Akt,  Scena

 1  1,  1 |         na nosie, czyta papiery. Za stołem, trochę w głębi,
 2  1,  1 |          żoną pewnie będzie -~Co za czynsze! - To kobiéta!~Trzy
 3  1,  1 |          dzisiaj i pokocha,~Któż za jutro mi zaręczy!~ ~DYNDALSKI~
 4  1,  2 |          trzaski.~ ~CZEŚNIK~A ja za to ręczyć mogę,~Że mój Papkin
 5  1,  2 |      Kazać zamknąć waszmość pana~Za wiadome dawne sprawki.~ ~
 6  1,  2 |         zerk z karety... ~- Giną za mną te kobiety! -~Zerk więc
 7  1,  2 |        tam w potrzebie.~ ~PAPKIN~Za ten honor ściskam nogi...~
 8  1,  2 | natenczas sprawcą śmierci?~Kogóż za to kara czeka?~ ~CZEŚNIK~
 9  1,  2 |           CZEŚNIK~Cóż, u diabła, za szaleństwo!~ ~PAPKIN~Znasz,
10  1,  2 |      czekaj.~ ~PAPKIN~Ani słowa!~Za godzinę jest gotowa.~ ~CZEŚNIK~
11  1,  2 |         ci odwdzięczyć.~ ~PAPKIN~Za Cześnika można ręczyć.~ ~ ~
12  1,  4 |       PAPKIN ~Szmer się szerzy: ~Za mąż idzie piękna Hanna. ~
13  1,  5 |        odchodzi~ ~PAPKIN~ ~idzie za nim ze spuszczoną głową~
14  1,  5 |       stronie, zupełnie w głębi, za częścią całego muru, baszta
15  1,  6 |   kochała.~udając jego zapał~"Co za szczęście, rozkosz, radość!~
16  1,  6 |       zwiększać dary? ~  ~KLARA ~Za dni parę rzekłeś, luby: ~"
17  1,  6 |      zaślubił wykradzioną?...~Co za hałas!... Słyszę kroki!...~
18  1,  7 |          słucha. -~No, Śmigalski za kark! weź narzędzie!~Grzecznie,
19  1,  7 |     będzie.~Nic się nie bój - ja za tobą.~ ~Śmigalski posuwa
20  1,  7 |        mularzom. Papkin cofa się za róg domu.~ ~ŚMIGALSKI~Precz!
21  1,  7 |          wyszedł, znowu się cofa za róg domu.~ ~REJENT~Jakie
22  1,  7 |          nie zginie!~Ja Cześnika za to skryję,~Gdzie nie widać
23  1,  7 |         nieba.~ ~CZEŚNIK~wołając za siebie ~Hej! Gerwazy! daj
24  1,  8 |    Wacław~ ~WACŁAW~stanąwszy tuż za nim~Jutro?~ ~ ~Papkin zdejmuje
25  1,  8 |         srogi? -~Wolę jeńcem iść za tobą.~ ~PAPKIN~wkładając
26  1,  8 | Niesłychanie!~ ~PAPKIN~Pójdziesz za mną?~ ~WACŁAW~Pójdę, panie.~ ~
27  1,  8 |     jestem...~ ~PAPKIN~chwytając za broń~Cóż to znaczy!...~ ~
28  1,  8 |         komisarza~Idzie w służbę za szafarza~Ale chodźmy~na
29  2,  1 |         Cześnik, Papkin, wchodzi za nim Wacław, który zostaje
30  2,  1 |          zwinę!~Jak dwóch chwycę za czuprynę!~Dalej żwawo młynka
31  2,  1 |       sławie~I sto czartów dadzą za to.~ ~WACŁAW~do Cześnika~
32  2,  1 |        Dzisiaj umysł niespokojny~Za porywczo sąd wyrzeka...~ ~
33  2,  2 |        wolny - idź do diaska -~A za wolność dasz co łaska.~ ~
34  2,  2 |            PAPKIN~na stronie~Cóż za człowiek, u kaduka!~Samochcący
35  2,  2 |         W położeniu arcyciasnym:~Za procentem moim własnym~Trzeba
36  2,  2 |         pięknie...~ ~WACŁAW~Miej za dane,~Jeśli w służbie tu
37  2,  4 |        godziną z trwogi mdleje, ~Za godzinę - wzorem męstwa;~
38  2,  4 |          Mimo siebie pochwyceni,~Za tym cieniem, co ulata,~Całe
39  2,  5 |           jak wstydem cały płonę~Za studenckie przewinienia.~
40  2,  5 |         trochę.~ ~PODSTOLINA~Cóż za powód?~ ~WACŁAW~Myśli płoche,~
41  2,  6 |        spuszczoną głową odchodzi za nią w drzwi prawe.~ ~KLARA~
42  2,  8 |        ironicznie~Tylko tyle!~Co za koncept, u kaduka!~Pannom
43  2,  8 |       Czy zostaje,~Czy odchodzi, za co daje -~Nie wiem wcale.
44  2,  9 |        ogarnęła,~Tak że wziąwszy za pas nogi~Chciałem drapnąć
45  2,  9 |        pas nogi~Chciałem drapnąć za trzy progi.~Wtedy ona, mocium
46  2,  9 |      tajemnie~Mówią wszędzie,~Że za kołnierz nie wyleje.~ ~CZEŚNIK~
47  2,  9 |           Bo imprezę innę biorę:~Za dzisiejszą mą swawolę~I
48  3,  1 |            DRUGI MULARZ~Któż tam za to skarżyć zechce.~ ~REJENT~
49  3,  1 |      Maciej Miętus. - Pięknie! -~Za ten krzyżyk będą grosze,~
50  3,  3 |    Wdówkę tantną, wdówkę gładką,~Za takowę iść gadzinę,~To dotychczas
51  3,  4 |  służących~Czekać w czterech tam za drzwiami!~ ~PAPKIN~Ale na
52  3,  5 |         rzadko kiedy myślę,~Alem za to chyża w dziele -~I nie
53  3,  7 |    ukłonach~Papkin nóżki ściska,~Za przyjęcie dzięki składa.~
54  3,  7 |      końca sceny~ ~REJENT~Nie ma za co.~ ~PAPKIN~O, i owszem.~ ~
55  3,  7 |            Z ukłonu jednym susem za drzwiami się znajduje. Drzwi
56  4,  2 | największej złości ku Papkinowi, za każdym krokiem krzyczy "
57  4,  2 |      znaleźć. Papkin cofa się aż za stolik, po lewej stronie
58  4,  2 |     pójść...~ ~PAPKIN~truchlejąc~Za Wacława.~ ~CZEŚNIK~I tyś
59  4,  2 |           Hej, dworzanie! ~Dalej za mną mocium panie!~Wychodzi
60  4,  3 |          Otruł!... proszę!... co za psota!~ ~PAPKIN~Jakaż wasza
61  4,  5 |  DYNDALSKI~podnosząc się, jak to za każdym razem, kiedy mówi
62  4,  5 |        powiadam. -~Mózgu we łbie za trzy grosze!~Siadaj! - Siadaj,
63  4,  5 |      złoto.~ ~CZEŚNIK~biorąc się za głowę~O dlaboga! Ty niecnoto!~ ~
64  4,  5 |          Jeno nogą~Gaszek będzie za granicą,~Łapes capes - niech
65  4,  5 |         na względzie,~A drugiegi za narzędzie,~Póki dobre -
66  4,  7 |      obojętnie~O, komisarz teraz za nic.~ ~WACŁAW~Więc zdradziłeś?...~ ~
67  4,  8 |      narzeczonę~I chce tobie dać za żonę.~Miałby tryumf w tym
68  4,  8 |          trucizna, i wesele -~To za wiele! to za wiele!~Odchodzi
69  4,  8 |         wesele -~To za wiele! to za wiele!~Odchodzi do kaplicy.~ ~
70  4,  10|          Być nie może!~ ~CZEŚNIK~za sceną~Hej, Dyndalski! tam
71  4,  11|         patrzą. - Cześnik chwyta za szablę, toż samo i Rejent.
72  4,  11|     REJENT~wstrzymując się~To... za wiele...~ ~CZEŚNIK~Co za
73  4,  11|         za wiele...~ ~CZEŚNIK~Co za wiele? -~Tyś mi ukradł moją
74  4,  11|        tu wesele;~Masz więc byka za jendyka.~ ~
75  4,  13|     powiem - i niemało:~Chciałam za mąż pójść czym predzej,~
76  4,  13|        stronie~Zamieniał stryjek~Za siekierkę kijek.~ ~PODSTOLINA~
77  4,  13|      twym słowie?~Ręczysz pewnie za me zdrowie?~na znak potakujacy,