Akt,  Scena

  1 Osob   |                            Osoby:~Cześnik Raptusiewicz~Klara, jego
  2  1,  1 |                   Scena pierwsza ~Cześnik, Dyndalski~Cześnik, w białym
  3  1,  1 |      pierwsza ~Cześnik, Dyndalski~Cześnik, w białym żupanie bez pasa
  4  1,  1 |            ręce w tył założone.~ ~CZEŚNIK~jakby do siebie~Piękne dobra
  5  1,  1 |           DYNDALSKI~Miła wdowa.~ ~CZEŚNIK~Arcymiła, ani słowa...~kładzie
  6  1,  1 |        panie -~Rzecz to śliska.~ ~CZEŚNIK~obracając się ku niemu~Tu
  7  1,  1 |        Ona czegoś więcej czeka.~ ~CZEŚNIK~parskając śmiechem~Ona czegoś...
  8  1,  1 | niekoniecznie przystając~Tać...~ ~CZEŚNIK~urażony~Możeś młodszy?~ ~
  9  1,  1 |           Miary~Z mego wieku...~ ~CZEŚNIK~kończąc rozmowę~Mam dowody.~ ~
 10  1,  1 |          że to, jaśnie panie...~ ~CZEŚNIK~Hę?~ ~DYNDALSKI~w małżenskim
 11  1,  1 |      między nami,~Masz pedogrę.~ ~CZEŚNIK~niekontent~Ej, czasami.~ ~
 12  1,  1 |       DYNDALSKI~Kurcz żołądka. ~ ~CZEŚNIK~Po przepiciu.~ ~DYNDALSKI~
 13  1,  1 |         Rumatyzmy jakieś łupią.~ ~CZEŚNIK~zniecierpliwiony~Ot, co
 14  1,  2 |                      Scena druga ~Cześnik, Dyndalski, Papkin~Papkin
 15  1,  2 |           drodze tylko trzaski.~ ~CZEŚNIK~A ja za to ręczyć mogę,~
 16  1,  2 |   cześniku - poznasz przecie...~ ~CZEŚNIK~Cóż mam poznać?~ ~PAPKIN~
 17  1,  2 |          mej ręki wszyscy giną!~ ~CZEŚNIK~poprawiając w mowie~Wszystkie.~ ~
 18  1,  2 |  Wszystkie.~ ~PAPKIN~Wszystkie?~ ~CZEŚNIK~Ćmy, komary.~ ~PAPKIN~Waszmość
 19  1,  2 |           nigdy nie dasz wiary.~ ~CZEŚNIK~Bom niegłupi, mocium panie.~ ~
 20  1,  2 |          widzę! - tu śniadanie.~ ~CZEŚNIK~Ha, śniadanie.~ ~PAPKIN~
 21  1,  2 |           nie miałem na języku.~ ~CZEŚNIK~Jedz i słuchaj.~ ~PAPKIN~
 22  1,  2 |         gracko, rzecz to znana.~ ~CZEŚNIK~Rzecz to znana, iż w mej
 23  1,  2 |   zastraszony~Zamknąć! Po co? ~  ~CZEŚNIK ~Dla zabawki. ~  ~PAPKIN ~
 24  1,  2 |     znajdziesz lepszej sobie! ~  ~CZEŚNIK ~Cicho! ciszej! Ja to mówię, ~
 25  1,  2 |           jeździec doskonały. ~  ~CZEŚNIK ~A bodajżeś!... ~  ~PAPKIN ~
 26  1,  2 |          była w tym sposobie...~ ~CZEŚNIK~Słuchaj...~ ~PAPKIN~Zaraz...
 27  1,  2 |     truchleje płeć zdradziecka!~ ~CZEŚNIK~Słuchaj!...~ ~PAPKIN~Zaraz...
 28  1,  2 |         tygrys, ludzi zbiera...~ ~CZEŚNIK~uderzając w stół, aż Papkin
 29  1,  2 |          PAPKIN ~Nadtoś żywy. ~  ~CZEŚNIK ~A, bezbożny ty języku! ~
 30  1,  2 |        Cześnika~Proszę mówić...~ ~CZEŚNIK~po krótkiej chwili~Ojciec
 31  1,  2 |       ojciec miał ich dziesięć.~ ~CZEŚNIK~uderza w stół i mówi dalej~
 32  1,  2 |         zgodnie, jak sąsiady...~ ~CZEŚNIK~Jeśli nie ja mymi psoty~
 33  1,  2 |           życiu nie być posłem.~ ~CZEŚNIK~Czym ja zechcę, Papkin będzie, ~
 34  1,  2 |         Kogóż za to kara czeka?~ ~CZEŚNIK~Biorę wszystko na sumienie.~ ~
 35  1,  2 |       PAPKIN~Chciej rozważyć...~ ~CZEŚNIK~Już się stało. -~Teraz inne
 36  1,  2 |         się żenię.~ ~PAPKIN~Ba!~ ~CZEŚNIK~przedrzeźniając~Cóż to -
 37  1,  2 |         tyrana przeszyć łono...~ ~CZEŚNIK~Cóż, u diabła, za szaleństwo!~ ~
 38  1,  2 |          cześniku, moje męstwo.~ ~CZEŚNIK~Słuchaj, mówiąc między nami,~
 39  1,  2 |          Papkin chce przerwać, co Cześnik znakiem wstrzymuje~Lecz
 40  1,  2 |      każdą spojrzeć umiem.~Idę.~ ~CZEŚNIK~Dokąd?~ ~PAPKIN~Prawda,
 41  1,  2 |        PAPKIN~Prawda, nie wiem.~ ~CZEŚNIK~Podstolina...~ ~PAPKIN~Już
 42  1,  2 |            PAPKIN~Już rozumiem.~ ~CZEŚNIK~zatrzymując go~Tu ją czekaj.~ ~
 43  1,  2 |         Za godzinę jest gotowa.~ ~CZEŚNIK~Ja potrafię ci odwdzięczyć.~ ~
 44  1,  3 |             Scena trzecia ~PAPKIN~Cześnik - wulkan, aż niemiło.~Żebym
 45  1,  3 |       Zaludniała Papkinami,~Gdyby Cześnik, jakby ściana,~Nie stał
 46  1,  4 |       skądże tyle?~ ~PAPKIN~Gdyby Cześnik rozogniony, ~Wskroś przejęty
 47  1,  5 |               Scena piąta ~Papkin,Cześnik~Cześnik wychodzi z drzwi
 48  1,  5 |       Scena piąta ~Papkin,Cześnik~Cześnik wychodzi z drzwi lewych,
 49  1,  5 |       drzwi lewych, już ubrany.~ ~CZEŚNIK~Cóż, u czarta! Ty spokojny,~
 50  1,  5 |           PAPKIN~Cóż się stało?~ ~CZEŚNIK~Mur naprawia,~Mur graniczny,
 51  1,  5 |    powtarza~Zburzę, zniszczę...~ ~CZEŚNIK~Dajesz słowo?~Zbierz więc
 52  1,  5 |       szczytnej, pięknej ody...~ ~CZEŚNIK~Co!~ ~PAPKIN~Tak - ody do
 53  1,  5 |        umilknie na głos muzy...~ ~CZEŚNIK~grożąc~Zostań. - Ale!...~
 54  1,  7 |          kijami, później Rejent i Cześnik w oknach ~ ~PAPKIN~Panie
 55  1,  7 |         co to znaczy?~ ~ŚMIGALSKI~Cześnik, pan mój, kazać raczy,~Aby
 56  1,  7 |          Aby muru nie kończono.~ ~CZEŚNIK~w oknie~Tak jest, każę,
 57  1,  7 |             REJENT~Jakie prawo?~ ~CZEŚNIK~Jak kupiono~Mur graniczny,
 58  1,  7 |           mur będzie naprwiony.~ ~CZEŚNIK~Wprzódy trupem go zaścielę.~ ~
 59  1,  7 |           mną próżnym krzykiem.~ ~CZEŚNIK~Chcesz więc bójki?~ ~REJENT~
 60  1,  7 |           też być rozbójnikiem.~ ~CZEŚNIK~Co! jak! - Żwawo! bij, co
 61  1,  7 |         nie widać ziemi, nieba.~ ~CZEŚNIK~wołając za siebie ~Hej!
 62  2     |       początku aktu pierwszego. - Cześnik siedzi przy stoliku.~ ~
 63  2,  1 |                    Scena pierwsza~Cześnik, Papkin, wchodzi za nim
 64  2,  1 |          me dzieła pojąć zdoła!~ ~CZEŚNIK~Ja, bom widział.~ ~PAPKIN~
 65  2,  1 |         widziałeś? -~Gracko?...~ ~CZEŚNIK~Gracko z tyłu stałeś.~ ~
 66  2,  1 |       rycerz wszędzie straszny.~ ~CZEŚNIK~Ta bezczelność...~ ~PAPKIN~
 67  2,  1 |        Aby walczyć z taką siłą.~ ~CZEŚNIK~Waszeć kłamiesz, mocium
 68  2,  1 |     stronie.~Lecz co jeszcze...~ ~CZEŚNIK~Tfy! do czarta!...~ ~PAPKIN~
 69  2,  1 |           panie, czekam wieńca.~ ~CZEŚNIK~postrzegłszy Wacława~Cóż
 70  2,  1 |        Milczka w jasyr wziąłem.~ ~CZEŚNIK~A to po co? jakim czołem?~ ~
 71  2,  1 |        zabieram, co się zdarza.~ ~CZEŚNIK~do Wacława~Waszeć z Bogiem
 72  2,  1 |           czasem na zawadzie...~ ~CZEŚNIK~Czasem? - zawsze.~ ~WACŁAW~
 73  2,  1 |            WACŁAW~On powiada...~ ~CZEŚNIK~Niech nie słyszę o tym gadzie.~ ~
 74  2,  1 |       sąsiedzkiej wrócić zgody?~ ~CZEŚNIK~Ja - z nim w zgodzie? -
 75  2,  1 |         porywczo sąd wyrzeka...~ ~CZEŚNIK~Od powietrza, ognia, wojny,~
 76  2,  1 |     Lepiej nisko niż nic wcale.~ ~CZEŚNIK~Brednia!~ ~WACŁAW~Ale...~ ~
 77  2,  1 |        Brednia!~ ~WACŁAW~Ale...~ ~CZEŚNIK~Nie ma ale!~ ~WACŁAW~Nie
 78  2,  1 |          panie, mieć nadziei...~ ~CZEŚNIK~Bronię, do kroć sto tysięcy!~
 79  2,  2 |           w niewoli.~ ~PAPKIN~Ale Cześnik nie pozwoli.~ ~WACŁAW~Kto
 80  2,  2 |           rękę~Niekoniecznie;~Ale Cześnik w tym zamiarze~Będzie pewnie
 81  2,  2 |          w głowie.~ ~PAPKIN~A jak Cześnik na mnie siędzie?~ ~WACŁAW~
 82  2,  5 |   Podstolemu spadło wieko,~Już ci Cześnik na usługi,~I niech dzisiaj
 83  2,  5 |           usługi,~I niech dzisiaj Cześnik ziewnie,~Jutro krajczy będzie
 84  2,  5 |             serce bije...~Jak cię Cześnik tu odkryje!~Jak rywala pozna
 85  2,  9 |           Scena dziewiąta~Papkin, Cześnik z drzwi środkowych~ ~CZEŚNIK~
 86  2,  9 |      Cześnik z drzwi środkowych~ ~CZEŚNIK~Winszuj, waszmość, mi sukcesu!~
 87  2,  9 |        Wszak ci moją to robotą.~ ~CZEŚNIK~O! waściną! - Patrzcie no
 88  2,  9 |         go kaci! wielka sztuka!~ ~CZEŚNIK~w złości~Z rewerencją, u
 89  2,  9 |       ważniejszej~Teraz rzeczy.~ ~CZEŚNIK~Ja tak radzę.~ ~PAPKIN~Ów
 90  2,  9 |         za kołnierz nie wyleje.~ ~CZEŚNIK~Nie wyleje - czy wyleje,~
 91  2,  9 |          PAPKIN~Lepiej pisać...~ ~CZEŚNIK~A, broń Boże!~Tam objaśnień,
 92  2,  9 |     słabości~Tak zgłupiałem!...~ ~CZEŚNIK~To być może.~ ~PAPKIN~Zatem...~ ~
 93  2,  9 |         może.~ ~PAPKIN~Zatem...~ ~CZEŚNIK~Wykręt nie pomoże.~ ~PAPKIN~
 94  2,  9 |          otruć, zabić skrycie".~ ~CZEŚNIK~Skrycie? - Nie, na boskim
 95  2,  9 |      niekontent~Ej tam, co tam!~ ~CZEŚNIK~Tać ci przecie~Mnie pod
 96  2,  9 |          PAPKIN~Diabeł nie śpi.~ ~CZEŚNIK~Bałamutnie!~ ~PAPKIN~pokazując
 97  2,  9 |    powieszenie~A nużby mnie?...~ ~CZEŚNIK~grożąc~Niech spróbuje!~Taką
 98  2,  9 |       zadyndam gdzie na furcie.~ ~CZEŚNIK~głaszcząc go~Wiesz, co,
 99  3,  1 |        nastawał na me życie~Stary Cześnik - jęty szałem,~Strzelał
100  3,  1 |        nam przypadnie...~ ~REJENT~Cześnik wszystko będzie płacił.~ ~
101  3,  2 |        Być nie może, żadną miarą;~Cześnik burda - ja spokojny.~ ~WACŁAW~
102  3,  2 |           mnie przykryje...~Leczi Cześnik jeszcze żyje,~On nas spali
103  3,  2 |       flegmą, jak zawsze~Ha! - To Cześnik wisieć będzie.~Niech się
104  3,  3 |           młody ma swe prawa.~Ale Cześnik, gdy postrzeże,~Iż na dudka
105  3,  4 |       PAPKIN~bardzo cicho~Zaraz - Cześnik bardzo prosi...~ ~REJENT~
106  3,  4 |     potakujący Rejenta mówi dalej~Cześnik prosi...~To jest... raczej...
107  3,  4 |              To jest... raczej... Cześnik wnosi,~Że... by skończyć
108  3,  4 |           REJENT~ironicznie~Stary Cześnik jeszcze żwawy!~ ~PAPKIN~
109  3,  4 |         na dzień wpada w mdłości.~Cześnik także rozogniony,~Jak gromnica
110  3,  5 |        syna swego swata!~Wszak ci Cześnik, gdy się dowie,~Jak szczupaka
111  3,  5 |        teraz, moje zdanie,~Że gdy Cześnik nie wie jeszcze~O nam chlubnie
112  3,  6 |   przyczyny wszyscy zginą.~Czyliż Cześnik ci nie znany?~On nie zniesie
113  4,  1 |                  Scena pierwsza~ ~Cześnik, Dyndalski~ ~Przy podniesieniu
114  4,  1 |  trzymając dwie karabele, trzecią Cześnik ogląda podczas pierwszych
115  4,  1 |      głębi Śmigalski i Perełka.~ ~CZEŚNIK~trzymając karabelę~No, Śmigalski!
116  4,  1 |          pośrodku stołu stanie?~ ~CZEŚNIK~M.H. - M.H. - Maciej, Hanna;~
117  4,  1 |       będzie.~Na znak odchodzi.~ ~CZEŚNIK~po krótkim milczeniu, oglądając
118  4,  1 |      wcześnie coś w nos łechce.~ ~CZEŚNIK~oddając jednę, a biorąc
119  4,  1 |          który.~ ~DYNDALSKI~Ba!~ ~CZEŚNIK~dobywając szabli~He, he,
120  4,  2 |                       Scena druga~Cześnik, Papkin~Dyndalski pomógłszy
121  4,  2 |          odchodzi w drzwi lewe.~ ~CZEŚNIK~Jesteś przecie...~ ~PAPKIN~
122  4,  2 |          urósł na trzy piędzie.~ ~CZEŚNIK~Toż to teraz pływać będzie!~ ~
123  4,  2 |        chyba zdzierży w mierze.~ ~CZEŚNIK~Jak ten nequam ostro kłamie! -~
124  4,  2 |       Dodał wina, zieleniaka...~ ~CZEŚNIK~jakby do siebie~Otruł pewnie.~ ~
125  4,  2 |        PAPKIN~Jak to? co to?...~ ~CZEŚNIK~Nie, nie...~ ~PAPKIN~Ale...~ ~
126  4,  2 |          nie...~ ~PAPKIN~Ale...~ ~CZEŚNIK~I cóż daléj?~ ~PAPKIN~Otruł,
127  4,  2 |           PAPKIN~Otruł, mówisz.~ ~CZEŚNIK~Z tą niecnotą~Nie ma żartu,
128  4,  2 |        bez tego... coś tu pali.~ ~CZEŚNIK~Jakże przyjął me wyzwanie?~
129  4,  2 |          PAPKIN~To, to, to, to.~ ~CZEŚNIK~Podstolina...~ ~PAPKIN~płaczliwie
130  4,  2 |           kończąc~Nam skrewiła.~ ~CZEŚNIK~Do Rejenta...~ ~PAPKIN~jak
131  4,  2 |           jak wyżej~Zabłądziła.~ ~CZEŚNIK~Do Rejenta... do Rejenta?...~
132  4,  2 |          truchlejąc~Za Wacława.~ ~CZEŚNIK~I tyś milczał, ćmo przekleta!...~
133  4,  2 |          Z pyszna by się miała!~ ~CZEŚNIK~Utarłbym cię w proch z kretesem.~
134  4,  3 |       DYNDALSKI~Ej, nie.~ ~PAPKIN~Cześnik mówił przecie...~ ~DYNDALSKI~
135  4,  5 |               Scena piąta~Papkin, Cześnik, Dyndalski~ ~CZEŚNIK~Hola,
136  4,  5 |      Papkin, Cześnik, Dyndalski~ ~CZEŚNIK~Hola, hola, nie tak zrobię -~
137  4,  5 |          testament teraz piszę.~ ~CZEŚNIK~Niechże o tym już nie słyszę,~
138  4,  5 |          lewj stronie będącego.~ ~CZEŚNIK~do Dyndalskiego~Siadaj,
139  4,  5 |    Stawiam tytle niezbyt skoro.~ ~CZEŚNIK~Właśnie babskiej trzeba
140  4,  5 |  wkładając okulary~Bogu dzięki!~ ~CZEŚNIK~Teraz trzeba pisac właśnie -~
141  4,  5 |    Wacława...~ ~DYNDALSKI~O! o!~ ~CZEŚNIK~No, cóż - "o! o!"?~ ~DYNDALSKI~
142  4,  5 |      wszak to despekt dla niej.~ ~CZEŚNIK~Co się waszeć o to pyta.~
143  4,  5 |      pióro u stolika, przy którym Cześnik siedzi, znowu siada - ciagle
144  4,  5 |           wszakże bez przesady.~ ~CZEŚNIK~po krótkim myśleniu~Tylko
145  4,  5 |        Cnym afektem ulubiony...~ ~CZEŚNIK~O... o... o... o!... Jak
146  4,  5 |       kiedy mówi do Cześnika~B.~ ~CZEŚNIK~To?~ ~DYNDALSKI~B duże -~
147  4,  5 |           capite, jasnie panie.~ ~CZEŚNIK~przez stół patrząc~B? To -
148  4,  5 |         spodzie, drugi w górze.~ ~CZEŚNIK~dostając okularów~Cóż, u
149  4,  5 |            DYNDALSKI~Ta, bo!...~ ~CZEŚNIK~przypatrując się pismu~B,
150  4,  5 |          w literę go przerobię.~ ~CZEŚNIK~Jak mi jeszcze kropla skapie,~
151  4,  5 |          w sposobie,~Mocium"...~ ~CZEŚNIK~wyrywa i drze papier~Niech
152  4,  5 |       Jaśnie pana własne słowo.~ ~CZEŚNIK~Milcz waść! Przepisz to
153  4,  5 |         kawałków trudno będzie.~ ~CZEŚNIK~Pisz de novo, pisz, powiadam. -~
154  4,  5 |      mówię.~ ~DYNDALSKI~Siadam.~ ~CZEŚNIK~I powtarzaj.~dyktuje~"Bardzo
155  4,  5 |     powtarzając napisane~Moć...~ ~CZEŚNIK~zrywa się~Co moć?... Cóż
156  4,  5 |           mogą,~Wszak był rano.~ ~CZEŚNIK~Co? ów młody?~Komisarzem
157  4,  5 |             PAPKIN~Nie inaczéj.~ ~CZEŚNIK~Na me szkody~W me komnaty
158  4,  5 |          milczał, dał to złoto.~ ~CZEŚNIK~biorąc się za głowę~O dlaboga!
159  4,  5 |         kruszec w takiej porze!~ ~CZEŚNIK~Milcz mi, wasze!~ ~PAPKIN~
160  4,  5 |        Chyba tylko do kieszeni.~ ~CZEŚNIK~Cicho, cicho, bez hałasu,~
161  4,  5 |          DYNDALSKI~Dokumentnie.~ ~CZEŚNIK~Sam tymczasem zwiń się skrzętnie:~
162  4,  5 |         postąpić jakby z ciurą.~ ~CZEŚNIK~Wasze byłeś, jesteś rurą;~
163  4,  5 |    zastępując drogę~Cześniku...~ ~CZEŚNIK~Cóż?~ ~PAPKIN~podając pióro~
164  4,  5 |           pióro~Jako świadek...~ ~CZEŚNIK~Idź do kata!~odchodzi z
165  4,  7 |        taka rada,~Bo się w łaśnie Cześnik sili~Zwabić cie tu w swoje
166  4,  8 |       ósma~Klara, Papkin, Wacław, Cześnik, Dyndalski, hajduki z różnych
167  4,  8 |         hajduki z różnych stron~ ~CZEŚNIK~zastępując w drzwiach lewych~
168  4,  8 |       Bogu wiara, że nie zginę.~ ~CZEŚNIK~Lubię, chłopcze, żeś mi
169  4,  8 |       Milczenie~ ~WACŁAW~Ale...~ ~CZEŚNIK~Tutaj nie ma ale.~ ~WACŁAW~
170  4,  8 |          ale.~ ~WACŁAW~Zaraz...~ ~CZEŚNIK~Zaraz - albo wcale...~ ~
171  4,  8 |        Cześnika~Ślub brać dziś?~ ~CZEŚNIK~Dziś~Klara obraca się ku
172  4,  8 |        WACŁAW~Ha, więc bierzmy.~ ~CZEŚNIK~Zatem ręk daj dziewicy,~
173  4,  10|            REJENT~Rzecz ciekawa -~Cześnik wyzwał mnie na rękę,~Acz
174  4,  10|          oparzony~Być nie może!~ ~CZEŚNIK~za sceną~Hej, Dyndalski!
175  4,  11|           Scena jedenasta~Rejent, Cześnik~Cześnik, przyszedłszy na
176  4,  11|         jedenasta~Rejent, Cześnik~Cześnik, przyszedłszy na przód sceny,
177  4,  11|   milczenia - oko w oko patrzą. - Cześnik chwyta za szablę, toż samo
178  4,  11|         Czas jakiś zastanowienia: Cześnik zdaje się walczyć z sobą.
179  4,  11|   Dyndalski wybiega do kaplicy.~ ~CZEŚNIK~na stronie~Nie wódź mnie
180  4,  11|     żądasz?~ ~REJENT~Mego syna.~ ~CZEŚNIK~Ha1 ha! rozkosz mi jedyna!~
181  4,  11|           się~To... za wiele...~ ~CZEŚNIK~Co za wiele? -~Tyś mi ukradł
182  4,  13|        stryjowi żal tej gratki.~ ~CZEŚNIK~na stronie~Zamieniał stryjek~
183  4,  13|         stronę i drze testament~ ~CZEŚNIK~Niechże będzie dziś wesele~