Akt, Scena

3016  1, 11|           diabeł przemówił przez niego?~Wnoszą śniadanie; Janusz wraca.~
3017  1, 7 |               ojciec, i matka, i syn, i wnuczka - za grosz rozsądku! Bo
3018  1, 32|              przerobić - to jest: sitem wodę czerpać.~LUDMIR~spoglądając
3019  1, 42|                  Pszenica po niczemu, o wódkę nikt się nie spyta - nikt
3020  1, 11|                  na trzech: dwie kwarty wódki, (zadziwienie wszystkich
3021  1, 40|                   Cóż tam? cały pokój w wodzie,~A Paweł z wędką siedzi
3022  1, 40|                głowie!~A Paweł na to: - WoInoć, Tomku,~W swoim domku. -~
3023  1, 23|                 stronie~Wybornie!~LOKAJ~Wójta to uderzyło w oczy, spytał
3024  1, 24|            JANUSZ~Nim ta myśl przyszła, wolałbym, żeby pioruny...~P. JOWIALSKI~
3025  1, 7 |             wyleci wróblem, a wróci się wołem - jak uczy przysłowie.~SZAMBELANOWA~
3026  1, 1 |              Dlatego też i my autorowie wolemy trzymać się kwiecistych
3027  1, 13|              straciła. O, panny, panny, wolicie nie czytać, niż złe czytać.~
3028  1, 1 |             WIKTOR~Daj mi święty pokój! Wolisz ty pokazać salceson i wino.~
3029  1, 40|                lecą. -~A na to Gaweł: - Wolnoć, Tomku,~W swoim domku. -~
3030  1, 47|    przedsięwzięto środki grożące twojej wolności.~LUDMIR~Cóż Wiktor powiedział?~
3031  1, 39|              Cóż to będzie?~WIKTOR~Puls wolny - gorączki nie ma.~LUDMIR~
3032  1, 9 |            domowi, gdzie krowa dobodzie wołowi - dawne uczy przysłowie.~
3033  1, 29|              złączyłam z tulipanem - tu woń, tam kształt, razem będą
3034  1, 29|                 i malowny nadać kształt wonnemu bukietowi. (na stronie)
3035  1, 3 |          człowiek nie do obudzenia, jak worek grysu. Hélas!~JANUSZ~Powiedział
3036  1, 52|          JOWIALSKI~Aha! Wyszło szydło z worka - ze smyczy kochanek do
3037  1, 30|          znajdziemy - niedawno posadzki woskowano.~LUDMIR~Niech pan będzie
3038  1, 1 |                też już zejdziemy z tych woskowanych posadzek, na których ciągle
3039  1, 3 |                 waćpanu powiadam, że na wotywę dam, jak się raz z tego
3040  1, 53|              kim dołki kopie, sam w nie wpada.~WIKTOR~I proszę się, przekładam
3041  1, 29|               cię, Wiktorze.~WIKTOR~jak wprzódy~I tym więcej użycza przyjemności,
3042  1, 15|            zaprzestał.~LUDMIR~Mogę więc wpuścić do duszy nadzieję, iż jeszcze
3043  1, 11|                Wnoszą śniadanie; Janusz wraca.~P. JOWIALSKA~na stronie,
3044  1, 10|                 mówi przysłowie.~JANUSZ~Wracałem z przechadzki przez ogród
3045  1, 29|           WIKTOR~jakby nie słyszał~Pani wracasz z ogrodu, używasz pięknej
3046  1, 22|              Szambelana~Uważacie, jakie wrażenie robi dowcipne słowo. Natura
3047  1, 7 |                  Helusiu. Słówko wyleci wróblem, a wróci się wołem - jak
3048  1, 30|             także, czy znasz ów gatunek wróbli z małymi czubkami...~Odchodzą
3049  1, 40|                mówić?~Paweł ani pisnął, Wrócił do siebie i czapkę nacisnął.~
3050  1, 7 |         JOWIALSKI~Miłość bez pieniędzy, wrota do nędzy.~SZAMBELANOWA~Otóż
3051  1, 34|              Ten ton nic mi dobrego nie wróży.~HELENA~Nie zwodzi.~JANUSZ~
3052  1, 29|              panem Ludmirem, wcale inny wróżyłam charakter.~LUDMIR~Ale i
3053  1, 47|                 Miejmy nadzieję!~HELENA~wskakując na niebo~Tam!~Odchodzi.~
3054  1, 44|                okropna!...~SZAMBELANOWA~wskazując głową~Za niego zaś żem poszła,
3055  1, 12|               sy het - zostanę z żoną, (wskazuje na Helenę) z tą.~JANUSZ~
3056  1, 9 |                Widzieć zawsze wszystkim wspak,~To nie chluba,~Sowo luba.~
3057  1, 13|           ubogim.~HELENA~Może potrzebny wsparcia? (porywczo, ku stołowi)
3058  1, 10|             moim zdaniem, obudzić i dać wsparcie; może głodny, spragniony,
3059  1, 40|                plan dokładnie, będziemy wspierać się wzajemnie, my autorowie.
3060  1, 42|         SZAMBELAN~Tylko proszę krwi nie wspominać, bo zaraz mi się słabo robi!~
3061  1, 47|            Zemścił się.~HELENA~Właśnie, wspominał o zemście. - Uchodź, uchodź,
3062  1, 10|           trzpiotować, nieprzystojności wspominasz,~P. JOWIALSKI~Ale jejmość
3063  1, 30|             Jemu się już oczy śmieją na wspomnienie malowania.~SZAMBELAN~Zatem
3064  1, 11|              siedzących, siada. Wszyscy wstają i kłaniają się nisko. Ludmir
3065  1, 47|     pieszczotliwie mnie owionął, kiedym wstępował w te progi. Jak różdżką
3066  1, 42|            WIKTOR~oglądając się~Jest - (wstrząsając mocno ręką.) człowiek niebezpieczny! -
3067  1, 44|             mogę zgadnąć, gdzie jest? - Wstrząsł mi rękę, aż w stawach trzasło,
3068  1, 37|               to za karczemne obyczaje? Wstydź się waćpan! Ten pan pierwszy
3069  1, 5 |              uczucia oddźwięku nigdzie? Wszędzieże zimny tylko rozsądek odwzajemniać
3070  1, 14|                mnie należy przestrzegać wszelkich uchybień przeciw przyzwoitości.~
3071  1, 15|              będą?~HELENA~Wychodzi to z wszelkiego obrębu niepewności.~LUDMIR~
3072  1, 22|                Bardzom kontentny, że tu wszyccy jesteście. - Kucharzu wielki,
3073  1, 9 |           okulary~O, o! co też to gada! Wszyscyśmy niby głupi, proszę jegomości!
3074  1, 7 |               istocie, potakujesz tylko wszystkiemu. C`est mal!~SZAMBELAN~Moja
3075  1, 9 |                 dziewczęta, dziewczęta, wszystkieście szpakami karmione. "Chcę,
3076  1, 19|           SZAMBELANOWA~Ale pewnie nie z wszystkimi szczegółami. - Roku 1807
3077  1, 28|                  gdyby mi przyszła była wtenczas myśl tak szczęśliwa, (po
3078  1, 47|           dotychczas, (z przesadą) Albo wtrąci w czarną otchłań dzikiej
3079  1, 13|                życie postępuję. Heleno! wybacz tę poufałość, ale szczerze
3080  1, 2 |             jakaś para tu się zbliża... Wybaczcie, podsłuchywać muszę; jeszcze
3081  1, 16|           chodzi) Panna Helena niech mi wybaczy, ale kaducznie nieostrożna...
3082  1, 49|             Szambelanowa.~Szambelanowa, wybiegłszy z pokoju Pana Jowialskiego,
3083  1, 6 |                 mniej będę miała w czym wybierać. Tak gruby, ciężki rozsądek
3084  1, 6 |                podjeść smacznie?~Trudny wybór, trudna zgoda -~Chwyci siano,
3085  1, 3 |            wrócę po niego - służę pani. Wyborna myśl! I Helenę to zabawi, (
3086  1, 52|        zostawiłem Helusi zupełną wolą w wyborze męża.~SZAMBELANOWA~Od ciebie
3087  1, 27|                 tę, którą za żonę sobie wybrałem, w towarzystwie ludzi z
3088  1, 36|           waćpan sam chciałeś...~JANUSZ~wybuchając złością - kłótnia coraz
3089  1, 22|               po kilku słowach w głębi, wychodzą razem.~LUDMIR~Bardzom kontentny,
3090  1, 39|                głowie z małych figurek, wychodzących z jej mózgu, złożona. Którym
3091  1, 51|                  P. JOWIALSKI~Nieśmiało wychodzę, bo nie wiem, czy się smucą,
3092  1, 20|               był mawiać:~dowód dobrego wychowania - umiarkowanie w żartach.
3093  1, 40|              Nuż prawić morały,~Stałość wychwalać,~Do cnoty zapalać,~I we
3094  1, 40|               pięknej róży motyl płowy,~Wychyliwszy trochę głowy,~Zwołał braci
3095  1, 22|            rozkażesz?~LUDMIR~Baw mnie! (wyciąga się na dwóch krzesłach)
3096  1, 5 |               go odtrąci, tym porywczej wyciągnę ku niemu zbawienną rękę,
3097  1, 40|                wszystko w swojej drodze~Wycina i niszczy srodze,~Co ciągle
3098  1, 38|              prawda - co się prawdziwym wydaje. A choćby też i tak było -
3099  1, 39|             WIKTOR~Za kogóż twoję córkę wydajesz? z kim się twój syn żeni? -
3100  1, 40|              Ale pierwsze dzieło, które wydam i które już jest bliskie
3101  1, 1 |            miałem mówić... (pije) Razem wydamy opis naszej podróży; do
3102  1, 31|                  Ach, to tak rzadko się wydarza, że powinnaś przebaczyć,
3103  1, 2 |          powierzchowność wzięły; nie ma wydatnych zarysów. Co świat powie,
3104  1, 3 |                 jak się raz z tego domu wydobędę. Co jednak prędzej nastąpić
3105  1, 44|              kto nie da pieniędzy, temu wydrą.~SZAMBELANOWA~To jasno!
3106  1, 40|              ale szczęśliwy bierze. - I wydrukujesz to dzieło?~LUDMIR~To się
3107  1, 42|              kupić.~WIKTOR~Ale wydrzeć, wydrze.~SZAMBELAN~cofając się~Oho,
3108  1, 42|              nie chce kupić.~WIKTOR~Ale wydrzeć, wydrze.~SZAMBELAN~cofając
3109  1, 53|             mogłem na miescu usiedzieć. Wyglądałem z gęstwiny co moment, tak
3110  1, 22|             przy tym,~Biegnie ze szkoły wygłodniały żaczek:~- Stój! - krzyczy -
3111  1, 12|                ogólnej zabawy. Kto chce wygrać gąsiora, trzeba ważyć kaczora.
3112  1, 24|                resztę, jeżeli potrzeba, wyjaśnią nasze papiery.~P. JOWIALSKI~
3113  1, 31|           poziomego świata, iż wzbrania wyjawienia najczystszego szacunku...
3114  1, 47|               nie pokrywaj śmiechem!... Wyjawiłeś - com, niestety, przeczuła!
3115  1, 7 |         jegomość panny Heleny, a dobrze wyjdziemy. - Rozsądne szczęście w
3116  1, 47|             niezłomną tarczą! Oby mogły wyjednać dla ciebie przebaczenie
3117  1, 1 |         przyrzekasz, że zastanę rysunki wykończone?~WIKTOR~Ja bazgracz?~LUDMIR~
3118  1, 31|               tęsknotą, będę uważał jak wykradzione z paszczy przeciwnego mi
3119  1, 3 |              rozumiem; ale te wszystkie wykręty na nic się nie przydadzą.
3120  1, 31|                Ach, gdyby mi wolno było wykryć głębią mojej duszy, gdybyś
3121  1, 6 |                 figle!~Pani Jowialskiej wykrzykniki i pochwały nic nie przerywają,
3122  1, 39|                patrzy mu w oczy. Ludmir wykrzywiając się~A!! (chodzi znowu) Nie
3123  1, 28|              wielkie, można by je łatwo wykształcić.~WIKTOR~Podaj się za guwernera!~
3124  1, 28|            myślisz. Wesołość czucia nie wyłącza. Autor za swoje myśli odpowiadać
3125  1, 7 |                 mówisz, Helusiu. Słówko wyleci wróblem, a wróci się wołem -
3126  1, 11|              się od prostackiej zabawy, wylęgłej w głowie godnego aspiranta
3127  1, 24|            Gdzie jest mój kasjer? Niech wyliczy temu młodzikowi dwieście
3128  1, 28|          krążąca - wszystko to nie może wymazać z twojej pamięci małe przeciwności,
3129  1, 28|               mistrz zabójcą?~WIKTOR~O, wymowa jest, i dlatego że jest,
3130  1, 11|               uczciwy człowiek tego nie wymówi. - A mnie się widzi, że
3131  1, 40|                nikomu,~Gaweł najdziksze wymyślał swawole.~Ciągle polował
3132  1, 25|               by nawet można przysłowie wymyśleć, na przykład: Łatwo grubemu
3133  1, 31|           choćbym je potem miał wieczną wynagrodzić tęsknotą, będę uważał jak
3134  1, 10|             powiększy śmieszność mojego wynalazku.~P. JOWIALSKI~Nie masz się
3135  1, 22|     zaspokoiliście zupełnie Moje obawy, wynikające z położenia rzeczy. Przyjmijcie,
3136  1, 31|            poznałem razem, jak czystej, wyniosłej, bez granic miłości trzeba,
3137  1, 14|                nigdy nie chciał!~LUDMIR~Wynoś się, Och i Mistrzu!~JANUSZ~
3138  1, 1 |              razem natury, której nawet wyobrażenia mieć nie mogłem - włóczymy
3139  1, 13|               ci za złe mieć może mylne wyobrażenie rzeczy...~HELENA~W czymże
3140  1, 5 |      odwzajemniać będzie gorące uściski wyobraźni twojej?~po krótkim milczeniu~
3141  1, 29|                 nowoutworzonymi duszami wyobraźnią naszą - można znaleźć rzetelne
3142  1, 28|              mówisz na nasze dzisiejsze wypadki?~WIKTOR~Bardzo ucieszne.~
3143  1, 20|              mnie w ten moment z armaty wypalił, w rękę bym go pocałował.~
3144  1, 11|               pan.~P. JOWIALSKI~kontent~Wypełnij rozkazy najjaśniejszego
3145  1, 53|                 JANUSZ~do Szambelanowej~Wypełniłem rozkazy - teraz działać
3146  1, 20|         Jakiegoś piewka nawarzył, takie wypij. - I to wszystko, nie stosując
3147  1, 11|                SZAMBELANOWA~Jak to wino wypije...~JANUSZ~Kazałem dać z
3148  1, 38|                 kuflem w łeb uderzę!...~Wypijemy sobie po kieliszku i zgoda!
3149  1, 1 |            szklaneczkę.~WIKTOR~Dopieroś wypił,~LUDMIR~Otóż... coś miałem
3150  1, 11|         dobrze-em sy dzień przepędziuł. Wypiułem coś grubo; ba, nie bardzo;
3151  1, 10|               przyszło sztuczkę mu jaką wypłatać.~HELENA~Najlepsza byłaby,
3152  1, 30|                  kładzie pręty) Panowie wypoczęli sobie z podróży?~LUDMIR~
3153  1, 10|                 we śnie nieborak szukał wypocznienia na dalsze trudy.~JANUSZ~
3154  1, 20|           bezczelność!~P. JOWIALSKI~No, wypogódź czoło i pomagaj do zabawy,
3155  1, 52|                 Wiecie, jak się od tego wyprasza. Dajcież jej przynajmniej
3156  1, 32|                 Jak nas zręcznie w pole wyprowadziłeś! Co też ja się nie naśmiałem
3157  1, 21|                Otworzyć.~SZAMBELAN~Może wypuścić?~JANUSZ~Puść mnie pan!~SZAMBELAN~
3158  1, 3 |                 naszym ślubie, wieś nam wypuszczając, położył warunek, iż póty
3159  1, 10|           JOWIALSKA~Co też jegomość nie wyrabia! Boże mój najsłodszy!~P.
3160  1, 39|               LUDMIR~Śmiesznym sposobem wyraża często dobre myśli, ale
3161  1, 49|             dziwuj się, matko, że skąpo wyrażam uczucia moje - nadto, nadto
3162  1, 1 |               łotr łotrem; tam w każdym wyrazie jest myśl, dobra czy zła,
3163  1, 13|                nim?~LUDMIR~Nie, źle się wyraziłem; biednym nie jestem, tylko
3164  1, 14|               niewinnej zabawy bez jego wyraźnego rozkazu.~JANUSZ~Niewinnej!
3165  1, 1 |              przebiegłość, lecz inaczej wyrażone; może za ostro, ale za to
3166  1, 13|            pokryte zostało w pierwotnym wyrobieniu pojętliwości jakoby niejakim
3167  1, 31|         przebaczenia, że nie mam władzy wyrwać się z miesc uświetnionych
3168  1, 28|                miałeś ów napis sążniowy wyrysować - ręczę, że kształt jego
3169  1, 1 |              Sążniowy.~LUDMIR~Sążniowy, wyrysowany napis?~WIKTOR~Zostawię dla
3170  1, 1 |              literami napiszę...~LUDMIR~Wyrysuj lepiej, bo piszesz nietęgo,
3171  1, 39|              bracia poetów. - Wiktorku! wyrysujesz mi portret Heleny?~WIKTOR~
3172  1, 39|                 gorączki nie ma.~LUDMIR~wyrywając rękę~Rysuj!~Chodzi znowu.~
3173  1, 9 |                Janusza?~HELENA~Tego nie wyrzekłam.~P. JOWIALSKI~Ale, moja
3174  1, 13|            LUDMIR~I moje usta nigdy nie wyrzekły "ojcze!" ani "matko!" Także
3175  1, 22|               ją zjeść! -~Targ w targ - wyrzepił mu sześć~I dał,~Co miał.~
3176  1, 13|         Jakichże przyczyn kołowrót mógł wyrzucić kostkę takiego skutku?~LUDMIR~
3177  1, 1 |                 nieprzebłaganym gniewie wyrzuciły.~WIKTOR~odchodząc~Dobrze,
3178  1, 47|               Igrzyskiem szalonego losu wyrzucony z kolebki w odmęt świata,
3179  1, 11|                a jeden z figlów na mnie wyskoczył, a ja go kijem sparzyłem -
3180  1, 44|              tylko waćpani dobrodziejka wysłuchać mnie cierpliwie! Wierzę,
3181  1, 35|            rumieniec, jem dobrze i śpię wyśmienicie. Wczoraj miałem wszelką
3182  1, 13|            wnieść oko żądania ku twojej wysokości? A jeszcze więcej, jak mógł
3183  1, 11|                przeciągając się~Tom się wyspał, jaż mi w nosie wierci -
3184  1, 3 |                SZAMBELANOWA~Niechże się wyśpi.~JANUSZ~Trzeba by mu jaką
3185  1, 9 |               sobie pościelisz, tak się wyśpisz. Ale Janusz wesoły, ja lubię
3186  1, 11|      SZAMBELANOWA~Na takie żarty dłużej wystawiać się nie myślę.~LUDMIR~A
3187  1, 39|                 w alegorycznym obrazie, wystawiającym na przykład - przyjęcie
3188  1, 40|          rozprawiał,~Siebie za przykład wystawiał;~Słowem - nagadał i nałajał
3189  1, 39|               czy wiesz, jak SZYDERSTWO wystawiono? -~WIKTOR~Wiem, wiem.~LUDMIR~
3190  1, 39|                wiem.~LUDMIR~Jako osła z wyszczerzonymi zębami, jeśli się nie mylę.~
3191  1, 20|                stół - cicho czeka.~Pani wyszła, drzwi zamknęła;~Małpa figlarz -
3192  1, 52|              prosiła.~P. JOWIALSKI~Aha! Wyszło szydło z worka - ze smyczy
3193  1, 28|          nazwiska dać nie można.~WIKTOR~Wyszukam stosowne.~LUDMIR~Rozdział
3194  1, 5 |              rozwagi być musi. Wszędzie wytarte koleje; tymi postępuj niewolniczo
3195  1, 36|                  już dłużej i anioł nie wytrzyma! (rzuca klatki o ziemię
3196  1, 17|                się tu dzieje, to nie do wytrzymania!~SZAMBELANOWA~Sam pan tego
3197  1, 39|                  kiedy kto na mnie oczy wytrzyszczy!~Wiktor śmieje się coraz
3198  1, 40|                  stołki~Gonił, uciekał, wywracał koziołki,~Strzelał i trąbił,
3199  1, 39|               Jeszcze włos, a w tył się wywróci.~LUDMIR~Zróbże jej okulary.~
3200  1, 37|                 się w jej przytomności; wyznaję moję winę! (do Janusza)
3201  1, 47|         zdradził?~HELENA~Zdradził cię - wyznał tyle, ile potrzeba było,
3202  1, 28|              honor, że przypadkiem; ale wyznam szczerze, że byłbym pewnie
3203  1, 45|          jenerała-majora Tuza). Powtórz wyznanie jego własnego towarzysza;
3204  1, 13|                mi, pani, w tobie istotę wyższych pojęć skarbem udarowaną. -
3205  1, 53|                  bawi,~O miłości prawi,~Wzajemności żąda,~A na proso wciąż pogląda;~
3206  1, 31|               tego poziomego świata, iż wzbrania wyjawienia najczystszego
3207  1, 6 |             Inaczej?~HELENA~Kiedy matka wzbraniała i tych trzech dni mizernych
3208  1, 38|                    Zostając ostatni:~Ja wzbudzam zazdrość, a ten mało guza
3209  1, 15|                  Przy tym i my, odwetem wzbudziwszy wesołość, jej rosą odświeżymy
3210  1, 1 |                szkodzi jak wino na żółć wzburzoną.~WIKTOR~Dolejże!~LUDMIR~
3211  1, 39|                 Ludmir chodzi zamyślony wzdłuż sceny.~WIKTOR~Przyznajże,
3212  1, 7 |             miesięcy, wiele lat jeszcze wzdychać ma u nóg srogiej wiejskiej
3213  1, 53|             ziarna.~Westchnął jeszcze i wzdychał, ale nic nie zmienił. -~
3214  1, 47|           wszędzie ciemno! Odepchnięty, wzgardzony, napojony trucizną, rzuciłem
3215  1, 6 |          pomówić, zaciągnąć twojej rady względem pana Janusza.~SZAMBELAN~
3216  1, 34|              domu moich rodziców więcej względów wymaga.~JANUSZ~Taki gość
3217  1, 19|          Przyszłam do siebie na bliskim wzgórzu. Dzień już był - karczmy
3218  1, 26|                ho!... Inaczej tu trzeba wziąść się do interesu. Już dłużej
3219  1, 20|                figlarz - nuż do dzieła!~Wziąwszy pański czypek ranny,~Prześcieradło~
3220  1, 2 |                 Komedyja Moliera koniec wzięła. - Ale jakaś para tu się
3221  1, 49|                nich wiadomość, skąd cię wzięli?~LUDMIR~Tak jest.~SZAMBELANOWA~
3222  1, 2 |        charaktery jednę powierzchowność wzięły; nie ma wydatnych zarysów.
3223  1, 47|         zezwolili...~HELENA~Ach, na cóż wznawiać krótkie ułudzenie duszy!
3224  1, 22|                 sprzeczka z niczego się wznieci,~Jak to między małżeństwem
3225  1, 5 |              umysł nigdy się nad poziom wznieść nie zdoła! któremu zamknięty
3226  1, 29|                  byłam u moich kwiatów; wzniosłam skromny fijałek, którego
3227  1, 47|             dotąd.~HELENA~oczy ku niebu wznosząc~Jak był dotąd!~LUDMIR~Pozwól,
3228  1, 30|               moje życie. Ale daleki od wzorów, których podobało się dowcipnie
3229  1, 11|                  zadziwienie wszystkich wzrastające) garniec miodu, dwa garce
3230  1, 28|                teraz następuje rozdział XII: "Przybycie do Pustakówki
3231  1, 28|                Szalony!~LUDMIR~Rozdział XIII: "Wniesienie Ludmira do
3232  1, 28|               stosowne.~LUDMIR~Rozdział XIV: "Maskarada", etc. - Rozdział
3233  1, 29|                    Który to - XVIII czy XIX?~LUDMIR~na stronie~Czyś
3234  1, 28|             Maskarada", etc. - Rozdział XV: "Helena"... Wiesz ty, że
3235  1, 28|               trochę, to mi da rozdział XVI.~WIKTOR~Godziż to się?~LUDMIR~
3236  1, 28|             nogami.~LUDMIR~Ale rozdział XVII będzie koroną dzieła: "Powrót
3237  1, 29|              ale rozdział. - Który to - XVIII czy XIX?~LUDMIR~na stronie~
3238  1, 3 |     SZAMBELANOWA~przestraszona~A! - Co? Żaba?~JANUSZ~Nie; jakiś pan Sans-façons
3239  1, 24|             miłym towarzystwie parę dni zabawimy.~JANUSZ~na stronie~Parę
3240  1, 39|               jakiś - jak mnie kochasz, zabawisz; no, przyrzeknij - parę
3241  1, 30|              Helusiu.~LUDMIR~na stronie~Zabiłeś, morderco, najlepszą sposobność
3242  1, 28|       człowiekiem i - byłże twój mistrz zabójcą?~WIKTOR~O, wymowa jest,
3243  1, 30|             nami, bardzo miło mi będzie zabrać dalszą z nimi znajomość. -
3244  1, 53|               się z tobą działo?~WIKTOR~Zabrałem twoje papiery, przestraszyłem
3245  1, 49|               chorego?...~LUDMIR~U pana Żaby w Litwie.~SZAMBELANOWA~I
3246  1, 43|             rzekł, ale ja tej tajemnicy zachować nie mogę. Ja dawno mówiłem,
3247  1, 30|               Boże, nie opuszczaj mnie! Zachowaj przy cierpliwości!~SZAMBELAN~
3248  1, 30|             kompozycja, pęzel i koloryt zachwycają wszystkich znawców. Jeżeli
3249  1, 1 |             jakiejś dzikiej, okropnej i zachwycającej razem natury, której nawet
3250  1, 29|          śmiałeś się, kiedy ja podobnie zachwycałem się pięknością natury.~LUDMIR~
3251  1, 1 |                 ten cień! Ach, jestem w zachwyceniu!~WIKTOR~A ja nie. - I rób,
3252  1, 26|               lube, iż mimowolnie słuch zachwycony pociągają za sobą.~SZAMBELAN~
3253  1, 6 |              chciałabym z tobą pomówić, zaciągnąć twojej rady względem pana
3254  1, 44|             można było przerwać waszego zacietrzewienia -~Słuchajcie mnie, dlaboga!
3255  1, 7 |            Rozsądne szczęście w domowym zaciszu, przy ślachetnym, gospodarnym
3256  1, 29|             fijałek, którego dumna róża zaćmiła. Rezedę złączyłam z tulipanem -
3257  1, 34|               JANUSZ~Nie wiem, od czego zacząć.~HELENA~Najlepiej nie zaczynać.~
3258  1, 24|             mnie piorun trzaśnie! -~Tak zaczął kłamca. Wtem zagrzmiało
3259  1, 22|           Biegnie ze szkoły wygłodniały żaczek:~- Stój! - krzyczy - nie
3260  1, 1 |                tknął twój rozum, ale ja zaczekam - mam nadzieję, że wróci
3261  1, 13|              Bez troskliwych nauk matki zaczęłaś drogę życia, biedna Heleno!
3262  1, 40|              tyle,~Że o poprawie myśleć zaczęły motyle.~Wtem jakiś młodzik
3263  1, 6 |                 nęci.~Od któregoż teraz zacznie,~Aby sobie podjeść smacznie?~
3264  1, 34|            zacząć.~HELENA~Najlepiej nie zaczynać.~JANUSZ~Ten ton nic mi dobrego
3265  1, 30|               wymieniać, jestem dopiero zaczynającym uczniem.~SZAMBELAN~No, ale
3266  1, 20|                 że nie stosuję do osób; zaczynam:~Rada małpa, że się śmieli,~
3267  1, 40|                  JOWIALSKI~ściskając go~Żądaj ode mnie, czego chcesz!
3268  1, 14|     nieprzyzwoicie!~HELENA~Sam pan tego żądałeś.~JANUSZ~Ale teraz już nie
3269  1, 12|               mówiłem.~HELENA~Czego pan żądasz?~LUDMIR~Nie trwóż się moją
3270  1, 11|                LUDMIR~Ale bo nie jestem żadny pan, proszę, ta suplikuję
3271  1, 14|               długie rozmowy sam na sam żadnym sposobem podobać mi się
3272  1, 6 |             wlać w duszę zdroju cichego zadowolnienia.~SZAMBELAN~Tego niekoniecznie
3273  1, 24|               Wiktor.~WIKTOR~cofa się z zadziwienia, potem po wszystkich spogląda. -
3274  1, 22|            chodzi? Wszystkich sprzeczką zadziwili~Bo żona prawdę mówi, a mąż
3275  1, 22|             rozum będzie!~Pan Jowialski zadziwiony, nie mogąc słowa wymówić,
3276  1, 42|                   inaczej?~WIKTOR~Wiele zagadek na tym świecie.~SZAMBELAN~
3277  1, 1 |                LUDMIR~Aha! otóż i słowo zagadki - pan głodny, pan złego
3278  1, 53|        grzecznie, ładnie~O śpiewanie ją zagadnie,~Huknie,~Puknie:~- Ja póty
3279  1, 16|                SCENA SZÓSTA~JANUSZ~sam; zagląda, potem wchodzi.~Nie ma!...
3280  1, 24|                 Tak zaczął kłamca. Wtem zagrzmiało właśnie,~A on, czym prędzej
3281  1, 40|               swoim pokoju:~To pies, to zając - między stoły, stołki~Gonił,
3282  1, 47|              dla mnie dzisiaj jutrzenka zajaśniała - łagodny wietrzyk szczęścia
3283  1, 35|         wątpienia, ten przeklęty Ludmir zajechał jej w głowę. - Otóż to panny
3284  1, 18|               mówię: podobania się, ale zajęcia Heleny.~SZAMBELAN~Ale wszakże
3285  1, 1 |                 dostając) Ale to jednak zakała dla sztuk pięknych, że wy,
3286  1, 18|           Dobrze, bardzo dobrze.~JANUSZ~Zakaż córce, by sam na sam z tym
3287  1, 22|            Tańczyć - śpiewać? co? - Pan zakazuje w swoim państwie smutku;
3288  1, 22|                    Nie tylko to szkolne żaki~Biorą z handlów skutek taki;~
3289  1, 46|             najlepiej, szalenie we mnie zakochany. - Historyją mego życia
3290  1, 39|              Tak - ex abrupto, może dla zakończenia godnego dziea?~LUDMIR~Powiedzże
3291  1, 22|            usłudze, każę cię w śniegach zakopać! - Fajki przynieś!~JANUSZ~
3292  1, 9 |                  z loczkiem na czole, z zakręconym wąsikiem, z szlufowanym
3293  1, 27|          narzeczoną uważałem.~SZAMBELAN~Zaleca się! Pod nosem! Proszę!~
3294  1, 52|                 Od ciebie więc, Heleno, zależy.~P. JOWIALSKI~Nie naglijcieże
3295  1, 6 |              jaki może lepszy trafi się zalotnik - rzecz niepewna. Lepszy
3296  1, 35|              tych czasach! Przyjedzie w zaloty jaki uczciwy obywatel: cztery
3297  1, 15|                  LUDMIR~I ja bardzo bym żałował, gdyby pan Jowialski już
3298  1, 29|            posiada dar rozpędzać chmury żalu, kiedy czasem opadną na
3299  1, 11|          członka familji Jowialskich. - Żałuję tylko, że tego od razu nie
3300  1, 6 |               tak łatwo odstąpi swojego zamiaru. Dziadunia, ciebie i mnie
3301  1, 22|            sposobie mówienia.~SZAMBELAN~Zamieniał stryjek za siekirkę kijek.~
3302  1, 1 |                dałem się uwieść jakimiś zamkami.~LUDMIR~Po części prawda...
3303  1, 1 |              naturę śledzić będziemy. - Zamki na śnieżnych szczytach Karpatów,
3304  1, 21|              pani Jowialska - razem ich zamknął!~P. JOWIALSKI~To zanadto,
3305  1, 21|             JANUSZ~Gdzież są?~SZAMBELAN~Zamknąłem w moim pokoju.~JANUSZ~Razem?
3306  1, 20|               czeka.~Pani wyszła, drzwi zamknęła;~Małpa figlarz - nuż do
3307  1, 7 |               daremna praca, ust mi nie zamkniecie i na dziesięć kłódek. (do
3308  1, 33|            cicho, bijesz za gwałtownie! Zamkniejcie się, oczy; nie poglądajcie
3309  1, 40|            pędzi na górę.~Sztuk! puk! - Zamknięto. Spogląda przez dziurę~I
3310  1, 5 |              wznieść nie zdoła! któremu zamknięty świat ideałów! który znieważa
3311  1, 1 |       nieszczęsnej podróży. - I zamiast zamków, skał, potoków, jakiejś
3312  1, 39|            Wiktor rysuje, Ludmir chodzi zamyślony wzdłuż sceny.~WIKTOR~Przyznajże,
3313  1, 10|              JOWIALSKA~Panie Jowialski, zaniechajże te psoty.~P. JOWIALSKI~prosząc~
3314  1, 26|                 chcesz mówić, to jest - zanurzony jeszcze w nocy nieukształcenia?
3315  1, 40|             Stałość wychwalać,~Do cnoty zapalać,~I we wszystkim, co rozprawiał,~
3316  1, 42|           SZAMBELAN~cofając się~Pan się zapalasz.~WIKTOR~porywając go za
3317  1, 19|               był - karczmy ani znaku - zaparte kry...~JANUSZ~Weszli do
3318  1, 38|               nie było;~Obadwa z jednej zapialiście nuty,~Boście obadwa koguty. -~
3319  1, 22|            szczęście dogrzeje, i kapłon zapieje! Ale też i przeciwnie, mój
3320  1, 30|            przesadną byłoby skromnością zapierać się talentu, który uszczęśliwia
3321  1, 53|               tańcowali, a tyś skrzypka zapłacił.~WIKTOR~O, i mój grosz wpadł
3322  1, 15|                 teraz od śmiechu. - Sam zaplątał się w swoje sidła; niech
3323  1, 22|                 woła.~LUDMIR~do Janusza~Zapominasz się w usłudze, każę cię
3324  1, 10|                 choć się broni! Jejmość zapomniała moje przysłowie.~P. JOWIALSKA~
3325  1, 44|                mówić?... Na poczciwość, zapomniałem.~SZAMBELANOWA~ironicznie~
3326  1, 39|         obejmuje rządy domu, ma dzieci, zaprasza przyjaciół - wszystko jednym
3327  1, 15|             musiemy, aby jaki bądź żart zaprzestał.~LUDMIR~Mogę więc wpuścić
3328  1, 9 |                 skoczy~Jej przed oczy~I zapyta jejmość pani,~Z jakich przyczyn
3329  1, 44|          Radźcie teraz. Do was radzić i zaradzić należy; ja idę przestrzec
3330  1, 40|                i braciszkowi skrzydełka zarazem;~Dlatego stałość chwali,
3331  1, 7 |                  Byleś użyła, ja zawsze zarobię.~P. JOWIALSKI~Dla Boga najsłodszego!
3332  1, 20|             wychowania - umiarkowanie w żartach. Vous comprenez?~P. JOWIALSKI~
3333  1, 24|             niedobrze.~LUDMIR~Dość tych żartów. - Tak jest, panowie, to
3334  1, 36|             krzycząc~Bo z takich zawsze żartowałem i żartować będę - ale nie
3335  1, 15|                 już położył koniec temu żartowi.~HELENA~O! tą trwogą serca
3336  1, 26|               ojcze.~SZAMBELAN~Dlaczego żartuję?~HELENA~Nie wiemy, kto on
3337  1, 13|                 ze siebie przed zimnymi zarysami marmurowych kolei, w których
3338  1, 2 |                wzięły; nie ma wydatnych zarysów. Co świat powie, to jest
3339  1, 13|                 ekscentrycznego uczucia zarzewie z kołem toczącym się zmysłowo
3340  1, 13|             Jest tylko tlejącym kagańca zarzewiem, nieoczyszczonym promieniem
3341  1, 7 |              ciebie zaślubić! Bo cóż mu zarzucić? Młody, przystojny, ma wieś
3342  1, 29|                 Liliją czystej białości zasłoniłam od blasku - w cieniu szczęśliwa,
3343  1, 7 |             powinnaś, że on chce ciebie zaślubić! Bo cóż mu zarzucić? Młody,
3344  1, 44|             miał przeciwności, nim mnie zaślubił? Comment?~SZAMBELAN~Rzecz
3345  1, 40|             taki honor! Ale prawda, nie zasłużony, ale szczęśliwy bierze. -
3346  1, 31|                uczuć. Ja odejdę.~LUDMIR~Zasłużyłżem na tę karę? Także zimna
3347  1, 28|                 trochę przekręcono, ale zasoby są wielkie, można by je
3348  1, 22|                 się rzetelnej średnicy, zaspokoiliście zupełnie Moje obawy, wynikające
3349  1, 31|                 LUDMIR~Spodziewałem się zastać tam kogo, z którym by dusza
3350  1, 27|           JANUSZ~Dobrze, że pana samego zastaję, właśnie chciałem z nim
3351  1, 1 |            przynajmniej przyrzekasz, że zastanę rysunki wykończone?~WIKTOR~
3352  1, 20|                cierpieć. Ale proszę się zastanowić, że tu coraz gorzej...~P.
3353  1, 7 |              Szambelanowa.~SZAMBELANOWA~zastanowiwszy się w drzwiach~O, tak! najlepiej.
3354  1, 6 |                 zaraz, tylko samotrzask zastawię; zaraz wrócę, na jednej
3355  1, 34|                  że godnie miesce matki zastępowała.~HELENA~Prawda, aż do tego
3356  1, 20|               JANUSZ~Do kogóż to ma być zastosowane?~P. JOWIALSKI~Uderz w stół,
3357  1, 47|                gwiazda nadziei dla mnie zaświeci.~HELENA~Ni pogodna jutrzenka
3358  1, 40|                 pozwolić, aby imię jego zaszczyciło pracę moję.~P. JOWIALSKI~
3359  1, 30|                wielkie dzieło. Zostanie zaszczytem narodu, a nawet i wieku,
3360  1, 29|             której być znanymi nie mamy zaszczytu, a której dobre mniemanie
3361  1, 3 |        przypadkiem z jej dziennika, nie zaszkodziłyby wcale.~LUDMIR~na stronie~
3362  1, 29|             której obrazem.~WIKTOR~Lube zatrudnienie - pielęgnowanie kwiatów.~
3363  1, 15|             jego powodu, a które gorzko zatruwają jasne dnie wiosny mojego
3364  1, 38|                  Odchodząc.~LUDMIR~chce zatrzymać Wiktora, który mu się wyrywa. -
3365  1, 28|           przypisać jedynie przypadkowi zatrzymanie mojego paszportu.~LUDMIR~
3366  1, 27|               wszelką pewnością.~JANUSZ~zatrzymując go~Jeszcze jedno słowo.~
3367  1, 11|            bardzo przysuwa, bo to jakiś zawadyja.~P. JOWIALSKI~Tym większa
3368  1, 11|           Biedny.~LUDMIR~A ja panom nie zawadził w drodze.~JANUSZ~Któż by
3369  1, 41|           Dobrze; pokażę, że i ja umiem zawiązać i rozplątać intryżkę. Szkoda
3370  1, 31|           wiodło do ogrodu. Ale tą razą zawiedziony zostałem.~HELENA~A to w
3371  1, 29|                się przeznaczony na same zawikłości, które tylko...~LUDMIR~Oddźwięk
3372  1, 39|           głowie. - W głębi Janusz jako ZAWIŚĆ, w sukni nasadzonej oczami
3373  1, 9 |                 Jestże to w mojej mocy? Zawisłamże tylko od siebie?~SZAMBELAN~
3374  1, 39|          rodziców.~LUDMIR~Starego łatwo zawojować: parę bajek - i mój!~WIKTOR~
3375  1, 44|         pozwoleniem...~JANUSZ~Głowę jej zawrócił i że ja z całą cierpliwością
3376  1, 3 |            trochę romansami i poezyjami zawrócona. I do tego, panie Januszu,
3377  1, 1 |                 kręcimy aż do nudzącego zawrotu głowy. - Znajdziesz, bądź
3378  1, 2 |            szkoda! Za ostro z miesca go zażyłem; wielka dla mnie strata, (
3379  1, 3 |                 zdolną i które zwalczę.~Zażywa tabaczkę czasami.~JANUSZ~
3380  1, 1 |                  nie, znowu mnie chcesz zbałamucić.~LUDMIR~z udanym zachwyceniem~
3381  1, 28|                 LUDMIR~Dlaczego nie? Ja zbieram kłosy na moim polu, na polu
3382  1, 3 |                stronie~Ten, widzę, chce zbijać moje rozumowanie.~JANUSZ~
3383  1, 30|              Niechże mu pan pokaże swój zbiór ptaków; poradzi nawet, jeżeli
3384  1, 10|                 P. JOWIALSKI~Musisz się zbisurmanić, nic nie pomoże.~P. JOWIALSKA~
3385  1, 2 |                   Ale jakaś para tu się zbliża... Wybaczcie, podsłuchywać
3386  1, 53|             dość długo, a potem,~Lekkim zbliżywszy się lotem,~Nuci, śpiewa,
3387  1, 47|              Szandor!~LUDMIR~Co?~HELENA~Zbójco!~LUDMIR~Ja?~HELENA~Ty!~Ludmir
3388  1, 12|              swoich drzwiach~Kto nie ma zbroje, mijaj boje.~JANUSZ~cofając
3389  1, 45|             chcesz, byleś tu sprowadził zbrojną siłę. C`est ça.~JANUSZ~wracając~
3390  1, 24|              ludzi, jak i twój, na śnie zbudowane. Człowiek strzela, Pan Bóg
3391  1, 21|                To zanadto, panie Janie! Zbytek kazi pożytek, jak mówi przysłowie.~
3392  1, 6 |        dziaduniu.~P. JOWIALSKI~Nic - to zbytku nie ma.~SZAMBELAN~Radziliśmy
3393  1, 30|               pan łaskaw nie urażać się zbytnią moją śmiałością i pomalować...~
3394  1, 13|               mnie za brata - rady moje zdać się mogą; więcej świata
3395  1, 3 |                romansowym?~SZAMBELANOWA~Zdałoby się,~LUDMIR~na stronie~Romansowa!
3396  1, 10|           HELENA~Najlepsza byłaby, moim zdaniem, obudzić i dać wsparcie;
3397  1, 15|     opowiedzenie dla mnie tylko ważnych zdarzeń. A wkrótce nadejdzie Janusz,
3398  1, 34|             cały upartą macochą.~JANUSZ~Zdawało mi się, że godnie miesce
3399  1, 6 |              głodu padła.~P. Jowialska, zdjąwszy okulary, słuchała z wielką
3400  1, 39|               cierni, na ramieniu kogut zdjęty złością. - Przy Januszu
3401  1, 29|             jedne z najkosztowniejszych zdobycz w moim życiu.~HELENA~Prawdziwie -
3402  1, 5 |              się nad poziom wznieść nie zdoła! któremu zamknięty świat
3403  1, 1 |                  WIKTOR~Ledwie postąpić zdołam.~LUDMIR~Wiktoreczku! Van-Dyku!
3404  1, 3 |             tylko jedna zwalczyć jestem zdolną i które zwalczę.~Zażywa
3405  1, 29|        przyjemności, im więcej kto jest zdolny, nadając im duszę stosowną,
3406  1, 29|                 LUDMIR~cicho do Wiktora~Zdrajco!~WIKTOR~Nazywałeś to szaloną
3407  1, 47|              przyszłość, który nagrodzi zdroje goryczy pojącej mnie dotychczas, (
3408  1, 6 |                że nie może wlać w duszę zdroju cichego zadowolnienia.~SZAMBELAN~
3409  1, 1 |             będą. Adieu!~LUDMIR~Bywajże zdrów, najupartszy człowieku,
3410  1, 53|               chodź! - Czy wszyscy dziś zdrowe zmysły utracili?~Siada;
3411  1, 1 |               mam nadzieję, że wróci do zdrowia.~WIKTOR~zrywając się siada~
3412  1, 35|      przeglądają, przenicują. Ale strać zdrowie w rozpuście, a majątek w
3413  1, 38|            odpowie;~Potem płacą życiem, zdrowiem.~Co rzec na to? Wiem - nie
3414  1, 9 |              śmieję, a śmiać się bardzo zdrowo. Jednak nie ma co mówić,
3415  1, 53|             ujrzał kapral.~P. JOWIALSKI~Zdybał jak czajkę na gnieździe.~
3416  1, 29|                stronie~Morderco!~HELENA~Zdziwiasz mnie pan niewymownie. Byłam
3417  1, 12|               Heleny.~HELENA~Tak jestem zdziwiona, że słów brakuje...~LUDMIR~
3418  1, 39|              Jako osła z wyszczerzonymi zębami, jeśli się nie mylę.~WIKTOR~
3419  1, 39|                 WIKTOR~Trzeba by tęgich zębów.~LUDMIR~Ale trafiają się
3420  1, 27|              towarzystwie ludzi z drogi zebranych.~SZAMBELAN~Bardzo dobrze
3421  1, 10|              urzęda porozdajemy. I damy zechcą przychylić się do tej arcydowcipnej
3422  1, 22|             smutku; kto dobrowolnie nie zechce być wesołym, będzie do tego
3423  1, 20|             jutra!...~JANUSZ~patrząc na zegarek~Pół do pierwszej - godzina
3424  1, 10|                 Turczynką.~P. JOWIALSKA~żegnając się~O, dlaboga!~P. JOWIALSKI~
3425  1, 1 |               LUDMIR~Ach, kiedy też już zejdziemy z tych woskowanych posadzek,
3426  1, 40|           Nadszedł, a wkoło ostrym tnąc żelazem,~Podciął i braciszkowi skrzydełka
3427  1, 31|               Także zimna jest i ciężka żelazna ręka przyzwoitości tego
3428  1, 41|                 ja ci mego nie daruję - zemścić się muszę. Siedziałem ja
3429  1, 47|             HELENA~Właśnie, wspominał o zemście. - Uchodź, uchodź, nieszczęśliwy,
3430  1, 47|                  HELENA~Zniknął.~LUDMIR~Zemścił się.~HELENA~Właśnie, wspominał
3431  1, 42|               nie zmieni się przez to - zemsta mnie czeka, ale mówić będę.~
3432  1, 44|               niebezpieczny - lękam się zemsty. - Biada wam!" - i wiele
3433  1, 15|                siedzi! Przynajmniej tym zemszczę się za tysiączne nieprzyjemności
3434  1, 20|                 katem.~- Proszę się nie żenować - łotr grzecznie odpowié -~
3435  1, 44|                 swoim odkryciem do tego zera. C`est malheur!~SZAMBELAN~
3436  1, 40|             powały coś mu na nos kapie.~Zerwał się z łóżka i pędzi na górę.~
3437  1, 14|             który bardzo by źle przyjął zerwanie tej niewinnej zabawy bez
3438  1, 25|          krótkim milczeniu) Gruby można zestrugać, ale cienki, zje kaduka,
3439  1, 53|          pierwszego dotknięcia. Rodzice zezwalają na uzupełnienie naszego
3440  1, 24|            znając się, abym, poznawszy, zezwolił na prędkie rozstanie. Dzisiaj
3441  1, 47|          Niestety!~LUDMIR~Gdyby rodzice zezwolili...~HELENA~Ach, na cóż wznawiać
3442  1, 6 |              czas iść za mąż.~SZAMBELAN~Zgadzam się z tobą zupełnie w tej
3443  1, 13|                 mojej pamięci nigdy nie zgaśnie - nigdy!~Całuje ją w rękę.~
3444  1, 22|                dostać kawałek kiełbasy,~Zgodnym sposobem wziął chłopiec
3445  1, 39|               LUDMIR~To jeden orzech do zgryzienia.~WIKTOR~Trzeba by tęgich
3446  1, 47|             nadzwyczajnych nieszczęść i zgryzot! (do Heleny) Na cóż okropny
3447  1, 3 |             ludzi, a nawet może i lekka zgryzota sumienia, jak to się dowiedziałam
3448  1, 28|                 gdybyś wiedział, że tam ziarko śmieszności znajdziesz.~
3449  1, 53|                klatce.~Zrazu pieszczoty zięby, jej głos miły~Myśli niewoli
3450  1, 3 |               będzie szczęśliwy mieć za zięcia tak rozumnego człowieka.~
3451  1, 36|               wytrzyma! (rzuca klatki o ziemię w głąb sceny) Panie, jak
3452  1, 31|           Zasłużyłżem na tę karę? Także zimna jest i ciężka żelazna ręka
3453  1, 1 |                napiłeś się nieostrożnie zimnej wody i paraliż tknął twój
3454  1, 5 |               Ale wszystko to marzenie, zimni ludzie szaleństwem je zowią.
3455  1, 5 |           oddźwięku nigdzie? Wszędzieże zimny tylko rozsądek odwzajemniać
3456  1, 13|          uciekałam sama ze siebie przed zimnymi zarysami marmurowych kolei,
3457  1, 40|               nie spiszesz wszystkiego; zimować tu będziesz, ja ci przepowiadam!~
3458  1, 41|     Jowialskiego~Myślisz, że nie będzie zimował? Będzie, będzie, tylko go
3459  1, 40|                     szczypiąc policzki) Zjadłbym Cię.~P. JOWIALSKA~Józieczku,
3460  1, 25|            można zestrugać, ale cienki, zje kaduka, kto grubszym zrobi! (
3461  1, 22|                 Dajże mi pięć, a daj ją zjeść! -~Targ w targ - wyrzepił
3462  1, 6 |                 czciciela.~P. JOWIALSKI~Zjesz beczkę soli, nim poznasz
3463  1, 29|              dumna róża zaćmiła. Rezedę złączyłam z tulipanem - tu woń, tam
3464  1, 20|        wytrzymać nie mogę!~P. JOWIALSKI~Złapał Kozak Tatarzyna, a Tatarzyn
3465  1, 49|              Płynącego w kolebce Cygani złapali?~LUDMIR~Tak jest.~SZAMBELANOWA~
3466  1, 29|                  jakoby świat był tylko złem napełniony, a pani do tego
3467  1, 2 |               pieści - słowem, wszystko zlewa się w kształty przyzwoitości.
3468  1, 6 |                 słuchajcie:~Osiołkowi w żłoby dano,~W jeden owies, w drugi
3469  1, 2 |              Tak, od dziś dnia porzucam złocone komnaty, przenoszę się pod
3470  1, 20|                zmierza.~P. JOWIALSKI~Na złodzieju czapka gore.~JANUSZ~Takaż
3471  1, 14|                 otwarte.~JANUSZ~hamując złość~Racz, najjaśniejszy panie,
3472  1, 39|             księżycem w ręku - pierwsza ZŁOŚLIWOŚCI, drugi GŁUPSTWA oznaka.~
3473  1, 2 |              mniemanie przemogła miłość złota, i ubogiego hojnie obdarzy,
3474  1, 7 |              przeczę. Ale ja nie dbam o złoto; czystą tylko miłość, niezawisłą
3475  1, 1 |         natchnieniem muzy! Uderz więc w złoty bardon, wnieś pieśni wieszcze -
3476  1, 21|                 ptaszkach, które pewnie złowił, a wielki ochmistrz pyta
3477  1, 39|            niebo zwrócone, ręce w krzyż złożone, włosy w nieładzie na barki
3478  1, 45|                 nie żart - będą musieli złożyć papiery. Dowiemy się przynajmniej,
3479  1, 13|            tylko dobrymi, dobrymi i dla złych.~LUDMIR~z prawdziwą czułością~
3480  1, 28|               Rzeź niewiniątek", byłżeś złym człowiekiem i - byłże twój
3481  1, 39|                 po całej twarzy - każdy zmarszczek u niego powiada, że ze śmiechu
3482  1, 42|                jedno - dla mnie los nie zmieni się przez to - zemsta mnie
3483  1, 29|                pani do tego zdajesz się zmierzać.~LUDMIR~Przynieś pani kilka
3484  1, 34|            bałamucić.~HELENA~Bałamucić?~Zmierzywszy go oczyma, odchodzi.~
3485  1, 13|           zarzewie z kołem toczącym się zmysłowo w obrębie materyjalizmu,
3486  1, 5 |         ściągając ją ze stref górnych w zmysłowości objęcie! - Ach, Heleno!
3487  1, 9 |             SZAMBELAN~Ja nic u niej nie znaczę - wszystkim rządzi.~P. JOWIALSKI~
3488  1, 24|               dobrze bawiliśmy się, nie znając się, abym, poznawszy, zezwolił
3489  1, 5 |                przeznaczenie twoje? Nie znajdąż twe uczucia oddźwięku nigdzie?
3490  1, 52|           jeżeli pan Jowialski zezwoli, znajdę ojca i żonę.~P. JOWIALSKI~
3491  1, 20|            cierpiąc, aby Helena w takim znajdowała się towarzystwie. C`est
3492  1, 31|  najdziwniejszych oryginałów, jakie się znajdują pod słońcem. Do wszystkiego
3493  1, 17|               wszystko było za poziome, znajduje przyjemność w rozmowie z
3494  1, 22|                Natura każe i prostakowi znajdywać upodobanie w moim sposobie
3495  1, 30|                nie mów!~SZAMBELAN~Pęzle znajdziemy - niedawno posadzki woskowano.~
3496  1, 30|             będzie zabrać dalszą z nimi znajomość. - Pan Ludmir... (całuje
3497  1, 19|             Dzień już był - karczmy ani znaku - zaparte kry...~JANUSZ~
3498  1, 22|              kanclerzu, zapewne jest ci znane przysłowie:~Przybądź szczęście,
3499  1, 13|             przemawia do mnie głos, nie znany, tylko przeczuciem?~LUDMIR~
3500  1, 29|                 przed osobą, której być znanymi nie mamy zaszczytu, a której
3501  1, 12|               te panie? I tamta, co się znarowiła?~P. JOWIALSKI~Sułtanki.~
3502  1, 29|                pani kilka kwiatów. Jako znawca, będziesz umiał najlepiej
3503  1, 30|           koloryt zachwycają wszystkich znawców. Jeżeli pan dobrodziej masz
3504  1, 5 |          zamknięty świat ideałów! który znieważa czystą miłość, ściągając
3505  1, 7 |                 I ty cierpisz, aby mnie znieważano do tego stopnia! - Ale daremna
3506  1, 12|                 JOWIALSKI~Trzeba trochę znosić dla ogólnej zabawy. Kto
3507  1, 40|            trąbił, i krzyczał do znoju.~Znosił to Paweł, nareszcie nie
3508  1, 30|               ulubione! Idź, Wiktorze - zobacz (do Szambelana) Ale pan
3509  1, 50|                  cofa się kilka kroków, zobaczywszy uściśnienie żony.~SZAMBELAN~
3510  1, 29|             dotykalnego, a przynajmniej zocznego świata.~LUDMIR~na stronie~
3511  1, 53|               myśl w nim płocha,~Ledwie zoczył, już ci kocha.~Lecz uważa
3512  1, 31|            LUDMIR~Na pierwszy rzut oka, zoczywszy go obok ciebie, pani, głos
3513 Osob  |                 JOWIALSKIEGO~ ~Głodnego żołądka bajką nie~zabawić, racją
3514  1, 1 |                 nie szkodzi jak wino na żółć wzburzoną.~WIKTOR~Dolejże!~
3515  1, 53|                 zmysły utracili?~Siada; żołnierze na znak Jowialskiego odchodzą.~
3516  1, 53|             sami, Janusz, Wiktor, dwóch żołnierzy.~WIKTOR~papiery w ręku,