Akt,  Scena

 1  1,  2|    Czyż nie znajdziesz lepszej sobie! ~  ~CZEŚNIK ~Cicho! ciszej!
 2  1,  2|        PAPKIN~Zaraz... szedłem sobie,~Mina tęga, włos w pierścienie~
 3  1,  2|            PAPKIN~Zaraz... Idę sobie,~A wtem jakaś księżna grecka -~
 4  1,  3|        Malowidło nieco stare -~Sobie wezmę śliczną Klarę.~Już
 5  1,  4|        Może we mnie?... Dałżem sobie!~A to plaga, boska kara -~
 6  1,  6| różdżka różdżkę splata,~Jak ku sobie kwiat się skłania,~Któż
 7  1,  6|   kocham nad te nieba,~Że przy sobie żyć pragniemy,~To oboje
 8  2,  1| Wacława~Waszeć z Bogiem ruszaj sobie~I uwiadom swego pana,~Że
 9  2,  2|      ma;~Nie daj grosza, a idź sobie.~ ~WACŁAW~I pół kroku stąd
10  2,  3|      tej właśnie chwili~Miłość sobie oświadczyli.~Ona skromna,
11  2,  5|   WACŁAW~Tak, tak, przypominam sobie...~ ~PODSTOLINA~Oddał ducha
12  2,  9|      ni tak, tędy, siędy,~A ja sobie coraz bliżej,~Śród chychotek,
13  3,  4|      zleceniu od Cześnika~Może sobie udrę łyka.~nakrywa głowę;
14  3,  4|       Idzie do stolika, nalewa sobie. Rejent nieporuszony prowadzi
15  4,  2|    kapkę. To mi sprawa!~nalewa sobie i pije~Toż mu pieprzu w
16  4,  5|   łapie,~Aż proformę wspomnisz sobie. -~Czytaj waść...~Dyndalski
17  4,  5|       proszę"...~Moć...~Zatyka sobie usta ręką~ ~DYNDALSKI~powtarzając
18  4,  6|   stanu i wyznania zostawic po sobie pamiątkę. - Józef Papkin.~
19  4,  8| sposobie,~Lecz ja umiem radzić sobie -~Lub do turmy pójdziesz
20  4,  9|   kawałki swojego pisma~Jak co sobie ubrda w głowie,~To i klinem
21  4,  9|       zszedł na żaka?...~Co on sobie, tylko proszę,~Mógł do tego