Akt,  Scena

  1  1,  1 |          założone.~ ~CZEŚNIK~jakby do siebie~Piękne dobra w każdym
  2  1,  2 |      krótkie spodnie, buty okrągłe do pół łydki, tupet i harcopf,
  3  1,  2 |          na wrony.~ ~PAPKIN~Gdzie, do kogo - milczeć muszę;~Lecz
  4  1,  2 |         drugiej stronie stołu; jak do siebie~Strzelam gracko,
  5  1,  2 |          układy.~Pisać? - nie chcę do niecnoty.~Iść tam? - ślisko,
  6  1,  2 |            zgody wojnę wzbudzę,~Bo do rycerskiego dzieła~Matka
  7  1,  4 |              PAPKIN~na stronie~Tam do licha!~Ona zerka, ona wzdycha -~
  8  1,  4 |           A to plaga, boska kara -~Do mnie młoda, do mnie stara.~
  9  1,  4 |        boska kara -~Do mnie młoda, do mnie stara.~Jeszcze zerka!...
 10  1,  4 |         już dłużej trwać nie może.~do Podstoliny~Pozwól, pani,
 11  1,  4 |         Drgnął miłością i, rzucony~Do nóg twoich, błagał ręki?~ ~
 12  1,  5 |        zburzę,~Zburzę, zniszczę aż do ziemi!~ ~PAPKIN~zmieszany,
 13  1,  5 |     CZEŚNIK~Co!~ ~PAPKIN~Tak - ody do pokoju...~A jeżeli żąda
 14  1,  6 |            życia, ~By mógł wyssać, do upicia, ~Wyssać duszą z
 15  1,  6 |           zmieni,~Co się zdaje nie do zmiany.~ ~KLARA~Mówże, słucham.~ ~
 16  1,  7 | arcydzielnie,~Idźcie wszyscy precz do czarta!~po krótkim milczeniu~
 17  1,  7 |       trupem go zaścielę.~ ~REJENT~do mularzy~kończcie śmiało,
 18  1,  8 |           z procy szlachcic leci~I do swego komisarza~Idzie w
 19  1,  8 |         jeńcem sprawię, ~I zapewne do mnie powie, ~Gdy mu zdobycz
 20  2,  1 |          jeszcze...~ ~CZEŚNIK~Tfy! do czarta!...~ ~PAPKIN~Podziwienia
 21  2,  1 |           co się zdarza.~ ~CZEŚNIK~do Wacława~Waszeć z Bogiem
 22  2,  1 |      czartów dadzą za to.~ ~WACŁAW~do Cześnika~Przebacz, panie,
 23  2,  1 |      Zapomniawszy przeszłe szkody,~Do sąsiedzkiej wrócić zgody?~ ~
 24  2,  1 |         powietrza, ognia, wojny,~I do tego od człowieka,~Co się
 25  2,  1 |       nadziei...~ ~CZEŚNIK~Bronię, do kroć sto tysięcy!~I niech
 26  2,  1 |         jego~ironicznie zmierzając do Wacława~kaznodziei,~Bo się
 27  2,  2 |          duszę:~Jesteś wolny - idź do diaska -~A za wolność dasz
 28  2,  2 |            mnie jeszcze go nagoni.~do Wacława~Bój się Boga - idź
 29  2,  2 |         Wacława~Bój się Boga - idź do czarta.~ ~WACŁAW~Nie, nie
 30  2,  3 |          przepaść, moja droga,~Tu, do serca, nachyl skronie:~Prędko
 31  2,  3 |            równie cenię.~ ~KLARA~I do stryja trafim może,~A to -
 32  2,  5 |    Wszystko?~ ~WACŁAW~Wszystko, co do joty.~ ~PODSTOLINA~I nie -
 33  2,  5 |            błagałeś Podstolinę,~By do ciebie wyjść raczyła...~
 34  2,  5 |           sto książąt ciebie wolę.~Do mych komnat chodź w ukrycie,~
 35  2,  6 |       WACŁAW~Nic nie ma...~ ~KLARA~do Podstoliny~Czegóż żąda?~ ~
 36  2,  6 |          wyłuszczę.~ ~WACŁAW~cicho do Podstoliny~Ja odejdę~ ~PODSTOLINA~
 37  2,  6 |         Musze przejrzeć dokumenta.~do Klary, całując ją w czoło~
 38  2,  6 |             Ale hola? hola, panno!~Do tryumfu nie masz prawa;~
 39  2,  7 |          zbiegł pogoni~Od bieguna, do bieguna.~Oby moja Artemiza,~
 40  2,  9 |            kopców z Czarnym Lesie.~do siebie~Jak mu utnę jedno
 41  3,  1 |              jęty szałem,~Strzelał do mnie.~ ~MULARZ~Nie widziałem.~ ~
 42  3,  1 |               Lecz chciał strzelać do makówki.~ ~REJENT~Do makówki...
 43  3,  1 |      strzelać do makówki.~ ~REJENT~Do makówki... do makówki...~
 44  3,  1 |               REJENT~Do makówki... do makówki...~No, no - dosyć
 45  3,  2 |            ja tylko, moje dziecię,~Do fortunnej twojej doli~Aspiruję
 46  3,  2 |        dlatego, żem chciał wprzody~Do sąsiedzkiej skłonić zgody.~ ~
 47  3,  2 |           Jakże?...~ironicznie~Nie do wiary,~Jak o wszystkim wie
 48  3,  2 |        może.~ ~WACŁAW~rzucając się do nóg~Ach, litości!~ ~REJENT~
 49  3,  4 |           nakrytego - patrzy w nię do światła - nalewa lampeczkę
 50  3,  4 |         wina - to nie staje.~Idzie do stolika, nalewa sobie. Rejent
 51  3,  4 |          jak piórko stąd wyjedzie.~do służących~Czekać w czterech
 52  3,  4 |      Czarnym Lesie~Stanął z szablą do rozprawy.~ ~REJENT~ironicznie~
 53  3,  5 |      zdroje~I powolne służby moje,~Do maluczkich upaść nóżek~Jako
 54  3,  5 |            Rejencie,~Że to z gustu do odmiany~Wzięłam inne przedsięwzięcie;~
 55  3,  5 |         zoczyć raczy.~ ~PODSTOLINA~do Rejenta~Waszmość cierpisz
 56  3,  5 |     Waszmość cierpisz tego człeka?~do Papkina~Precz mi z oczu!~ ~
 57  3,  5 |      biedna w moc tyrana.~ ~PAPKIN~do siebie~Dzień feralny.~ ~
 58  3,  5 |            Dzień feralny.~ ~REJENT~do Podstoliny~Wola nieba,~Z
 59  3,  6 |      słyszy.~Ach, co robisz,~cicho do Podstoliny~Podstolino,~Z
 60  3,  7 |               REJENT~Oto jest list do sąsiada.~ ~PAPKIN~Ambasada
 61  3,  7 |      składa.~Ukłony i ceremonie aż do końca sceny~ ~REJENT~Nie
 62  3,  7 |    wszelkich ceremonii...~ ~REJENT~do pachołków~Panu temu wskazać
 63  4     |          głębi, po prawej stronie, do kaplicy. Stoły po obu stronach;
 64  4     |       stronie kałamarz i co trzeba do pisania; butelka i parę
 65  4,  1 |         Waść mi jutro~Nie zaglądaj do blaszanki,~Bobym waści przypiekł
 66  4,  1 |         Aby było, jak należy.~Masz do ryby szafran świeży~I bakalii
 67  4,  2 |      zieleniaka...~ ~CZEŚNIK~jakby do siebie~Otruł pewnie.~ ~PAPKIN~
 68  4,  2 |            Nam skrewiła.~ ~CZEŚNIK~Do Rejenta...~ ~PAPKIN~jak
 69  4,  2 |        wyżej~Zabłądziła.~ ~CZEŚNIK~Do Rejenta... do Rejenta?...~
 70  4,  2 |              CZEŚNIK~Do Rejenta... do Rejenta?...~I chce... chce
 71  4,  2 |          Ale czasu nie chcę tracić~Do weselnej sarabandy~Muszę
 72  4,  4 |          wielki,~Z jakim wziął się do butelki, ~Z jakim nalał
 73  4,  5 |            straszę,~potem o tym...~do Papkina~Puszczaj, wasze.~ ~
 74  4,  5 |           o tym już nie słyszę,~Bo do czubków odwieżć każę.~ ~
 75  4,  5 |         PAPKIN~wstając~Czy tak? - ~do siebie~Zaraz legat zmażę.~
 76  4,  5 |         zmażę.~Papkin przenosi się do stolika po lewj stronie
 77  4,  5 |        stronie będącego.~ ~CZEŚNIK~do Dyndalskiego~Siadaj, waść,
 78  4,  5 |         DYNDALSKI~usiadłszy bokiem do widzów, naprzeciwko Cześnika
 79  4,  5 |        pisac właśnie -~Jakby Klara do Wacława...~ ~DYNDALSKI~O!
 80  4,  5 |           każdym razem, kiedy mówi do Cześnika~B.~ ~CZEŚNIK~To?~ ~
 81  4,  5 |      odchodzi; przystępując z tyłu do stolika, stąpa na nogę Dyndalskiemu.~ ~
 82  4,  5 |           kończąc mowę~Chyba tylko do kieszeni.~ ~CZEŚNIK~Cicho,
 83  4,  5 |            poczet z twojej sprawy.~do Dyndalskiego~Wasze, idź
 84  4,  5 |            mi, wypraw Rózię,~Niech do Milczka wkraść się stara,~
 85  4,  5 |           świadek...~ ~CZEŚNIK~Idź do kata!~odchodzi z Dyndalskim
 86  4,  5 |      PAPKIN~sam - powtarzając~"Idź do kata"...~Wdzięcznośc ludzi,
 87  4,  6 |          na stronie~Stracił zmysły do ostatka.~ ~PAPKIN~Ten testament
 88  4,  8 |            myślcie, że się boję. -~do Cześnika~Jeśliś zbójca -
 89  4,  8 |           umiem radzić sobie -~Lub do turmy pójdziesz na dno,~
 90  4,  8 |     Starościanka~Pójść nie zechcve do ołtarza,~Jest tu druga,
 91  4,  8 |             albo wcale...~ ~WACŁAW~do Klary~Mamyż wierzyć?~ ~KLARA~
 92  4,  8 |            KLARA~Ha, to wierzmy...~do Cześnika~Ślub brać dziś?~ ~
 93  4,  8 |     stronie~Rejent skona.~Odchodzą do kaplicy~ ~PAPKIN~testament
 94  4,  8 |       wiele! to za wiele!~Odchodzi do kaplicy.~ ~
 95  4,  9 |          sobie, tylko proszę,~Mógł do tego B upatrzyć?~Co nie
 96  4,  10|            domu.~ ~DYNDALSKI~Jest, do usług...~ ~REJENT~Rzecz
 97  4,  10|          sceną~Hej, Dyndalski! tam do czarta!~Okulbaczyć mi dzianeta!~
 98  4,  11|            sobą. Dyndalski wybiega do kaplicy.~ ~CZEŚNIK~na stronie~
 99  4,  13|   przechodzi na prawą stronę~Klara do Rejenta~Nie opieraj się
100  4,  13|        podnosi klęczących~ ~PAPKIN~do Wacława~Mogę przestac na
101  4,  13|       zdrowie?~na znak potakujacy, do Cześnika~Teraz wzywam waszmośc