| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Aleksander Fredro Zemsta IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Akt, Scena
1002 2, 1 | kłania -~Niech nas zawsze Bóg obrania.~ ~WACŁAW~Lepiej nisko niż 1003 2, 1 | wkoło młócę,~Ile razy się obrócę, ~Po dziesięciu ich na ziemi.~ 1004 1, 7 | REJENT~Panie majster, ja w obronie -~Nic się nie bój! - Niechaj 1005 2, 8 | wcale,~Czy na końcu z tych obrotów~Od Cześnika łeb ocalę.~Wiem 1006 4, 2 | płci zdrada! czci niewarta!~Obyś była jak ta karta~W moim 1007 2, 8 | obrotów~Od Cześnika łeb ocalę.~Wiem i nie wiem. - Sprawa 1008 3, 2 | REJENT~Bóg to widzi i ocenia.~ ~WACŁAW~Ja ją kocham.~ ~ 1009 1, 7 | nogi.~A mam diablą dziś ochotę!~Wielu was tam?~Chodź tu 1010 1, 5 | trzesiesz?~ ~PAPKIN~To z ochoty.~Ale czekaj, słuchaj wprzody~ 1011 1, 4 | nie wierzy, ~Ale każdy z ócz mych czyta. ~Wtem miledi, 1012 1, 6 | spędzić godzin tyle~Bez twych oczów, twego głosu -~I mam chwalić 1013 3, 5 | człeka?~do Papkina~Precz mi z oczu!~ ~PAPKIN~z pośpiechem~Idę.~ ~ 1014 1, 1 | wazkę, talerz, chleb etc., odbiera od niego i wraca, zawiązuje 1015 2, 5 | jeszcze dawna głowa;~Stój, nie odchodź.~ ~WACŁAW~na stronie~Ach, 1016 4, 8 | na stronie~Rejent skona.~Odchodzą do kaplicy~ ~PAPKIN~testament 1017 1, 2 | DYNDALSKI~na stronie, odchodząc~Gdzieś na wrony.~ ~PAPKIN~ 1018 4, 1 | wznosi, ledwie błyśnie -~Oddaj się Bogu, jak świśnie!"~ ~ 1019 4, 2 | osłupiały, nie patrząc się, oddaje listy.~Aha! Z listu się 1020 2, 7 | dowód, kto dać zechce:~W oddalonej stąd krainie~Jadowity potwór 1021 1, 3 | podziele tak się zwinę:~Jemu oddam Podstolinę,~Malowidło nieco 1022 4, 8 | ciężko zgadną,~Albo - rękę oddasz Klarze.~A jeżeli Starościanka~ 1023 2, 6 | WACŁAW~cicho do Podstoliny~Ja odejdę~ ~PODSTOLINA~podobnież~Ja 1024 1, 7 | dziś będzie.~Zamyka okno~Po odejściu wszystkich Papkin, obejrzwszy 1025 2, 5 | bije...~Jak cię Cześnik tu odkryje!~Jak rywala pozna w tobie!...~ ~ 1026 1, 5 | głową~Pewne guzy!...~ ~ ~ ~Odmiana sceny~Ogród. Kawał muru 1027 3, 5 | Rejencie,~Że to z gustu do odmiany~Wzięłam inne przedsięwzięcie;~ 1028 3, 4 | nigdy w pieśń słowika~Nie odmienią głos stentory.~ ~REJENT~ 1029 4, 1 | Lecz demeszkę przecie wolę.~odmieniwszy szabli~Ej, to śmiga! - jakby 1030 4, 11| z głowy spaść nie może.~Odpasuje i rzuca karabelę na stół. 1031 3, 2 | nie odpowié.~ ~WACŁAW~Nie odpowie? Podstolina?~ ~REJENT~Zapytałem 1032 3, 2 | nie uwierzę,~Póki sama nie odpowié.~ ~WACŁAW~Nie odpowie? Podstolina?~ ~ 1033 1, 4 | PODSTOLINA~Cieszyłby się z odpowiedzi.~Odchodzi w drzwi prawe~ ~ 1034 4, 10| Żywej duszy... Nie ma komu~Odpowiedzieć: pan czy w domu.~ ~DYNDALSKI~ 1035 3, 6 | Chodźmy razem.~oglądając się i odprawiając coraz bardziej na stronę~ 1036 3, 7 | PAPKIN~O, i owszem.~ ~REJENT~odprowadzając go~Sługa, sługa uniżony.~ ~ 1037 3, 6 | Podstolina,Papkin~ ~PAPKIN~odprowadziwszy go oczyma~Podstolino! mam 1038 2, 2 | wziąc sakiewkę~ ~WACŁAW~odsuwając~Później nieco.~Lecz pamiętaj, 1039 1, 2 | ciszej! Ja to mówię, ~by odświeżyć w twej pamięci, ~Nim powierzę 1040 4, 5 | chcąc zmaczać pióro; ten go odtrąca mówiąc co niżej, potem prowadzi 1041 4, 5 | miejsce:~Czy go!...~Papkin odtrącony odchodzi; przystępując z 1042 1, 2 | CZEŚNIK~Ja potrafię ci odwdzięczyć.~ ~PAPKIN~Za Cześnika można 1043 4, 5 | nie słyszę,~Bo do czubków odwieżć każę.~ ~PAPKIN~wstając~Czy 1044 3, 4 | że... sprzy... sprzyja...~odwracając się, na stronie~A, to jakiś 1045 2, 9 | spłonęła -~Mnie konfuzja ogarnęła,~Tak że wziąwszy za pas 1046 4, 1 | karabele, trzecią Cześnik ogląda podczas pierwszych wierszy; 1047 2, 9 | się, waszeć, pytaj o to.~oglądnąwszy się~Tak mi się tam w dobrą 1048 2, 7 | Papkinie" -~A twój Papkin w ogniu zginie.~wstaje~ ~KLARA~Nie 1049 1, 5 | Odmiana sceny~Ogród. Kawał muru całego, od lewej 1050 3, 2 | zazdroszczą mi jej wrogi;~Syna z ojcem chcą rozdzielić,~Chcą się 1051 4, 11| wódź mnie na pokuszenie,~Ojców moich wielki Boże!~Wszak, 1052 4, 13| rękę Cześnikowi, on zaś ojcu po lewej, i posuwając się 1053 3, 4 | mu dana?~Nie spuszcza z oka Papkina~ ~PAPKIN~Jesteś 1054 Inc | dryjakiew złe~często dobremu okazją daje.~And. Maks. Fredro~ 1055 3, 4 | Rotmistrz sławny i kawaler -~okazując gestem wstęgi orderowe~Tak, 1056 1, 7 | później Rejent i Cześnik w oknach ~ ~PAPKIN~Panie majster, 1057 1, 2 | szpadzie; krótkie spodnie, buty okrągłe do pół łydki, tupet i harcopf, 1058 3, 1 | przyczyny,~Że ci nie dam okruszyny.~pisze~Zatem, zatem - skaleczeni,~ 1059 1, 6 | dobrego;~Raczej mówią, iż okrutnie~Będziem kiedyś rozdzieleni,~ 1060 4, 5 | górze.~ ~CZEŚNIK~dostając okularów~Cóż, u czarta!~bierze papier~ 1061 4, 10| Dyndalski! tam do czarta!~Okulbaczyć mi dzianeta!~wychodząc~Już 1062 2, 2 | wspaniały,~Przyjmę zatem okup mały.~ ~WACŁAW~Ja w niewoli 1063 4, 8 | Starościanka~Pójść nie zechcve do ołtarza,~Jest tu druga, jej bratanka,~ 1064 2, 7 | każę,~Ten powiedzie przed ołtarze,~Tego tylko będę żoną.~Ukłoniwszy 1065 3, 2 | przychodzisz, drogi synu,~Omówimy słówek parę.~siada i daje 1066 4, 10| Rejentowicz.~ ~REJENT~jak oparzony~Być nie może!~ ~CZEŚNIK~ 1067 1, 1 | nie tamuje rozmowy.~Qua opiekun i qua krewny~Miałbym z Klarą 1068 4, 13| stronę~Klara do Rejenta~Nie opieraj się już więcej,~Swego gniewu 1069 2, 9 | spadnie...~Chyba, gdyby się opierał,~Chciał zatrzymać samowładnie, ~ 1070 3, 1 | majstruniu, mówcie śmiało,~Opiszemy sprawę całą:~Na te ciężkie 1071 3, 5 | słabej, mnie, kobiecie,~Opłakane wyrwał słowo.~ ~PAPKIN~Ja?~ ~ 1072 4 | Sala w domu Cześnika. - Oprócz drzwi bocznych jedne większe 1073 4, 5 | de novo.~"Mocium panie" opuść wszędzie.~ ~DYNDALSKI~chcąc 1074 3, 6 | bardzo grzecznie,~Powiedz oraz, jak mą duszę~Zbyt boleśnie 1075 3, 4 | okazując gestem wstęgi orderowe~Tak, siak, tedy i owędy...~ 1076 2, 2 | było morze.~Tam zyskałem i ordery,~I tytuły, i honory;~Ale 1077 2, 7 | ukłon~Równie z rytmu, jak z oręża,~Tak sławnego dostać męża~ 1078 2, 7 | królowo wszechpiękności!~Ornamencie człowieczeństwa!~Powiedz: " 1079 4, 2 | co? Głuchoniemy?~Papkin osłupiały, nie patrząc się, oddaje 1080 3, 4 | jeszcze żwawy!~ ~PAPKIN~ośmielając się~Ba! To wszyscy wiedzą 1081 2, 1 | niewiele,~Które wyrzec się ośmielę:~Jesteś gniewny na sąsiada,~ 1082 4, 6 | stronie~Stracił zmysły do ostatka.~ ~PAPKIN~Ten testament 1083 4, 13| więcej,~Swego gniewu zwalcz ostatki,~Pobłogosław twoje dziatki.~ 1084 4, 6 | zyskał twoję rękę,~Lecz ostatnia przyszła chwila -~Dziś rycerską 1085 4, 6 | robię ten testament, czyli ostatnie rozporządzenie mojego ruchomego 1086 2, 9 | przyznać się waszmości:~Od ostatniej mej słabości~Tak zgłupiałem!...~ ~ 1087 4, 2 | CZEŚNIK~Jak ten nequam ostro kłamie! -~Lecz cóż Rejent? 1088 1, 3 | dobrodziejko, i śrebrne ostrogi.~Oj, kot, pani matko, kot, 1089 4, 7 | przepaść mogą.~ ~KLARA~Mów ostrożnie.~ ~WACŁAW~spojrzawszy na 1090 2, 7 | staczał krwawe boje,~Nim oświadczył miłość swoję -~Ku czci drogiej 1091 2, 3 | właśnie chwili~Miłość sobie oświadczyli.~Ona skromna, raczka spiekła,~ 1092 3, 7 | Prawda - ciszéj.~ ~REJENT~Oto jest list do sąsiada.~ ~ 1093 2, 1 | drugiej strony;~Przyciśnięty, otoczony~Mularzami, pachołkami,~Hajdukami, 1094 4, 6 | Oczywiście.~bo jestem otruty przez rejenta Milczka w 1095 1, 5 | Kiedy Rejent mnie napada~I otwartej żąda wojny!~Lecz godnego 1096 3, 7 | REJENT~Jest tam który!~Drzwi otwierają się i widać czterech pachołków~ ~ 1097 2, 1 | gdy z murem równa była,~Otworzyłem obie dłonie~I stanąłem na 1098 4, 5 | słowa;~Ni tak, ni siak niby owa:~"I chciałabym, i boję się".~ 1099 3, 4 | orderowe~Tak, siak, tedy i owędy...~Mądry w radzie, dzielny 1100 1, 2 | śmiały, ~W moim ręku - jak owieczka... ~Bom jest jeździec doskonały. ~ ~ 1101 4, 4 | Potem... requiescat in pace~Papkin, ocierając często 1102 1, 2 | kapelusz stosowany - pod pachą para pistoletów, zawsze 1103 4, 5 | będzie może,~Gdy wyprawię doń pacholę~Z ustną prośbą. Tak, tak 1104 2, 1 | Przyciśnięty, otoczony~Mularzami, pachołkami,~Hajdukami, pajukami,~A, 1105 Osob | kuchmistrz~Mularze, hajduki, pachołki etc.~scena na wsi~ 1106 2, 1 | pachołkami,~Hajdukami, pajukami,~A, kroć kroci! jak się 1107 3, 4 | rozogniony,~Jak gromnica ku niej pała -~Będzie para doskonała;~ 1108 3, 5 | szczerze.~ ~PAPKIN~klaskając w palce~Tędy droga!~ ~PODSTOLINA~ 1109 4, 1 | łechtliwej diable skóry~Ci z palestry ichmościowie;~Nie dotrzyma 1110 4, 6 | wyznania zostawic po sobie pamiątkę. - Józef Papkin.~Józef Papkin 1111 4, 6 | co tu wyryto,~Niech twa pamięć wiecznie trzyma.~ ~ 1112 1, 2 | mówię, ~by odświeżyć w twej pamięci, ~Nim powierzę moje chęci, ~ 1113 2, 6 | w czoło~A Klarunia niech pamięta~Nie powiadać nic nikomu...~ ~ 1114 2, 2 | odsuwając~Później nieco.~Lecz pamiętaj, że z mej wieży~Szybo kulki 1115 4, 1 | bądź, nieuroku,~Z jaśnie panem w szranki stanie,~Tego wcześnie 1116 4, 5 | Niech młodemu Wacławowi,~Paniczowi - no, wiesz? - powié,~Że 1117 2, 8 | szkaradne.~Dawniej młoda panieneczka~Mile rzekła kochankowi:~" 1118 4, 5 | wiesz? - powié,~Że go prosi panna Klara,~By nie mówiąc nic 1119 2, 6 | wstrzymała.~Ale hola? hola, panno!~Do tryumfu nie masz prawa;~ 1120 2, 8 | Co za koncept, u kaduka!~Pannom w głowie krokodyle,~Bo dziś 1121 1, 4 | wieczerzy ~Lorda Pembrok, kilku panów, ~Cały tuzin szambelanów ~ ~ 1122 4, 9 | brak w mierze?~Ot - Krzyż Pański, a ja znoszę.~Siada i składa 1123 4, 10| w kaplicy~Wiwat, wiwat - państwo młodzi!~ ~REJENT~Któż wesele 1124 2, 9 | głaszcząc go~Wiesz, co, Papciu - spraw się ładnie,~A w 1125 1, 3 | z nas dobrana~Zaludniała Papkinami,~Gdyby Cześnik, jakby ściana,~ 1126 3, 4 | na cóż to, sąsiedzie,~Tej parady między nami?~ ~REJENT~Teraz 1127 1, 1 | więcej czeka.~ ~CZEŚNIK~parskając śmiechem~Ona czegoś... więcej... 1128 2, 7 | żywi, już nie żyli.~ ~Klara parszcha śmiechem~ ~Przebacz zapał 1129 4, 13| fanfary,~Wypijemy pierwszej pary!~Przechodzi na lewą stronę 1130 1, 1 | Cześnik, w białym żupanie bez pasa i w szlafmycy, siedzi przy 1131 4, 6 | bogini!~O ty jedna litościwa!~Pasmo życia jad przerywa,~Ale 1132 2, 7 | Klejnot rycerskiego stanu~Pastwą ognia nie zostanie.~Lecz 1133 3, 4 | stronie~Nemo sapiens, nisi patiens.~Dostaje butelki spod stolika, 1134 1, 4 | Zjadłbym śledzia z rąk patrona,~A mnie po co, na co tego!~ 1135 4, 11| Czas milczenia - oko w oko patrzą. - Cześnik chwyta za szablę, 1136 2, 9 | CZEŚNIK~O! waściną! - Patrzcie no go!~Mnie się, waszeć, 1137 3, 4 | stolika, kilimkiem nakrytego - patrzy w nię do światła - nalewa 1138 1, 1 | mówiąc między nami,~Masz pedogrę.~ ~CZEŚNIK~niekontent~Ej, 1139 1, 2 | waszmością, mój cześniku.~Pędząc czwałem na rozkazy,~Zamęczyłem 1140 1, 5 | Niech, kto żyje,~Biegnie, pędzi, zgania, bije!~ ~PAPKIN~ 1141 1, 8 | szlachcic na wioszczynę~Z pękiem długów się wydrapie,~Już 1142 3, 1 | grosze,~A Cześniczek z żółci pęknie.~ ~MULARZ~Najpokorniej teraz 1143 1, 4 | zjawił.~ ~PAPKIN~Żartobliwej pełna weny~Podstolino! pół anioła!~ 1144 1, 6 | zniszczyć to ukrycie,~W którym pełza nasze życie,~I nie truchleć, 1145 1, 4 | siebie na wieczerzy ~Lorda Pembrok, kilku panów, ~Cały tuzin 1146 4, 10| cięcie,~Bo jak machnie po pętlicach,~Zdywiduje, jak Bóg Bogiem.~ ~ 1147 1, 5 | nim ze spuszczoną głową~Pewne guzy!...~ ~ ~ ~Odmiana sceny~ 1148 3, 5 | u mnie będzie -~Gdy więc pewność w każdym względzie~I wzajemnie 1149 1, 1 | krewny~Miałbym z Klarą sukces pewny:~Ale Klara, młoda, płocha,~ 1150 2, 7 | tej broni~Marsowego znać piastuna,~Co w rycerskiej zbiegł 1151 1, 2 | ręczyć mogę,~Że mój Papkin tu piechotą~Przewędrował całą drogę,~ 1152 4, 3 | Tu coś boli... O! Aj!... Piecze...~Ach, to wino! takie męty!~ 1153 4, 2 | natarłem,~Aż mu urósł na trzy piędzie.~ ~CZEŚNIK~Toż to teraz 1154 1, 1 | CZEŚNIK~jakby do siebie~Piękne dobra w każdym względzie:~ 1155 1, 5 | wprzody~Mojej szczytnej, pięknej ody...~ ~CZEŚNIK~Co!~ ~PAPKIN~ 1156 2, 3 | bez miary rozum, cnoty,~Piękność, kształtność jej osoby,~ 1157 2, 9 | gdzieś tam dziura, ~Gotów pieniać mnie szlachciura,~Więc krzyżową 1158 4, 2 | nalewa sobie i pije~Toż mu pieprzu w nos natarłem,~Aż mu urósł 1159 1, 2 | sobie,~Mina tęga, włos w pierścienie~Głowa w górę, a wejrzenie! -~ 1160 3, 4 | zawsze, z założonymi na piersiach rękoma nieporuszenie w miejscu 1161 2 | Pokój jak na początku aktu pierwszego. - Cześnik siedzi przy stoliku.~ ~ 1162 4, 13| zagrzmia i fanfary,~Wypijemy pierwszej pary!~Przechodzi na lewą 1163 1 | Akt pierwszy~ ~Pokój w zamku Cześnika: 1164 4, 1 | trzecią Cześnik ogląda podczas pierwszych wierszy; w głębi Śmigalski 1165 3, 2 | jeszcze żyje,~On nas spali w pierwszym pędzie.~ ~REJENT~z flegmą, 1166 3, 1 | Tym, czym teraz serce pieści,~Najboleśniej tym ubodę!~ ~ ~ 1167 3, 4 | chory,~Przez to nigdy w pieśń słowika~Nie odmienią głos 1168 3, 4 | dobrodzieju...~ ~PAPKIN~pijąc~Mętne, kwaśne nad pojęcie -~ 1169 1, 7 | dobrzy ludzie,~Którzy młotki, piony, kielnie~W niepotrzebnym 1170 3, 4 | trudzi.~ ~REJENT~Pan jak piórko stąd wyjedzie.~do służących~ 1171 1, 1 | uderzjąc w stół~Niech go piorun trzaśnie!~Długo będzie na 1172 4, 1 | na deresza;~Iwitacją nieś piorunem~I spełń gładko me rozkazy.~ 1173 4 | kałamarz i co trzeba do pisania; butelka i parę kieliszków. - 1174 2, 3 | WACŁAW~Z komisarza na pisarza!~Zły coś pozór stąd wynika;~ 1175 4, 9 | zbierając kawałki swojego pisma~Jak co sobie ubrda w głowie,~ 1176 3, 5 | zaszłej zmianie,~Lubo w piśmie rzecz umieszczę -~Dobrze 1177 4, 5 | pokazując palcem na pismo~Co to jest?~ ~DYNDALSKI~ 1178 4, 5 | CZEŚNIK~przypatrując się pismu~B,B duże...~Kto pomyśli, 1179 1, 2 | labecie.~ ~PAPKIN~pokazując pistolet~Patrz, cześniku - poznasz 1180 1, 2 | stosowany - pod pachą para pistoletów, zawsze prędko mówi.~ ~PAPKIN~ 1181 3, 4 | wola nieba.~ ~PAPKIN~Zwiedź piwnice wszystkie moje, ~Gdzie z 1182 3, 1 | Cześnik wszystko będzie płacił.~ ~MULARZ~Jakoś, panie, 1183 4, 6 | jakie się tylko pokażą, nie płacili, gdyż chcę przez to braciom 1184 4, 5 | siedzi, znowu siada - ciagle płacząc, wszakże bez przesady.~ ~ 1185 4, 2 | CZEŚNIK~Podstolina...~ ~PAPKIN~płaczliwie sens kończąc~Nam skrewiła.~ ~ 1186 1, 4 | mnie?... Dałżem sobie!~A to plaga, boska kara -~Do mnie młoda, 1187 4, 7 | Podstolina w naszym domu -~Bo plan ojca niewzruszony~Ją zaślubić 1188 4, 8 | Nie od tego, widzę - ona;~Pleban czeka już w kaplicy -~Dalej 1189 1, 2 | wejrzenie! -~Niech truchleje płeć zdradziecka!~ ~CZEŚNIK~Słuchaj!...~ ~ 1190 1, 1 | pewny:~Ale Klara, młoda, płocha,~Chociaż dzisiaj i pokocha,~ 1191 2, 5 | za powód?~ ~WACŁAW~Myśli płoche,~Szał młodości... chęć pustoty...~ 1192 2, 7 | głowy,~A zebrana na błękicie~Płodorodna kropla rosy~Wraca zwiędłej 1193 2, 5 | Patrz, jak wstydem cały płonę~Za studenckie przewinienia.~ 1194 4, 2 | CZEŚNIK~Toż to teraz pływać będzie!~ ~PAPKIN~Lecz ten 1195 3, 2 | mym weselić,~Złego ducha pną mamidła,~Twej młodości stawią 1196 3, 2 | Iż wstępując w moje ślady~Pobożności kroczysz drogą,~Że złe myśli, 1197 4, 2 | żem nie musiał~Artemizy z pochew dostać;~Lecz się bałem, 1198 2, 3 | Ująć ci ją łatwo będzie,~Pochlebiając w każdym względzie.~Chwal 1199 3, 6 | nie zniesie tego sromu,~On pochodnią i żelazem~Śmierć wyrzuci 1200 3, 1 | słowem rana wszelka~Skąd pochodzi?~ ~MULARZ~Niby... z tego...~ ~ 1201 4, 6 | zreszta ruchomości chcę być pochowany.~ociera łzy~JW Cześnika 1202 2, 4 | władcy świata,~Mimo siebie pochwyceni,~Za tym cieniem, co ulata,~ 1203 4, 3 | wasza teraz rada?~Robić, począc co wypada?~ ~DYNDALSKI~Ha!~ 1204 2 | Akt drugi~ ~Pokój jak na początku aktu pierwszego. - Cześnik 1205 1, 2 | dzieła~Matka w łonie mnie poczęła;~A z powicia ślub uniosłem:~ 1206 4, 7 | cie tu w swoje szpony -~Poczt hajduków rozstawiony~Chwyci, 1207 2, 7 | nad miarę~Widzieć żywą tę poczwarę.~To jest wolą niewzruszoną.~ 1208 4, 13| zgoda,~A Bóg wtedy rękę poda.~ ~ 1209 4, 1 | trzecią Cześnik ogląda podczas pierwszych wierszy; w głębi 1210 4, 1 | Pani barska!~Pod Słonimem, Podhajcami,~Berdyczowem, Łomazami~Dobrze 1211 4, 7 | KLARA~Przebóg!~ ~WACŁAW~A ta podła dusza,~Bez litości i bez 1212 3, 2 | kroczysz drogą,~Że złe myśli, podłe rady~Nigdy zwieść cię z 1213 3, 4 | słyszy.~ ~PAPKIN~Mówię zawsze podług woli.~ ~REJENT~Ależ bo mnie 1214 4, 5 | może?~kiedy Dyndalski chce podnieść sakiewkę, Papkin go uprzedza, 1215 4, 1 | Cześnik, Dyndalski~ ~Przy podniesieniu kurtyny Dyndalski stoi przy 1216 3, 5 | upaść nóżek~Jako sługa i podnóżek.~całuje ją w rękę~ ~PAPKIN~ 1217 2, 4 | wzorem męstwa;~To nie widzi podobieństwa,~To ma więcej niż nadzieję. -~ 1218 2, 6 | Podstoliny~Ja odejdę~ ~PODSTOLINA~podobnież~Ja nie puszczę.~głośno~Proszę 1219 1, 5 | przodzie po prawej stronie podobny róg mieszkania Cześnika.~ 1220 3, 5 | Milsze od was są sąsiady" -~Podpisuję twe układy~I w minucie tutaj 1221 3, 1 | bliżej!~Znakiem krzyża podpiszecie:~Michał Kafar - trochę niżej -~ 1222 1, 2 | Przewędrował całą drogę,~A na podróż dane złoto~Gdzieś zostawił 1223 2, 8 | dobrze rzekł pan Benet:~podrzucając sakiewkę~Beatus qui tenet.~ ~ ~ 1224 1, 2 | uderzając w stół, aż Papkin podskoczył na krześle~Ależ cicho. ~ ~ 1225 2, 5 | czekałaś czas zbyt długi -~Podstolemu spadło wieko,~Już ci Cześnik 1226 3, 4 | brat szlachcic tchórzem podszyt.~Po zleceniu od Cześnika~ 1227 1, 3 | nie będę ja tu drzymał~I w podziele tak się zwinę:~Jemu oddam 1228 2, 1 | do czarta!...~ ~PAPKIN~Podziwienia rzecz jest warta,~Że uniosłem 1229 2, 7 | Co w rycerskiej zbiegł pogoni~Od bieguna, do bieguna.~ 1230 4, 4 | kupię wieczne łoże,~Potem pogrzeb swój zapłacę...~Potem... 1231 3, 4 | pijąc~Mętne, kwaśne nad pojęcie -~Istna lura, mój Rejencie.~ ~ 1232 3, 4 | Wszakże w całym już powiecie~Pokarbował szlachcie nosy,~Tylko jeszcze...~ ~ 1233 4, 6 | wszystkie długi, jakie się tylko pokażą, nie płacili, gdyż chcę 1234 1, 5 | skrada się wzdłuż muru i pokazuje się powtórnie w altanie 1235 1, 1 | płocha,~Chociaż dzisiaj i pokocha,~Któż za jutro mi zaręczy!~ ~ 1236 1, 2 | na nią...~Koniec końców pokochała,~Zawołała et caetera ...~ 1237 3, 4 | PAPKIN~na stronie~Hm! pokorna coś szlachciurka,~Z każdym 1238 3, 4 | pewnie wnoszę.~ ~REJENT~pokornie~Tak jest - sługa uniżony.~ 1239 4, 11| stronie~Nie wódź mnie na pokuszenie,~Ojców moich wielki Boże!~ 1240 2, 3 | zwykłą drogą ~Niezawodnie połączone ~Losy nasze być nie mogą, ~ 1241 3, 5 | lichej, własnej grzędzie,~Polecając waszmość pani~Trwałej przychylności 1242 1, 1 | Cześnikowi, potem podaje talerz z polewką, co wszystko nie tamuje 1243 1, 1 | kładzie papiery~Cóż, polewki dziś nie dacie?~Dyndalski 1244 4, 4 | że mi było mało!...~Tak, połknąłem, mam truciznę.~Już się z 1245 3, 4 | krześle~Jestem Papkin, lew Północy,~Rotmistrz sławny i kawaler -~ 1246 1, 5 | w głąb sceny złamany i w połowie zburzony; Przy tej części 1247 1, 2 | sowy;~Lecz co gorsza, że połowy~Drugiej zamku - czart dziedzicem.~ 1248 2, 2 | Abym zrobił? Gdyż zostaję~W położeniu arcyciasnym:~Za procentem 1249 1, 7 | Śmigalski, dosyć będzie!~Daj półzłotka albo złoty~Baserunku dla 1250 2, 5 | PODSTOLINA~Wacław!~ ~WACŁAW~z pomieszaniem ~Nie wiem w prawdzie...~ ~ 1251 1, 6 | Wacław~ ~WACŁAW~Bliskie nasze pomieszkania,~Bliższe serca - ach, a 1252 4, 6 | Europie, pod warunkiem, aby pomnik postawił na mym grobie. 1253 1, 6 | pokaż drogę!~Ty czy ja tu pomóc mogę?~ ~WACŁAW~Tylko twoja 1254 3, 4 | uważam,~Skończę wszystko bez pomocy.~głośno, wyciągając się 1255 4, 2 | Cześnik, Papkin~Dyndalski pomógłszy przypasać karabelę Cześnikowi, 1256 3, 1 | drapnięcie?...~ ~MULARZ~pomówiwszy z drugim~Znajdziem może.~ ~ 1257 1, 6 | jeśli zechcesz.~ ~WACŁAW~Pomyśl tylko, Klaro droga...~ ~ 1258 4, 5 | się pismu~B,B duże...~Kto pomyśli, może zgadnie.~No, no - 1259 2, 9 | od Rejenta,~Co mnie długo popamięta!~Bardzo prosi, czy nie może~ 1260 2, 2 | WACŁAW~pokazując sakiewkę~Ale popatrz no, bratku - co to?~ ~PAPKIN~ 1261 1, 6 | czy dzień szczęścia~Nie poprzedza dnia żałoby.~ ~KLARA~Czegóż 1262 3, 1 | Oczywiście.~ ~REJENT~Komu kije~Porachują kości w grzbiecie,~Ten jest 1263 4, 7 | nie znasz mego stryja! -~W porywczości nie ma granic.~ ~WACŁAW~ 1264 1, 2 | słuchać musi.~ ~PAPKIN~Lecz - porywczy w każdym względzie,~Jak 1265 4, 5 | Cóż ten kruszec w takiej porze!~ ~CZEŚNIK~Milcz mi, wasze!~ ~ 1266 3, 4 | żąda?~ ~PAPKIN~Lecz się poseł trochę...~ ~REJENT~kończąc~ 1267 1, 2 | przewierci,~Jak na bigos go posieka,~Któż natenczas sprawcą 1268 4, 1 | jakby wrosłą.~Niejednego ona posła~Wykrzesała z kandydata;~ 1269 4, 3 | DYNDALSKI~Ha!~zażywa~Po księdza posłać trzeba.~wchodząc w drzwi 1270 4, 6 | testament wręczę tobie;~Racz posłuchać jakby matka~I zapłakać na 1271 3, 2 | jej ręki.~ ~REJENT~Syn - posłuszny, Bogu dzięki. -~Intercyzę 1272 4, 4 | traktament miał dać potem;~I ten pośpiech jego wielki,~Z jakim wziął 1273 1, 4 | Kolosalny wzorze cnoty,~Pośród hemisfernej sceny~Strojny 1274 4, 1 | cyfra, jaśnie panie,~Na pośrodku stołu stanie?~ ~CZEŚNIK~ 1275 2, 8 | po krótkim milczeniu~Post, milczenie - wszystko fraszka,~ 1276 4, 5 | despekt, jaśnie panie,~Tak postąpić jakby z ciurą.~ ~CZEŚNIK~ 1277 2, 2 | skrytym toku tego dzieła~Tak postąpię, jak należy,~Nie zważając 1278 4, 5 | skrzętnie:~Kilku ludzi u wyłomu~Postaw w krzakach. - Jeno nogą~ 1279 2, 8 | fraszka,~Straży przy mnie nie postawi.~Ale potwór nie igraszka.~ 1280 4, 6 | pod warunkiem, aby pomnik postawił na mym grobie. zreszta ruchomości 1281 4, 2 | prędko~co, co, co, co!~Postępując w największej złości ku 1282 4, 11| przyszedłszy na przód sceny, postrzega Rejenta - staje jak wryty. 1283 2, 1 | czekam wieńca.~ ~CZEŚNIK~postrzegłszy Wacława~Cóż to znaczy?~ ~ 1284 3, 3 | prawa.~Ale Cześnik, gdy postrzeże,~Iż na dudka wystrychnięty,~ 1285 2, 9 | Dała zezek, umizg taki,~Żem posunął w koperczaki.~Ona dalej 1286 4, 13| on zaś ojcu po lewej, i posuwając się na przód sceny:~ ~WACŁAW~ 1287 2, 1 | szybkim krokiem.~ ~PAPKIN~Poświęć się tu czyjej sprawie,~Walcz 1288 4, 7 | rozstawiony~Chwyci, zwiąże cię w potrzbie.~ ~KLARA~Jeszczeż mało to 1289 1, 2 | sprzeczki, zwady -~Lecz potrzebne i układy.~Pisać? - nie chcę 1290 3, 2 | Zaręczona Cześnikowi.~ ~REJENT~Póty temu nie uwierzę,~Póki sama 1291 2, 6 | Klarunia niech pamięta~Nie powiadać nic nikomu...~ ~KLARA~Nikt 1292 4, 5 | CZEŚNIK~Pisz de novo, pisz, powiadam. -~Mózgu we łbie za trzy 1293 1, 2 | łonie mnie poczęła;~A z powicia ślub uniosłem:~Nigdy w życiu 1294 3, 4 | ciosy;~Wszakże w całym już powiecie~Pokarbował szlachcie nosy,~ 1295 4, 3 | Dyndalsiu! cny człowiecze!~Ach, powiedzcie, czy być może?...~ ~DYNDALSKI~ 1296 4, 9 | żyję,~Tegom jeszcze nie powiedział -~Grzechem prezumpcyja taka,~ 1297 4, 7 | zdradziłeś?...~ ~PAPKIN~Powiedziałem.~ ~WACŁAW~A, niegodny!...~ ~ 1298 2, 7 | spełni, co ja każę,~Ten powiedzie przed ołtarze,~Tego tylko 1299 2, 6 | PODSTOLINA~na stronie~Co powiedzieć?...~ ~KLARA~na stronie~Dobrze 1300 4, 7 | wstrzymując go~O mój drogi,~Nie powiększaj mojej trwogi.~ ~WACŁAW~Niech 1301 1, 2 | odświeżyć w twej pamięci, ~Nim powierzę moje chęci, ~Coś mnie winien, 1302 1, 1 | zniecierpliwiony~Ot, co powiesz, wszystko głupio.~Ten mankament 1303 2, 9 | Bałamutnie!~ ~PAPKIN~pokazując powieszenie~A nużby mnie?...~ ~CZEŚNIK~ 1304 2, 1 | wyrzeka...~ ~CZEŚNIK~Od powietrza, ognia, wojny,~I do tego 1305 2, 6 | z nim trzyma~głośno~Nie powinnam może wiedzieć?~ ~WACŁAW~ 1306 3, 5 | Trwałej przychylności zdroje~I powolne służby moje,~Do maluczkich 1307 4, 7 | lewym~Idę teraz, lecz z powrotem...~ ~ 1308 1, 5 | PAPKIN~zmieszany, niechcący powtarza~Zburzę, zniszczę...~ ~CZEŚNIK~ 1309 4, 5 | DYNDALSKI~Siadam.~ ~CZEŚNIK~I powtarzaj.~dyktuje~"Bardzo proszę"...~ 1310 2, 7 | ognia nie zostanie.~Lecz powtarzam waszmość panu:~Posłuszeństwa, 1311 1, 5 | wzdłuż muru i pokazuje się powtórnie w altanie przy Klarze.~ ~ 1312 3, 5 | Papkin weźmie zapewnienie~I powtórzy to, co w liście~ ~PAPKIN~ 1313 1, 1 | DYNDALSKI~skrobiąc się poza uszy~Tylko że to, jaśnie 1314 2, 1 | jak Achil, radź jak Kato,~Pozazdroszczą twojej sławie~I sto czartów 1315 3, 1 | O! to znowu...~ ~REJENT~Pozbawiony~Jesteś, bratku, i z przyczyny,~ 1316 3, 6 | PODSTOLINA~Lecz weź wprzódy~Pożegnanie dla Cześnika:~Kłaniaj mu 1317 2, 3 | sobą radził.~Ale nużby cię poznano?~Nużby Papkin ufność zdradził?~ ~ 1318 2, 3 | komisarza na pisarza!~Zły coś pozór stąd wynika;~Ależ znowu, 1319 3, 7 | Tylko z góry.~ ~PAPKIN~Nie pozwolę.~ ~REJENT~Jest tam który!~ 1320 2, 7 | mam sławy~Brak mi tylko pozwolenia,~Bym w fortunnych stanął 1321 2, 3 | imię Boże,~Masz ode mnie pozwolenie.~ ~WACŁAW~Twoje, Klaro, 1322 2, 2 | PAPKIN~Ale Cześnik nie pozwoli.~ ~WACŁAW~Kto mnie ujął, 1323 2, 7 | sercu miła~Kochać mu się pozwoliła,~By mu wolno pod jej barwą~ 1324 4, 1 | jamie,~Skąd wykurzyć ciężka praca;~Lecz wyciągnie moje ramię,~ 1325 3, 1 | nie stracił.~ ~MULARZ~Tum pracował...~ ~REJENT~popychając go 1326 1, 5 | Przy tej części mularze pracują. Po lewej stronie, zupełnie 1327 3, 2 | mój Boże!~Któż jej więcej pragnąć może~Niż ja, człowiek bogobojny?~ ~ 1328 1, 6 | nieba,~Że przy sobie żyć pragniemy,~To oboje dobrze wiemy;~ 1329 2, 2 | nas naraża,~Oba będziem na praszczęta~Wacław brzęknął sakiewką~ 1330 3, 4 | pojąć w stanie -~Waszmość prawisz zbyt zawiło.~ ~PAPKIN~wstając~ 1331 2, 8 | przystawi.~idzie ku drzwiom prawym i spotyka się z wybiegającym 1332 4, 13| Chciałam za mąż pójść czym predzej,~By nie zostać całkiem w 1333 2, 7 | Równowładna, równoczynna ~Prezencyja twoja miła, ~Starościanko 1334 4, 9 | nie powiedział -~Grzechem prezumpcyja taka,~Ale jednak rad bym 1335 4, 1 | z kandydata;~Niejednemu pro memoria~Gdzieś przy uchu 1336 2, 2 | położeniu arcyciasnym:~Za procentem moim własnym~Trzeba jeździć 1337 4, 2 | CZEŚNIK~Utarłbym cię w proch z kretesem.~Ale czasu nie 1338 1, 8 | krzykną po raz trzeci,~Jakby z procy szlachcic leci~I do swego 1339 1, 6 | wszędzie~Zawsze twoją - prócz w niesławie.~ ~WACŁAW~Ależ, 1340 4, 5 | trzepnę tak po łapie,~Aż proformę wspomnisz sobie. -~Czytaj 1341 3, 1 | Bogiem,~Bo się poznasz z moim progiem.~ ~MULARZ~Tu zapłata, każdy 1342 1, 1 | wdowa - doświadczona, ~Zna proporcją, mocium panie,~I nie każe 1343 3, 4 | Jeśli łaska..." -~Nie proś, nie nudź, hreczkosieju,~ 1344 3, 4 | Cicho zatem~Jego grzeczną prośbę wnoszę~I dołączam moję własną~ 1345 3, 5 | serce wzięła~Najkorniejsze prośby moje.~Tak jest, pani miłościwa,~ 1346 4, 2 | PAPKIN~Przyjął grzecznie, prosił siedzieć,~Dodał wina, zieleniaka...~ ~ 1347 2, 3 | Dobrze mówisz, idźmy śmiało!~Prostą drogą zyszczem mało,~Przekonałeś 1348 3, 3 | Iż zamienić będzie rada.~prostując się~Acz i starość bywa żwawa,~ 1349 1, 5 | lewej strony ku środkowi prosty, od środka w głąb sceny 1350 1, 6 | siebie,~O nic więcej łzy nie proszą;~Z mą miłością stanę w niebie -~ 1351 4, 7 | To, com mówił...~ ~KLARA~prosząc~Potem, potem...~ ~WACŁAW~ 1352 1, 7 | na grzbiet co upadnie.~po prótkim milczeniu~Wy zaś drudzy, 1353 4, 7 | WACŁAW~Co on mówi?~ ~KLARA~Próżna zwada -~Uchodź, uchodź, 1354 1, 7 | przyjaciele,~Gardźcie ze mną próżnym krzykiem.~ ~CZEŚNIK~Chcesz 1355 4, 1 | dzielna, w boju dziarska, ~Prym dawała starszym w radzie,~ 1356 3, 4 | sprośna dzicza,~Godna jednak pryncypała,~W jego zamku napaść śmiała.~ ~ 1357 4, 8 | mi się stanie?~Widzę dużo przeciwnika,~Lecz nie myślcie, że się 1358 3, 1 | zdrowi!~wracając~Czapkę przedam, pas zastawię,~A Cześnika 1359 1, 2 | PAPKIN~Ba!~ ~CZEŚNIK~przedrzeźniając~Cóż to - ba!~ ~PAPKIN ~ 1360 1, 2 | Kiedy nagle wielka sprzeczka~Przedsięwziętą spaźnia drogę,~A ta była 1361 1, 8 | powie, ~Gdy mu zdobycz mą przedstawię: ~"Niechaj Klara twą zostanie".~ 1362 2, 5 | PODSTOLINA~Jestem trwogą wskroś przejęta...~W oczach ciemno... serce 1363 1, 4 | Cześnik rozogniony, ~Wskroś przejęty twymi wdzięki,~Drgnął miłością 1364 2, 6 | sprawa zawikłana,~Musze przejrzeć dokumenta.~do Klary, całując 1365 4, 2 | CZEŚNIK~I tyś milczał, ćmo przekleta!...~Ale krótka będzie sprawa...~ 1366 4, 3 | męty!~O zbrodniarzu! O, przeklęty~Taką piękną niszczysz różę!~ 1367 2, 3 | Prostą drogą zyszczem mało,~Przekonałeś przyjacielu;~Lepiej mówisz 1368 2, 9 | samowładnie, ~Wtedy przyjmę na przekorę.~Będziesz mógł to poznać 1369 4, 6 | dać ją chciałem,~Ale teraz przemazałem.~Artemizę dostanie najdzielniejszy 1370 2, 3 | rękę~Miej nadzieję - złe przeminie -~Chwila szczęścia niedaleka.~ 1371 1, 5 | I jeżeli nie namową,~To przemocą spędź z roboty.~Ty się trzesiesz?~ ~ 1372 2, 7 | Krwią jak gąbka napęczniałe,~Przemówiło choć tą razą~Wam na wiarę - 1373 3, 6 | duszę~Zbyt boleśnie żal przenika,~Że się tak z nim rozstać 1374 4, 5 | Zaraz legat zmażę.~Papkin przenosi się do stolika po lewj stronie 1375 2, 3 | rzucajmy na bok okiem, ~Bo przepaści pewnie w koło,~Ale w niebo 1376 2, 4 | życie, z chwili w chwilę,~Przepędzamy jak motyle.~ ~ ~ 1377 1, 6 | rozkosz być przy tobie~Aż przepełnia serce moje,~Ty, niewdzięczny, 1378 1, 1 | Kurcz żołądka. ~ ~CZEŚNIK~Po przepiciu.~ ~DYNDALSKI~Rumatyzmy jakieś 1379 4, 5 | słowo.~ ~CZEŚNIK~Milcz waść! Przepisz to de novo.~"Mocium panie" 1380 2, 7 | Miłosnymi czczymi słowy~Zwykł przeplatać ślubny wieniec,~Trudnoż 1381 4, 5 | panie,~Lecz w literę go przerobię.~ ~CZEŚNIK~Jak mi jeszcze 1382 1, 2 | tysiąc razy.~Papkin chce przerwać, co Cześnik znakiem wstrzymuje~ 1383 4, 6 | litościwa!~Pasmo życia jad przerywa,~Ale serce, jakby w skrzyni,~ 1384 4, 5 | ciagle płacząc, wszakże bez przesady.~ ~CZEŚNIK~po krótkim myśleniu~ 1385 4, 4 | mój ułożę...~z płaczem nie przesadzonym~Potem kupię wieczne łoże,~ 1386 4, 13| PAPKIN~do Wacława~Mogę przestac na twym słowie?~Ręczysz 1387 1, 7 | Mój sąsiedzie, luby, miły,~Przestań też być rozbójnikiem.~ ~ 1388 1, 6 | WACŁAW~Jak nie zmienisz, żyć przestanę.~ ~KLARA~z czułością, jakby 1389 1, 6 | czułością, jakby poprawiając~Przestaniemy, jeśli zechcesz.~ ~WACŁAW~ 1390 1, 2 | zamku - czart dziedzicem.~Przestrach Papkina~Czy inaczej: Rejent 1391 3, 4 | flasza,~Samą maścią już przestrasza;~Potem prosi: "Jeśli łaska..." -~ 1392 3, 2 | REJENT~Ja się tego nie przestraszę.~ ~WACŁAW~I przysięgam...~ ~ 1393 3, 4 | bardzo masz słuch tkliwy;~Przestrzeż, proszę, gdy przypadkiem~ 1394 3, 4 | PAPKIN~śmielej~Tamto temu nie przeszkadza:~Rano pierscień - w pół 1395 2, 3 | naszym pędzie,~Mimo sporu, przeszkód wielu,~Dojdziem przecie 1396 4, 10| wychodząc~Już kaducznie przeszła czwarta.~ ~ 1397 2, 1 | stron obu,~Zapomniawszy przeszłe szkody,~Do sąsiedzkiej wrócić 1398 1, 2 | cudzą żoną, ~Jej tyrana przeszyć łono...~ ~CZEŚNIK~Cóż, u 1399 1, 2 | Że mój Papkin tu piechotą~Przewędrował całą drogę,~A na podróż 1400 1, 2 | Papkin zdusi?~Jak mu kulą łeb przewierci,~Jak na bigos go posieka,~ 1401 2, 5 | cały płonę~Za studenckie przewinienia.~Ni tytułu, ni imienia~Wacław 1402 3, 2 | się zdaje.~ ~WACŁAW~Nie przeżyję rozłączenia.~ ~REJENT~Ja 1403 2, 1 | stałeś.~ ~PAPKIN~Z tyłu, z przodu, nic nie znaczy,~Dobry rycerz 1404 4 | parę kieliszków. - W głębi przybijają girlandy.~ 1405 3, 6 | Ach, ty nie wiesz, gdzieś przybyła...~W jakiej strasznej jesteś 1406 3, 2 | Wacław~ ~REJENT~W czas przychodzisz, drogi synu,~Omówimy słówek 1407 3, 5 | Polecając waszmość pani~Trwałej przychylności zdroje~I powolne służby 1408 2, 1 | znalazł z drugiej strony;~Przyciśnięty, otoczony~Mularzami, pachołkami,~ 1409 4, 5 | Któż go ceni!~Na cóż mi się przydać może?~kiedy Dyndalski chce 1410 Inc | złego, żeby się na dobre~nie przydało. Bywa z węża dryjakiew złe~ 1411 3, 2 | słodyczą~Co los spuści, przyjąć trzeba;~Niech się dzieje 1412 1, 4 | uszko wdzięcznym głosem -~Przyjaciela Hanna bierze".~ ~PODSTOLINA~ 1413 1, 7 | mularzy~kończcie śmiało, przyjaciele,~Gardźcie ze mną próżnym 1414 2, 3 | zyszczem mało,~Przekonałeś przyjacielu;~Lepiej mówisz niż dziś 1415 3, 4 | prowadzi go oczyma~Albo jeśli przyjdzie flasza,~Samą maścią już 1416 3, 7 | Papkin nóżki ściska,~Za przyjęcie dzięki składa.~Ukłony i 1417 2, 7 | zezwalam.~ ~PAPKIN~klękając~Przyjmij śluby...~ ~KLARA~Hola! teraz 1418 4, 5 | nikomu,~Chciał na chwilę przyjść łaskawie -~Aby nie był wżdy 1419 2, 2 | moim jeńcu mam rywala -~Przykro z bliska, gorzej z dala;~ 1420 3, 2 | WACŁAW~Wprzód mogiła mnie przykryje...~Leczi Cześnik jeszcze 1421 3, 2 | Bogu dzięki. -~Intercyzę przyłączyłem,~Gdzie dokładnie wyraziłem -~ 1422 2, 2 | należy,~Nie zważając na przymówkę -~Ale, Waciu, jak mnie kochasz,~ 1423 4, 7 | niewzruszony~Ją zaślubić mnie przymusza.~ ~KLARA~Przebóg!~ ~WACŁAW~ 1424 4, 7 | mojej trwogi.~ ~WACŁAW~Niech przynajmniej go ukarzę...~ ~KLARA~Śmierć 1425 4, 13| wzywam waszmośc pana!~Każ nam przynieść roztruchana,~Niech nam zagrzmia 1426 3, 4 | mru. - Czy mnie licho~Tu przyniosło w takie szpony!~ ~REJENT~ 1427 4, 13| istotnym wiecznym darze~Dziś przypada szczęsnej Klarze.~ ~REJENT~ 1428 3, 4 | Przestrzeż, proszę, gdy przypadkiem~Jakie słówko głośniej powiem.~ ~ 1429 3, 1 | proszę,~Coś z dawnego nam przypadnie...~ ~REJENT~Cześnik wszystko 1430 4, 2 | Papkin~Dyndalski pomógłszy przypasać karabelę Cześnikowi, odchodzi 1431 4, 1 | do blaszanki,~Bobym waści przypiekł grzanki.~Jutro sztukę pokaż 1432 2, 5 | grobie?~ ~WACŁAW~Tak, tak, przypominam sobie...~ ~PODSTOLINA~Oddał 1433 2, 3 | raczka spiekła,~Ale rączkę mu przyrzekła.~Ująć ci ją łatwo będzie,~ 1434 2, 7 | piękną Klarę,~Czyliż na to przysiąg trzeba?~ ~KLARA~Że się kocha - 1435 2, 7 | zawsze równie będzie -~I przysięga nic nie znaczy.~ ~PAPKIN~ 1436 3, 2 | przestraszę.~ ~WACŁAW~I przysięgam...~ ~REJENT~surowo~Zamilcz, 1437 1, 2 | twoją, daję słowo.~Chcesz? Przysięgnę - masz już żonę.~Bo ja szczęście 1438 4, 1 | karabelę~No, Śmigalski! czas przyspiesza,~Dalej, dalej na deresza;~ 1439 4, 5 | mydła banki;~Lepszą zemstę przysposobię,~Ale trzeba zażyć z mańki.~ 1440 1, 1 | DYNDALSKI~niekoniecznie przystając~Tać...~ ~CZEŚNIK~urażony~ 1441 4, 5 | Papkin odtrącony odchodzi; przystępując z tyłu do stolika, stąpa 1442 2, 5 | karcić mnie wypada,~Czyż przystoi - zmiennej Annie?~Nie szukałaś 1443 4, 11| Rejent, Cześnik~Cześnik, przyszedłszy na przód sceny, postrzega 1444 3, 4 | ironicznie~Wielki afekt przyszłej żony?~ ~PAPKIN~Fiu, fiu, 1445 2, 9 | PAPKIN~Ja wiem, jak to przyszło drogo,~Wszak ci moją to 1446 1, 6 | czynim mało, ~By zapewnić przyszłość całą -~A przyszłością miłość 1447 1, 6 | zapewnić przyszłość całą -~A przyszłością miłość nasza.~Z twoim stryjem 1448 4, 6 | PAPKIN~Już nie żyję.~Byłbym przywiózł krokodyla,~Byłbym zyskał 1449 2, 9 | tęgiej głowy.~ ~PAPKIN~Muszę przyznać się waszmości:~Od ostatniej 1450 1, 7 | Panie majster, proszę waści~Przyzwoicie, grzecznie, ładnie,~Nie 1451 4, 3 | Otruł!... proszę!... co za psota!~ ~PAPKIN~Jakaż wasza teraz 1452 1, 2 | CZEŚNIK~Jeśli nie ja mymi psoty~Nikt go stąd już nie wyruszy.~ 1453 2, 7 | A zadatek ten twój mały~Puści korzeń wiecznotrwały.~ ~ 1454 4, 5 | cię czarci chwycą~Z taką pustą mózgownicą!~"Mocium panie" 1455 2, 2 | kieszeni, panie bracie,~Albo pustki, albo dziury.~ ~WACŁAW~Kocham 1456 4, 5 | potem o tym...~do Papkina~Puszczaj, wasze.~ ~PAPKIN~nie oglądając 1457 2, 6 | PODSTOLINA~podobnież~Ja nie puszczę.~głośno~Proszę z sobą waszmość 1458 4, 2 | wpadając w mowę, na stronie~Z pyszna by się miała!~ ~CZEŚNIK~ 1459 2, 9 | no go!~Mnie się, waszeć, pytaj o to.~oglądnąwszy się~Tak 1460 1, 6 | Zawsześ mi się, zawsze pytał, ~Chocieś w oczach dobrze 1461 3, 2 | mogą.~Rade temu serce moje,~Quandoquidem już przy grobie,~Żyję jeszcze 1462 2, 8 | podrzucając sakiewkę~Beatus qui tenet.~ ~ ~ 1463 3, 2 | REJENT~Podstolina~Była quondam ta jedyna!~Ta wybrana! ta 1464 4, 6 | testament wręczę tobie;~Racz posłuchać jakby matka~I 1465 2, 3 | oświadczyli.~Ona skromna, raczka spiekła,~Ale rączkę mu przyrzekła.~ 1466 2, 3 | skromna, raczka spiekła,~Ale rączkę mu przyrzekła.~Ująć ci ją 1467 2, 5 | Podstolinę,~By do ciebie wyjść raczyła...~Czegóż żądasz?~ ~WACŁAW~ 1468 4, 9 | prezumpcyja taka,~Ale jednak rad bym wiedział,~Czemum dzisiaj 1469 3, 2 | zwieść cię z niej nie mogą.~Rade temu serce moje,~Quandoquidem 1470 3, 2 | drogą,~Że złe myśli, podłe rady~Nigdy zwieść cię z niej 1471 2, 1 | sprawie,~Walcz jak Achil, radź jak Kato,~Pozazdroszczą 1472 2, 9 | rzeczy.~ ~CZEŚNIK~Ja tak radzę.~ ~PAPKIN~Ów młodzieniec 1473 2, 3 | rano,~Gdyś ucieczkę z sobą radził.~Ale nużby cię poznano?~ 1474 1, 4 | czego -~Zjadłbym śledzia z rąk patrona,~A mnie po co, na 1475 4, 10| REJENT~kładąc rękę na ramieniu Dyndalskiego, który go nie 1476 3, 1 | inaczéj.~ ~REJENT~Mieć więc ranę tyle znaczy,~Co mieć ciało 1477 3, 1 | drapnięcie, pewnie wiecie -~Mała ranka, nic innego.~ ~MULARZ~Tać, 1478 3, 4 | Cześnika Raptusiewicza,~Co go ranku dzisiejszego~Twych sługalców 1479 Osob | Osoby:~Cześnik Raptusiewicz~Klara, jego synowica~Rejent 1480 3, 4 | jaśnie wielmożnego~Cześnika Raptusiewicza,~Co go ranku dzisiejszego~ 1481 4, 6 | szanował i ubóstwiał, JW Klarze Raptusiewiczównie, starościance zakroczymskiej, 1482 1, 8 | więcéj?"~A jak krzykną po raz trzeci,~Jakby z procy szlachcic 1483 2, 7 | napęczniałe,~Przemówiło choć tą razą~Wam na wiarę - mnie na chwałę.~ 1484 3, 1 | stało?~Bo machano dosyć raźnie.~ ~MULARZ~Ot, szturknięto 1485 2, 7 | niosąc odwet drogi,~Nim czas raźniej machnie kosą,~Był twym żarem, 1486 2, 7 | zuchwały!~Strzelec boski! - rębacz diabli!~Jęk, szczęk, ryk, 1487 4, 13| przestac na twym słowie?~Ręczysz pewnie za me zdrowie?~na 1488 2, 9 | zrękowiny,~Już finalnie, bez regresu~Słowom dostał Podstoliny.~ ~ 1489 4, 8 | bierzmy.~ ~CZEŚNIK~Zatem ręk daj dziewicy,~Nie od tego, 1490 4, 5 | Moć...~Zatyka sobie usta ręką~ ~DYNDALSKI~powtarzając 1491 1, 2 | brał w ryzy ~uderzając w rękojeść szpady~Ostrze mojej Artemizy...~ 1492 4, 11| Rejent zawiesza czapkę na rękojeści swojej szabli~Czegóż żądasz?~ ~ 1493 3, 4 | założonymi na piersiach rękoma nieporuszenie w miejscu 1494 4, 4 | swój zapłacę...~Potem... requiescat in pace~Papkin, ocierając 1495 2, 9 | sztuka!~ ~CZEŚNIK~w złości~Z rewerencją, u kaduka,~Bo...~wskazuje 1496 3, 6 | czart ten słyszy.~Ach, co robisz,~cicho do Podstoliny~Podstolino,~ 1497 2, 9 | drogo,~Wszak ci moją to robotą.~ ~CZEŚNIK~O! waściną! - 1498 1, 5 | namową,~To przemocą spędź z roboty.~Ty się trzesiesz?~ ~PAPKIN~ 1499 2, 5 | szukałam,~Lecz o księciu Rodosławie~Nikt nie wiedział, nie mógł 1500 2, 7 | przebóg niezbyt długo.~ ~KLARA~Rok i dni sześć...~ ~PAPKIN~ 1501 2, 5 | Co tu mówić?... z jakiej roli...~ ~PODSTOLINA~Nie wiedziałżeś,