Akt,  Scena

 1  1,  2 |       tylko trzaski.~ ~CZEŚNIK~A ja za to ręczyć mogę,~Że mój
 2  1,  2 |          CZEŚNIK ~Cicho! ciszej! Ja to mówię, ~by odświeżyć
 3  1,  2 |       chęci, ~Coś mnie winien, a ja tobie. ~  ~PAPKIN ~Ach,
 4  1,  2 |          Zerk więc na mnie, zerk ja na nią...~Koniec końców
 5  1,  2 |   sąsiady...~ ~CZEŚNIK~Jeśli nie ja mymi psoty~Nikt go stąd
 6  1,  2 |       być posłem.~ ~CZEŚNIK~Czym ja zechcę, Papkin będzie, ~
 7  1,  2 |         zlecenie:~Mości Papkin - ja się żenię.~ ~PAPKIN~Ba!~ ~
 8  1,  2 |   Przysięgnę - masz już żonę.~Bo ja szczęście mam szalone -~
 9  1,  2 |        CZEŚNIK~zatrzymując go~Tu ją czekaj.~ ~PAPKIN~Ani słowa!~
10  1,  2 |   godzinę jest gotowa.~ ~CZEŚNIK~Ja potrafię ci odwdzięczyć.~ ~
11  1,  3 |   krótkim myśleniu~Lecz nie będę ja tu drzymał~I w podziele
12  1,  6 |       KLARA ~"Kochaj - rzekłam - ja nie bronię". ~Ale wkrótce,
13  1,  6 |     Dokończ, pokaż drogę!~Ty czy ja tu pomóc mogę?~ ~WACŁAW~
14  1,  7 |        będzie.~Nic się nie bój - ja za tobą.~ ~Śmigalski posuwa
15  1,  7 |            REJENT~Panie majster, ja w obronie -~Nic się nie
16  1,  7 |          bije! Świat nie zginie!~Ja Cześnika za to skryję,~Gdzie
17  1,  8 |       czym jesteś?~ ~WACŁAW~Czym ja jestem?~Jestem... jestem...~ ~
18  2,  1 |    dzieła pojąć zdoła!~ ~CZEŚNIK~Ja, bom widział.~ ~PAPKIN~Ha!
19  2,  1 |           jakim czołem?~ ~PAPKIN~Ja zabieram, co się zdarza.~ ~
20  2,  1 |          wrócić zgody?~ ~CZEŚNIK~Ja - z nim w zgodzie? - Mocium
21  2,  2 |         będzie fraszką.~ ~WACŁAW~Ja w niewoli tu zostanę.~ ~
22  2,  2 |        zatem okup mały.~ ~WACŁAW~Ja w niewoli zostać muszę.~ ~
23  2,  2 |          dasz co łaska.~ ~WACŁAW~Ja zostanę tu w niewoli.~ ~
24  2,  2 |         WACŁAW~zawsze z flegmą~A ja tylko własnej dłoni.~ ~PAPKIN~
25  2,  3 |    Jeszcze mi się w oczy śmieje!~Ja wiem wszystko, bom słuchała -~
26  2,  3 |    rączkę mu przyrzekła.~Ująć ci ją łatwo będzie,~Pochlebiając
27  2,  3 | Podstolinie,~Że ktoś z prośbą tu ją czeka.~podając mu rękę~Miej
28  2,  5 |         może.~ ~PODSTOLINA~czule~Ja cię zwiążę,~Ja cię zamknę,
29  2,  5 |  PODSTOLINA~czule~Ja cię zwiążę,~Ja cię zamknę, drogi książę,~ ~
30  2,  5 |      twym czole~Jak tłumaczyć? - Ja czekałam,~W całej Litwie
31  2,  5 |     Jutro krajczy będzie pewnie.~Ja wyrzutów ci nie robię,~Owszem,
32  2,  5 |           mój Wacławie.~ ~WACŁAW~Ja żonaty jestem prawie.~ ~
33  2,  6 |       WACŁAW~cicho do Podstoliny~Ja odejdę~ ~PODSTOLINA~podobnież~
34  2,  6 |    odejdę~ ~PODSTOLINA~podobnież~Ja nie puszczę.~głośno~Proszę
35  2,  6 |     dokumenta.~do Klary, całując ją w czoło~A Klarunia niech
36  2,  7 |   niewzruszoną.~A kto spełni, co ja każę,~Ten powiedzie przed
37  2,  9 |      dostał Podstoliny.~ ~PAPKIN~Ja wiem, jak to przyszło drogo,~
38  2,  9 |           ni tak, tędy, siędy,~A ja sobie coraz bliżej,~Śród
39  2,  9 |     Niech się twoja wola stanie,~Ja przyjmuję ją w pokorze,~
40  2,  9 |        wola stanie,~Ja przyjmuję ją w pokorze,~Masz ten pierscień -
41  2,  9 |          Teraz rzeczy.~ ~CZEŚNIK~Ja tak radzę.~ ~PAPKIN~Ów młodzieniec
42  3,  2 |        Najwyższym Majestacie.~Bo ja tylko, moje dziecię,~Do
43  3,  2 |          więcej pragnąć może~Niż ja, człowiek bogobojny?~ ~WACŁAW~
44  3,  2 |     żadną miarą;~Cześnik burda - ja spokojny.~ ~WACŁAW~Lecz
45  3,  2 |         widzi i ocenia.~ ~WACŁAW~Ja ją kocham.~ ~REJENT~z uśmiechem~
46  3,  2 |      widzi i ocenia.~ ~WACŁAW~Ja ją kocham.~ ~REJENT~z uśmiechem~
47  3,  2 |   przeżyję rozłączenia.~ ~REJENT~Ja się tego nie przestraszę.~ ~
48  3,  2 |   Podstolina?~ ~REJENT~Zapytałem ją w tej mierze;~A jeżeli Bóg
49  3,  2 |       REJENT~Tę zyskałeś!~Patrz, ja płaczę.~ ~WACŁAW~wstając~
50  3,  2 |           być nie może.~ ~WACŁAW~Ja z rozpaczy oszaleję.~ ~REJENT~
51  3,  2 |        oszaleję.~ ~REJENT~Patrz, ja płaczę - ani słowa!...~Cnota,
52  3,  4 |            REJENT~słodko~Ależ bo ja mam i ludzi~Każę oknem cię
53  3,  4 |         w trąbkę zwija.~ ~REJENT~Ja nie jestem pojąć w stanie -~
54  3,  5 |   Niepotrzebnym czasu wiele -~Bo ja rzadko kiedy myślę,~Alem
55  3,  5 |         sługa i podnóżek.~całuje ją w rękę~ ~PAPKIN~na stronie~
56  3,  5 |      rękę~ ~PAPKIN~na stronie~Co ja słyszę! Co, u kata!~Zdmuchnął
57  3,  5 |  Opłakane wyrwał słowo.~ ~PAPKIN~Ja?~ ~PODSTOLINA~I gdyby nie
58  3,  5 |        mu, pani, twe zlecenie,~A ja skreślę słówek parę.~Odchodzi.~  ~ ~
59  4,  1 |        po trzy razy,~Że na jutro ja, pan młody,~Na weselne proszę
60  4,  2 |         zwącha moje ramię,~Czart ja chyba zdzierży w mierze.~ ~
61  4,  5 |         PAPKIN~nie oglądając się~Ja testament teraz piszę.~ ~
62  4,  6 |      czyta, łzy często ocierając~Ja, Józef Papkin, syn mego
63  4,  6 |       Artemizę...~Cześnikowi dać ją chciałem,~Ale teraz przemazałem.~
64  4,  7 |        Bo plan ojca niewzruszony~Ją zaślubić mnie przymusza.~ ~
65  4,  8 |      tryumf w tym sposobie,~Lecz ja umiem radzić sobie -~Lub
66  4,  9 |     mierze?~Ot - Krzyż Pański, a ja znoszę.~Siada i składa kawałki ~ ~
67  4,  11|         mi ukradł moją wdowę,~By ją zmienić na synowę -~Jam
68  4,  13|         tysięcy...~ ~KLARA~Nie - ja z mego te zapłacę.~Podstolina