Akt,  Scena

 1  1,  2 |   twej pamięci, ~Nim powierzę moje chęci, ~Coś mnie winien,
 2  1,  2 |       PAPKIN~Znasz, cześniku, moje męstwo.~ ~CZEŚNIK~Słuchaj,
 3  1,  3 |  gitarze~"Córuś moja, dziecię moje, co u ciebie szepce?~Pani
 4  1,  3 | łoskot.~ ~Córuś moja, dziecię moje, co u ciebie stuka?~Pani
 5  1,  3 | łoskot.~ ~Córuś moja, dziecię moje, czy ma ten kot nogi?~pani
 6  1,  4 |     zamęście. ~  ~PODSTOLINA ~Moje? ~  ~PAPKIN ~Właśnie miałem
 7  1,  6 |      zapałem ~Cisnął w swoich moje dłonie: ~"Kochasz ty mnie,
 8  1,  6 |      Lecz gdy zwiększa miłość moję, ~Czyż nie winna zwiększać
 9  1,  6 |     tobie~Aż przepełnia serce moje,~Ty, niewdzięczny, w tejże
10  2,  2 |       PAPKIN~Znaj więc wielką moję duszę:~Jesteś wolny - idź
11  2,  5 |     Gdym więc zmieniał czucia moje,~Szedłem tylko w twoje ślady -~
12  2,  5 |  będziesz, luby,~Bo cię broni moje życie,~Bo z obrony szuka
13  2,  7 |      dziecię kwili,~Ale spada moje ramię -~Ci, co żywi, już
14  2,  7 |       go schwyci i przystawi,~Moje oko nim zabawi;~Bom ciekawa
15  2,  9 | waszmość, mi sukcesu!~Dzisiaj moje zrękowiny,~Już finalnie,
16  3,  1 |    pisał skórze.~Lecz tajemne moje wieści~Jeśli wszystkie z
17  3,  2 | wziąłem wiarę,~Iż wstępując w moje ślady~Pobożności kroczysz
18  3,  2 |     nie mogą.~Rade temu serce moje,~Quandoquidem już przy grobie,~
19  3,  2 |      Majestacie.~Bo ja tylko, moje dziecię,~Do fortunnej twojej
20  3,  2 | zapłaci sto tysięcy.~ ~WACŁAW~Moje szczęście warte więcéj.~ ~
21  3,  4 |      Zwiedź piwnice wszystkie moje, ~Gdzie z pół świata masz
22  3,  4 |    przyczyna -~Co w nikczemne moje progi~Marsowego wiedzie
23  3,  4 |      prośbę wnoszę~I dołączam moję własną~O odpowiedź krótką,
24  3,  5 |   wzięła~Najkorniejsze prośby moje.~Tak jest, pani miłościwa,~
25  3,  5 |       zdroje~I powolne służby moje,~Do maluczkich upaść nóżek~
26  3,  5 |    zgadzać trzeba.~Ale teraz, moje zdanie,~Że gdy Cześnik nie
27  4,  1 |  ciężka praca;~Lecz wyciągnie moje ramię,~Jeśli jakie, mocium
28  4,  2 |       szczerze,~Bo jak zwącha moje ramię,~Czart ja chyba zdzierży
29  4,  6 |    testamentu, suplikuję, aby moje wszystkie długi, jakie się
30  4,  11|    Wszak, gdy wstapił w progi moje,~Włos mu z głowy spaść nie