Akt,  Scena

 1  1,  1 |     talerz~Nikt rozumny, jaśnie panie -~Rzecz to śliska.~ ~CZEŚNIK~
 2  1,  1 |          Na toż bym się, mocium panie,~Kawalerstwa dziś wyrzekał,~
 3  1,  1 |           Zna proporcją, mocium panie,~I nie każe fircykować,~
 4  1,  1 |        uszy~Tylko że to, jaśnie panie...~ ~CZEŚNIK~Hę?~ ~DYNDALSKI~
 5  1,  2 |    CZEŚNIK~Bom niegłupi, mocium panie.~ ~PAPKIN~Ach, co widzę! -
 6  1,  2 |       Iść tam? - ślisko, mocium panie:~Mógłby otruć, zabić skrycie,~
 7  1,  2 |     utnie,~Nie potrafię, mocium panie -~Ty więc musisz swą wymową...~ ~
 8  1,  7 |      Cześnik w oknach ~ ~PAPKIN~Panie majster, proszę waści~Przyzwoicie,
 9  1,  7 |         REJENT~Ależ, luby, miły panie,~To szaleństwo z waszej
10  1,  7 |   częścią muru całego.~ ~REJENT~Panie majster, ja w obronie -~
11  1,  8 |        mówisz?~ ~WACŁAW~Pardon, panie.~ ~PAPKIN~Znasz me męstwo?~ ~
12  1,  8 |         za mną?~ ~WACŁAW~Pójdę, panie.~ ~PAPKIN~Lecz czym jesteś?~ ~
13  1,  8 |       mój jeńcze.~ ~WACŁAW~Idę, panie.~
14  2,  1 |         Waszeć kłamiesz, mocium panie...~ ~PAPKIN~Tylko słuchaj,
15  2,  1 |  uniosłem z sobą jeńca -~Teraz, panie, czekam wieńca.~ ~CZEŚNIK~
16  2,  1 |    WACŁAW~do Cześnika~Przebacz, panie, słów niewiele,~Które wyrzec
17  2,  1 |         nim w zgodzie? - Mocium panie,~Wprzódy słońce w miejscu
18  2,  1 |         ale!~ ~WACŁAW~Nie broń, panie, mieć nadziei...~ ~CZEŚNIK~
19  2,  1 | kaznodziei,~Bo się obom, mocium panie,~Jakem szlachcic, co dostanie!~
20  2,  2 |        w konkury,~A w kieszeni, panie bracie,~Albo pustki, albo
21  2,  9 |        progi.~Wtedy ona, mocium panie,~Zawołała: "Stój, Macieju -~
22  2,  9 |        Pójdziesz wyzwać, mocium panie;~Circa quartam niech mi
23  3,  1 |         płacił.~ ~MULARZ~Jakoś, panie, to nieładnie...~ ~REJENT~
24  3,  4 |    śmiało.~ ~PAPKIN~Istna lura, panie bracie,~Cóż, lepszego to
25  3,  4 |        z ukłonem~Pozwól spytać, panie drogi,~Gdyż nie znana mi
26  3,  4 |       Bo to... bo te... wybacz, panie,~Wino trochę mocne było,~
27  4,  1 |     światu;~Nie żałować, mocium panie,~Cynamonu i muszkatu,~I
28  4,  1 |     PEREŁKA~Jakaż cyfra, jaśnie panie,~Na pośrodku stołu stanie?~ ~
29  4,  1 |      wszędzie.~ ~PEREŁKA~Jaśnie panie dobrze będzie.~Na znak odchodzi.~ ~
30  4,  1 |      ramię,~Jeśli jakie, mocium panie,~Korowody robić zechce.~ ~
31  4,  1 |  milczeniu~Tęga głownia, mocium panie,~Lecz demeszkę przecie wolę.~
32  4,  2 |   niecnotą~Nie ma żartu, mocium panie.~ ~PAPKIN~Mnie bez tego...
33  4,  2 | dworzanie! ~Dalej za mną mocium panie!~Wychodzi środkowymi drzwiami.~ ~
34  4,  5 |  DYNDALSKI~podnosząc się~Jaśnie~Panie, wszak to despekt dla niej.~ ~
35  4,  5 |    myśleniu~Tylko że to, mocium panie,~Aby udać, trzeba sztuki:~
36  4,  5 |     myśli~Jak tu zacząć, mocium panie?~ ~DYNDALSKI~podnosząc się~
37  4,  5 |         duże -~A capite, jasnie panie.~ ~CZEŚNIK~przez stół patrząc~
38  4,  5 |       Bardzo proszę" ... mocium panie...~Mocium panie... "me wezwanie"...~
39  4,  5 |          mocium panie...~Mocium panie... "me wezwanie"...~Mocium
40  4,  5 |          me wezwanie"...~Mocium panie... "wziąć w sposobie"...~
41  4,  5 |     wziąć w sposobie"...~Mocium panie... "wziąć w sposobie,~Jako
42  4,  5 |     ufność ku osobie"...~Mocium panie... "waszmość pana,~Która
43  4,  5 |      podnosząc się~Żyd - jaśnie panie,~Lecz w literę go przerobię.~ ~
44  4,  5 |    czyta~"Bardzo proszę, mocium panie,~Mocium panie, me wezwanie,~
45  4,  5 |    proszę, mocium panie,~Mocium panie, me wezwanie,~Mocium panie,
46  4,  5 |      panie, me wezwanie,~Mocium panie, wziąć w sposobie,~Mocium"...~ ~
47  4,  5 |       pustą mózgownicą!~"Mocium panie" cymbał pisze!~ ~DYNDALSKI~
48  4,  5 |    Przepisz to de novo.~"Mocium panie" opuść wszędzie.~ ~DYNDALSKI~
49  4,  5 |  DYNDALSKI~Ależ despekt, jaśnie panie,~Tak postąpić jakby z ciurą.~ ~
50  4,  8 |       lewych~Hola! Hola! mocium panie!~Objechałem jak bartnika.~ ~
51  4,  10|      nie widział~Dobry wieczór, panie bracie.~Cóż to, dżumę w
52  4,  13|   podając rękę Rejentowi~Mocium panie, z nami zgoda.~Rejent przyjmuje