Akt,  Scena

 1  1,  1 |           uderzjąc w stół~Niech go piorun trzaśnie!~Długo będzie
 2  1,  2 |    Jeśli nie ja mymi psoty~Nikt go stąd już nie wyruszy.~Nie
 3  1,  2 |        przewierci,~Jak na bigos go posieka,~Któż natenczas
 4  1,  2 | rozumiem.~ ~CZEŚNIK~zatrzymując go~Tu ją czekaj.~ ~PAPKIN~Ani
 5  1,  3 |        aż niemiło.~Żebym krótko go nie trzymał,~Nie wiem, co
 6  1,  4 |         tak z daleka~Tam, gdzie go się dawno czeka.~Głupi mędrek.~ ~
 7  1,  6 |     droga...~ ~KLARA~wytrącając go prawie~Ale idźże, idź, dlaboga!~
 8  1,  7 |          CZEŚNIK~Wprzódy trupem go zaścielę.~ ~REJENT~do mularzy~
 9  1,  7 |      bój! - Niechaj bije,~Kiedy go tam świędzą dłonie.~Dobrze!
10  2,  2 |       guza szuka~I mnie jeszcze go nagoni.~do Wacława~Bój się
11  2,  2 |     leży...~Gdyby zdradzić chęć go jęła.~ ~PAPKIN~W skrytym
12  2,  5 |          PODSTOLINA~zatrzymując go~Co on myśli, co on gada!~
13  2,  5 |    WACŁAW~Ach, nie znajdzie już go we mnie.~ ~PODSTOLINA~Nie
14  2,  5 |          PODSTOLINA~zatrzymując go~Zawsze jeszcze dawna głowa;~
15  2,  7 |    Krokodylem się nazywa.~Niech go schwyci i przystawi,~Moje
16  2,  8 |    igraszka.~Czart - nie Papkin go przystawi.~idzie ku drzwiom
17  2,  9 |          waściną! - Patrzcie no go!~Mnie się, waszeć, pytaj
18  2,  9 |         nam Boże".~ ~PAPKIN~Daj go kaci! wielka sztuka!~ ~CZEŚNIK~
19  2,  9 |     furcie.~ ~CZEŚNIK~głaszcząc go~Wiesz, co, Papciu - spraw
20  2,  9 | kieszonkę grubo wpadnie.~Całuje go w czoło i odchodzi w drzwi
21  3,  1 | pracował...~ ~REJENT~popychając go ku drzwiom~Idźże z Bogiem,~
22  3,  4 |    Rejent nieporuszony prowadzi go oczyma~Albo jeśli przyjdzie
23  3,  4 |      Cześnika Raptusiewicza,~Co go ranku dzisiejszego~Twych
24  3,  4 |         waszmość pana.~sadzając go prawie gwałtem~Bardzo proszę -
25  3,  5 |        się dowie,~Jak szczupaka go rozpłata.~ ~PODSTOLINA~Nie
26  3,  5 |    PAPKIN~Tak, Papkin czeka,~Aż go Anna zoczyć raczy.~ ~PODSTOLINA~
27  3,  6 |           PAPKIN~odprowadziwszy go oczyma~Podstolino! mam dać
28  3,  7 |            REJENT~odprowadzając go~Sługa, sługa uniżony.~ ~
29  4,  4 |     gdziez była moja głowa!~Jam go beształ, mieszał z błotem,~
30  4,  5 |        chcąc zmaczać pióro; ten go odtrąca mówiąc co niżej,
31  4,  5 |       oczyma aż na miejsce:~Czy go!...~Papkin odtrącony odchodzi;
32  4,  5 |     jaśnie panie,~Lecz w literę go przerobię.~ ~CZEŚNIK~Jak
33  4,  5 |        PAPKIN~obojętnie~Wszyscy go tu poznać mogą,~Wszak był
34  4,  5 |        mi, wasze!~ ~PAPKIN~Któż go ceni!~Na cóż mi się przydać
35  4,  5 |       podnieść sakiewkę, Papkin go uprzedza, kończąc mowę~Chyba
36  4,  5 |          no, wiesz? - powié,~Że go prosi panna Klara,~By nie
37  4,  5 |    granicą,~Łapes capes - niech go chwycą;~A pójśc nie chce -
38  4,  7 |               KLARA~wstrzymując go~O mój drogi,~Nie powiększaj
39  4,  7 |       WACŁAW~Niech przynajmniej go ukarzę...~ ~KLARA~Śmierć
40  4,  10|    ramieniu Dyndalskiego, który go nie widział~Dobry wieczór,
41  4,  10|       mój Rejencie,~Nie wyzywaj go na cięcie,~Bo jak machnie