Akt,  Scena

1502  2,  7 |               Był twym żarem, był twą rosą.~ukłon głęboki~ ~KLARA~ironicznie
1503  2,  1 |       dziesięciu ich na ziemi.~Tak mi rosła wciąż mogiła,~A gdy z murem
1504  2,  7 |            błękicie~Płodorodna kropla rosy~Wraca zwiędłej nowe życie~
1505  3,  4 |           Jestem Papkin, lew Północy,~Rotmistrz sławny i kawaler -~okazując
1506  2,  1 |           wciąż mogiła,~A gdy z murem równa była,~Otworzyłem obie dłonie~
1507  2,  7 |               niebiosy -~Równowładna, równoczynna ~Prezencyja twoja miła, ~
1508  2,  7 |          życie~I unosi pod niebiosy -~Równowładna, równoczynna ~Prezencyja
1509  1,  7 |                miły,~Przestań też być rozbójnikiem.~ ~CZEŚNIK~Co! jak! - Żwawo!
1510  4,  6 |            mogę...~Ruchomości zaś tak rozdaję: Tej, którąm zawsze kochał,
1511  1,  6 |               okrutnie~Będziem kiedyś rozdzieleni,~Jeśli...~ ~KLARA~Dokończ,
1512  3,  2 |              wrogi;~Syna z ojcem chcą rozdzielić,~Chcą się smutkiem mym weselić,~
1513  1,  6 |               mojej zguby.~Patrz, jak różdżka różdżkę splata,~Jak ku sobie
1514  1,  6 |             zguby.~Patrz, jak różdżka różdżkę splata,~Jak ku sobie kwiat
1515  4,  3 |       przeklęty~Taką piękną niszczysz różę!~Dyndalski wychodzi z drzwi
1516  1,  4 |               zapytanie?~Bajkęż by to rozgłoszono?~ ~PODSTOLINA~Bajkę - dotąd.~ ~
1517  1,  7 |               drogi,~Bo na miazgę was rozgniotę -~Nie zostanie jednej nogi.~
1518  4,  5 |    Dyndalskiego~Wasze, idź mi, wypraw Rózię,~Niech do Milczka wkraść
1519  3,  2 |          dobrego.~ ~WACŁAW~Zmień twój rozkaz.~ ~REJENT~Być nie może.~ ~
1520  1,  5 |         graniczny, trzech mularzy!~On rozkazał! On się waży!...~Mur graniczny!...
1521  1,  6 |             niebie -~Bogiem, będę żył rozkoszą!"~  ~WACŁAW ~Co mówiłem,
1522  3,  2 |          zdaje.~ ~WACŁAW~Nie przeżyję rozłączenia.~ ~REJENT~Ja się tego nie
1523  1,  1 |            wieku...~ ~CZEŚNIK~kończąc rozmowę~Mam dowody.~ ~Chwila milczenia~ ~
1524  1,  1 |                co wszystko nie tamuje rozmowy.~Qua opiekun i qua krewny~
1525  4,  6 |            chcę przez to braciom moim różnego stanu i wyznania zostawic
1526  4,  8 |         Cześnik, Dyndalski, hajduki z różnych stron~ ~CZEŚNIK~zastępując
1527  3,  5 |            nawie~Żagiel dla mnie swój rozpięła,~Gdyś chętliwie i łaskawie~
1528  3,  4 |      Marsowego wiedzie syna?~ ~PAPKIN~rozpierając się na krześle przy stoliku~
1529  3,  5 |               dowie,~Jak szczupaka go rozpłata.~ ~PODSTOLINA~Nie myśl jednak,
1530  1,  4 |           diablik siedzi, ~Co pustoty rozpoczyna,~Jeno wspomnisz zapowiedzi!~
1531  4,  6 |             testament, czyli ostatnie rozporządzenie mojego ruchomego i nieruchomego
1532  4,  6 |     nieruchomego majątku.~Nieruchomym rozporządzić nie mogę, bo żadnego nie
1533  1,  2 |               znakiem wstrzymuje~Lecz rozprawiać z niewiastami...~Owe jakieś
1534  3,  4 |              Lesie~Stanął z szablą do rozprawy.~ ~REJENT~ironicznie~Stary
1535  2,  3 |               tym złego?~ ~KLARA~Miej rozsądek.~  ~WACŁAW ~Cóż mi z niego? ~
1536  2,  3 |             już jest dowiedzione, ~Że rozsądku zwykłą drogą ~Niezawodnie
1537  3,  6 |            przenika,~Że się tak z nim rozstać muszę.~Niech porywczo mnie
1538  4,  7 |               szpony -~Poczt hajduków rozstawiony~Chwyci, zwiąże cię w potrzbie.~ ~
1539  4,  13|               pana!~Każ nam przynieść roztruchana,~Niech nam zagrzmia i fanfary,~
1540  2,  3 |            względzie.~Chwal bez miary rozum, cnoty,~Piękność, kształtność
1541  1,  1 |             nabierając na talerz~Nikt rozumny, jaśnie panie -~Rzecz to
1542  1,  2 |             niż ty, mój Papkinie,~Mam rozumu tysiąc razy.~Papkin chce
1543  2,  6 |         jegomości,~Działać trudno bez rozwagi;~Zatem, proszę, nie mów
1544  1,  2 |             sumienie.~ ~PAPKIN~Chciej rozważyć...~ ~CZEŚNIK~Już się stało. -~
1545  4,  6 |        ostatnie rozporządzenie mojego ruchomego i nieruchomego majątku.~
1546  1,  1 |             Po przepiciu.~ ~DYNDALSKI~Rumatyzmy jakieś łupią.~ ~CZEŚNIK~
1547  2,  5 |        wilczym dole!~ ~PODSTOLINA~Ten rumieniec na twym czole~Jak tłumaczyć? -
1548  4,  5 |           CZEŚNIK~Wasze byłeś, jesteś rurą;~Jak rozkażę, tak się stanie.~
1549  2,  1 |        słuchać warto:~Chciałem zdobyć rusztowanie,~Lecz skończyłem tak zażarto,~
1550  4,  1 |             było, jak należy.~Masz do ryby szafran świeży~I bakalii
1551  4,  6 |       ostatnia przyszła chwila -~Dziś rycerską kończę mękę.~ ~KLARA~na
1552  2,  7 |         Marsowego znać piastuna,~Co w rycerskiej zbiegł pogoni~Od bieguna,
1553  2,  7 |           rębacz diabli!~Jęk, szczęk, ryk, śmierć dookoła;~Tu bezbronny
1554  2,  7 |          oddając niski ukłon~Równie z rytmu, jak z oręża,~Tak sławnego
1555  1,  2 |                Namiętności nie brał w ryzy ~uderzając w rękojeść szpady~
1556  4,  6 |             daruję angielską gitarę i rzadką kolekcyją motyli, będącą
1557  3,  5 |     Niepotrzebnym czasu wiele -~Bo ja rzadko kiedy myślę,~Alem za to
1558  2,  7 |               Bym w fortunnych stanął rzędzie,~Których celem Klara będzie.~ ~
1559  2,  8 |              tu szabla.~Jednak dobrze rzekł pan Benet:~podrzucając sakiewkę~
1560  2,  8 |        Dawniej młoda panieneczka~Mile rzekła kochankowi:~"Daj mi , luby,
1561  4,  10|               Acz nie moja to zabawa,~Rzekłem jednak: wola nieba,~Z nią
1562  2,  5 |           PODSTOLINA~Zapłakałam zrazu rzewnie;~Nie mieć męża mocno boli,~
1563  4,  11|            spaść nie może.~Odpasuje i rzuca karabelę na stół. Rejent
1564  2,  3 |          ciemno jest przed nami! ~Nie rzucajmy na bok okiem, ~Bo przepaści
1565  2,  1 |             taką fimfę zrobię,~Iż nim rzuci wkoło okiem,~Wytnie kozła
1566  1,  4 |           wdzięki,~Drgnął miłością i, rzucony~Do nóg twoich, błagał ręki?~ ~
1567  2,  1 |               niespokojny~Za porywczo sąd wyrzeka...~ ~CZEŚNIK~Od
1568  3,  4 |          Teraz słucham waszmość pana.~sadzając go prawie gwałtem~Bardzo
1569   |                         Akt czwarty~ ~Sala w domu Cześnika. - Oprócz
1570  2,  2 |               Zostać może.~ ~PAPKIN~W samej rzeczy?~ ~WACŁAW~Nie inaczéj.~
1571  4,  11|         Cześnik chwyta za szablę, toż samo i Rejent. Czas jakiś zastanowienia:
1572  2,  2 |            Cóż za człowiek, u kaduka!~Samochcący guza szuka~I mnie jeszcze
1573  2,  9 |             opierał,~Chciał zatrzymać samowładnie, ~Wtedy przyjmę na przekorę.~
1574  3,  4 |              wahaniu, na stronie~Nemo sapiens, nisi patiens.~Dostaje butelki
1575  4,  2 |               chcę tracić~Do weselnej sarabandy~Muszę skrzypka im zapłacić,~
1576  3,  4 |          słowem - mój szanowny,~Dobry sąsiad czego żąda?~ ~PAPKIN~Lecz
1577  3,  4 |              Znają Szwedy, muzułmany,~Sasy, Włochy i Hiszpany~Artemizy
1578  1,  6 |               Wacławie:~Dzień w dzień schodzim się w altanie,~Lecz i razem,
1579  2,  7 |       Krokodylem się nazywa.~Niech go schwyci i przystawi,~Moje oko nim
1580  2,  4 |           drugą ciągle ściga -~Ta się schyla, ta się dźwiga,~Ale zawsze
1581  1,  3 |       Papkinami,~Gdyby Cześnik, jakby ściana,~Nie stał zawsze między
1582   |              etc. Gitara angielska na ścianie.~
1583  3,  6 |        żelazem~Śmierć wyrzuci w wasze ściany,~Gruz zostawi z tego domu.~
1584  2,  7 |           barwą~Kruszyć kopie, miecze ścierać,~Dla niej tylko żyć, umierać.~ ~
1585  3,  7 |               w ukłonach~Papkin nóżki ściska,~Za przyjęcie dzięki składa.~
1586  1,  1 |             obracając się ku niemu~Tu sęk właśnie!~Na toż bym się,
1587  3,  2 |             tylko w tobie.~ociera łzy~Sekatury, gorżkie znoje~W nieustannej
1588  1,  1 |              krótkiej chwili~No - nie sekret, żem niemłody, ~Alem także
1589  4,  2 |     Podstolina...~ ~PAPKIN~płaczliwie sens kończąc~Nam skrewiła.~ ~
1590  2,  2 |         trzyma.~ ~PAPKIN~Ale, bratku, sensu nié ma;~Nie daj grosza,
1591  4,  13|           będzie dziś wesele~Równie w sercach, jak i w dziele.~podając
1592  1,  4 |              Wciąż mnie szczypiąc pod serwetą, ~Na pół z płaczem dwakroć
1593  1,  1 |              niego i wraca, zawiązuje serwetę pod szyję Cześnikowi, potem
1594  4,  5 |            Siadaj, mówię.~ ~DYNDALSKI~Siadam.~ ~CZEŚNIK~I powtarzaj.~
1595  4,  5 |            mańki.~Bylem syna dostał w siatkę,~Mam na niego dobrą klatkę;~
1596  3,  2 |         mamidła,~Twej młodości stawią sidła.~ ~WACŁAW~Nie rozumiem...~ ~
1597  2,  9 |                Ni siak, ni tak, tędy, siędy,~A ja sobie coraz bliżej,~
1598  4,  1 |           kurtyny Dyndalski stoi przy siedzącym Cześniku trzymając dwie
1599  2,  2 |          PAPKIN~A jak Cześnik na mnie siędzie?~ ~WACŁAW~Nic nie znaczy.~ ~
1600  4,  2 |             Przyjął grzecznie, prosił siedzieć,~Dodał wina, zieleniaka...~ ~
1601  4,  8 |           pójdziesz na dno,~Gdzie, że siedzisz, ciężko zgadną,~Albo - rękę
1602  2,  5 |                     WACŁAW~na stronie~Siedźże teraz w wilczym dole!~ ~
1603  4,  13|          stronie~Zamieniał stryjek~Za siekierkę kijek.~ ~PODSTOLINA~Ale
1604  4,  7 |               Bo się w łaśnie Cześnik sili~Zwabić cie tu w swoje szpony -~
1605  1,  7 |             Co! jak! - Żwawo! bij, co siły!~ ~Śmigalski z swoimi ludźmi
1606  1,  4 |                 PODSTOLINA~Ciekawości skądże tyle?~ ~PAPKIN~Gdyby Cześnik
1607  2,  7 |             większym zapałem~Gdzie na skale gród kamienny,~Gdzie działami
1608  3,  1 |                  z tego...~ ~REJENT~Z skaleczenia.~ ~MULARZ~Nie inaczéj.~ ~
1609  3,  1 |            tyle znaczy,~Co mieć ciało skaleczone;~Że zaś raną jest drapnięcie,~
1610  3,  1 |           wypada.~ ~REJENT~napisawszy~Skaleczyli?~ ~MULARZ~A, broń Boże!~ ~
1611  4,  5 |         CZEŚNIK~Jak mi jeszcze kropla skapie,~To cię trzepnę tak po łapie,~
1612  3,  5 |          chętliwie i łaskawie~W twoje skarbne serce wzięła~Najkorniejsze
1613  3,  1 |           DRUGI MULARZ~Któż tam za to skarżyć zechce.~ ~REJENT~Lecz kto
1614  3,  2 |              W nieustannej alternacie~Składam kornie ciebie gwoli ~Przy
1615  2,  7 |            bagnetów ostre wały,~Gdzie sklepienie z dzid i szabli,~Tam był
1616  2,  7 |               koni,~I dopiero gdy się skłonił~Wziąć nagrodę z lubej dłoni,~
1617  3,  3 |            Scena trzecia ~ ~REJENT~Co skłoniło Podstolinę,~Wdówkę tantną,
1618  2,  7 |    człowieczeństwa!~Powiedz: "W ogień skocz, Papkinie" -~A twój Papkin
1619  4,  8 |              żwawo!~na stronie~Rejent skona.~Odchodzą do kaplicy~ ~PAPKIN~
1620  3,  4 |               na stronie:~Jak uważam,~Skończę wszystko bez pomocy.~głośno,
1621  3,  1 |                 REJENT~napisawszy~Akt skończony.~Teraz jeszcze zaświadczycie,~
1622  2,  1 |              zdobyć rusztowanie,~Lecz skończyłem tak zażarto,~Żem się znalazł
1623  4,  5 |       DYNDALSKI~Stawiam tytle niezbyt skoro.~ ~CZEŚNIK~Właśnie babskiej
1624  2,  9 |            PAPKIN~A zawsześ w gniewie skory!~Jakie by to były spory,~
1625  4,  1 |          karabelę~A łechtliwej diable skóry~Ci z palestry ichmościowie;~
1626  3,  1 |              sprawie~Na wołowej pisał skórze.~Lecz tajemne moje wieści~
1627  1,  5 |            Wacław, wszedłszy wyłomem, skrada się wzdłuż muru i pokazuje
1628  3,  5 |              pani, twe zlecenie,~A ja skreślę słówek parę.~Odchodzi.~  ~ ~
1629  4,  2 |           płaczliwie sens kończąc~Nam skrewiła.~ ~CZEŚNIK~Do Rejenta...~ ~
1630  1,  1 |          Chwila milczenia~ ~DYNDALSKI~skrobiąc się poza uszy~Tylko że to,
1631  2,  9 |           spróbuje!~Taką bym mu kurtę skroił!...~ ~PAPKIN~Diabliż mi
1632  2,  3 |         Miłość sobie oświadczyli.~Ona skromna, raczka spiekła,~Ale rączkę
1633  2,  3 |           droga,~Tu, do serca, nachyl skronie:~Prędko zniknie każda trwoga,~
1634  1,  7 |             zginie!~Ja Cześnika za to skryję,~Gdzie nie widać ziemi,
1635  2,  2 |              chęć go jęła.~ ~PAPKIN~W skrytym toku tego dzieła~Tak postąpię,
1636  4,  5 |        CZEŚNIK~Sam tymczasem zwiń się skrzętnie:~Kilku ludzi u wyłomu~Postaw
1637  4,  6 |          przerywa,~Ale serce, jakby w skrzyni,~Miłość k?tobie zawsze kryje.~ ~
1638  4,  2 |              weselnej sarabandy~Muszę skrzypka im zapłacić,~Niech im zagra -
1639  2,  9 |               w drzwi lewe, Papkin ze skrzywioną twarzą i kiwając głową w
1640  2,  7 |       Złotosiejny wzrok Febowy~Niesie skwarem śmierć liliji,~Aż nakłoni
1641  3,  5 |         zdradną swą wymową~Mnie, zbyt słabej, mnie, kobiecie,~Opłakane
1642  2,  9 |           waszmości:~Od ostatniej mej słabości~Tak zgłupiałem!...~ ~CZEŚNIK~
1643  2,  1 |            Kato,~Pozazdroszczą twojej sławie~I sto czartów dadzą za to.~ ~
1644  3,  4 |              Hiszpany~Artemizy ostrze sławne~I nim władać ramię wprawne -~
1645  2,  7 |               rytmu, jak z oręża,~Tak sławnego dostać męża~Jest zaszczytem
1646  3,  4 |                lew Północy,~Rotmistrz sławny i kawaler -~okazując gestem
1647  1,  4 |               nie ma czego -~Zjadłbym śledzia z rąk patrona,~A mnie po
1648  1,  3 |             nieco stare -~Sobie wezmę śliczną Klarę.~Już od dawna mam
1649  2,  1 |              wina!~A starego. Wyschła ślina,~Pot strugami ciecze z czoła -~
1650  1,  2 |               do niecnoty.~Iść tam? - ślisko, mocium panie:~Mógłby otruć,
1651  1,  2 |               inaczej: Rejent Milczek~Słodki, cichy, z kornym licem,~
1652  3,  2 |              surowo~Zamilcz, wasze!~z słodyczą~Co los spuści, przyjąć trzeba;~
1653  2,  4 |           dźwiga,~Ale zawsze w blasku słońca,~Zawsze czysta i bez końca! -~
1654  2,  1 |                 Mocium panie,~Wprzódy słońce w miejscu stanie,~Wprzódy
1655  1,  6 |          radość!~Dzięki niebu, ziemi, słońcu!..."~Tym życzeniom czyniąc
1656  4,  1 |              he, he! Pani barska!~Pod Słonimem, Podhajcami,~Berdyczowem,
1657  3,  4 |                Przez to nigdy w pieśń słowika~Nie odmienią głos stentory.~ ~
1658  3,  4 |         proszę, gdy przypadkiem~Jakie słówko głośniej powiem.~ ~REJENT~
1659  2,  9 |             Już finalnie, bez regresu~Słowom dostał Podstoliny.~ ~PAPKIN~
1660  2,  7 |         młodzieniec~Miłosnymi czczymi słowy~Zwykł przeplatać ślubny
1661  2,  7 |        czczymi słowy~Zwykł przeplatać ślubny wieniec,~Trudnoż zawsze
1662  2,  7 |              PAPKIN~klękając~Przyjmij śluby...~ ~KLARA~Hola! teraz lata
1663  3,  4 |         świadkiem,~Że tak bardzo masz słuch tkliwy;~Przestrzeż, proszę,
1664  1,  7 |          jakby głucha,~Mego słowa ani słucha. -~No, Śmigalski za kark!
1665  2,  3 |         śmieje!~Ja wiem wszystko, bom słuchała -~Chcesz tu zostać.~ ~WACŁAW~
1666  1,  2 |                  Wielki czynisz swemu słudze,~Ale nazbyt jestem srogi -~
1667  3,  4 |              ranku dzisiejszego~Twych sługalców sprośna dzicza,~Godna jednak
1668  2,  7 |                z ukłonem ~Dla twojego sługi była. ~Jużem bliski był
1669  1,  7 |                Śmigalski posuwa się z służącymi ku mularzom. Papkin cofa
1670  1,  8 |               swego komisarza~Idzie w służbę za szafarza~Ale chodźmy~
1671  2,  2 |          WACŁAW~Miej za dane,~Jeśli w służbie tu zostanę.~ ~PAPKIN~Ha!
1672  1,  4 |     wyciśnienie.~całuje w rękę~Sługa, służka uniżony.~  ~PODSTOLINA ~
1673  3,  7 |        znajduje. Drzwi się zamykają - słychać łoskot, jak gdyby kto zleciał
1674  1,  8 |          PAPKIN~Czy to, proszę, rzecz słychana!~Ledwie szlachcic na wioszczynę~
1675  2,  7 |               krainie~Jadowity potwór słynie,~Najmężniejszym trwogą bywa -~
1676  3,  1 |          strzelby.~ ~DRUGI MULARZ~Nie słyszałem.~ ~MULARZ~Wołał wprawdzie: "
1677  3,  4 |       pryncypała,~W jego zamku napaść śmiała.~ ~REJENT~Mówże waszmość
1678  1,  2 |                 Dzik to dziki, lew to śmiały, ~W moim ręku - jak owieczka... ~
1679  2,  3 |               niebo wzniósłszy czoło,~Śmiałym naprzód idźmy krokiem!~A
1680  2,  6 |               obrony!~Ledwiem, ledwie śmiech wstrzymała.~Ale hola? hola,
1681  1,  2 |                Któż natenczas sprawcą śmierci?~Kogóż za to kara czeka?~ ~
1682  2,  6 |             drzwi prawe.~ ~KLARA~sama~Śmieszniejszego cóż być może,~Jak - gdy
1683  4,  1 |             odmieniwszy szabli~Ej, to śmiga! - jakby wrosłą.~Niejednego
1684  2,  5 |               męża mocno boli,~Lecz i smutek w czasie tonie.~ ~WACŁAW~
1685  3,  2 |             chcą rozdzielić,~Chcą się smutkiem mym weselić,~Złego ducha
1686  1,  4 |               ugiąć kornie czoła~I na śniegu twojej ręki~złożyć ustek
1687  1,  2 |              dalej~Tu mieszkamy jakby sowy;~Lecz co gorsza, że połowy~
1688  2,  5 |               zbyt długi -~Podstolemu spadło wieko,~Już ci Cześnik na
1689  2,  2 |              kochasz,~Dzisiaj jeszcze spal wiatrówkę.~ ~WACŁAW~Nie
1690  3,  2 |          Cześnik jeszcze żyje,~On nas spali w pierwszym pędzie.~ ~REJENT~
1691  4,  11|           progi moje,~Włos mu z głowy spaść nie może.~Odpasuje i rzuca
1692  1,  2 |              sprzeczka~Przedsięwziętą spaźnia drogę,~A ta była w tym sposobie...~ ~
1693  1,  5 |               nie namową,~To przemocą spędź z roboty.~Ty się trzesiesz?~ ~
1694  1,  6 |            ciebie jedną chwilę,~Potem spędzić godzin tyle~Bez twych oczów,
1695  4,  1 |              Iwitacją nieś piorunem~I spełń gładko me rozkazy.~Powtórz
1696  2,  7 |              wolą niewzruszoną.~A kto spełni, co ja każę,~Ten powiedzie
1697  2,  9 |          utnie...~ ~PAPKIN~Diabeł nie śpi.~ ~CZEŚNIK~Bałamutnie!~ ~
1698  2,  3 |      oświadczyli.~Ona skromna, raczka spiekła,~Ale rączkę mu przyrzekła.~
1699  3,  1 |               takie basy.~Każdy kułak spieniężymy,~Że was bito, wszyscy wiemy.~ ~
1700  1,  2 |         cieszę ~I w tę sprawę chętnie spieszę. ~Powiedz, gdzie mam błysnąć
1701  1,  3 |              tu jestem;~Niechaj lubym śpiew szelestem~W lube, drogie
1702  1,  3 |               anioł śpiewam ładnie!~ ~śpiewa przy angielskiej gitarze~"
1703  1,  3 |               wpadnie.~Ach, jak anioł śpiewam ładnie!~ ~śpiewa przy angielskiej
1704  1,  6 |            Patrz, jak różdżka różdżkę splata,~Jak ku sobie kwiat się
1705  2,  9 |      niewieście.~Jak alkiermes wskroś spłonęła -~Mnie konfuzja ogarnęła,~
1706  3,  5 |               trzaski~Jeszcze wiekszy spłynąć może,~Bo chcesz, z arcywielkiej
1707  3,  4 |              patiens.~Dostaje butelki spod stolika, kilimkiem nakrytego -
1708  1,  2 |                przy szpadzie; krótkie spodnie, buty okrągłe do pół łydki,
1709  4,  5 |         brzuszki?~ ~DYNDALSKI~Jeden w spodzie, drugi w górze.~ ~CZEŚNIK~
1710  4,  7 |               Mów ostrożnie.~ ~WACŁAW~spojrzawszy na Papkina~Zapłacony...~
1711  1,  2 |         szczęście mam szalone -~Tylko spojrzę, każda moja,~A na każdą
1712  1,  2 |                każda moja,~A na każdą spojrzeć umiem.~Idę.~ ~CZEŚNIK~Dokąd?~ ~
1713  1,  4 |       styczność z Hanny losem?"~"Ach, spokojną bądź w tej mierze -~Szepnę
1714  2,  3 |     Towarzyszyć w naszym pędzie,~Mimo sporu, przeszkód wielu,~Dojdziem
1715  2,  9 |               skory!~Jakie by to były spory,~Gdybym nie miał krwi zimniejszej.~
1716  2,  1 |                 WACŁAW~Czy nie byłoby sposobu,~Ustąpiwszy ze stron obu,~
1717  1,  6 |               KLARA~O szalony! gdzież sposoby?~ ~WACŁAW~W twojej woli.~ ~
1718  2,  9 |          lesie utniesz uszy,~Mnie tam spotka hańba jaka.~Wszakżeś mówił
1719  2,  5 |           prawdzie...~ ~PODSTOLINA~To spotkanie!...~ ~WACŁAW~Ty więc jesteś
1720  1,  1 |          rzeczy zwlekać...~Dyndalski, spotkawszy we drzwiach hajduka niosącego
1721  2,  8 |             idzie ku drzwiom prawym i spotyka się z wybiegającym Wacławem~
1722  1,  2 |           przyczyną,~Żem się w drodze spóźnił nieco.~Ani ziewnął! na mą
1723  2,  9 |      głaszcząc go~Wiesz, co, Papciu - spraw się ładnie,~A w kieszonkę
1724  1,  2 |               posieka,~Któż natenczas sprawcą śmierci?~Kogóż za to kara
1725  4,  11|           zatrzymał twego syna,~By mu sprawić tu wesele;~Masz więc byka
1726  1,  2 |        waszmość pana~Za wiadome dawne sprawki.~ ~PAPKIN~zastraszony~Zamknąć!
1727  2,  2 |              tu zostanę.~ ~PAPKIN~Ha! sprobuję...~chce wziąc sakiewkę~ ~
1728  2,  9 |                  CZEŚNIK~grożąc~Niech spróbuje!~Taką bym mu kurtę skroił!...~ ~
1729  3,  4 |          dzisiejszego~Twych sługalców sprośna dzicza,~Godna jednak pryncypała,~
1730  1,  4 |           uniżony.~  ~PODSTOLINA ~Cóż sprowadza w nasze strony? ~  ~PAPKIN ~
1731  1,  2 |              nogę,~Kiedy nagle wielka sprzeczka~Przedsięwziętą spaźnia drogę,~
1732  2,  2 |        zamiarze~Będzie pewnie działać sprzecznie.~ ~WACŁAW~Niechaj nie wie.~ ~
1733  3,  4 |               tak... to jest... że... sprzy... sprzyja...~odwracając
1734  3,  4 |             to jest... że... sprzy... sprzyja...~odwracając się, na stronie~
1735  3,  2 |              wasze!~z słodyczą~Co los spuści, przyjąć trzeba;~Niech się
1736  3,  4 |            czynność jest mu dana?~Nie spuszcza z oka Papkina~ ~PAPKIN~Jesteś
1737  1,  1 |          raczy;~I nikt pewnie się nie spyta,~Byle tylko w dalszym życiu~
1738  1,  3 |            pani matko dobrodziejko, i śrebrne ostrogi.~Oj, kot, pani matko,
1739  4,  13|            Zgoda!~Wacław wstąpiwszy w środek, tak że Klara po jego prawej,
1740  1,  5 |         strony ku środkowi prosty, od środka w głąb sceny złamany i w
1741  1,  5 |            całego, od lewej strony ku środkowi prosty, od środka w głąb
1742  2,  9 |               Papkin, Cześnik z drzwi środkowych~ ~CZEŚNIK~Winszuj, waszmość,
1743  2,  7 |                wstaje~ ~KLARA~Nie tak srogie me żądanie;~Klejnot rycerskiego
1744  4,  7 |          dzieje!~Los nas ściga nazbyt srogo -~Wszystkie drogie nam nadzieje~
1745  2,  7 |           zdobion wieńcem sławy,~Lubo staczał krwawe boje,~Nim oświadczył
1746  1,  3 |            Cześnik, jakby ściana,~Nie stał zawsze między nami.~po chwili~
1747  2,  1 |                 CZEŚNIK~Gracko z tyłu stałeś.~ ~PAPKIN~Z tyłu, z przodu,
1748  2,  3 |               idźmy krokiem!~A jeżeli stałość będzie~Towarzyszyć w naszym
1749  3,  2 |              Lecz, serdeńko, gdyś tak stały,~Gdzież dawniejsze twe zapały?~
1750  2,  1 |              Otworzyłem obie dłonie~I stanąłem na tej stronie.~Lecz co
1751  1,  8 |               Papkin, Wacław~ ~WACŁAW~stanąwszy tuż za nim~Jutro?~ ~ ~Papkin
1752  1,  6 |             nie proszą;~Z mą miłością stanę w niebie -~Bogiem, będę
1753  4,  5 |       przystępując z tyłu do stolika, stąpa na nogę Dyndalskiemu.~ ~
1754  1,  3 |           Podstolinę,~Malowidło nieco stare -~Sobie wezmę śliczną Klarę.~
1755  2,  1 |               żyję. - Każ dać wina!~A starego. Wyschła ślina,~Pot strugami
1756  3,  3 |             rada.~prostując się~Acz i starość bywa żwawa,~Wżdy wiek młody
1757  4,  6 |             Klarze Raptusiewiczównie, starościance zakroczymskiej, daruję angielską
1758  4,  6 |              łzy~JW Cześnika zaś i JW Starościankę, jako egzekutorów testamentu,
1759  2,  7 |               Prezencyja twoja miła, ~Starościanko miodopłynna, ~z ukłonem ~
1760  4,  1 |           boju dziarska, ~Prym dawała starszym w radzie,~Tak jak w poczet
1761  3,  5 |               mówiąc Cześnikowi:~"Mój staruszku, bądźcie zdrowi,~Milsze
1762  1,  4 |        Człowiek grzeczny~I majętny, i stateczny.~ ~PODSTOLINA~na stronie~
1763  3,  2 |            pną mamidła,~Twej młodości stawią sidła.~ ~WACŁAW~Nie rozumiem...~ ~
1764  4,  5 |               mym słowie.~ ~DYNDALSKI~Stawiam tytle niezbyt skoro.~ ~CZEŚNIK~
1765  3,  4 |          sprawie,~Ręce, nogi w zakład stawię.~  ~ ~
1766  3,  4 |             słowika~Nie odmienią głos stentory.~ ~REJENT~słodko~Ależ bo
1767  3,  4 |             ukłonem krzesło na środku stojące. Papkin przypatrując się
1768  4,  2 |              stolik, po lewej stronie stojący.~Co, co, co, co!~ ~PAPKIN~
1769  1,  7 |               precz!~ ~REJENT~w oknie~Stójcie! co to znaczy?~ ~ŚMIGALSKI~
1770  1,  1 |              nosie, czyta papiery. Za stołem, trochę w głębi, stoi Dyndalski,
1771  4,  2 |        znaleźć. Papkin cofa się aż za stolik, po lewej stronie stojący.~
1772  1,  2 |             tupet i harcopf, kapelusz stosowany - pod pachą para pistoletów,
1773  1,  7 |                daj gwintówkę!~niechaj strącę tę makówkę!~Prędko!~Rejent
1774  3,  3 |        wystrychnięty,~Może... może... strach mnie bierze,~Apopleksją
1775  3,  5 |         zmieniła przedsięwzięcie.~Nie straciłam na namyśle~Niepotrzebnym
1776  4,  5 |             klatkę;~A tatulem się nie straszę,~potem o tym...~do Papkina~
1777  3,  6 |           gdzieś przybyła...~W jakiej strasznej jesteś toni...~Cicho!...
1778  2,  1 |         znaczy,~Dobry rycerz wszędzie straszny.~ ~CZEŚNIK~Ta bezczelność...~ ~
1779  2,  8 |         milczenie - wszystko fraszka,~Straży przy mnie nie postawi.~Ale
1780  1,  4 |              Pośród hemisfernej sceny~Strojny w miłość, lubość, wdzięki!~
1781  2,  7 |              umierać.~ ~PAPKIN~Z tego stroju i z tej broni~Marsowego
1782  3,  2 |       wyraziłem -~Która zechce zerwać strona,~Ta zapłaci sto tysięcy.~ ~
1783   |              do kaplicy. Stoły po obu stronach; na stole po prawej stronie
1784  2,  1 |           starego. Wyschła ślina,~Pot strugami ciecze z czoła -~Któż me
1785  3,  2 |          Klara temu winna,~Że czasami stryj szalony?~ ~REJENT~Czy tam
1786  4,  13|          CZEŚNIK~na stronie~Zamieniał stryjek~Za siekierkę kijek.~ ~PODSTOLINA~
1787  1,  6 |    przyszłością miłość nasza.~Z twoim stryjem ojca mego~Ciągłe sprawy,
1788  4,  13|           majątki - kąsek gładki,~Coś stryjowi żal tej gratki.~ ~CZEŚNIK~
1789  4,  12|               ojcze!~ ~KLARA~Ach, mój stryju,~Niech się skończy ta zawiłość!~ ~
1790  3,  1 |             gwintówki!" -~Lecz chciał strzelać do makówki.~ ~REJENT~Do
1791  3,  1 |          Stary Cześnik - jęty szałem,~Strzelał do mnie.~ ~MULARZ~Nie widziałem.~ ~
1792  1,  2 |          stronie stołu; jak do siebie~Strzelam gracko, rzecz to znana.~ ~
1793  3,  1 |             widziałem.~ ~REJENT~Wołał strzelby.~ ~DRUGI MULARZ~Nie słyszałem.~ ~
1794  2,  7 |            był Papkin - lew zuchwały!~Strzelec boski! - rębacz diabli!~
1795  1,  2 |            pozwól... ~Kładłem nawet w strzemię nogę,~Kiedy nagle wielka
1796  3,  4 |         głośniej~Że tam komu w uszach strzyka~Albo że tam czyj łeb chory,~
1797  2,  5 |             jak wstydem cały płonę~Za studenckie przewinienia.~Ni tytułu,
1798  1,  3 |             dziecię moje, co u ciebie stuka?~Pani matko dobrodziejko,
1799  1,  4 |             dwakroć pyta: ~"Skąd masz styczność z Hanny losem?"~"Ach, spokojną
1800  4,  2 |           suknie trochę w nieładzie~Z suchym gardłem -~Pozwól kapkę.
1801  1,  1 |            qua krewny~Miałbym z Klarą sukces pewny:~Ale Klara, młoda,
1802  2,  9 |         CZEŚNIK~Winszuj, waszmość, mi sukcesu!~Dzisiaj moje zrękowiny,~
1803  4,  2 |       kapelusz na bakier, ale włosy i suknie trochę w nieładzie~Z suchym
1804  2,  5 |           prawych~ ~PODSTOLINA~Gdzież suplikant? - O cóż prosi?~ ~WACŁAW~
1805  3,  2 |              I przysięgam...~ ~REJENT~surowo~Zamilcz, wasze!~z słodyczą~
1806  3,  7 |              łaski...~Z ukłonu jednym susem za drzwiami się znajduje.
1807  2,  9 |               biorę:~Za dzisiejszą mą swawolę~I że w murze gdzieś tam
1808  3,  3 |             żwawa,~Wżdy wiek młody ma swe prawa.~Ale Cześnik, gdy
1809  4,  5 |             PAPKIN~podając pióro~Jako świadek...~ ~CZEŚNIK~Idź do kata!~
1810  3,  4 |                Nie wiedziałem, Bóg mi świadkiem,~Że tak bardzo masz słuch
1811  1,  7 |               trzeba. -~Niechaj bije! Świat nie zginie!~Ja Cześnika
1812  1,  3 |            trzymał,~Nie wiem, co by z światem było.~po krótkim myśleniu~
1813  3,  4 |           nakrytego - patrzy w nię do światła - nalewa lampeczkę i podaje
1814  2,  5 |                Niech nad duszą Bóg mu świeci,~Zaślubiwszy mnie na wiosnę,~
1815  1,  7 |            Niechaj bije,~Kiedy go tam świędzą dłonie.~Dobrze! dobrze! -
1816  1,  2 |           jakieś bałamutnie,~Afektowe świegotanie -~Niech mi zaraz łeb kto
1817  4,  5 |        brednie, banialuki,~To miłosne świergotanie...~myśli~Jak tu zacząć,
1818  4,  1 |          należy.~Masz do ryby szafran świeży~I bakalii po dostatku -~
1819  4,  1 |         błyśnie -~Oddaj się Bogu, jak świśnie!"~ ~
1820  1,  6 |              gdyś z zapałem ~Cisnął w swoich moje dłonie: ~"Kochasz ty
1821  1,  7 |                co siły!~ ~Śmigalski z swoimi ludźmi wstępuje na mur.
1822  4,  9 |           DYNDALSKI~zbierając kawałki swojego pisma~Jak co sobie ubrda
1823  3,  2 |                   REJENT~Nieodmienny, synku drogi.~ ~WACŁAW~Moja dola,
1824  3,  5 |               słowa,~Witam ciebie jak synowa.~ ~REJENT~Wielki splendor
1825  4,  11|               wdowę,~By ją zmienić na synowę -~Jam zatrzymał twego syna,~
1826  3,  2 |               parę.~siada i daje znak synowi, aby usiadł~Z niejednego
1827 Osob   |              Raptusiewicz~Klara, jego synowica~Rejent Milczek~Wacław, syn
1828  3,  6 |       Artemizy groźna siła,~Już by... Sza!... Niech Bóg nas broni...~
1829  4,  11|           patrzą. - Cześnik chwyta za szablę, toż samo i Rejent. Czas
1830  4,  8 |         człowiek prawy,~Jaka taką daj szablinę -~W Bogu wiara, że nie zginę.~ ~
1831  1,  8 |           komisarza~Idzie w służbę za szafarza~Ale chodźmy~na stronie~Cześnikowi ~
1832  4,  1 |              jak należy.~Masz do ryby szafran świeży~I bakalii po dostatku -~
1833  2,  5 |                  WACŁAW~Myśli płoche,~Szał młodości... chęć pustoty...~
1834  2,  5 |              on myśli, co on gada!~Ty szalejesz, na mą duszę!~ ~WACŁAW~To
1835  3,  1 |            życie~Stary Cześnik - jęty szałem,~Strzelał do mnie.~ ~MULARZ~
1836  1,  4 |          stara.~Jeszcze zerka!... Czy szalona!~Tu żartować nie ma czego -~
1837  1,  2 |             żonę.~Bo ja szczęście mam szalone -~Tylko spojrzę, każda moja,~
1838  1,  4 |              kilku panów, ~Cały tuzin szambelanów ~  ~Dam niewiele, ale jakich! ~  ~
1839  4,  6 |          którąm zawsze kochał, czcił, szanował i ubóstwiał, JW Klarze Raptusiewiczównie,
1840  3,  4 |            REJENT~Jednym słowem - mój szanowny,~Dobry sąsiad czego żąda?~ ~
1841  3,  4 |             stronie~A, to jakiś wzrok szatana,~Cały język w trąbkę zwija.~ ~
1842  4,  2 |            Rejent - sztuczka żwawa,~I szatańska przy tym postać.~Omal, omal,
1843  2,  7 |          boski! - rębacz diabli!~Jęk, szczęk, ryk, śmierć dookoła;~Tu
1844  3,  5 |         splendor na mnie spływa,~A na szczepu mego trzaski~Jeszcze wiekszy
1845  3,  2 |      szczęście warte więcéj.~ ~REJENT~Szczęściem będzie taka żona.~ ~WACŁAW~
1846  4,  13|          wiecznym darze~Dziś przypada szczęsnej Klarze.~ ~REJENT~na stronie~
1847  3,  5 |           Cześnik, gdy się dowie,~Jak szczupaka go rozpłata.~ ~PODSTOLINA~
1848  1,  4 |             diablik mały, ~Wciąż mnie szczypiąc pod serwetą, ~Na pół z płaczem
1849  2,  2 |            tego być nie może,~Zbyt to szczytne dla nas wzory;~Dziś utarczka
1850  1,  5 |         czekaj, słuchaj wprzody~Mojej szczytnej, pięknej ody...~ ~CZEŚNIK~
1851  1,  8 |              męstwo?~ ~WACŁAW~Jak zły szeląg~ ~PAPKIN~Boisz mi się?~ ~
1852  1,  3 |           jestem;~Niechaj lubym śpiew szelestem~W lube, drogie uszko wpadnie.~
1853  1,  3 |             dziecię moje, co u ciebie szepce?~Pani matko dobrodziejko,
1854  1,  4 |          spokojną bądź w tej mierze -~Szepnę w uszko wdzięcznym głosem -~
1855  1,  4 |                     PAPKIN ~Szmer się szerzy: ~Za mąż idzie piękna Hanna. ~
1856  1,  2 |        czwałem na rozkazy,~Zamęczyłem szkap bez liku, ~Wywróciłem ze
1857  2,  8 |                ładne,~Co zabójcze, co szkaradne.~Dawniej młoda panieneczka~
1858  2,  2 |            Chcieć ich zbliżyć - czasu szkoda.~ ~PAPKIN~Mało zysku, dużo
1859  3,  1 |              Co? nie macie? - Nic nie szkodzi;~Mieć możecie - tacy młodzi.~ ~
1860  3,  5 |     PODSTOLINA~I gdyby nie ta zmiana,~Szłabym biedna w moc tyrana.~ ~PAPKIN~
1861  3,  4 |               już powiecie~Pokarbował szlachcie nosy,~Tylko jeszcze...~ ~
1862  2,  9 |           dziura, ~Gotów pieniać mnie szlachciura,~Więc krzyżową skończyć
1863  3,  4 |               stronie~Hm! pokorna coś szlachciurka,~Z każdym słowem daje nurka...~
1864  3,  4 |          stało.~ ~PAPKIN~Otóż to jest szlachta nasza!~z wzgardą~Siedzi
1865  1,  1 |           białym żupanie bez pasa i w szlafmycy, siedzi przy stole, po prawej
1866  1,  4 |             kim swata?... ~  ~PAPKIN ~Szmer się szerzy: ~Za mąż idzie
1867  1,  2 |            ryzy ~uderzając w rękojeść szpady~Ostrze mojej Artemizy...~
1868  1,  2 |             po francusku ubrany, przy szpadzie; krótkie spodnie, buty okrągłe
1869  2,  5 |           młody"?~Ale biegły w swojej sztuce.~ ~WACŁAW~Tego nie wiem.~ ~
1870  4,  2 |              PAPKIN~Lecz ten Rejent - sztuczka żwawa,~I szatańska przy
1871  4,  1 |              przypiekł grzanki.~Jutro sztukę pokaż światu;~Nie żałować,
1872  4,  5 |               panie,~Aby udać, trzeba sztuki:~Owe brednie, banialuki,~
1873  3,  1 |             zechce.~ ~REJENT~Lecz kto szturka, ten nie łechce?~ ~MULARZ~
1874  3,  1 |            dosyć raźnie.~ ~MULARZ~Ot, szturknięto tam coś mało.~ ~DRUGI MULARZ~
1875  2,  5 |          czekałam,~W całej Litwie cię szukałam,~Lecz o księciu Rodosławie~
1876  2,  5 |        przystoi - zmiennej Annie?~Nie szukałaś zbyt daleko,~Nie czekałaś
1877  3,  4 |           wojny, wróg pokoju. -~Znają Szwedy, muzułmany,~Sasy, Włochy
1878  2,  1 |              obłokiem.~Waść się wynoś szybkim krokiem.~ ~PAPKIN~Poświęć
1879  2,  2 |              pamiętaj, że z mej wieży~Szybo kulki na dół lecą;~Fiut
1880  1,  1 |          wraca, zawiązuje serwetę pod szyję Cześnikowi, potem podaje
1881  3,  1 |            wołowej pisał skórze.~Lecz tajemne moje wieści~Jeśli wszystkie
1882  3,  2 |           umiesz.~ ~WACŁAW~Jeśli była tajemnica,~To dlatego, żem chciał
1883  2,  9 |            będzie,~Lecz co z tego?...~tajemnie~Mówią wszędzie,~Że za kołnierz
1884  3,  4 |          rzędem, ~Jeśli znajdziesz co takiego, ~Dam ci, bratku, konia
1885  4,  5 |              ziemię~Cóż ten kruszec w takiej porze!~ ~CZEŚNIK~Milcz mi,
1886  3,  3 |             tantną, wdówkę gładką,~Za takowę iść gadzinę,~To dotychczas
1887  2,  2 |              z bliska, gorzej z dala;~Tamten zamknie, ten zastrzeli -~
1888  3,  4 |            wesele...~ ~PAPKIN~śmielej~Tamto temu nie przeszkadza:~Rano
1889  1,  1 |              polewką, co wszystko nie tamuje rozmowy.~Qua opiekun i qua
1890  3,  3 |           skłoniło Podstolinę,~Wdówkę tantną, wdówkę gładką,~Za takowę
1891  4,  5 |              na niego dobrą klatkę;~A tatulem się nie straszę,~potem o
1892  1,  7 |              dziury?~O wy łotry! O wy tchórze!~Jutro cały zamek zburzę.~ ~
1893  3,  4 |             stronie~O! brat szlachcic tchórzem podszyt.~Po zleceniu od
1894  2,  9 |              tam namowy,~Tam potrzeba tęgiej głowy.~ ~PAPKIN~Muszę przyznać
1895  4,  9 |              już długo z Bogiem żyję,~Tegom jeszcze nie powiedział -~
1896  2,  8 |       podrzucając sakiewkę~Beatus qui tenet.~ ~ ~
1897  4,  8 |              mi żwawy.~Lecz nie o tym terz mowa,~Daj więc baczność
1898  4,  6 |        Starościankę, jako egzekutorów testamentu, suplikuję, aby moje wszystkie
1899  3,  4 |              Że tak bardzo masz słuch tkliwy;~Przestrzeż, proszę, gdy
1900  3,  3 |             bierze,~Apopleksją będzie tknięty...~Niech się dzieje wola
1901  2,  5 |           rumieniec na twym czole~Jak tłumaczyć? - Ja czekałam,~W całej
1902  1,  6 |           niewdzięczny, w tejże dobie~Tłumisz tylko niepokoje.~ ~WACŁAW~
1903  1,  6 |              Nowe od cię mam żądanie.~Tobiem szczęście życia winna,~Ty
1904  2,  2 |            mej woli;~Bom lat dziesięć toczył boje,~Gdzie się lały krwawe
1905  2,  2 |              jęła.~ ~PAPKIN~W skrytym toku tego dzieła~Tak postąpię,
1906  3,  6 |               jakiej strasznej jesteś toni...~Cicho!... Gdyby nie w
1907  2,  5 |                Lecz i smutek w czasie tonie.~ ~WACŁAW~roztargniony~Więc
1908  3,  2 |             Synu!~ ~WACŁAW~Ostre noże~Topisz w sercu syna twego.~ ~REJENT~
1909  2,  3 |               A jeżeli stałość będzie~Towarzyszyć w naszym pędzie,~Mimo sporu,
1910  3,  4 |           wzrok szatana,~Cały język w trąbkę zwija.~ ~REJENT~Ja nie jestem
1911  4,  13|      PODSTOLINA~Ale przez to dziś nie tracę -~U Rejenta sto tysięcy...~ ~
1912  4,  2 |          kretesem.~Ale czasu nie chcę tracić~Do weselnej sarabandy~Muszę
1913  3,  7 |                PAPKIN~Ściskam nóżki - trafić mogę...~ ~REJENT~Wziąć pod
1914  2,  3 |            cenię.~ ~KLARA~I do stryja trafim może,~A to - wolą Podstoliny.~
1915  4,  4 |         beształ, mieszał z błotem,~On traktament miał dać potem;~I ten pośpiech
1916  1,  6 |              pełza nasze życie,~I nie truchleć, czy dzień szczęścia~Nie
1917  4,  2 |                chce pójść...~ ~PAPKIN~truchlejąc~Za Wacława.~ ~CZEŚNIK~I
1918  4,  4 |                   Tak, połknąłem, mam truciznę.~Już się z tego nie wyśliznę,~
1919  3,  4 |              PAPKIN~Niech się pan nie trudzi.~ ~REJENT~Pan jak piórko
1920  1,  7 |               W niepotrzebnym dzisiaj trudzie~Używacie arcydzielnie,~Idźcie
1921  1,  7 |          naprwiony.~ ~CZEŚNIK~Wprzódy trupem go zaścielę.~ ~REJENT~do
1922  3,  5 |               Polecając waszmość pani~Trwałej przychylności zdroje~I powolne
1923  4,  7 |             jak będzie?...~ ~KLARA ~w trwodze~Dziś napiszę.~ ~WACŁAW~Dziś
1924  3,  4 |          Papkin~ ~PAPKIN~wsuwając się trwożnie~Wolnoż wstąpić?~ ~REJENT~
1925  2,  6 |             Ale hola? hola, panno!~Do tryumfu nie masz prawa;~Choć początek
1926  1,  1 |       uderzjąc w stół~Niech go piorun trzaśnie!~Długo będzie na to czekał.~
1927  1,  5 |       przemocą spędź z roboty.~Ty się trzesiesz?~ ~PAPKIN~To z ochoty.~Ale
1928  3,  4 |               fiu! Tak - że z miłości~Trzykroć na dzień wpada w mdłości.~
1929  1,  3 |          niemiło.~Żebym krótko go nie trzymał,~Nie wiem, co by z światem
1930  4,  13|                                 Scena trzynasta~Ciż sami, Podstolina~ ~PODSTOLINA~
1931  3,  1 |             nic nie stracił.~ ~MULARZ~Tum pracował...~ ~REJENT~popychając
1932  1,  2 |            buty okrągłe do pół łydki, tupet i harcopf, kapelusz stosowany -
1933  4,  8 |           umiem radzić sobie -~Lub do turmy pójdziesz na dno,~Gdzie,
1934  2,  7 |               drogiej swej kochanki~W turniejowe wjeżdżał szranki.~Tam na
1935  1,  8 |             Wacław~ ~WACŁAW~stanąwszy tuż za nim~Jutro?~ ~ ~Papkin
1936  1,  4 |           Pembrok, kilku panów, ~Cały tuzin szambelanów ~  ~Dam niewiele,
1937  2,  9 |            lewe, Papkin ze skrzywioną twarzą i kiwając głową w drzwi
1938  1,  4 |            miłością i, rzucony~Do nóg twoich, błagał ręki?~ ~PODSTOLINA~
1939  2,  7 |          miodopłynna, ~z ukłonem ~Dla twojego sługi była. ~Jużem bliski
1940  1,  4 |          rozogniony, ~Wskroś przejęty twymi wdzięki,~Drgnął miłością
1941  1,  2 |       Zawołała et caetera ...~Książę, tygrys, ludzi zbiera...~ ~CZEŚNIK~
1942  4,  8 |            testament w ręku~O fortuno tygrysico!~I trucizna, i wesele -~
1943  1,  1 |                stoi Dyndalski, ręce w tył założone.~ ~CZEŚNIK~jakby
1944  1,  2 |                bezbożny ty języku! ~I tyrkotny, i kłamliwy. ~  ~PAPKIN ~
1945  1,  2 |              mój Papkinie,~Mam rozumu tysiąc razy.~Papkin chce przerwać,
1946  2,  2 |                  PAPKIN~Brałem jeńców tysiącami,~Co zawiśli od mej woli;~
1947  4,  5 |           słowie.~ ~DYNDALSKI~Stawiam tytle niezbyt skoro.~ ~CZEŚNIK~
1948  2,  5 |           studenckie przewinienia.~Ni tytułu, ni imienia~Wacław dalej
1949  3,  1 |              pieści,~Najboleśniej tym ubodę!~  ~ ~
1950  3,  2 |               WACŁAW~Cna dziewica,~Tę ubóstwiać...~ ~REJENT~Skrycie umiesz.~ ~
1951  4,  6 |             kochał, czcił, szanował i ubóstwiał, JW Klarze Raptusiewiczównie,
1952  4,  9 |            swojego pisma~Jak co sobie ubrda w głowie,~To i klinem nie
1953  4,  2 |       zapłacić,~Niech im zagra - a od ucha,~Aż się Rejent w kółko zwinie!~
1954  4,  1 |               pro memoria~Gdzieś przy uchu napisała:~machając~"Jak
1955  2,  3 |            mówisz niż dziś rano,~Gdyś ucieczkę z sobą radził.~Ale nużby
1956  4,  5 |              że to, mocium panie,~Aby udać, trzeba sztuki:~Owe brednie,
1957  1,  6 |           Kocham?, bom też i kochała.~udając jego zapał~"Co za szczęście,
1958  1,  2 |               ich dziesięć.~ ~CZEŚNIK~uderza w stół i mówi dalej~Tu mieszkamy
1959  1,  2 |               Artemizy...~uprzedzając uderzenie w stół Cześnika~Proszę mówić...~ ~
1960  1,  1 |              dziś wyrzekał,~By kto...~uderzjąc w stół~Niech go piorun trzaśnie!~
1961  3,  4 |       zleceniu od Cześnika~Może sobie udrę łyka.~nakrywa głowę; pije~
1962  3,  4 |                REJENT~Tę listownie mu udzielę.~Ale jakże to się zgadza,~
1963  1,  4 |               lubość, wdzięki!~Pozwól ugiąć kornie czoła~I na śniegu
1964  2,  3 |             Ale rączkę mu przyrzekła.~Ująć ci ją łatwo będzie,~Pochlebiając
1965  2,  2 |            pozwoli.~ ~WACŁAW~Kto mnie ujął, niech mnie trzyma.~ ~PAPKIN~
1966  4,  7 |          WACŁAW~Niech przynajmniej go ukarzę...~ ~KLARA~Śmierć zadajesz
1967  3,  6 |           gdzie sumienie?...~ ~REJENT~ukazując głowę w drzwiach~Proszę
1968  3,  7 |             REJENT~Żegnam.~ ~PAPKIN~w ukłonach~Papkin nóżki ściska,~Za
1969  2,  7 |        ołtarze,~Tego tylko będę żoną.~Ukłoniwszy się, odchodzi w drzwi prawe~ ~ ~
1970  3,  7 |            nóżki. - Zbytek łaski...~Z ukłonu jednym susem za drzwiami
1971  3,  7 |              przyjęcie dzięki składa.~Ukłony i ceremonie aż do końca
1972  4,  11|         CZEŚNIK~Co za wiele? -~Tyś mi ukradł moją wdowę,~By ją zmienić
1973  1,  1 |          znaczy;~Wszak i u niej, co w ukryciu,~Bóg to tylko wiedzieć raczy;~
1974  2,  4 |        pochwyceni,~Za tym cieniem, co ulata,~Całe życie, z chwili w
1975  4,  4 |          wyśliznę,~Więc testament mój ułożę...~z płaczem nie przesadzonym~
1976  4,  5 |            podnosząc się~Cnym afektem ulubiony...~ ~CZEŚNIK~O... o... o...
1977  2,  7 |          ścierać,~Dla niej tylko żyć, umierać.~ ~PAPKIN~Z tego stroju
1978  3,  2 |         ubóstwiać...~ ~REJENT~Skrycie umiesz.~ ~WACŁAW~Jeśli była tajemnica,~
1979  3,  5 |          zmianie,~Lubo w piśmie rzecz umieszczę -~Dobrze będzie, gdy z twej
1980  1,  5 |                A jeżeli żąda boju~Nie umilknie na głos muzy...~ ~CZEŚNIK~
1981  2,  9 |            snadnie, mile,~Dała zezek, umizg taki,~Żem posunął w koperczaki.~
1982  4,  6 |             nie mogąc wiedzieć, kiedy umrę...~Oczywiście.~bo jestem
1983  2,  1 |               zgoda.~ ~WACŁAW~Dzisiaj umysł niespokojny~Za porywczo
1984  4,  6 |             zupełnie zdrów na ciele i umyśle, ale nie mogąc wiedzieć,
1985  2,  7 |              zgrozokrwawy~Rycerskiego uniesienia!~Ale, widzisz - dość mam
1986  3,  4 |                  zrobili...~nie mogąc uniknąć wzroku Rejenta, miesza się
1987  2,  7 |           Wraca zwiędłej nowe życie~I unosi pod niebiosy -~Równowładna,
1988  1,  7 |          napaści,~Bo mu na grzbiet co upadnie.~po prótkim milczeniu~Wy
1989  3,  5 |            służby moje,~Do maluczkich upaść nóżek~Jako sługa i podnóżek.~
1990  4,  9 |          tylko proszę,~Mógł do tego B upatrzyć?~Co nie staje tej literze?~
1991  1,  6 |            życia, ~By mógł wyssać, do upicia, ~Wyssać duszą z ust twych
1992  4,  5 |          podnieść sakiewkę, Papkin go uprzedza, kończąc mowę~Chyba tylko
1993  1,  2 |              Ostrze mojej Artemizy...~uprzedzając uderzenie w stół Cześnika~
1994  1,  1 |           przystając~Tać...~ ~CZEŚNIK~urażony~Możeś młodszy?~ ~DYNDALSKI~
1995  1,  2 |            nami,~Bez mej chluby, twej urazy,~Więcej niż ty, mój Papkinie,~
1996  4,  2 |         pieprzu w nos natarłem,~Aż mu urósł na trzy piędzie.~ ~CZEŚNIK~
1997  3,  2 |               i daje znak synowi, aby usiadł~Z niejednego twego czynu~
1998  4,  5 |            Dobrze będzie.~ ~DYNDALSKI~usiadłszy bokiem do widzów, naprzeciwko
1999  1,  6 |               brać w obięcie?~ ~KLARA~Usłuchałam cię, Wacławie:~Dzień w dzień
2000  4,  10|            domu.~ ~DYNDALSKI~Jest, do usług...~ ~REJENT~Rzecz ciekawa -~
2001  2,  5 |              wieko,~Już ci Cześnik na usługi,~I niech dzisiaj Cześnik