2 |              tchórz mundur przywdziewa, tyran się pieści - słowem, wszystko
2737  1, 53|          JOWIALSKI~Wszyscy tańcowali, a tyś skrzypka zapłacił.~WIKTOR~
2738  1, 15|        Przynajmniej tym zemszczę się za tysiączne nieprzyjemności doznane
2739  1, 12|               nie gotuję, to jest tylko tytuł.~LUDMIR~Musisz gotować! -
2740  1, 10|                do Lokaja) Dajże kaftan!~Ubiera się.~P. JOWIALSKA~Co też
2741  1, 13|               najwłaściwszym, bo to był ubiór biednego.~HELENA~I jestżeś
2742  1, 11|           rozmawiają i poprawiają swoje ubiory.~LUDMIR~ziewa głośno i przeciągając
2743  1, 11|                 szewczykiem... że byłem ubogi. Chcę o tym zapomnieć. Słyszycie?
2744  1, 2 |               przemogła miłość złota, i ubogiego hojnie obdarzy, byle świat
2745  1, 13|               biednym nie jestem, tylko ubogim.~HELENA~Może potrzebny wsparcia? (
2746  1, 6 |            Oboje ze staroświecka trochę ubrani, zwłaszcza Pani Jowialska.~
2747  1, 1 |           WIKTOR~Ale pewnie nie to, że, ubrany jak na redutę, włóczę się
2748  1, 6 |             jeden owies, w drugi siano.~Uchem strzyże, głową kręci,~I
2749  1, 13|                  którym raczysz pieścić ucho moje, odkrywa mi, pani,
2750  1, 31|             upadek Ikara, powinien bym, uchodząc stąd jakby przed samym sobą,
2751  1, 32|                z ziemi dobędzie.~- Boże uchowaj! - krzyknął sąsiad przestraszony -~
2752  1, 29|              być z kim pół godziny, aby uchwycić wątek jego sposobu myślenia.~
2753  1, 14|           należy przestrzegać wszelkich uchybień przeciw przyzwoitości.~LUDMIR~
2754  1, 11|               mi przypomni, każę mu łeb uciąć. Rozumiesz jeden z drugim?
2755  1, 26|             żaden sposób.~HELENA~Będzie uciechą całego domu.~SZAMBELAN~Nic
2756  1, 20|                Nie ma co czekać,~Trzeba uciekać!~Małpa w nogi,~Ukrop za
2757  1, 40|             między stoły, stołki~Gonił, uciekał, wywracał koziołki,~Strzelał
2758  1, 13|             ileż to razy chroniłam się, uciekałam sama ze siebie przed zimnymi
2759  1, 20|                Dalej w okno... Brzęk! - Uciekła!~że tylko palce popiekła,~
2760  1, 17|             dobył go na mnie; ledwie że uciekłem - powoli.~SZAMBELANOWA~Mój
2761  1, 22|                pieczętarzu! gadaj mi co uciesznego, ja sy będę drzymał.~P.
2762  1, 36|        awanturnikami, którzy mącą pokój uczciwego domu.~WIKTOR~wstrzymując
2763  1, 3 |                 być nie może! Ja jestem uczciwym dziedzicem i honorowym deputatem. -
2764  1, 30|             jestem dopiero zaczynającym uczniem.~SZAMBELAN~No, ale przecie
2765  1, 31|            nadużywasz moich przyjaznych uczuć. Ja odejdę.~LUDMIR~Zasłużyłżem
2766  1, 31|                LUDMIR~Mnie dziś podobne uczucie wiodło do ogrodu. Ale tą
2767  1, 12|         JOWIALSKI~Żaden dworak tego nie uczyni.~LUDMIR~siadając znowu~Nalejże
2768  1, 6 |            zwlekać, ile możności. - Nie uczynię mu żadnej nadziei, ale też
2769  1, 11|              tylko, że tego od razu nie uczyniłam! Tres humble servante!~P.
2770  1, 53|        dotrzymywała w innych stosunkach uczynionej obietnicy. C`est drôle!~
2771  1, 1 |                tam już był,~LUDMIR~Może uda nam się spotkać z Szandorem.~
2772  1, 7 |                 dom krzyczy jak wrony: (udając) czarno! czarno!~P. JOWIALSKA~
2773  1, 12|                 Janusza) A ty, co małpę udajesz, jaką raz widziałem w budzie
2774  1, 47|           HELENA~I dokąd? dokąd?~LUDMIR~Udałem się w najniedostępniejsze
2775  1, 2 |              kilka rozdziałów trzeba. - Udam śpiącego.~
2776  1, 1 |                 Chodź ze mną, Wiktorze! Udamy się w odłogiem leżącą krainę,
2777  1, 13|           istotę wyższych pojęć skarbem udarowaną. - Jakże się dzieje, że
2778  1, 13|               mu położę, gdy powiem, że udawałem tylko śpiącego w ogrodzie,
2779  1, 29|              prześladujący przyjaciela. Udawanie od prawdziwego uczucia łatwo
2780  1, 38|           szczerze,~Bo cię kuflem w łeb uderzę!...~Wypijemy sobie po kieliszku
2781  1, 47|              piersi radosne serca liczą uderzenia.~HELENA~Okropny obraz!~LUDMIR~
2782  1, 47|               Zniszczenie i śród pogody uderzyć może - na to każdy człowiek
2783  1, 47|                swoim odkryciem okropnie uderzył w serce, ukołysane najsłodszą
2784  1, 23|                Wybornie!~LOKAJ~Wójta to uderzyło w oczy, spytał się o paszport -
2785  1, 53|                młody -~Że ptaszyna ma w udzielę~W swym mieszkaniu ziarna
2786  1, 39|                  w kaftanie tureckim, w udzwonkowanej czapce, pokornie sięgasz.
2787  1, 26|               HELENA~Powierzchowność ma ujmującą.~SZAMBELAN~W samej rzeczy,
2788  1, 53|                 co moment, tak mnie też ujrzał kapral.~P. JOWIALSKI~Zdybał
2789  1, 31|                 jakby przed samym sobą, ujść szalonej myśli. Ale nie
2790  1, 46|                 Szambelanową, nisko się ukłonił.~Kaducznie z góry na mnie
2791  1, 5 |           będzie mogło powiedzieć duszą ukochanemu: jestem twoją, twoją na
2792  1, 31|       towarzystwo w domu moich rodziców ukoi zapewne smutek, którym pan
2793  1, 47|               okropnie uderzył w serce, ukołysane najsłodszą nadzieją. Straszne
2794  1, 29|                i z rozmów, które miałam ukontentowanie mieć z panem Ludmirem, wcale
2795  1, 2 |             człowiek jest przejrzystym. Ukształcenie za gęstym już werniksem
2796  1, 32|                 biedy narobił. Bo kto w ul dmuchnie, temu pysk spuchnie -
2797  1, 47|        towarzyszyć ci będzie. Jej modły ulatywać będą nad twoją drogą głową. -
2798  1, 47|                wyznać, iż nie sam jeden ulegasz pod krwawym ciosem. - Serce
2799  1, 53|           furtki ogrodowej - przez całą ulicę - przez cały dziedziniec
2800  1, 40|             kozią macierz. Ale chodźmy. Ułożymy sobie cały plan dokładnie,
2801  1, 30|            świata".~LUDMIR~Ach, to jego ulubione! Idź, Wiktorze - zobacz (
2802  1, 44|       Jowialskiego, aby oddaliła z domu ulubionych gości, albo użyć ogólnego
2803  1, 47|                 na cóż wznawiać krótkie ułudzenie duszy! Żegnam cię, żegnam,
2804  1, 29|          kwiatów. Jako znawca, będziesz umiał najlepiej dobrać ich kolory
2805  1, 20|              dowód dobrego wychowania - umiarkowanie w żartach. Vous comprenez?~
2806  1, 39|                 za myśl!~WIKTOR~Mogę ją umieścić w alegorycznym obrazie,
2807  1, 7 |               idzie, tylko o sposobność umieszczenia swoich przysłowiów, które
2808  1, 6 |              bylem się jej tylko z domu umknęła! Ach, biedna Heleno!~SZAMBELAN~[
2809  1, 20|          chciałeś!~JANUSZ~A! już zginę, umrę, skonam, z tym wiecznym "
2810  1, 5 |            duszy mojej! On, on, którego umysł nigdy się nad poziom wznieść
2811  1, 13|            Janusz, którego otrętwiałość umysłowa młyńskim kamieniem do ziemi
2812  1, 3 |         dziesięć godzin na dzień. C`est une misere!~LUDMIR~na stronie~
2813  1, 29|                 Nie przypuszcza żadnego uniesienia władz duszy za krańce dotykalnego,
2814  1, 28|               miałbyś pojąć, co to jest uniesienie uczucia? Ty, który byś groby
2815  1, 1 |              ten wart milijona, ten cię unieśmiertelni - udał ci się doskonale!
2816  1, 44|               Panna Helena wcale go nie unika - i koniec końców, jeżeli
2817  1, 9 |           często brał na kieł i jeźdźca unosił, ale zawsze stępią, zawsze
2818  1, 31|             pochlebstwo! Pomny na lot i upadek Ikara, powinien bym, uchodząc
2819  1, 1 |                chwila od wieków grożące upadkiem - potoki rwiące czarne świerki
2820  1, 10|                 będziemy i śmiać się do upadłego.~SZAMBELAN~śmiejąc się głośno~
2821  1, 31|                gdyby nie macocha, która upiera się rzucić mnie koniecznie
2822  1, 42|               powiadał, że to jedynie z upodobania.~WIKTOR~Ludmir?... Zapewne
2823  1, 3 |        pasierbica, lecz ma swoję wolą i uporek, a ja tego nie lubię. Przy
2824  1, 39|                 a gdzie jest pojęcie, a uporu nie ma, wszystko da się
2825  1, 13|                oczach duszy, szukającej upragnionej estetycznej piękności, każde
2826  1, 46|        spodziewanie nie znalazłem w nim uprzedzeń, tyczących się majątku i
2827  1, 7 |                 bez końca.~P. JOWIALSKI~uradowany~Prawda, że ich umiem bez
2828  1, 30|           Wiktora~Bądźże pan łaskaw nie urażać się zbytnią moją śmiałością
2829  1, 24|              kto waćpan jesteś? Bo, nie urażając, przysłowie mówi:~Cygan
2830  1, 30|               stronie) Nie chciałbym go urazić, a znowu...~LUDMIR~do Wiktora,
2831  1, 11|                 w nim ludzie?~SZAMBELAN~urażony~Jegomość i ja - przecie
2832  1, 46|                 tyczących się majątku i urodzenia. Kilka dni jeszcze, a śmiało
2833  1, 5 |                 kształtu, nie świetnego urodzeniem i majątkiem, nie - nie takiego
2834  1, 3 |                 kochać? - Jestem dobrze urodzony, jestem młody, przystojny,
2835  1, 47|           spoczynku!... Błąkałem się po urwiskach; nieraz jak widmo stawałem
2836  1, 53|             między końmi jak ostatniego urwisza.~LUDMIR~Ale żebyś wiedział,
2837  1, 10|          Przebierzmy się pierwej, potem urzęda porozdajemy. I damy zechcą
2838  1, 12|              koronny?~P. JOWIALSKI~Tego urzędu nie ma.~LUDMIR~Któż za was
2839  1, 49|        SZAMBELANOWA~Niechże cię jeszcze uściskam, żywy obrazie biednego jenerał-majora
2840  1, 5 |              odwzajemniać będzie gorące uściski wyobraźni twojej?~po krótkim
2841  1, 50|               kilka kroków, zobaczywszy uściśnienie żony.~SZAMBELAN~na stronie~
2842  1, 30|            SZAMBELAN~nie dając skończyć uściśnieniem~Pan Wiktor...~LUDMIR~Jeden
2843  1, 44|                przestraszył mnie, że aż usiąść musiałem i dotychczas jeszcze
2844  1, 53|          ciekawość nie mogłem na miescu usiedzieć. Wyglądałem z gęstwiny co
2845  1, 22|                Janusza~Zapominasz się w usłudze, każę cię w śniegach zakopać! -
2846  1, 53|              oddaliły;~Lecz niedługa~Ta usługa:~Jakby nie ta co z początku,~
2847  1, 6 |             jegomości! Co też to zawsze uśmiać się trzeba! O, dlaboga! (
2848  1, 29|                 ich życia - jeden tylko uśmiech wieczności, na cóż porywczą
2849  1, 33|                 mi wdzięcznym nagrodził uśmiechem. - Ach, Janusz! przykre
2850  1, 39|              się zupełnie - nie ma tego uśmiechu rozlanego po całej twarzy -
2851  1, 6 |                 SZAMBELAN~Jednak zawsze uśmiejemy się do rozpuku. Ale jak
2852  1, 6 |               stosując się do poziomych ustaw społeczeństwa, czas iść
2853  1, 25|                 potem przymierza do już ustruganego.~Jeszcze trzeba strugać, (
2854  1, 11|            poradzisz, szalony chłopcze? Usuwam się od prostackiej zabawy,
2855  1, 31|               władzy wyrwać się z miesc uświetnionych przytomnością twoją.~HELENA~
2856  1, 39|               sukni nasadzonej oczami i uszami, w ręku pęk cierni, na ramieniu
2857  1, 37|                za uchybienie należytego uszanowania damie. Taisez-vous!~
2858  1, 12|              znam granicę żartu i winne uszanowanie. Słowa nie mówiliśmy z sobą,
2859  1, 30|             zapierać się talentu, który uszczęśliwia moje życie. Ale daleki od
2860  1, 30|          pokazać - niczym go więcej nie uszczęśliwisz.~SZAMBELAN~Obrazów tak dalece
2861  1, 38|                 pierze leci -~Z kwoczką uszedł rywal trzeci.~A wtem indor
2862  1, 42|              sposobem te klatki zostały uszkodzone?~WIKTOR~Bo upadły.~SZAMBELAN~
2863  1, 40|                 Mnie z ust, a jemu mimo uszy - szust!~LUDMIR~I o czym
2864  1, 48|               żart za gruby! Łba mi nie utną, ale zawsze niemiło i parę
2865  1, 28|                 Znowu zaczynasz?~LUDMIR~Utniej mi język albo mówić pozwól!
2866  1, 20|                sam chciałeś", bo zmysły utracę!~P. JOWIALSKI~Zatem będę
2867  1, 53|              wszyscy dziś zdrowe zmysły utracili?~Siada; żołnierze na znak
2868  1, 15|              HELENA~Nie mogę prawdziwie utrzymać się teraz od śmiechu. -
2869  1, 20|                 P. JOWIALSKI~Troskliwie utrzymywać będzie. Przyrzekasz? - Inaczej
2870  1, 22|                raz poszło o dzieci.~Mąż utrzymywał, że lubo nadobne,~Jednak
2871  1, 1 |           kochany Wiktorze, bo z twojej uwagi miarkuję, żeś jeszcze diable
2872  1, 53|              zoczył, już ci kocha.~Lecz uważa prócz urody -~W tym już
2873  1, 22|                 do Janusza i Szambelana~Uważacie, jakie wrażenie robi dowcipne
2874  1, 48|           niemiło i parę godzin być źle uważanym. Może odjechał? - Nie, to
2875  1, 20|                 grzeczności, jak to nas uwiadamia następująca dykteryjka.~
2876  1, 45|         SZAMBELANOWA~Idę go o wszystkim uwiadomić.~JANUSZ~O, Heleno!~Odchodzi.~
2877  1, 31|                szacunku... przyjaźni... uwielbienia... ach, na cóż próżnych
2878  1, 39|         Jowialskich. W środku Jowialski uwieńczony unosić się będzie na lekkiej
2879  1, 1 |                 ja, ja głupi, dałem się uwieść jakimiś zamkami.~LUDMIR~
2880  1, 27|                 gorzej, że panna Helena uwłacza swojej godności, pozwalając
2881  1, 44|         człowiek niebezpieczny; sam zaś uzbroję się dla osobistego bezpieczeństwa.~
2882  1, 37|                waćpan! Ten pan pierwszy uznał swój błąd i przeprosił za
2883  1, 39|                 Jowialską. Dwoje dzieci uzupełni środek: jedno z nich trzymać
2884  1, 53|        dotknięcia. Rodzice zezwalają na uzupełnienie naszego światowego szczęścia.~
2885  1, 29|                jak wprzódy~I tym więcej użycza przyjemności, im więcej
2886  1, 7 |                  na cóż to, kochanie?~- Użyj jej, jak chcesz, w jakim
2887  1, 18|               Wszyscy tak mówią.~JANUSZ~Użyjże swojej powagi.~SZAMBELAN~
2888  1, 7 |              jakim bądź sposobie,~Byleś użyła, ja zawsze zarobię.~P. JOWIALSKI~
2889  1, 34|             waćpan bardzo nieślachetnie używał.~JANUSZ~Jak to - nieślachetnie?~
2890  1, 29|          słyszał~Pani wracasz z ogrodu, używasz pięknej pogody?~HELENA~Tak
2891  1, 37|              dzieje?~SZAMBELANOWA~C`est vacarme!~WIKTOR~do Janusza~Wilk
2892  1, 1 |           WIKTOR~Dolejże!~LUDMIR~Jak te Van-Dyki piją! - Oddajże mi szklaneczkę.~
2893  1, 47|              Van-Dyku przeklęty!~HELENA~Vandyk się więc zowie?~LUDMIR~I
2894  1, 17|                 zawołaj tu Helenę! Nous verrons!~JANUSZ~tak - "zawołaj",
2895  1, 3 |                 spać, jeżeli nie sobie? Voyons!~JANUSZ~Ale tu, w ogrodzie?~
2896  1, 53|               Huknie,~Puknie:~- Ja póty wabię, pókim sama w domu,~Póki
2897  1, 14|               JANUSZ~Prawem, prawem, że waćpannę kocham, że chcę żenić się
2898  1, 14|            widzę.~JANUSZ~Tym gorzej dla waćpanny!~HELENA~Raczej dla waćpana.~
2899  1, 9 |                co mówić, każdy ma swoje wady, przymioty, widzimisię,
2900  1, 38|           myszka między koty. Kieliszek wadzi, kieliszek radzi. - Znacie
2901  1, 40|              dole;~Paweł, spokojny, nie wadził nikomu,~Gaweł najdziksze
2902  1, 4 |                 jeżeli każecie, bylem z wami dzień jeden przepędził.
2903  1, 20|                 zwierciadło -~Szust! do wanny.~Dalej kurki kręcić żwawo!~
2904  1, 2 |            wiedział. - Zazdrosny gryzie wargi i milczy, tchórz mundur
2905  1, 3 |               nam wypuszczając, położył warunek, iż póty przy nim mieszkać
2906  1, 11|            między swymi.~LUDMIR~A to ja waryjat?~P. JOWIALSKI~na stronie~
2907  1, 24|             Januszu: Nie każdy kąsa, co wąsem potrząsa.~SZAMBELAN~Ja się
2908  1, 9 |         loczkiem na czole, z zakręconym wąsikiem, z szlufowanym pazurkiem - "
2909  1, 11|              sen jakiś trapiący odurzył waszą sułtańską mość.~LUDMIR~Przepraszam
2910  1, 22|                  innym tonem~Usiłowania wasze, panowie Moi, miłymi są
2911  1, 9 |         lepszego nie nadarzy - "chodź i waszeć do ołtarza!" Dobry chleb,
2912  1, 44|                 nie można było przerwać waszego zacietrzewienia -~Słuchajcie
2913  1, 29|               pół godziny, aby uchwycić wątek jego sposobu myślenia.~WIKTOR~
2914  1, 44|                rękę odmówiła i nie mogę wątpić, że ten Ludmir...~SZAMBELAN~
2915  1, 34|           HELENA~Miłości!...~JANUSZ~Czy wątpisz?~HELENA~Wątpię.~JANUSZ~Jednak
2916  1, 44|               powiedzieć.~SZAMBELAN~Nic ważnego - ile mi się zdaje, bo także
2917  1, 15|             opowiedzenie dla mnie tylko ważnych zdarzeń. A wkrótce nadejdzie
2918  1, 12|             chce wygrać gąsiora, trzeba ważyć kaczora. Zresztą pamiętaj,
2919  1, 7 |                matki, aby tak lekce nie ważyła szczęścia mojego. Pan Janusz
2920  1, 30|              SZÓSTA~Ciż sami, Szambelan wbiega nucąc, z pękiem prętów w
2921  1, 37|                 Szambelanowa.~SZAMBELAN~wbiegając~Co się tu dzieje?~SZAMBELANOWA~
2922  1, 53|                 krzywdą własnego syna i wbrew jego dobru dotrzymywała
2923  1, 4 |                 Jowialskiego, drugie od wchodu; dwoje drzwi bocznych. Okno
2924  1, 6 |               biedna Heleno!~SZAMBELAN~[wchodząc,] do Heleny~Jestem, słucham, (
2925  1, 10|                za nim Lokaj.~WSZYSCY~do wchodzącego Janusza w kaftanie tureckim~
2926  1, 53|            Wzajemności żąda,~A na proso wciąż pogląda;~Zięba zaś swoim
2927  1, 17|             Helena będzie żoną waćpana, wcześniej, później trochę...~JANUSZ~
2928  1, 1 |            jeszcze raz szalony, kto się wdaje ze stworzeniami nazwanymi
2929  1, 1 |               Po kiego diabła mnie było wdawać się z poetą! Z tym szalonym
2930  1, 34|            bardzo kocham!~HELENA~Jestem wdzięczna.~JANUSZ~Niewdzięczna, powiedz!~
2931  1, 15|               Ludmir.~HELENA~na stronie~Wdzięczne imię!~LUDMIR~Co się tyczę -
2932  1, 20|            czapka gore.~JANUSZ~Takaż to wdzięczność za moje usiłowania, aby
2933  1, 33|                 twoich trosek, byłeś mi wdzięcznym nagrodził uśmiechem. - Ach,
2934  1, 53|               Zięba zaś swoim zwyczajem~Wdzięczy się nawzajem.~Zięba nadobnej
2935  1, 10|            Janowa i Helusia - wszystkie wdzięczyć się będą do niego.~P. JOWIALSKA~
2936  1, 40|               pokój w wodzie,~A Paweł z wędką siedzi na komodzie.~- Co
2937  1, 11|               LUDMIR~A teraz szedłem na wędrówkę, w dalekie drogie, na Węgry.
2938  1, 11|          wędrówkę, w dalekie drogie, na Węgry. A mój pas w tłumoczek-em
2939  1, 31|              odgadnąć zamęt jednym twym wejrzeniem sprawiony, pojęłabyś, jak
2940  1, 15|           lepiej.~LUDMIR~Nie moglibyśmy wejść do ogrodu, odpocząć trochę?~
2941  1, 2 |              Ukształcenie za gęstym już werniksem przeciągnęło wyższe towarzystwa.
2942  1, 22|            wzrusza ramionami.~LUDMIR~Co wesołego, staruszku.~P. JOWIALSKI~
2943  1, 51|              się czasem i drugim za złe wesołości brać nie będziesz.~SZAMBELANOWA~
2944  1, 22|              dobrowolnie nie zechce być wesołym, będzie do tego przymuszony.~
2945  1, 32|                 P. JOWIALSKI~Jest czego westchnąć, i szczerze, bo to w małżeństwie -
2946  1, 31|                 LUDMIR~Jak tłumaczyć to westchnienie?~HELENA~Nienajlepiej dla
2947  1, 9 |                sobie psuje.~SZAMBELAN~z westchnieniem~Kuje! kuje!~P. JOWIALSKI~
2948  1, 9 |             będą?~P. JOWIALSKI~Krótko a węzłowato - nie chcesz Janusza?~HELENA~
2949  1, 52|        SZAMBELANOWA~Nie, nie! On ciebie weźmie, jeżeli dziadunio pozwoli.~
2950  1, 11|                 mu aż nadto dobrze jest wiadomo, wiec odpowiadać musze.
2951  1, 11|                 JOWIALSKI~Sen mara, Bóg wiara - najjaśniejszy panie.~LUDMIR~
2952  1, 7 |           Kłódkę mąż żonie przywiózł na wiązanie.~- Kłódka? Co za myśl! na
2953  1, 47|                po urwiskach; nieraz jak widmo stawałem się w nocy przestrachem
2954  1, 1 |                mnóstwo najpiękniejszych widoków, godnych twojego pęzla.~
2955  1, 11|          Szambelanowej) Jejmoscunia nie widzieli?~SZAMBELANOWA~Nie widziałam.
2956  1, 31|       spędzonych, choćbym je potem miał wieczną wynagrodzić tęsknotą, będę
2957  1, 47|           czarnych losów! Lecz w chwili wiecznego rozstania nie waham się
2958  1, 34|             pani Szambelanowa...~HELENA~Wieczny postrach, któregoś waćpan
2959  1, 20|              zginę, umrę, skonam, z tym wiecznym "sam chciałeś"!~P. JOWIALSKI~
2960  1, 35|              cztery konie z kozła, kocz wiedeński, kozak z tyłu, ekstrakt
2961  1, 24|            Wiktor. Podróżowałem, diabli wiedzą po co, z łaski tego szaleńca,
2962  1, 36|                 żartować będę - ale nie wiedziałem, że wilka puszczam do owczarni.~
2963  1, 4 |             tyle! Między jakichże ludzi wiedziesz mnie łaskawie! Jakiś pan
2964  1, 7 |               wzdychać ma u nóg srogiej wiejskiej Dulcynei człowiek rozumny,
2965  1, 1 |                 zwieszone, co chwila od wieków grożące upadkiem - potoki
2966  1, 30|            zaszczytem narodu, a nawet i wieku, w którym żyjemy. - Jego
2967  1, 10|                 namyślać, rób, jak twój wielbiciel żąda.~SZAMBELAN~Chodźmy
2968  1, 3 |             chciałaby jakiegoś smętnego wielbiciela, trawiącego nocy śród grobowców.
2969  1, 7 |         SZAMBELANOWA~Nagle, moja panno? Wieleż jeszcze miesięcy, wiele
2970  1, 30|                 mogę się spodziewać tej wielkiej łaski?~WIKTOR~Ale pęzlów
2971  1, 1 |            coraz niecierpliwiej~A potem wielkimi literami napiszę...~LUDMIR~
2972  1, 11|           zdejmując turban) Moi państwo wielmożni... Czy ja... czy wy państwo?...
2973  1, 11|              się wyspał, jaż mi w nosie wierci - oczów otworzyć nie mogie -
2974  1, 11|            sułtana żarty sobie stroić z wiernych swoich sług i poddanych
2975  1, 1 |                chodzi nucąc) Kto dobrze wiersze pisze, myślałem, że i dobrze
2976  1, 40|                z pierwszym następującym wierszem żonie~Nie jest tu moją myślą,
2977  1, 7 |        pozwoleniem - jedno słówko, parę wierszyków:~Kłódkę mąż żonie przywiózł
2978  1, 40|              siada~I tak powiada:~- Nie wierzajcie, co on prawi;~Ja powiem,
2979  1, 1 |                 i pokazał mi gruszki na wierzbie. A ja, ja głupi, dałem się
2980  1, 47|                 powtórz, że kochasz, że wierzysz, iż jesteś kochaną - pozwól
2981  1, 20|             odpowié -~Pierwszy raz mnie wieszają, nie poznam się na tem!~
2982  1, 20|          łotrowi -~Pierwszy raz dzisiaj wieszam, jestem nowym katem.~- Proszę
2983  1, 1 |              złoty bardon, wnieś pieśni wieszcze - niech kamyki tańcują,
2984  1, 47|          jutrzenka zajaśniała - łagodny wietrzyk szczęścia pieszczotliwie
2985  1, 13|             mnie towarzyskość ołowianym więziła łańcuchem.~LUDMIR~Zdaje
2986  1, 1 |                 postąpić zdołam.~LUDMIR~Wiktoreczku! Van-Dyku! Rubensie!~WIKTOR~
2987  1, 37|              vacarme!~WIKTOR~do Janusza~Wilk kąsa, pamiętaj!~SZAMBELANOWA~
2988  1, 36|                  ale nie wiedziałem, że wilka puszczam do owczarni.~
2989  1, 40|                 ja swoje, on swoje. Mów wilku pacierz, a on woli kozią
2990  1, 37|              przytomności; wyznaję moję winę! (do Janusza) Zobaczymy
2991  1, 14|                Ależ ona staje się wcale winna!~HELENA~Ja tego nie widzę.~
2992  1, 12|               się, znam granicę żartu i winne uszanowanie. Słowa nie mówiliśmy
2993  1, 31|               Mnie dziś podobne uczucie wiodło do ogrodu. Ale tą razą zawiedziony
2994  1, 47|               nie znają, jak lube farby wiosennej tęczy, jak w harmoniją siane
2995  1, 1 |               ta rzeka - drzewa - dalej wioska - w głębi sine Karpaty...~
2996  1, 15|             gorzko zatruwają jasne dnie wiosny mojego życia.~LUDMIR~I ja
2997  1, 26|                Wiem.~SZAMBELAN~Co teraz wiszą nad moim łóżkiem.~HELENA~
2998  1, 44|                słuchaj...~JANUSZ~Ludmir wkręca się zręcznie w łaskę pana
2999  1, 6 |                 plastyczna, że nie może wlać w duszę zdroju cichego zadowolnienia.~
3000  1, 29|          przypuszcza żadnego uniesienia władz duszy za krańce dotykalnego,
3001  1, 48|                Każą stawić mi się przed władzą miescową - mam papiery jasno
3002  1, 22|        przysmaczek.~- Mądryś! - odpowie właściciel kiełbasy -~Dopiero za nią
3003  1, 1 |               to i lepiej. Tam wszystko właściwe nosi nazwisko: kmotr zowie
3004  1, 13|           HELENA~Jednak pan nie w swoim właściwym stroju podróżowałeś?~LUDMIR~
3005  1, 20|          zwłaszcza Janusz, że swój plan własny...~JANUSZ~Ach, mój!...~P.
3006  1, 20|             Widząc panią raz w kąpieli,~Wlazła pod stół - cicho czeka.~
3007  1, 4 |                 duszy serca. I pod stół wlezę, jeżeli każecie, bylem z
3008  1, 10|               jak wszyscy.~P. JOWIALSKI~Wleziesz między wrony, krakaj jak
3009  1, 53|           dzisiejszy! Już drugi raz jak włóczęga jestem prowadzony. Pokazuję
3010  1, 1 |               Mnie o głodzie i chłodzie włóczyć się dla jego rycin!~LUDMIR~
3011  1, 1 |           wyobrażenia mieć nie mogłem - włóczymy się od karczmy do karczmy.
3012  1, 39|            wyprostowana.~WIKTOR~Jeszcze włos, a w tył się wywróci.~LUDMIR~
3013  1, 1 |              Uderz więc w złoty bardon, wnieś pieśni wieszcze - niech
3014  1, 13|                do ziemi przyciska, mógł wnieść oko żądania ku twojej wysokości?
3015  1, 28|                  LUDMIR~Rozdział XIII: "Wniesienie Ludmira do domu Jowiałskich".~