Akt,  Scena

 1  1,  1 |       skrobiąc się poza uszy~Tylko że to, jaśnie panie...~ ~CZEŚNIK~
 2  1,  2 |        szkap bez liku, ~Wywróciłem ze sto razy,~Tak że z nowej
 3  1,  2 |        Wywróciłem ze sto razy,~Tak że z nowej mej kolaski~Gdzieś
 4  1,  2 |            A ja za to ręczyć mogę,~Że mój Papkin tu piechotą~Przewędrował
 5  1,  2 |          chwili~Ojciec Klary~Kupił ze wsią zamek stary...~ ~PAPKIN~
 6  1,  2 |        jakby sowy;~Lecz co gorsza, że połowy~Drugiej zamku - czart
 7  1,  3 |         Już od dawna mam nadzieję,~Że jej serce mnie się śmieje.~
 8  1,  3 |          po chwili~Znak dać muszę, że tu jestem;~Niechaj lubym
 9  1,  4 |       drzwi prawe~ ~PAPKIN~ ~sam~A że w każdej diablik siedzi, ~
10  1,  5 |              PAPKIN~ ~idzie za nim ze spuszczoną głową~Pewne guzy!...~ ~ ~ ~
11  1,  6 |     słucham.~ ~WACŁAW~Żem kochany,~Że cię kocham nad te nieba,~
12  1,  6 |           cię kocham nad te nieba,~Że przy sobie żyć pragniemy,~
13  1,  7 |      śmiało, przyjaciele,~Gardźcie ze mną próżnym krzykiem.~ ~
14  1,  7 |            Mularze cofają się tak, że bójka zostaje zakryta częścią
15  1,  7 |            Papkin, obejrzwszy się, że już nie ma nikogo, mówi
16  1,  8 |         się potem, gdy się zdarza,~Że wołają: "Sto tysięcy! -~
17  2,  1 |      Podziwienia rzecz jest warta,~Że uniosłem z sobą jeńca -~
18  2,  1 |        sobie~I uwiadom swego pana,~Że jak w jakim bądź sposobie~
19  2,  1 |         Jesteś gniewny na sąsiada,~Że ci czasem na zawadzie...~ ~
20  2,  1 |         byłoby sposobu,~Ustąpiwszy ze stron obu,~Zapomniawszy
21  2,  2 |           lały krwawe zdroje, ~Tak że wkoło na mil cztery~Jak
22  2,  2 |      Później nieco.~Lecz pamiętaj, że z mej wieży~Szybo kulki
23  2,  3 |       Kiedy już jest dowiedzione, ~Że rozsądku zwykłą drogą ~Niezawodnie
24  2,  3 |        Biegnę, powiem Podstolinie,~Że ktoś z prośbą tu ją czeka.~
25  2,  5 |        PODSTOLINA~Nie wiedziałżeś, że podstoli~Czepiersiński,
26  2,  6 |             proszę, nie mów słowa,~Że o jego wiesz bytności -~
27  2,  6 |        kiwnąwszy na Wacława, który ze spuszczoną głową odchodzi
28  2,  7 |            wierzyć, wielkie Nieba!~Że się kocha piękną Klarę,~
29  2,  7 |           przysiąg trzeba?~ ~KLARA~Że się kocha - nie potrzeba,~
30  2,  7 |            kocha - nie potrzeba,~A że zawsze równie będzie -~I
31  2,  8 |              Nie wiem wcale. Wiem, że złoto;~Wiem, że dając, zrobił
32  2,  8 |       wcale. Wiem, że złoto;~Wiem, że dając, zrobił ładnie,~Ale
33  2,  8 |            jak zdradzę zalotnika, ~Że z wiatrówki dmuchać gotów;~
34  2,  9 |        Mnie konfuzja ogarnęła,~Tak że wziąwszy za pas nogi~Chciałem
35  2,  9 |           tajemnie~Mówią wszędzie,~Że za kołnierz nie wyleje.~ ~
36  2,  9 |            dzisiejszą mą swawolę~I że w murze gdzieś tam dziura, ~
37  2,  9 |      odchodzi w drzwi lewe, Papkin ze skrzywioną twarzą i kiwając
38  3,  1 |           Każdy kułak spieniężymy,~Że was bito, wszyscy wiemy.~ ~
39  3,  1 |          Co mieć ciało skaleczone;~Że zaś raną jest drapnięcie,~
40  3,  1 |            zapewnić możem święcie,~Że jesteście skaleczeni -~Przez
41  3,  1 |             bratku, i z przyczyny,~Że ci nie dam okruszyny.~pisze~
42  3,  1 |       Teraz jeszcze zaświadczycie,~Że nastawał na me życie~Stary
43  3,  2 |         Pobożności kroczysz drogą,~Że złe myśli, podłe rady~Nigdy
44  3,  2 |         Lecz cóż Klara temu winna,~Że czasami stryj szalony?~ ~
45  3,  4 |            PAPKIN~jeszcze głośniej~Że tam komu w uszach strzyka~
46  3,  4 |         komu w uszach strzyka~Albo że tam czyj łeb chory,~Przez
47  3,  4 |      wiedziałem, Bóg mi świadkiem,~Że tak bardzo masz słuch tkliwy;~
48  3,  4 |           raczej... Cześnik wnosi,~Że... by skończyć w jednej
49  3,  4 | Kontrowersją... jak rzecz znana...~Że tak... to jest... że...
50  3,  4 |               Że tak... to jest... że... sprzy... sprzyja...~odwracając
51  3,  4 |            wszyscy wiedzą przecie,~Że niemylne jego ciosy;~Wszakże
52  3,  4 |        PAPKIN~Fiu, fiu, fiu! Tak - że z miłości~Trzykroć na dzień
53  3,  4 |           Będzie para doskonała;~A że wierna w każdej sprawie,~
54  3,  5 |         myśl jednak, mój Rejencie,~Że to z gustu do odmiany~Wzięłam
55  3,  5 |            Ale teraz, moje zdanie,~Że gdy Cześnik nie wie jeszcze~
56  3,  6 |        Zbyt boleśnie żal przenika,~Że się tak z nim rozstać muszę.~
57  3,  7 |      łoskot, jak gdyby kto zleciał ze wschodów.~Podstolina idzie
58  4,  1 |            wszystkim po trzy razy,~Że na jutro ja, pan młody,~
59  4,  1 |            Ale teraz to się staje,~Że od kury mędrsze jaje.~po
60  4,  3 |            Co - czy może?~ ~PAPKIN~Że ta żmija,~Ten w Rejenta
61  4,  4 |         nalał lampkę całą,~Jeszcze że mi było mało!...~Tak, połknąłem,
62  4,  5 |          po krótkim myśleniu~Tylko że to, mocium panie,~Aby udać,
63  4,  5 |    Paniczowi - no, wiesz? - powié,~Że go prosi panna Klara,~By
64  4,  8 |     przeciwnika,~Lecz nie myślcie, że się boję. -~do Cześnika~
65  4,  8 |           szablinę -~W Bogu wiara, że nie zginę.~ ~CZEŚNIK~Lubię,
66  4,  8 |           pójdziesz na dno,~Gdzie, że siedzisz, ciężko zgadną,~
67  4,  10|         Może wróżył zbyt zuchwale,~Że mu Rejent nie dotrzyma;~
68  4,  12|           Wstań, serdeńko, i chodź ze mną.~ ~
69  4,  13|           wstąpiwszy w środek, tak że Klara po jego prawej, podaje