Akt,  Scena

  1 Osob   |             synowica~Rejent Milczek~Wacław, syn Rejenta~Podstolina~
  2  1,  5 |             Klara przechodzi scenę. Wacław, wszedłszy wyłomem, skrada
  3  1,  6 |                Scena szósta ~Klara, Wacław~ ~WACŁAW~Bliskie nasze pomieszkania,~
  4  1,  6 |             szósta ~Klara, Wacław~ ~WACŁAW~Bliskie nasze pomieszkania,~
  5  1,  6 |        Nawet miłość twojej Klary?~ ~WACŁAW~Widzieć ciebie jedną chwilę,~
  6  1,  6 |              będę żył rozkoszą!"~  ~WACŁAW ~Co mówiłem, nie wiedziałem. ~  ~
  7  1,  6 |           oczach dobrze czytał. ~  ~WACŁAW ~Któż by nie chciał dać
  8  1,  6 |          dla cię nic nie miała. ~  ~WACŁAW ~Prawda, wyznać się nie
  9  1,  6 |             Klaro, tego zbrania?"~ ~WACŁAW~Miałżem w myśli mych zamęcie~
 10  1,  6 |          Tłumisz tylko niepokoje.~ ~WACŁAW~Ach, obecność mnie zastrasza,~
 11  1,  6 |             czy ja tu pomóc mogę?~ ~WACŁAW~Tylko twoja wola zmieni,~
 12  1,  6 |             KLARA~Mówże, słucham.~ ~WACŁAW~Żem kochany,~Że cię kocham
 13  1,  6 |         KLARA~Czegóż trzeba? Mów.~ ~WACŁAW~Zamęścia.~ ~KLARA~O szalony!
 14  1,  6 |          szalony! gdzież sposoby?~ ~WACŁAW~W twojej woli.~ ~KLARA~W
 15  1,  6 |             ojca, powiedz raczej.~ ~WACŁAW~Co zawadza, to się mija,~
 16  1,  6 |        twoją - prócz w niesławie.~ ~WACŁAW~Ależ, Klaro, moją żoną...~ ~
 17  1,  6 |        bliżej!... Idź bez zwłoki!~ ~WACŁAW~Jedno słowo...~ ~KLARA~Już
 18  1,  6 |                KLARA~Już ci dane.~ ~WACŁAW~Jak nie zmienisz, żyć przestanę.~ ~
 19  1,  6 |     Przestaniemy, jeśli zechcesz.~ ~WACŁAW~Pomyśl tylko, Klaro droga...~ ~
 20  1,  8 |                 Scena ósma ~Papkin, Wacław~ ~WACŁAW~stanąwszy tuż za
 21  1,  8 |        Scena ósma ~Papkin, Wacław~ ~WACŁAW~stanąwszy tuż za nim~Jutro?~ ~ ~
 22  1,  8 |             bakier~Pardon mówisz?~ ~WACŁAW~Pardon, panie.~ ~PAPKIN~
 23  1,  8 |           PAPKIN~Znasz me męstwo?~ ~WACŁAW~Jak zły szeląg~ ~PAPKIN~
 24  1,  8 |              PAPKIN~Boisz mi się?~ ~WACŁAW~Niesłychanie!~ ~PAPKIN~Pójdziesz
 25  1,  8 |          PAPKIN~Pójdziesz za mną?~ ~WACŁAW~Pójdę, panie.~ ~PAPKIN~Lecz
 26  1,  8 |          PAPKIN~Lecz czym jesteś?~ ~WACŁAW~Czym ja jestem?~Jestem...
 27  1,  8 |            broń~Cóż to znaczy!...~ ~WACŁAW~Komisarzem mego pana.~ ~
 28  1,  8 |             PAPKIN~Co? - Rejenta?~ ~WACŁAW~Nie inaczéj.~ ~PAPKIN~Czy
 29  1,  8 |     zostanie".~Chodź, mój jeńcze.~ ~WACŁAW~Idę, panie.~
 30  2,  1 |              Papkin, wchodzi za nim Wacław, który zostaje przy drzwiach.~ ~
 31  2,  1 |          sto czartów dadzą za to.~ ~WACŁAW~do Cześnika~Przebacz, panie,
 32  2,  1 |         CZEŚNIK~Czasem? - zawsze.~ ~WACŁAW~On powiada...~ ~CZEŚNIK~
 33  2,  1 |          nie słyszę o tym gadzie.~ ~WACŁAW~Czy nie byłoby sposobu,~
 34  2,  1 |            tu u nas będzie zgoda.~ ~WACŁAW~Dzisiaj umysł niespokojny~
 35  2,  1 |           nas zawsze Bóg obrania.~ ~WACŁAW~Lepiej nisko niż nic wcale.~ ~
 36  2,  1 |         wcale.~ ~CZEŚNIK~Brednia!~ ~WACŁAW~Ale...~ ~CZEŚNIK~Nie ma
 37  2,  1 |               CZEŚNIK~Nie ma ale!~ ~WACŁAW~Nie broń, panie, mieć nadziei...~ ~
 38  2,  2 |                 Scena druga~Papkin, Wacław.~ ~PAPKIN~Diabeł pali w
 39  2,  2 |       Diabeł pali w tym Cześniku.~ ~WACŁAW~Chcieć ich zbliżyć - czasu
 40  2,  2 |          Mało zysku, dużo krzyku.~ ~WACŁAW~Tych dwóch ludzi - ogień,
 41  2,  2 |           paniczu, będzie z nami?~ ~WACŁAW~Ha! zostanę tu w niewoli.~ ~
 42  2,  2 |           wolność będzie fraszką.~ ~WACŁAW~Ja w niewoli tu zostanę.~ ~
 43  2,  2 |          Przyjmę zatem okup mały.~ ~WACŁAW~Ja w niewoli zostać muszę.~ ~
 44  2,  2 |            wolność dasz co łaska.~ ~WACŁAW~Ja zostanę tu w niewoli.~ ~
 45  2,  2 |          Ale Cześnik nie pozwoli.~ ~WACŁAW~Kto mnie ujął, niech mnie
 46  2,  2 |          daj grosza, a idź sobie.~ ~WACŁAW~I pół kroku stąd nie zrobię.~ ~
 47  2,  2 |             bom gotów użyć broni.~ ~WACŁAW~zawsze z flegmą~A ja tylko
 48  2,  2 |             Boga - idź do czarta.~ ~WACŁAW~Nie, nie pójdę - tu zostanę.~ ~
 49  2,  2 |            A to jakaś ćma uparta!~ ~WACŁAW~pokazując sakiewkę~Ale popatrz
 50  2,  2 |         PAPKIN~Brzękniej tylko...~ ~WACŁAW~Złoto?~ ~PAPKIN~Złoto.~ ~
 51  2,  2 |            Złoto?~ ~PAPKIN~Złoto.~ ~WACŁAW~Będzie twoim...~ ~PAPKIN~
 52  2,  2 |           PAPKIN~Niech pan siada.~ ~WACŁAW~Ale darmo nikt nie daje...~ ~
 53  2,  2 |         Albo pustki, albo dziury.~ ~WACŁAW~Kocham Klarę.~ ~PAPKIN~na
 54  2,  2 |            na stronie~Otóż macie!~ ~WACŁAW~I chcę zostać tu przy Klarze.~ ~
 55  2,  2 |          Klarze.~ ~PAPKIN~To źle.~ ~WACŁAW~chowając sakiewkę~Czy źle?~ ~
 56  2,  2 |        pewnie działać sprzecznie.~ ~WACŁAW~Niechaj nie wie.~ ~PAPKIN~
 57  2,  2 |             PAPKIN~Jak się dowie?~ ~WACŁAW~Niech mnie przyjmie.~ ~PAPKIN~
 58  2,  2 |             PAPKIN~Trudno będzie.~ ~WACŁAW~brzęcząc złotem~Tu początek -
 59  2,  2 |          Cześnik na mnie siędzie?~ ~WACŁAW~Nic nie znaczy.~ ~PAPKIN~
 60  2,  2 |          dla Klary - komisarza...~ ~WACŁAW~Jestem Wacław.~ ~PAPKIN~
 61  2,  2 |        komisarza...~ ~WACŁAW~Jestem Wacław.~ ~PAPKIN~Syn Rejenta!...~
 62  2,  2 |           Oba będziem na praszczęta~Wacław brzęknął sakiewką~Brzęczy
 63  2,  2 |       sakiewką~Brzęczy pięknie...~ ~WACŁAW~Miej za dane,~Jeśli w służbie
 64  2,  2 |               chce wziąc sakiewkę~ ~WACŁAW~odsuwając~Później nieco.~
 65  2,  2 |           jeszcze spal wiatrówkę.~ ~WACŁAW~Nie trać czasu.~ ~PAPKIN~
 66  2,  2 |            od drzwi~A sakiewka?..~ ~WACŁAW~Zostać może.~ ~PAPKIN~W
 67  2,  2 |            PAPKIN~W samej rzeczy?~ ~WACŁAW~Nie inaczéj.~Papkin wychodzi
 68  2,  3 |                       Scena trzecia~Wacław, Klara~ ~KLARA~Co wyrabiasz,
 69  2,  3 |          Żebym tylko czasu miała.~ ~WACŁAW~Cóż się stało? co się dzieje?~ ~
 70  2,  3 |      słuchała -~Chcesz tu zostać.~ ~WACŁAW~Cóż w tym złego?~ ~KLARA~
 71  2,  3 |             KLARA~Miej rozsądek.~  ~WACŁAW ~Cóż mi z niego? ~Kiedy
 72  2,  3 |           Papkin ufność zdradził?~ ~WACŁAW~Nie patrz w przepaść, moja
 73  2,  3 |         Masz ode mnie pozwolenie.~ ~WACŁAW~Twoje, Klaro, nie pomoże,~
 74  2,  3 |          zostaniesz jeszcze doby.~ ~WACŁAW~Z komisarza na pisarza!~
 75  2,  4 |                    Scena czwarta~  ~WACŁAW ~Przed godziną z trwogi
 76  2,  5 |                         Scena piąta~Wacław, Podstolina z drzwi prawych~ ~
 77  2,  5 |         suplikant? - O cóż prosi?~ ~WACŁAW~z niskim ukłonem~Tu jest
 78  2,  5 |        PODSTOLINA~Ty, młodzianie?~ ~WACŁAW~jeszcze nachylony~Zbyt się
 79  2,  5 |              PODSTOLINA~Co widzę!~ ~WACŁAW~po krótkim milczeniu~Anna!~ ~
 80  2,  5 |        milczeniu~Anna!~ ~PODSTOLINA~Wacław!~ ~WACŁAW~z pomieszaniem ~
 81  2,  5 |                PODSTOLINA~Wacław!~ ~WACŁAW~z pomieszaniem ~Nie wiem
 82  2,  5 |       PODSTOLINA~To spotkanie!...~ ~WACŁAW~Ty więc jesteś Podstoliną?~ ~
 83  2,  5 |    PODSTOLINA~Nie wiedziałżeś?...~ ~WACŁAW~jak wprzódy~Przed godziną...~
 84  2,  5 |           jesieni leżał w grobie?~ ~WACŁAW~Tak, tak, przypominam sobie...~ ~
 85  2,  5 |         Oddał ducha na mym łonie.~ ~WACŁAW~roztargniony~Oddał?... Tak,
 86  2,  5 |            smutek w czasie tonie.~ ~WACŁAW~roztargniony~Więc utonął
 87  2,  5 |          PODSTOLINA~Któż powiada?~ ~WACŁAW~Nie powiada?~Dobrze. - Zatem...
 88  2,  5 |           szalejesz, na mą duszę!~ ~WACŁAW~To być może.~ ~PODSTOLINA~
 89  2,  5 |             zamknę, drogi książę,~ ~WACŁAW~Ach, nie powtórz tego słowa!~
 90  2,  5 | przewinienia.~Ni tytułu, ni imienia~Wacław dalej nie zachowa,~Bo te
 91  2,  5 |         były...~ ~PODSTOLINA~Cóż?~ ~WACŁAW~Zmyślone.~ ~PODSTOLINA~Wszystko?~ ~
 92  2,  5 |              PODSTOLINA~Wszystko?~ ~WACŁAW~Wszystko, co do joty.~ ~
 93  2,  5 |   PODSTOLINA~I nie - księciem?...~ ~WACŁAW~Ani trochę.~ ~PODSTOLINA~
 94  2,  5 |          PODSTOLINA~Cóż za powód?~ ~WACŁAW~Myśli płoche,~Szał młodości...
 95  2,  5 |          miłość twa, Wacławie?...~ ~WACŁAW~na stronie~Siedźże teraz
 96  2,  5 |      wiedział, nie mógł wiedzieć.~ ~WACŁAW~Byłem... młody...~ ~PODSTOLINA~
 97  2,  5 |           biegły w swojej sztuce.~ ~WACŁAW~Tego nie wiem.~ ~PODSTOLINA~
 98  2,  5 |             PODSTOLINA~Są dowody.~ ~WACŁAW~A to jakie?~ ~PODSTOLINA~
 99  2,  5 |          PODSTOLINA~Twoja zdrada.~ ~WACŁAW~Żem się zmienił, być to
100  2,  5 |       Jestem wdową, mój Wacławie.~ ~WACŁAW~Ja żonaty jestem prawie.~ ~
101  2,  5 |           jesteś, ty, zbyt znany?~ ~WACŁAW~Wacław Milczek.~ ~PODSTOLINA~
102  2,  5 |            ty, zbyt znany?~ ~WACŁAW~Wacław Milczek.~ ~PODSTOLINA~Syn
103  2,  5 |        Rejenta!~Tu, w tym domu...~ ~WACŁAW~kończąc~Zabłąkany.~ ~PODSTOLINA~
104  2,  5 |          rywala pozna w tobie!...~ ~WACŁAW~Ach, nie znajdzie już go
105  2,  5 |         raczyła...~Czegóż żądasz?~ ~WACŁAW~Niechaj zginę,~Jeśli sam
106  2,  5 |         głowa;~Stój, nie odchodź.~ ~WACŁAW~na stronie~Ach, Papkinie,~
107  2,  6 |             Scena szósta~Podstolina,Wacław; Klara z drzwi prawych~ ~
108  2,  6 |             Klara z drzwi prawych~ ~WACŁAW~zoczywszy Klarę, boleśnie~
109  2,  6 |             PODSTOLINA~To jest...~ ~WACŁAW~Nic nie ma...~ ~KLARA~do
110  2,  6 |           powinnam może wiedzieć?~ ~WACŁAW~O, dlaczego!...~ ~PODSTOLINA~
111  2,  6 |             całą rzecz wyłuszczę.~ ~WACŁAW~cicho do Podstoliny~Ja odejdę~ ~
112  2,  6 |           chce zwiedziony!~Ach, jak Wacław w swej pokorze~Zdał się
113  2,  8 |         wybiegającym Wacławem~Ha!~ ~WACŁAW~Co?~ ~PAPKIN~Nic.~ ~WACŁAW~
114  2,  8 |          WACŁAW~Co?~ ~PAPKIN~Nic.~ ~WACŁAW~rzucając mu sakiewkę~Masz -
115  2,  8 |            chwytając sakiewkę~Wiem.~Wacław odchodzi. Po krótkim milczeniu~
116  3,  2 |                 Scena druga~Rejent, Wacław~ ~REJENT~W czas przychodzisz,
117  3,  2 |       Aspiruję jeszcze w świecie.~ ~WACŁAW~Łaski ojca dobrodzieja,~
118  3,  2 |            młodości stawią sidła.~ ~WACŁAW~Nie rozumiem...~ ~REJENT~
119  3,  2 |        rozumiesz?~Starościanka...~ ~WACŁAW~Cna dziewica,~Tę ubóstwiać...~ ~
120  3,  2 |            REJENT~Skrycie umiesz.~ ~WACŁAW~Jeśli była tajemnica,~To
121  3,  2 |           ja, człowiek bogobojny?~ ~WACŁAW~Zezwól zatem, abym z Klarą...~ ~
122  3,  2 |      Cześnik burda - ja spokojny.~ ~WACŁAW~Lecz cóż Klara temu winna,~
123  3,  2 |           serdeńko - będzie inna.~ ~WACŁAW~Ach, mój ojcze, wyrok srogi...~ ~
124  3,  2 |         Nieodmienny, synku drogi.~ ~WACŁAW~Moja dola, rzekłeś przecie,~
125  3,  2 |            Bóg to widzi i ocenia.~ ~WACŁAW~Ja ją kocham.~ ~REJENT~z
126  3,  2 |           uśmiechem~To się zdaje.~ ~WACŁAW~Nie przeżyję rozłączenia.~ ~
127  3,  2 |             tego nie przestraszę.~ ~WACŁAW~I przysięgam...~ ~REJENT~
128  3,  2 |          wszystkim wie ten stary!~ ~WACŁAW~Młodość... może...~ ~REJENT~
129  3,  2 |            Teraz bawi u Cześnika.~ ~WACŁAW~z pośpiechem~Zaręczona Cześnikowi.~ ~
130  3,  2 |            Póki sama nie odpowié.~ ~WACŁAW~Nie odpowie? Podstolina?~ ~
131  3,  2 |          Przyjmie rękę mego syna.~ ~WACŁAW~Lecz nie przyjmie syn jej
132  3,  2 |           Ta zapłaci sto tysięcy.~ ~WACŁAW~Moje szczęście warte więcéj.~ ~
133  3,  2 |      Szczęściem będzie taka żona.~ ~WACŁAW~Wprzód mogiła mnie przykryje...~
134  3,  2 |            zawsze zgadzać trzeba.~ ~WACŁAW~Ojcze!~ ~REJENT~Synu!~ ~
135  3,  2 |             Ojcze!~ ~REJENT~Synu!~ ~WACŁAW~Ostre noże~Topisz w sercu
136  3,  2 |             ma złego bez dobrego.~ ~WACŁAW~Zmień twój rozkaz.~ ~REJENT~
137  3,  2 |              REJENT~Być nie może.~ ~WACŁAW~rzucając się do nóg~Ach,
138  3,  2 |       zyskałeś!~Patrz, ja płaczę.~ ~WACŁAW~wstając~Mieć nadzieję?...~ ~
139  3,  2 |           serdeńko, być nie może.~ ~WACŁAW~Ja z rozpaczy oszaleję.~ ~
140  3,  2 |           to ziarno, które sieje...~Wacław odchodzi. Po krótkim milczeniu:~
141  3,  5 |          przedsięwzięcie;~Syn twój, Wacław, był mi znany,~Bardzo znany -
142  4,  7 |         Scena siódma~Papkin, Klara, Wacław z drzwi lewych~ ~WACŁAW~
143  4,  7 |             Wacław z drzwi lewych~ ~WACŁAW~Klaro, Klaro, co się dzieje!~
144  4,  7 |              KLARA~Mów ostrożnie.~ ~WACŁAW~spojrzawszy na Papkina~Zapłacony...~
145  4,  7 |       przymusza.~ ~KLARA~Przebóg!~ ~WACŁAW~A ta podła dusza,~Bez litości
146  4,  7 |        porywczości nie ma granic.~ ~WACŁAW~Nie lękaj się nadaremnie -~
147  4,  7 |            komisarz teraz za nic.~ ~WACŁAW~Więc zdradziłeś?...~ ~PAPKIN~
148  4,  7 |              PAPKIN~Powiedziałem.~ ~WACŁAW~A, niegodny!...~ ~KLARA~
149  4,  7 |          powiększaj mojej trwogi.~ ~WACŁAW~Niech przynajmniej go ukarzę...~ ~
150  4,  7 |          tym groźby nic nie mogą.~ ~WACŁAW~Co on mówi?~ ~KLARA~Próżna
151  4,  7 |      Jeszczeż mało to dla ciebie!~ ~WACŁAW~Lecz jak będzie?...~ ~KLARA ~
152  4,  7 |             trwodze~Dziś napiszę.~ ~WACŁAW~Dziś wieczorem...~ ~KLARA~
153  4,  7 |             KLARA~Hałas słyszę...~ ~WACŁAW~To, com mówił...~ ~KLARA~
154  4,  7 |           prosząc~Potem, potem...~ ~WACŁAW~idąc ku drzwiom lewym~Idę
155  4,  8 |           Scena ósma~Klara, Papkin, Wacław, Cześnik, Dyndalski, hajduki
156  4,  8 |          Objechałem jak bartnika.~ ~WACŁAW~I cóż złego mi się stanie?~
157  4,  8 |            sprawa cała.~Milczenie~ ~WACŁAW~Ale...~ ~CZEŚNIK~Tutaj nie
158  4,  8 |         CZEŚNIK~Tutaj nie ma ale.~ ~WACŁAW~Zaraz...~ ~CZEŚNIK~Zaraz -
159  4,  8 |             Zaraz - albo wcale...~ ~WACŁAW~do Klary~Mamyż wierzyć?~ ~
160  4,  8 |       Wacławowi jakby o odpowiedź~ ~WACŁAW~Ha, więc bierzmy.~ ~CZEŚNIK~
161  4,  12|           dwunasta~Ciż sami, Klara, Wacław, Papkin, Dyndalski, dworzanie,
162  4,  12|     bukietami wychodzą z kaplicy.~ ~WACŁAW~Ach, mój ojcze!~ ~KLARA~
163  4,  12|          się skończy ta zawiłość!~ ~WACŁAW~klękając~Przebacz, ojcze,
164  4,  13|             wierzyć, co się dzieje!~Wacław z Klarą...~ ~REJENT~na stronie~
165  4,  13|               WSZYSCY~Zgoda! Zgoda!~Wacław wstąpiwszy w środek, tak
166  4,  13|     posuwając się na przód sceny:~ ~WACŁAW~Tak jest - zgoda,~A Bóg