Akt,  Scena

 1  1,  1 |       milczeniu, biorąc na talerz~Ma dochody w prawdzie znaczne -~
 2  1,  1 |     prawdzie znaczne -~Podstolina ma znaczniejsze;~Z wdówką zatem
 3  1,  2 |    spóźnił nieco.~Ani ziewnął! na mą duszę!~Tak z mej ręki wszyscy
 4  1,  2 |         stąd już nie wyruszy.~Nie ma dnia bez sprzeczki, zwady -~
 5  1,  3 |           moja, dziecię moje, czy ma ten kot nogi?~pani matko
 6  1,  4 | PODSTOLINA~na stronie~Od Cześnika ma zlecenie~I zachodzi tak
 7  1,  4 |          szalona!~Tu żartować nie ma czego -~Zjadłbym śledzia
 8  1,  5 |          żąda wojny!~Lecz godnego ma sąsiada!~Dalej żwawo! Niech,
 9  1,  6 |          więcej łzy nie proszą;~Z mą miłością stanę w niebie -~
10  1,  7 |        obejrzwszy się, że już nie ma nikogo, mówi ku murowi:~ ~
11  1,  8 |       mnie powie, ~Gdy mu zdobycz mą przedstawię: ~"Niechaj Klara
12  2,  1 |       WACŁAW~Ale...~ ~CZEŚNIK~Nie ma ale!~ ~WACŁAW~Nie broń,
13  2,  2 |     PAPKIN~Ale, bratku, sensu nié ma;~Nie daj grosza, a idź sobie.~ ~
14  2,  4 |        nie widzi podobieństwa,~To ma więcej niż nadzieję. -~O
15  2,  5 |         on gada!~Ty szalejesz, na mą duszę!~ ~WACŁAW~To być może.~ ~
16  2,  5 |           oboje~Lub też wcale nie ma zdrady.~ ~PODSTOLINA~Jestem
17  2,  6 |          jest...~ ~WACŁAW~Nic nie ma...~ ~KLARA~do Podstoliny~
18  2,  9 |         innę biorę:~Za dzisiejszą mą swawolę~I że w murze gdzieś
19  3,  2 |              REJENT~W tobie jedna ma nadzieja,~Lecz zazdroszczą
20  3,  2 |          syna twego.~ ~REJENT~Nie ma złego bez dobrego.~ ~WACŁAW~
21  3,  3 |       bywa żwawa,~Wżdy wiek młody ma swe prawa.~Ale Cześnik,
22  3,  4 |        się zgadza,~Wszak ci jutro ma wesele...~ ~PAPKIN~śmielej~
23  3,  6 |      grzecznie,~Powiedz oraz, jak mą duszę~Zbyt boleśnie żal
24  3,  7 |          końca sceny~ ~REJENT~Nie ma za co.~ ~PAPKIN~O, i owszem.~ ~
25  4,  2 |         CZEŚNIK~Z tą niecnotą~Nie ma żartu, mocium panie.~ ~PAPKIN~
26  4,  5 |           hałasu,~Teraz na to nie ma czasu...~Ale jakem szlachcic
27  4,  5 |           obawie,~Bo Cześnika nie ma w domu.~No, rozumiesz?~ ~
28  4,  5 |    wielkość świata -~Każdy siebie ma na względzie,~A drugiegi
29  4,  6 |             Na tytuły miejsca nie ma.~Weź więc - i co tu wyryto,~
30  4,  7 |       stryja! -~W porywczości nie ma granic.~ ~WACŁAW~Nie lękaj
31  4,  8 |        Ale...~ ~CZEŚNIK~Tutaj nie ma ale.~ ~WACŁAW~Zaraz...~ ~
32  4,  10|         macie?~Żywej duszy... Nie ma komu~Odpowiedzieć: pan czy
33  4,  10|           Zucha tylko jeszcze nié ma.~ ~DYNDALSKI~Ej, łaskawy