Akt,  Scena

  1 Inc    |          dobre~nie przydało. Bywa z węża dryjakiew złe~często
  2  1,  1 |   Cześnikowi, potem podaje talerz z polewką, co wszystko nie
  3  1,  1 |      opiekun i qua krewny~Miałbym z Klarą sukces pewny:~Ale
  4  1,  1 |       Podstolina ma znaczniejsze;~Z wdówką zatem działać zacznę.~
  5  1,  1 |         po krótkim milczeniu~Bawi z nami - w domu Klary,~Bo
  6  1,  1 |           A bodajże cię, Dyndalu,~Z tym konceptem! - Czegoś
  7  1,  1 |        młodszy?~ ~DYNDALSKI~Miary~Z mego wieku...~ ~CZEŚNIK~
  8  1,  2 |         prędko mówi.~ ~PAPKIN~Bóg z waszmością, mój cześniku.~
  9  1,  2 |    Wywróciłem ze sto razy,~Tak że z nowej mej kolaski~Gdzieś
 10  1,  2 |         ziewnął! na mą duszę!~Tak z mej ręki wszyscy giną!~ ~
 11  1,  2 |             Niechaj będzie wzięty z błonia, ~Dzik to dziki,
 12  1,  2 |             Anioł! Bóstwo! - zerk z karety... ~- Giną za mną
 13  1,  2 |     Rejent Milczek~Słodki, cichy, z kornym licem,~Ale z diabłem,
 14  1,  2 |        cichy, z kornym licem,~Ale z diabłem, z diabłem w duszy.~ ~
 15  1,  2 |      kornym licem,~Ale z diabłem, z diabłem w duszy.~ ~PAPKIN~
 16  1,  2 |           w łonie mnie poczęła;~A z powicia ślub uniosłem:~Nigdy
 17  1,  2 |        wstrzymuje~Lecz rozprawiać z niewiastami...~Owe jakieś
 18  1,  3 |          trzymał,~Nie wiem, co by z światem było.~po krótkim
 19  1,  3 |           się śmieje.~Już by para z nas dobrana~Zaludniała Papkinami,~
 20  1,  4 |       czwarta ~Papkin, Podstolina z drzwi prawych   ~PODSTOLINA~
 21  1,  4 |     jakich! ~  ~PODSTOLINA ~Któż, z kim swata?... ~  ~PAPKIN ~
 22  1,  4 |         ów nie wierzy, ~Ale każdy z ócz mych czyta. ~Wtem miledi,
 23  1,  4 |    szczypiąc pod serwetą, ~Na pół z płaczem dwakroć pyta: ~"
 24  1,  4 |       pyta: ~"Skąd masz styczność z Hanny losem?"~"Ach, spokojną
 25  1,  4 |           zlecenie~I zachodzi tak z daleka~Tam, gdzie go się
 26  1,  4 |          czego -~Zjadłbym śledzia z rąk patrona,~A mnie po co,
 27  1,  4 |          PODSTOLINA~Cieszyłby się z odpowiedzi.~Odchodzi w drzwi
 28  1,  5 |          Cześnik~Cześnik wychodzi z drzwi lewych, już ubrany.~ ~
 29  1,  5 |        Zbierz więc ludzi - ruszaj z niemi!~I jeżeli nie namową,~
 30  1,  5 |         namową,~To przemocą spędź z roboty.~Ty się trzesiesz?~ ~
 31  1,  5 |        się trzesiesz?~ ~PAPKIN~To z ochoty.~Ale czekaj, słuchaj
 32  1,  5 |           róg mieszkania Rejenta, z oknem. Nieco na przodzie
 33  1,  6 |        nic więcej łzy nie proszą;~Z mą miłością stanę w niebie -~
 34  1,  6 |       bronię". ~Ale wkrótce, gdyś z zapałem ~Cisnął w swoich
 35  1,  6 |          do upicia, ~Wyssać duszą z ust twych słowa, ~Które
 36  1,  6 |        przyszłością miłość nasza.~Z twoim stryjem ojca mego~
 37  1,  6 |            żyć przestanę.~ ~KLARA~z czułością, jakby poprawiając~
 38  1,  7 |        Śmigalski, kilku służących z kijami, później Rejent i
 39  1,  7 |            ładnie,~Nie murować tu z napaści,~Bo mu na grzbiet
 40  1,  7 |              Śmigalski posuwa się z służącymi ku mularzom. Papkin
 41  1,  7 |         miły panie,~To szaleństwo z waszej strony -~I mur będzie
 42  1,  7 |         bij, co siły!~ ~Śmigalski z swoimi ludźmi wstępuje na
 43  1,  7 |        wlezie!~Nic się nie bój! - z tego trzeba. -~Niechaj bije!
 44  1,  7 |         sam~Ha! hultaje, precz mi z drogi,~Bo na miazgę was
 45  1,  7 |          który!~Nie wylezie żaden z dziury?~O wy łotry! O wy
 46  1,  8 |      wracać w progi,~Które pewnie z przyszłą dobą~Zrówna z ziemią
 47  1,  8 |     pewnie z przyszłą dobą~Zrówna z ziemią wyrok srogi? -~Wolę
 48  1,  8 |           szlachcic na wioszczynę~Z pękiem długów się wydrapie,~
 49  1,  8 |      krzykną po raz trzeci,~Jakby z procy szlachcic leci~I do
 50  2,  1 |        ślina,~Pot strugami ciecze z czoła -~Któż me dzieła pojąć
 51  2,  1 |       Gracko?...~ ~CZEŚNIK~Gracko z tyłu stałeś.~ ~PAPKIN~Z
 52  2,  1 |           z tyłu stałeś.~ ~PAPKIN~Z tyłu, z przodu, nic nie
 53  2,  1 |          stałeś.~ ~PAPKIN~Z tyłu, z przodu, nic nie znaczy,~
 54  2,  1 |          trzeba było,~Aby walczyć z taką siłą.~ ~CZEŚNIK~Waszeć
 55  2,  1 |          zażarto,~Żem się znalazł z drugiej strony;~Przyciśnięty,
 56  2,  1 |      czuprynę!~Dalej żwawo młynka z niemi!~Jak cepami wkoło
 57  2,  1 |         rosła wciąż mogiła,~A gdy z murem równa była,~Otworzyłem
 58  2,  1 |           jest warta,~Że uniosłem z sobą jeńca -~Teraz, panie,
 59  2,  1 |         CZEŚNIK~do Wacława~Waszeć z Bogiem ruszaj sobie~I uwiadom
 60  2,  1 |      wrócić zgody?~ ~CZEŚNIK~Ja - z nim w zgodzie? - Mocium
 61  2,  2 |       PAPKIN~Cóż, paniczu, będzie z nami?~ ~WACŁAW~Ha! zostanę
 62  2,  2 |       użyć broni.~ ~WACŁAW~zawsze z flegmą~A ja tylko własnej
 63  2,  2 |          nieco.~Lecz pamiętaj, że z mej wieży~Szybo kulki na
 64  2,  2 |           kulki na dół lecą;~Fiut z wiatrówki - Papkin leży...~
 65  2,  2 |        jeńcu mam rywala -~Przykro z bliska, gorzej z dala;~Tamten
 66  2,  2 |          Przykro z bliska, gorzej z dala;~Tamten zamknie, ten
 67  2,  3 |       rozsądek.~  ~WACŁAW ~Cóż mi z niego? ~Kiedy już jest dowiedzione, ~
 68  2,  3 |          dziś rano,~Gdyś ucieczkę z sobą radził.~Ale nużby cię
 69  2,  3 |         Klaro, nie pomoże,~Lubo - z życiem równie cenię.~ ~KLARA~
 70  2,  3 | zostaniesz jeszcze doby.~ ~WACŁAW~Z komisarza na pisarza!~Zły
 71  2,  3 |       powiem Podstolinie,~Że ktoś z prośbą tu ją czeka.~podając
 72  2,  4 |             WACŁAW ~Przed godziną z trwogi mdleje, ~Za godzinę -
 73  2,  4 |    cieniem, co ulata,~Całe życie, z chwili w chwilę,~Przepędzamy
 74  2,  5 |          piąta~Wacław, Podstolina z drzwi prawych~ ~PODSTOLINA~
 75  2,  5 |             O cóż prosi?~ ~WACŁAW~z niskim ukłonem~Tu jest natręt.~ ~
 76  2,  5 |       PODSTOLINA~Wacław!~ ~WACŁAW~z pomieszaniem ~Nie wiem w
 77  2,  5 |           stronie~Co tu mówić?... z jakiej roli...~ ~PODSTOLINA~
 78  2,  5 |          cię broni moje życie,~Bo z obrony szuka chluby.~ ~ ~
 79  2,  6 |          Podstolina,Wacław; Klara z drzwi prawych~ ~WACŁAW~zoczywszy
 80  2,  6 |        stronie~Dobrze idzie - już z nim trzyma~głośno~Nie powinnam
 81  2,  6 |        nie puszczę.~głośno~Proszę z sobą waszmość pana!~Jego
 82  2,  7 |        Starościanko miodopłynna, ~z ukłonem ~Dla twojego sługi
 83  2,  7 |        oddając niski ukłon~Równie z rytmu, jak z oręża,~Tak
 84  2,  7 |         ukłon~Równie z rytmu, jak z oręża,~Tak sławnego dostać
 85  2,  7 |      gonił,~Po dziesięciu zsadzał z koni,~I dopiero gdy się
 86  2,  7 |         się skłonił~Wziąć nagrodę z lubej dłoni,~Błagał, aby
 87  2,  7 |      tylko żyć, umierać.~ ~PAPKIN~Z tego stroju i z tej broni~
 88  2,  7 |            PAPKIN~Z tego stroju i z tej broni~Marsowego znać
 89  2,  7 |           wiarę - mnie na chwałę.~z coraz większym zapałem~Gdzie
 90  2,  7 |      ostre wały,~Gdzie sklepienie z dzid i szabli,~Tam był Papkin -
 91  2,  7 |       boleśnie~Jestem w grobie...~z ukłonem~Ale zawsze - twoim
 92  2,  8 |      drzwiom prawym i spotyka się z wybiegającym Wacławem~Ha!~ ~
 93  2,  8 |        jak zdradzę zalotnika, ~Że z wiatrówki dmuchać gotów;~
 94  2,  8 |          wiem wcale,~Czy na końcu z tych obrotów~Od Cześnika
 95  2,  9 |         dziewiąta~Papkin, Cześnik z drzwi środkowych~ ~CZEŚNIK~
 96  2,  9 |        sztuka!~ ~CZEŚNIK~w złości~Z rewerencją, u kaduka,~Bo...~
 97  2,  9 |            wierny będzie,~Lecz co z tego?...~tajemnie~Mówią
 98  2,  9 |         nie zagrzeje:~Bo nie będę z ziemi zbierał,~Co Milczkowi
 99  2,  9 |       ziemi zbierał,~Co Milczkowi z nosa spadnie...~Chyba, gdyby
100  2,  9 |         mi stanie~U trzech kopców z Czarnym Lesie.~do siebie~
101  2,  9 |           utnę jedno ucho,~A czej z drugim się wyniesie.~ ~PAPKIN~
102  3,  1 |                 MULARZ~pomówiwszy z drugim~Znajdziem może.~ ~
103  3,  1 |        pochodzi?~ ~MULARZ~Niby... z tego...~ ~REJENT~Z skaleczenia.~ ~
104  3,  1 |        Niby... z tego...~ ~REJENT~Z skaleczenia.~ ~MULARZ~Nie
105  3,  1 |      Pozbawiony~Jesteś, bratku, i z przyczyny,~Że ci nie dam
106  3,  1 |       Przez to chleba pozbawieni,~Z matką - żoną - czworgiem
107  3,  1 |         będą grosze,~A Cześniczek z żółci pęknie.~ ~MULARZ~Najpokorniej
108  3,  1 |    Najpokorniej teraz proszę,~Coś z dawnego nam przypadnie...~ ~
109  3,  1 |    popychając go ku drzwiom~Idźże z Bogiem,~Bo się poznasz z
110  3,  1 |          z Bogiem,~Bo się poznasz z moim progiem.~ ~MULARZ~Tu
111  3,  1 |       moje wieści~Jeśli wszystkie z prawdą zgodne -~Tym, czym
112  3,  2 |           znak synowi, aby usiadł~Z niejednego twego czynu~Niezachwianą
113  3,  2 |       podłe rady~Nigdy zwieść cię z niej nie mogą.~Rade temu
114  3,  2 |    zazdroszczą mi jej wrogi;~Syna z ojcem chcą rozdzielić,~Chcą
115  3,  2 |      skłonić zgody.~ ~REJENT~Mnie z Cześnikiem? - O mój Boże!~
116  3,  2 |         WACŁAW~Zezwól zatem, abym z Klarą...~ ~REJENT~Być nie
117  3,  2 |     WACŁAW~Ja ją kocham.~ ~REJENT~z uśmiechem~To się zdaje.~ ~
118  3,  2 |     REJENT~surowo~Zamilcz, wasze!~z słodyczą~Co los spuści,
119  3,  2 |         bawi u Cześnika.~ ~WACŁAW~z pośpiechem~Zaręczona Cześnikowi.~ ~
120  3,  2 |        pierwszym pędzie.~ ~REJENT~z flegmą, jak zawsze~Ha! -
121  3,  2 |      Niech się dzieje wola nieba,~Z nią się zawsze zgadzać trzeba.~ ~
122  3,  2 |         być nie może.~ ~WACŁAW~Ja z rozpaczy oszaleję.~ ~REJENT~
123  3,  3 |      Niech się dzieje wola nieba,~Z nią się zawsze zgadzać trzeba.~  ~ ~
124  3,  4 |           Bardzo proszę.~ ~PAPKIN~z najniższym ukłonem i nieśmiało~
125  3,  4 |         pokorna coś szlachciurka,~Z każdym słowem daje nurka...~
126  3,  4 |           Papkin.~Rejent wskazuje z ukłonem krzesło na środku
127  3,  4 |           Papkin przypatrując się z uwagą Rejentowi, który,
128  3,  4 |     Rejentowi, który, jak zawsze, z założonymi na piersiach
129  3,  4 |           to jest szlachta nasza!~z wzgardą~Siedzi na wsi, sieje,
130  3,  4 |    piwnice wszystkie moje, ~Gdzie z pół świata masz napoje, ~
131  3,  4 |             Dam ci, bratku, konia z rzędem.~ ~REJENT~z ukłonem~
132  3,  4 |          konia z rzędem.~ ~REJENT~z ukłonem~Pozwól spytać, panie
133  3,  4 |        staję tu, wiedz, niecnoto,~Z strony jaśnie wielmożnego~
134  3,  4 |         miarę słów Rejenta wstaje z wolna, zdejmując kapelusz~
135  3,  4 |        kapelusz~A tam dobry kawał z góry.~ ~PAPKIN~O, nie trzeba.~ ~
136  3,  4 |        jest mu dana?~Nie spuszcza z oka Papkina~ ~PAPKIN~Jesteś
137  3,  4 |     kopców w Czarnym Lesie~Stanął z szablą do rozprawy.~ ~REJENT~
138  3,  4 |           Fiu, fiu, fiu! Tak - że z miłości~Trzykroć na dzień
139  3,  5 |          spłynąć może,~Bo chcesz, z arcywielkiej łaski,~Mego
140  3,  5 |       Zdmuchnął żonę Cześnikowi~I z nią syna swego swata!~Wszak
141  3,  5 |       jednak, mój Rejencie,~Że to z gustu do odmiany~Wzięłam
142  3,  5 |       człeka?~do Papkina~Precz mi z oczu!~ ~PAPKIN~z pośpiechem~
143  3,  5 |         Precz mi z oczu!~ ~PAPKIN~z pośpiechem~Idę.~ ~REJENT~
144  3,  5 |         do Podstoliny~Wola nieba,~Z nią się zawsze zgadzać trzeba.~
145  3,  5 |    umieszczę -~Dobrze będzie, gdy z twej strony~Papkin weźmie
146  3,  6 |         do Podstoliny~Podstolino,~Z twej przyczyny wszyscy zginą.~
147  3,  6 |        wasze ściany,~Gruz zostawi z tego domu.~Bój się Boga!
148  3,  6 |          żal przenika,~Że się tak z nim rozstać muszę.~Niech
149  3,  7 |           Rejent~ ~REJENT~Ciszej, z łaski...~ ~PAPKIN~Prawda -
150  3,  7 |         Suplikuję.~ ~REJENT~Tylko z góry.~ ~PAPKIN~Nie pozwolę.~ ~
151  3,  7 |          nóżki. - Zbytek łaski...~Z ukłonu jednym susem za drzwiami
152  3,  7 |      Niech się dzieje wola nieba,~Z nią się zawsze zgadzać trzeba!~
153  4,  1 |           Rozumiesz? - no! ruszaj z Bogiem.~Śmigalski odchodzi.
154  4,  1 |      górze serca, w dole VIVAT,~A z konceptem wszystko wszędzie.~ ~
155  4,  1 |            bo kto bądź, nieuroku,~Z jaśnie panem w szranki stanie,~
156  4,  1 |        łechtliwej diable skóry~Ci z palestry ichmościowie;~Nie
157  4,  1 |   Niejednego ona posła~Wykrzesała z kandydata;~Niejednemu pro
158  4,  2 |         suknie trochę w nieładzie~Z suchym gardłem -~Pozwól
159  4,  2 |           żem nie musiał~Artemizy z pochew dostać;~Lecz się
160  4,  2 |          Otruł, mówisz.~ ~CZEŚNIK~Z tą niecnotą~Nie ma żartu,
161  4,  2 |           się, oddaje listy.~Aha! Z listu się dowiemy.~czyta~
162  4,  2 |       wpadając w mowę, na stronie~Z pyszna by się miała!~ ~CZEŚNIK~
163  4,  2 |      CZEŚNIK~Utarłbym cię w proch z kretesem.~Ale czasu nie
164  4,  3 |          różę!~Dyndalski wychodzi z drzwi lewych~Ach, Dyndalsiu!
165  4,  4 |           Jam go beształ, mieszał z błotem,~On traktament miał
166  4,  4 |         ten pośpiech jego wielki,~Z jakim wziął się do butelki, ~
167  4,  4 |      jakim wziął się do butelki, ~Z jakim nalał lampkę całą,~
168  4,  4 |  połknąłem, mam truciznę.~Już się z tego nie wyśliznę,~Więc
169  4,  4 |       Więc testament mój ułożę...~z płaczem nie przesadzonym~
170  4,  4 |          Papkin, ocierając często z łez oczy, pisze czas jakiś.~ ~
171  4,  5 |           zrobię -~Wszystko to są z mydła banki;~Lepszą zemstę
172  4,  5 |    przysposobię,~Ale trzeba zażyć z mańki.~Bylem syna dostał
173  4,  5 |  odtrącony odchodzi; przystępując z tyłu do stolika, stąpa na
174  4,  5 |           Niech cię czarci chwycą~Z taką pustą mózgownicą!~"
175  4,  5 |   DYNDALSKI~chcąc zbierać kawałki~Z tych kawałków trudno będzie.~ ~
176  4,  5 |        moć?... Cóż moć znaczy?...~Z tym hebesem nie pomoże;~
177  4,  5 |          Gdy wyprawię doń pacholę~Z ustną prośbą. Tak, tak wolę. -~
178  4,  5 |  szlachcic prawy,~Zdasz mi poczet z twojej sprawy.~do Dyndalskiego~
179  4,  5 |         panie,~Tak postąpić jakby z ciurą.~ ~CZEŚNIK~Wasze byłeś,
180  4,  5 |     CZEŚNIK~Idź do kata!~odchodzi z Dyndalskim w drzwi środkowe~ ~
181  4,  6 |        Scena szósta~Papkin, Klara z drzwi prawych~ ~PAPKIN~O
182  4,  7 |      siódma~Papkin, Klara, Wacław z drzwi lewych~ ~WACŁAW~Klaro,
183  4,  7 |     drzwiom lewym~Idę teraz, lecz z powrotem...~ ~
184  4,  8 |       Cześnik, Dyndalski, hajduki z różnych stron~ ~CZEŚNIK~
185  4,  8 |          druga, jej bratanka,~Tej z aciebie pójśc rozkażę.~Tobie
186  4,  9 |          się zowie,~Jak już długo z Bogiem żyję,~Tegom jeszcze
187  4,  10|       Rzekłem jednak: wola nieba,~Z nią się zawsze zgadzać trzeba.~
188  4,  11|         Cześnik zdaje się walczyć z sobą. Dyndalski wybiega
189  4,  11|     wstapił w progi moje,~Włos mu z głowy spaść nie może.~Odpasuje
190  4,  11|      jedyna!~Będziesz zadość miał z tej strony -~Ale z żoną
191  4,  11|           miał z tej strony -~Ale z żoną czy bez żony?~REJENT~
192  4,  12|       dworzanie, kobiety.~Wszyscy z bukietami wychodzą z kaplicy.~ ~
193  4,  12|      Wszyscy z bukietami wychodzą z kaplicy.~ ~WACŁAW~Ach, mój
194  4,  13|    wierzyć, co się dzieje!~Wacław z Klarą...~ ~REJENT~na stronie~
195  4,  13|       tysięcy...~ ~KLARA~Nie - ja z mego te zapłacę.~Podstolina
196  4,  13|  Pobłogosław twoje dziatki.~Klęka z Wacławem, któremu podaje
197  4,  13|      Niech się dzieje wola nieba,~Z nią się zawsze zgadzac trzeba.~
198  4,  13|           Rejentowi~Mocium panie, z nami zgoda.~Rejent przyjmuje
199  4,  13|      zgoda.~Rejent przyjmuje rękę z niskim ukłonem~ ~WSZYSCY~