Akt,  Scena

 1  1,  1 |         By kto...~uderzjąc w stół~Niech go piorun trzaśnie!~Długo
 2  1,  2 |      Głowa w górę, a wejrzenie! -~Niech truchleje płeć zdradziecka!~ ~
 3  1,  2 |            Afektowe świegotanie -~Niech mi zaraz łeb kto utnie,~
 4  1,  4 |         zapowiedzi!~Bo kto mądry, niech mi powie:~Po kaduka Podstolina~
 5  1,  5 |          ma sąsiada!~Dalej żwawo! Niech, kto żyje,~Biegnie, pędzi,
 6  1,  6 |         uśmiech chowa. ~  ~KLARA ~Niech tak będzie rzekłam w końcu: ~"
 7  1,  7 |    Grzecznie, ładnie, bez hałasu,~Niech wszystkiemu koniec będzie.~
 8  2,  1 |           On powiada...~ ~CZEŚNIK~Niech nie słyszę o tym gadzie.~ ~
 9  2,  1 |          wszystkim nisko kłania -~Niech nas zawsze Bóg obrania.~ ~
10  2,  1 |            do kroć sto tysięcy!~I niech o nim nie wiem więcéj~Ni
11  2,  2 |             WACŁAW~Kto mnie ujął, niech mnie trzyma.~ ~PAPKIN~Ale,
12  2,  2 |          Będzie twoim...~ ~PAPKIN~Niech pan siada.~ ~WACŁAW~Ale
13  2,  2 |           Jak się dowie?~ ~WACŁAW~Niech mnie przyjmie.~ ~PAPKIN~
14  2,  5 |    Czepiersiński, mój mąż trzeci,~Niech nad duszą Bóg mu świeci,~
15  2,  5 |           ci Cześnik na usługi,~I niech dzisiaj Cześnik ziewnie,~
16  2,  6 |     całując ją w czoło~A Klarunia niech pamięta~Nie powiadać nic
17  2,  7 |            na serca mego grzędzie~Niech twe ziarnko bujać raczy,~
18  2,  7 |            Krokodylem się nazywa.~Niech go schwyci i przystawi,~
19  2,  9 |        Zawołała: "Stój, Macieju -~Niech się twoja wola stanie,~Ja
20  2,  9 |       mocium panie;~Circa quartam niech mi stanie~U trzech kopców
21  2,  9 |         mnie?...~ ~CZEŚNIK~grożąc~Niech spróbuje!~Taką bym mu kurtę
22  3,  2 |           spuści, przyjąć trzeba;~Niech się dzieje wola nieba. -~
23  3,  2 |         To Cześnik wisieć będzie.~Niech się dzieje wola nieba,~Z
24  3,  3 |      Apopleksją będzie tknięty...~Niech się dzieje wola nieba,~Z
25  3,  4 |        Cierpliwości wiele trzeba:~Niech się dzieje wola nieba.~ ~
26  3,  4 |         tam który!~Hola!~ ~PAPKIN~Niech się pan nie trudzi.~ ~REJENT~
27  3,  5 |          mój Rejencie,~Co dowodem niech się stanie,~Żem zmieniła
28  3,  6 |           siła,~Już by... Sza!... Niech Bóg nas broni...~Dalej we
29  3,  6 |          tak z nim rozstać muszę.~Niech porywczo mnie nie gani...~ ~
30  3,  7 |      Rejentowi.~ ~REJENT~wracając~Niech się dzieje wola nieba,~Z
31  4,  2 |       Muszę skrzypka im zapłacić,~Niech im zagra - a od ucha,~Aż
32  4,  5 |      CZEŚNIK~wyrywa i drze papier~Niech cię czarci chwycą~Z taką
33  4,  5 |      Wasze, idź mi, wypraw Rózię,~Niech do Milczka wkraść się stara,~
34  4,  5 |         Milczka wkraść się stara,~Niech młodemu Wacławowi,~Paniczowi -
35  4,  5 |         za granicą,~Łapes capes - niech go chwycą;~A pójśc nie chce -
36  4,  6 |        Weź więc - i co tu wyryto,~Niech twa pamięć wiecznie trzyma.~ ~
37  4,  7 | powiększaj mojej trwogi.~ ~WACŁAW~Niech przynajmniej go ukarzę...~ ~
38  4,  12|            KLARA~Ach, mój stryju,~Niech się skończy ta zawiłość!~ ~
39  4,  13|        podaje prawą rękę~ ~REJENT~Niech się dzieje wola nieba,~Z
40  4,  13|        nam przynieść roztruchana,~Niech nam zagrzmia i fanfary,~