Akt,  Scena

 1  1,  2 |       po drugiej stronie stołu; jak do siebie~Strzelam gracko,
 2  1,  2 |       to śmiały, ~W moim ręku - jak owieczka... ~Bom jest jeździec
 3  1,  2 |          PAPKIN~Jednak zgodnie, jak sąsiady...~ ~CZEŚNIK~Jeśli
 4  1,  2 |    porywczy w każdym względzie,~Jak sąsiada Papkin zdusi?~Jak
 5  1,  2 |       Jak sąsiada Papkin zdusi?~Jak mu kulą łeb przewierci,~
 6  1,  2 |         mu kulą łeb przewierci,~Jak na bigos go posieka,~Któż
 7  1,  3 |      drogie uszko wpadnie.~Ach, jak anioł śpiewam ładnie!~ ~
 8  1,  6 |     źródłem mojej zguby.~Patrz, jak różdżka różdżkę splata,~
 9  1,  6 |         różdżka różdżkę splata,~Jak ku sobie kwiat się skłania,~
10  1,  6 |     KLARA~Już ci dane.~ ~WACŁAW~Jak nie zmienisz, żyć przestanę.~ ~
11  1,  7 |   REJENT~Jakie prawo?~ ~CZEŚNIK~Jak kupiono~Mur graniczny, tak
12  1,  7 |     rozbójnikiem.~ ~CZEŚNIK~Co! jak! - Żwawo! bij, co siły!~ ~
13  1,  8 |       Znasz me męstwo?~ ~WACŁAW~Jak zły szeląg~ ~PAPKIN~Boisz
14  1,  8 |    tysięcy! -~Kto da więcéj?"~A jak krzykną po raz trzeci,~Jakby
15  2     |               Akt drugi~ ~Pokój jak na początku aktu pierwszego. -
16  2,  1 |        pajukami,~A, kroć kroci! jak się zwinę!~Jak dwóch chwycę
17  2,  1 |      kroć kroci! jak się zwinę!~Jak dwóch chwycę za czuprynę!~
18  2,  1 |     Dalej żwawo młynka z niemi!~Jak cepami wkoło młócę,~Ile
19  2,  1 |        I uwiadom swego pana,~Że jak w jakim bądź sposobie~Mnie
20  2,  1 |        tu czyjej sprawie,~Walcz jak Achil, radź jak Kato,~Pozazdroszczą
21  2,  1 |  sprawie,~Walcz jak Achil, radź jak Kato,~Pozazdroszczą twojej
22  2,  2 |      Tak że wkoło na mil cztery~Jak czerwone było morze.~Tam
23  2,  2 |     moim własnym~Trzeba jeździć jak w konkury,~A w kieszeni,
24  2,  2 |       Niechaj nie wie.~ ~PAPKIN~Jak się dowie?~ ~WACŁAW~Niech
25  2,  2 |     koniec w głowie.~ ~PAPKIN~A jak Cześnik na mnie siędzie?~ ~
26  2,  2 |        nie znaczy.~ ~PAPKIN~Ba! jak komu.~wzruszając głową~I
27  2,  2 |       tego dzieła~Tak postąpię, jak należy,~Nie zważając na
28  2,  2 |         przymówkę -~Ale, Waciu, jak mnie kochasz,~Dzisiaj jeszcze
29  2,  4 |    chwili w chwilę,~Przepędzamy jak motyle.~ ~ ~
30  2,  5 |        wiedziałżeś?...~ ~WACŁAW~jak wprzódy~Przed godziną...~
31  2,  5 |      powtórz tego słowa!~Patrz, jak wstydem cały płonę~Za studenckie
32  2,  5 |    Jednym słowem, coś bez celu,~Jak to każde głupstwo prawie.~ ~
33  2,  5 |         rumieniec na twym czole~Jak tłumaczyć? - Ja czekałam,~
34  2,  5 |         ciemno... serce bije...~Jak cię Cześnik tu odkryje!~
35  2,  5 |         cię Cześnik tu odkryje!~Jak rywala pozna w tobie!...~ ~
36  2,  6 |   Śmieszniejszego cóż być może,~Jak - gdy zwodzić chce zwiedziony!~
37  2,  6 |   zwodzić chce zwiedziony!~Ach, jak Wacław w swej pokorze~Zdał
38  2,  7 |          Klara, Papkin~ ~PAPKIN~Jak w dezertej Arabiji~Złotosiejny
39  2,  7 |     niski ukłon~Równie z rytmu, jak z oręża,~Tak sławnego dostać
40  2,  7 |         groźne to żelazo,~Krwią jak gąbka napęczniałe,~Przemówiło
41  2,  8 |      kark co nie spadnie.~Wiem, jak zdradzę zalotnika, ~Że z
42  2,  9 |   Podstoliny.~ ~PAPKIN~Ja wiem, jak to przyszło drogo,~Wszak
43  2,  9 |      zrobiłem wstyd niewieście.~Jak alkiermes wskroś spłonęła -~
44  2,  9 |        Czarnym Lesie.~do siebie~Jak mu utnę jedno ucho,~A czej
45  2,  9 |   Diabliż mi tam po tej kurcie,~Jak zadyndam gdzie na furcie.~ ~
46  3,  2 |        ironicznie~Nie do wiary,~Jak o wszystkim wie ten stary!~ ~
47  3,  2 |      pędzie.~ ~REJENT~z flegmą, jak zawsze~Ha! - To Cześnik
48  3,  4 |    Spada na mnie w tejże dobie,~Jak niemylnie pewnie wnoszę.~ ~
49  3,  4 |         uwagą Rejentowi, który, jak zawsze, z założonymi na
50  3,  4 |   Papkin mówi dalej na stronie:~Jak uważam,~Skończę wszystko
51  3,  4 |        nie trudzi.~ ~REJENT~Pan jak piórko stąd wyjedzie.~do
52  3,  4 |      zrobili...~Kontrowersją... jak rzecz znana...~Że tak...
53  3,  4 |       Cześnik także rozogniony,~Jak gromnica ku niej pała -~
54  3,  5 |        dane słowa,~Witam ciebie jak synowa.~ ~REJENT~Wielki
55  3,  5 |         Cześnik, gdy się dowie,~Jak szczupaka go rozpłata.~ ~
56  3,  6 |        grzecznie,~Powiedz oraz, jak mą duszę~Zbyt boleśnie żal
57  3,  7 |      zamykają - słychać łoskot, jak gdyby kto zleciał ze wschodów.~
58  4,  1 |   wszelkiego aromatu,~Aby było, jak należy.~Masz do ryby szafran
59  4,  1 |        nie wraca,~Rejent siedzi jak lis w jamie,~Skąd wykurzyć
60  4,  1 |   dawała starszym w radzie,~Tak jak w poczet Bóg nas kładzie.~
61  4,  1 |        uchu napisała:~machając~"Jak się wznosi, ledwie błyśnie -~
62  4,  1 |       błyśnie -~Oddaj się Bogu, jak świśnie!"~ ~
63  4,  2 |      bałem, mówiąc szczerze,~Bo jak zwącha moje ramię,~Czart
64  4,  2 |    zdzierży w mierze.~ ~CZEŚNIK~Jak ten nequam ostro kłamie! -~
65  4,  2 |   siebie~Otruł pewnie.~ ~PAPKIN~Jak to? co to?...~ ~CZEŚNIK~
66  4,  2 |  CZEŚNIK~Do Rejenta...~ ~PAPKIN~jak wyżej~Zabłądziła.~ ~CZEŚNIK~
67  4,  2 |        czci niewarta!~Obyś była jak ta karta~W moim ręku teraz
68  4,  2 |    Pozna szlachcic po festynie,~Jak się panu w kasze dmucha!~
69  4,  5 |   miłosne świergotanie...~myśli~Jak tu zacząć, mocium panie?~ ~
70  4,  5 |    CZEŚNIK~O... o... o... o!... Jak od żony...~A tu trzeba pół,
71  4,  5 |        DYNDALSKI~podnosząc się, jak to za każdym razem, kiedy
72  4,  5 |         go przerobię.~ ~CZEŚNIK~Jak mi jeszcze kropla skapie,~
73  4,  5 |     obciera pot aż po karku~No! Jak tam było?~ ~DYNDALSKI~czyta~"
74  4,  5 |       Wasze byłeś, jesteś rurą;~Jak rozkażę, tak się stanie.~
75  4,  5 |      Póki dobre - cacko, złoto;~Jak zepsute - ruszaj w błoto.~ ~
76  4,  7 |       dla ciebie!~ ~WACŁAW~Lecz jak będzie?...~ ~KLARA ~w trwodze~
77  4,  8 |        mocium panie!~Objechałem jak bartnika.~ ~WACŁAW~I cóż
78  4,  9 | zbierając kawałki swojego pisma~Jak co sobie ubrda w głowie,~
79  4,  9 |       Żebym pisał co się zowie,~Jak już długo z Bogiem żyję,~
80  4,  10|        wyzywaj go na cięcie,~Bo jak machnie po pętlicach,~Zdywiduje,
81  4,  10|        po pętlicach,~Zdywiduje, jak Bóg Bogiem.~ ~GŁOSY~w kaplicy~
82  4,  10| DYNDALSKI~Rejentowicz.~ ~REJENT~jak oparzony~Być nie może!~ ~
83  4,  11|       postrzega Rejenta - staje jak wryty. Rejent kłania się
84  4,  13|        wesele~Równie w sercach, jak i w dziele.~podając rękę