Akt,  Scena

 1  1,  1 |     szlafmycy, siedzi przy stole, po prawej od aktorów stronie:
 2  1,  1 |      Długoż na czczo będę czekać?~po krótkim milczeniu~Nie, nie
 3  1,  1 |        Długo będzie na to czekał.~po krótkim milczeniu, biorąc
 4  1,  1 |      wdówką zatem działać zacznę.~po krótkim milczeniu~Bawi z
 5  1,  1 |      Bardzo temu wierzę.~jedząc i po krótkiej chwili~Jeszczeć
 6  1,  1 |            I nie każe fircykować,~Po kulikach balansować.~po
 7  1,  1 |           Po kulikach balansować.~po krótkiej chwili~No - nie
 8  1,  1 |         Kurcz żołądka. ~ ~CZEŚNIK~Po przepiciu.~ ~DYNDALSKI~Rumatyzmy
 9  1,  2 |          Dyndalski, Papkin~Papkin po francusku ubrany, przy szpadzie;
10  1,  2 |          nowej mej kolaski~Gdzieś po drodze tylko trzaski.~ ~
11  1,  2 |      PAPKIN~Tak się stanie.~siada po drugiej stronie stołu; jak
12  1,  2 |       PAPKIN~zastraszony~Zamknąć! Po co? ~  ~CZEŚNIK ~Dla zabawki. ~  ~
13  1,  2 |         Proszę mówić...~ ~CZEŚNIK~po krótkiej chwili~Ojciec Klary~
14  1,  3 |       wiem, co by z światem było.~po krótkim myśleniu~Lecz nie
15  1,  3 |          stał zawsze między nami.~po chwili~Znak dać muszę, że
16  1,  4 |     śledzia z rąk patrona,~A mnie po co, na co tego!~To już dłużej
17  1,  4 |        kto mądry, niech mi powie:~Po kaduka Podstolina~Daje rękę
18  1,  5 |           części mularze pracują. Po lewej stronie, zupełnie
19  1,  5 |          oknem. Nieco na przodzie po prawej stronie podobny róg
20  1,  5 |       mieszkania Cześnika.~Altana po lewej stronie na przodzie.~
21  1,  7 |         mu na grzbiet co upadnie.~po prótkim milczeniu~Wy zaś
22  1,  7 |          wszyscy precz do czarta!~po krótkim milczeniu~Będzie,
23  1,  7 |         dłonie.~Dobrze! dobrze! - po czuprynie.~Ot, tak - lepiej! -
24  1,  7 |          dziś będzie.~Zamyka okno~Po odejściu wszystkich Papkin,
25  1,  8 |         da więcéj?"~A jak krzykną po raz trzeci,~Jakby z procy
26  2,  1 |      młócę,~Ile razy się obrócę, ~Po dziesięciu ich na ziemi.~
27  2,  1 |           wziąłem.~ ~CZEŚNIK~A to po co? jakim czołem?~ ~PAPKIN~
28  2,  3 |         Losy nasze być nie mogą, ~Po cóż w dawnej trwać kolei? ~
29  2,  5 |     PODSTOLINA~Co widzę!~ ~WACŁAW~po krótkim milczeniu~Anna!~ ~
30  2,  7 |          na kopią dzielnie gonił,~Po dziesięciu zsadzał z koni,~
31  2,  8 |               Scena ósma~ ~PAPKIN~po długim milczeniu~Krrrokodyla!~
32  2,  8 |      Krrrokodyla daj mi, luby".~ ~po krótkim milczeniu~Post,
33  2,  8 |   sakiewkę~Wiem.~Wacław odchodzi. Po krótkim milczeniu~Wiem? -
34  2,  9 |             PAPKIN~Diabliż mi tam po tej kurcie,~Jak zadyndam
35  3,  2 |         sieje...~Wacław odchodzi. Po krótkim milczeniu:~Jeszcze
36  3,  4 |     bratku, daj mi wina.~ ~REJENT~po krótkim wahaniu, na stronie~
37  3,  4 |       szlachcic tchórzem podszyt.~Po zleceniu od Cześnika~Może
38  4     |   bocznych jedne większe w głębi, po prawej stronie, do kaplicy.
39  4     |        stronie, do kaplicy. Stoły po obu stronach; na stole po
40  4     |         po obu stronach; na stole po prawej stronie kałamarz
41  4,  1 |        rozkazy.~Powtórz wszystkim po trzy razy,~Że na jutro ja,
42  4,  1 |       Bogiem.~Śmigalski odchodzi. Po krótkim milczeniu~Hej, Perełka!
43  4,  1 |          szafran świeży~I bakalii po dostatku -~Niechże będzie
44  4,  1 |          znak odchodzi.~ ~CZEŚNIK~po krótkim milczeniu, oglądając
45  4,  1 |          Że od kury mędrsze jaje.~po krótkim milczeniu~Tęga głownia,
46  4,  2 |     Papkin cofa się aż za stolik, po lewej stronie stojący.~Co,
47  4,  2 |           zwinie!~Pozna szlachcic po festynie,~Jak się panu w
48  4,  3 |        później Dyndalski~ ~PAPKIN~po długim milczeniu krzywi
49  4,  3 |     krzywi się, potem macając się po brzuchu~Tu coś boli... O!
50  4,  3 |              DYNDALSKI~Ha!~zażywa~Po księdza posłać trzeba.~wchodząc
51  4,  4 |            umrzeć, wielkie nieba!~po krótkim milczeniu~Lecz gdziez
52  4,  5 |           przenosi się do stolika po lewj stronie będącego.~ ~
53  4,  5 |     zmaczaj pióro,~Będziesz pisał po mym słowie.~ ~DYNDALSKI~
54  4,  5 |           bez przesady.~ ~CZEŚNIK~po krótkim myśleniu~Tylko że
55  4,  5 |        skapie,~To cię trzepnę tak po łapie,~Aż proformę wspomnisz
56  4,  5 |          Dyndalski obciera pot aż po karku~No! Jak tam było?~ ~
57  4,  6 |         stanu i wyznania zostawic po sobie pamiątkę. - Józef
58  4,  10|         na cięcie,~Bo jak machnie po pętlicach,~Zdywiduje, jak
59  4,  13| wstąpiwszy w środek, tak że Klara po jego prawej, podaje rękę
60  4,  13|           Cześnikowi, on zaś ojcu po lewej, i posuwając się na