Akt,  Scena

 1  1,  2 |       za mną te kobiety! -~Zerk więc na mnie, zerk ja na nią...~
 2  1,  2 |        mnie jeszcze miłe życie.~Więc dlategom wybrał ciebie -~
 3  1,  2 |     potrafię, mocium panie -~Ty więc musisz swą wymową...~ ~PAPKIN~
 4  1,  4 |   niechaj złożę...~ ~PODSTOLINA~Więc to jego mam być żoną?~ ~
 5  1,  5 |    CZEŚNIK~Dajesz słowo?~Zbierz więc ludzi - ruszaj z niemi!~
 6  1,  7 |      krzykiem.~ ~CZEŚNIK~Chcesz więc bójki?~ ~REJENT~Mój cześniku,~
 7  2,  2 |     zostać muszę.~ ~PAPKIN~Znaj więc wielką moję duszę:~Jesteś
 8  2,  5 |       spotkanie!...~ ~WACŁAW~Ty więc jesteś Podstoliną?~ ~PODSTOLINA~
 9  2,  5 |    tonie.~ ~WACŁAW~roztargniony~Więc utonął pan Podstoli.~ ~PODSTOLINA~
10  2,  5 |         każdy czynić może.~Gdym więc zmieniał czucia moje,~Szedłem
11  2,  7 |     celem Klara będzie.~ ~KLARA~Więc zezwalam.~ ~PAPKIN~klękając~
12  2,  9 |       pieniać mnie szlachciura,~Więc krzyżową skończyć wolę.~
13  3,  1 |       Ha! zapewne...~ ~REJENT~A więc bije.~ ~MULARZ~Oczywiście.~ ~
14  3,  1 |        Ten jest zbity.~ ~REJENT~Więc was zbili,~To rzecz jasna
15  3,  1 |      Nie inaczéj.~ ~REJENT~Mieć więc ranę tyle znaczy,~Co mieć
16  3,  1 |       zaś raną jest drapnięcie,~Więc zapewnić możem święcie,~
17  3,  4 |    REJENT~Proszę o to.~ ~PAPKIN~Więc staję tu, wiedz, niecnoto,~
18  3,  4 |   serdeńko, bez obawy.~ ~PAPKIN~Więc Cześnika prośba niesie,~
19  3,  5 |       odpis u mnie będzie -~Gdy więc pewność w każdym względzie~
20  4,  4 |        się z tego nie wyśliznę,~Więc testament mój ułożę...~z
21  4,  6 |      tytuły miejsca nie ma.~Weź więc - i co tu wyryto,~Niech
22  4,  7 | komisarz teraz za nic.~ ~WACŁAW~Więc zdradziłeś?...~ ~PAPKIN~
23  4,  8 |        nie o tym terz mowa,~Daj więc baczność na me słowa:~Rejent
24  4,  8 |        o odpowiedź~ ~WACŁAW~Ha, więc bierzmy.~ ~CZEŚNIK~Zatem
25  4,  11|         sprawić tu wesele;~Masz więc byka za jendyka.~ ~
26  4,  13|         wierzę - już się stało.~Więc wam powiem - i niemało:~