Akt,  Scena

 1  1,  1|  więcej... czeka...~A bodajże cię, Dyndalu,~Z tym konceptem! -
 2  1,  6|   natura zubożała ~Więcej dla cię nic nie miała. ~  ~WACŁAW ~
 3  1,  6|   obięcie?~ ~KLARA~Usłuchałam cię, Wacławie:~Dzień w dzień
 4  1,  6|      co dzień prawie,~Nowe od cię mam żądanie.~Tobiem szczęście
 5  1,  6|        WACŁAW~Żem kochany,~Że cię kocham nad te nieba,~Że
 6  2,  2|       ten zastrzeli -~A bodaj cię diabli wzięli!~wracając
 7  2,  3|      z sobą radził.~Ale nużby cię poznano?~Nużby Papkin ufność
 8  2,  5|   może.~ ~PODSTOLINA~czule~Ja cię zwiążę,~Ja cię zamknę, drogi
 9  2,  5|       czule~Ja cię zwiążę,~Ja cię zamknę, drogi książę,~ ~
10  2,  5|      czekałam,~W całej Litwie cię szukałam,~Lecz o księciu
11  2,  5|   ciemno... serce bije...~Jak cię Cześnik tu odkryje!~Jak
12  2,  5| bezpieczny będziesz, luby,~Bo cię broni moje życie,~Bo z obrony
13  3,  1|     drzwiom~Idź, serdeńko, bo cię trzepnę.~ ~MULARZ~w drzwiach~
14  3,  2|       podłe rady~Nigdy zwieść cię z niej nie mogą.~Rade temu
15  3,  4|     ja mam i ludzi~Każę oknem cię wyrzucić.~Papkin w miarę
16  4,  2|     miała!~ ~CZEŚNIK~Utarłbym cię w proch z kretesem.~Ale
17  4,  5|     jeszcze kropla skapie,~To cię trzepnę tak po łapie,~Aż
18  4,  5|    wyrywa i drze papier~Niech cię czarci chwycą~Z taką pustą
19  4,  7|    łaśnie Cześnik sili~Zwabić cie tu w swoje szpony -~Poczt
20  4,  7|    rozstawiony~Chwyci, zwiąże cię w potrzbie.~ ~KLARA~Jeszczeż