Akt,  Scena

 1  1,  4|     Cieszyłby się z odpowiedzi.~Odchodzi w drzwi prawe~ ~PAPKIN~ ~
 2  1,  5|        grożąc~Zostań. - Ale!...~odchodzi~ ~PAPKIN~ ~idzie za nim
 3  2,  1|         szlachcic, co dostanie!~Odchodzi w drzwi środkowe.~ ~ ~
 4  2,  3|     Chwila szczęścia niedaleka.~Odchodzi w drzwi prawe.~ ~ ~
 5  2,  6|    Później powiem, o co chodzi.~Odchodzi, kiwnąwszy na Wacława, który
 6  2,  6|       który ze spuszczoną głową odchodzi za nią w drzwi prawe.~ ~
 7  2,  7|      będę żoną.~Ukłoniwszy się, odchodzi w drzwi prawe~ ~ ~
 8  2,  8| chwytając sakiewkę~Wiem.~Wacław odchodzi. Po krótkim milczeniu~Wiem? -
 9  2,  8|      nie wiem. Czy zostaje,~Czy odchodzi, za co daje -~Nie wiem wcale.
10  2,  9|    wpadnie.~Całuje go w czoło i odchodzi w drzwi lewe, Papkin ze
11  3,  2|   ziarno, które sieje...~Wacław odchodzi. Po krótkim milczeniu:~Jeszcze
12  3,  5|         ja skreślę słówek parę.~Odchodzi.~  ~ ~
13  4,  1|      ruszaj z Bogiem.~Śmigalski odchodzi. Po krótkim milczeniu~Hej,
14  4,  1|    panie dobrze będzie.~Na znak odchodzi.~ ~CZEŚNIK~po krótkim milczeniu,
15  4,  2|  przypasać karabelę Cześnikowi, odchodzi w drzwi lewe.~ ~CZEŚNIK~
16  4,  5|         go!...~Papkin odtrącony odchodzi; przystępując z tyłu do
17  4,  5|            CZEŚNIK~Idź do kata!~odchodzi z Dyndalskim w drzwi środkowe~ ~
18  4,  8|       To za wiele! to za wiele!~Odchodzi do kaplicy.~ ~