Akt,  Scena

2002  3,  6 |               pani,~Tych ode mnie nie usłyszy.~ ~
2003  1,  1 |         śmieje się~Tfy!... jakżem się uśmiał szczerze.~Czeka! - Bardzo
2004  1,  6 |           twych słowa, ~Które jeszcze uśmiech chowa. ~  ~KLARA ~Niech
2005  3,  2 |              Ja ją kocham.~ ~REJENT~z uśmiechem~To się zdaje.~ ~WACŁAW~Nie
2006  1,  6 |               upicia, ~Wyssać duszą z ust twych słowa, ~Które jeszcze
2007  4,  5 |                   Moć...~Zatyka sobie usta ręką~ ~DYNDALSKI~powtarzając
2008  2,  1 |               Czy nie byłoby sposobu,~Ustąpiwszy ze stron obu,~Zapomniawszy
2009  1,  4 |             śniegu twojej ręki~złożyć ustek wyciśnienie.~całuje w rękę~
2010  4,  5 |            Gdy wyprawię doń pacholę~Z ustną prośbą. Tak, tak wolę. -~
2011  3,  4 |        jeszcze głośniej~Że tam komu w uszach strzyka~Albo że tam czyj
2012  2,  2 |          szczytne dla nas wzory;~Dziś utarczka jest igraszką,~A twa wolność
2013  4,  2 |               by się miała!~ ~CZEŚNIK~Utarłbym cię w proch z kretesem.~
2014  2,  9 |               Lesie.~do siebie~Jak mu utnę jedno ucho,~A czej z drugim
2015  2,  9 |             nieboraka;~Nim mu w lesie utniesz uszy,~Mnie tam spotka hańba
2016  2,  5 |              WACŁAW~roztargniony~Więc utonął pan Podstoli.~ ~PODSTOLINA~
2017  2,  3 |           trwoga,~Gdy w miłości wzrok utonie.~ ~KLARA~Zostań zatem w
2018  3,  4 |             Papkin przypatrując się z uwagą Rejentowi, który, jak zawsze,
2019  3,  4 |            mówi dalej na stronie:~Jak uważam,~Skończę wszystko bez pomocy.~
2020  2,  1 |               z Bogiem ruszaj sobie~I uwiadom swego pana,~Że jak w jakim
2021  3,  2 |                  REJENT~Póty temu nie uwierzę,~Póki sama nie odpowié.~ ~
2022  2,  2 |                 PAPKIN~Idź, bom gotów użyć broni.~ ~WACŁAW~zawsze z
2023  1,  7 |         niepotrzebnym dzisiaj trudzie~Używacie arcydzielnie,~Idźcie wszyscy
2024  4,  1 |          Hanna;~W górze serca, w dole VIVAT,~A z konceptem wszystko
2025  2,  2 |          zważając na przymówkę -~Ale, Waciu, jak mnie kochasz,~Dzisiaj
2026  2,  6 |                   PODSTOLINA~Wielkiej wagi~Jest interes jegomości,~
2027  3,  4 |             wina.~ ~REJENT~po krótkim wahaniu, na stronie~Nemo sapiens,
2028  2,  1 |        Poświęć się tu czyjej sprawie,~Walcz jak Achil, radź jak Kato,~
2029  2,  7 |      brzemienny,~Gdzie bagnetów ostre wały,~Gdzie sklepienie z dzid
2030  2,  1 |         PAPKIN~Podziwienia rzecz jest warta,~Że uniosłem z sobą jeńca -~
2031  3,  2 |                 WACŁAW~Moje szczęście warte więcéj.~ ~REJENT~Szczęściem
2032  2,  1 |         PAPKIN~Tylko słuchaj, słuchać warto:~Chciałem zdobyć rusztowanie,~
2033  4,  6 | najdzielniejszy rycerz w Europie, pod warunkiem, aby pomnik postawił na
2034  2,  9 |               to robotą.~ ~CZEŚNIK~O! waściną! - Patrzcie no go!~Mnie
2035  4,  3 |              za psota!~ ~PAPKIN~Jakaż wasza teraz rada?~Robić, począc
2036  1,  7 |           miły panie,~To szaleństwo z waszej strony -~I mur będzie naprwiony.~ ~
2037  1,  2 |           prędko mówi.~ ~PAPKIN~Bóg z waszmością, mój cześniku.~Pędząc czwałem
2038  3,  3 |          dotychczas jest zagadką;~Ale wątpić nie wypada,~Iż zamienić
2039  1,  1 |             hajduka niosącego na tacy wazkę, talerz, chleb etc., odbiera
2040  2,  9 |              zimniejszej.~Ale mówmy o ważniejszej~Teraz rzeczy.~ ~CZEŚNIK~
2041  1,  5 |          mularzy!~On rozkazał! On się waży!...~Mur graniczny!... Trzech
2042  4,  3 |             Po księdza posłać trzeba.~wchodząc w drzwi środkowe~Proszę,
2043  4,  3 |            żmija,~Ten w Rejenta czart wcielony~Dziś trucizną mnie zabija?~ ~
2044  4,  1 |          panem w szranki stanie,~Tego wcześnie coś w nos łechce.~ ~CZEŚNIK~
2045  4,  11|           wiele? -~Tyś mi ukradł moją wdowę,~By ją zmienić na synowę -~
2046  1,  1 |         Podstolina ma znaczniejsze;~Z wdówką zatem działać zacznę.~po
2047  2,  8 |          zgrozy szuka:~To dziś modne, wdzięczne, ładne,~Co zabójcze, co
2048  4,  5 |          powtarzając~"Idź do kata"...~Wdzięcznośc ludzi, wielkość świata -~
2049  1,  4 |               mierze -~Szepnę w uszko wdzięcznym głosem -~Przyjaciela Hanna
2050  1,  2 |           pierścienie~Głowa w górę, a wejrzenie! -~Niech truchleje płeć
2051  1,  4 |              PAPKIN~Żartobliwej pełna weny~Podstolino! pół anioła!~
2052  3,  2 |     rozdzielić,~Chcą się smutkiem mym weselić,~Złego ducha pną mamidła,~
2053  4,  1 |               jutro ja, pan młody,~Na weselne proszę gody.~Rozumiesz? -
2054  4,  2 |              czasu nie chcę tracić~Do weselnej sarabandy~Muszę skrzypka
2055  2,  6 |          Klarę, boleśnie~Ach!~ ~KLARA~wesoło~I cóż?~ ~PODSTOLINA~To jest...~ ~
2056 Inc    |            dobre~nie przydało. Bywa z węża dryjakiew złe~często dobremu
2057  1,  3 |         Malowidło nieco stare -~Sobie wezmę śliczną Klarę.~Już od dawna
2058  3,  5 |              gdy z twej strony~Papkin weźmie zapewnienie~I powtórzy to,
2059  1,  2 |              zamknąć waszmość pana~Za wiadome dawne sprawki.~ ~PAPKIN~
2060  4,  8 |            taką daj szablinę -~W Bogu wiara, że nie zginę.~ ~CZEŚNIK~
2061  2,  2 |         kochasz,~Dzisiaj jeszcze spal wiatrówkę.~ ~WACŁAW~Nie trać czasu.~ ~
2062  3,  1 |        Strzelał do mnie.~ ~MULARZ~Nie widziałem.~ ~REJENT~Wołał strzelby.~ ~
2063  2,  1 |             bom widział.~ ~PAPKIN~Ha! widziałeś? -~Gracko?...~ ~CZEŚNIK~
2064  2,  7 |          Rycerskiego uniesienia!~Ale, widzisz - dość mam sławy~Brak mi
2065  4,  5 |         DYNDALSKI~usiadłszy bokiem do widzów, naprzeciwko Cześnika i
2066  1,  4 |           szczęście ~Mieć u siebie na wieczerzy ~Lorda Pembrok, kilku panów, ~
2067  4,  4 |              przesadzonym~Potem kupię wieczne łoże,~Potem pogrzeb swój
2068  4,  6 |              wyryto,~Niech twa pamięć wiecznie trzyma.~ ~
2069  2,  7 |            ten twój mały~Puści korzeń wiecznotrwały.~ ~KLARA~W dawnych czasach
2070  4,  13|             był mi dany,~A w istotnym wiecznym darze~Dziś przypada szczęsnej
2071  4,  7 |           Dziś napiszę.~ ~WACŁAW~Dziś wieczorem...~ ~KLARA~Hałas słyszę...~ ~
2072  3,  4 |         ośmielając się~Ba! To wszyscy wiedzą przecie,~Że niemylne jego
2073  3,  4 |        nikczemne moje progi~Marsowego wiedzie syna?~ ~PAPKIN~rozpierając
2074  3,  4 |         wzgardą~Siedzi na wsi, sieje, wieje,~Zrzędzi, nudzi, gdyra,
2075  3,  3 |              starość bywa żwawa,~Wżdy wiek młody ma swe prawa.~Ale
2076  2,  5 |             długi -~Podstolemu spadło wieko,~Już ci Cześnik na usługi,~
2077   |           Oprócz drzwi bocznych jedne większe w głębi, po prawej stronie,
2078  3,  5 |          szczepu mego trzaski~Jeszcze wiekszy spłynąć może,~Bo chcesz,
2079  2,  7 |               mnie na chwałę.~z coraz większym zapałem~Gdzie na skale gród
2080  1,  1 |                DYNDALSKI~Miary~Z mego wieku...~ ~CZEŚNIK~kończąc rozmowę~
2081  2,  6 |             dlaczego!...~ ~PODSTOLINA~Wielkiej wagi~Jest interes jegomości,~
2082  4,  5 |           kata"...~Wdzięcznośc ludzi, wielkość świata -~Każdy siebie ma
2083  3,  4 |             niecnoto,~Z strony jaśnie wielmożnego~Cześnika Raptusiewicza,~
2084  2,  1 |          jeńca -~Teraz, panie, czekam wieńca.~ ~CZEŚNIK~postrzegłszy
2085  2,  7 |            rycerz prawy,~Lubo zdobion wieńcem sławy,~Lubo staczał krwawe
2086  2,  7 |               Zwykł przeplatać ślubny wieniec,~Trudnoż zawsze dawać wiarę.~ ~
2087  3,  4 |           Będzie para doskonała;~A że wierna w każdej sprawie,~Ręce,
2088  2,  9 |               dworze.~Zdatny, zwinny, wierny będzie,~Lecz co z tego?...~
2089  4,  1 |             ogląda podczas pierwszych wierszy; w głębi Śmigalski i Perełka.~ ~
2090  4,  8 |               wierzyć?~ ~KLARA~Ha, to wierzmy...~do Cześnika~Ślub brać
2091  1,  4 |          Hanna. ~Ten zapewnia, ów nie wierzy, ~Ale każdy z ócz mych czyta. ~
2092  4,  3 |             gdzie znowu!~ ~PAPKIN~Nie wierzycie?~ ~DYNDALSKI~Kto by się
2093  3,  1 |             skórze.~Lecz tajemne moje wieści~Jeśli wszystkie z prawdą
2094  2,  2 |               Lecz pamiętaj, że z mej wieży~Szybo kulki na dół lecą;~
2095  2,  5 |               stronie~Siedźże teraz w wilczym dole!~ ~PODSTOLINA~Ten rumieniec
2096  1,  2 |        powierzę moje chęci, ~Coś mnie winien, a ja tobie. ~  ~PAPKIN ~
2097  2,  5 |            jeszcze nachylony~Zbyt się winnym może stanie,~Iż tak śmiało
2098  2,  9 |            drzwi środkowych~ ~CZEŚNIK~Winszuj, waszmość, mi sukcesu!~Dzisiaj
2099  2,  5 |           świeci,~Zaślubiwszy mnie na wiosnę,~Już w jesieni leżał w grobie?~ ~
2100  1,  8 |         słychana!~Ledwie szlachcic na wioszczynę~Z pękiem długów się wydrapie,~
2101  3,  2 |               zawsze~Ha! - To Cześnik wisieć będzie.~Niech się dzieje
2102  3,  4 |            spytać,~Kogom zyskał honor witać?~ ~PAPKIN~na stronie~Hm!
2103  3,  5 |               I wzajemnie dane słowa,~Witam ciebie jak synowa.~ ~REJENT~
2104  2,  7 |            swej kochanki~W turniejowe wjeżdżał szranki.~Tam na kopią dzielnie
2105  4,  5 |          szkody~W me komnaty ćwik się wkrada,~A ten milczy! nie powiada!~ ~
2106  4,  5 |               Rózię,~Niech do Milczka wkraść się stara,~Niech młodemu
2107  3,  4 |          Artemizy ostrze sławne~I nim władać ramię wprawne -~Jednym słowem,
2108  2,  4 |              bez końca! -~A my, dumni władcy świata,~Mimo siebie pochwyceni,~
2109  4,  7 |          KLARA~Ach, Wacławie, nie mam władzy~Mówić, radzić w tej potrzebie,~
2110  3,  4 |         prośbę wnoszę~I dołączam moję własną~O odpowiedź krótką, jasną.~ ~
2111  4,  5 |                 DYNDALSKI~Jaśnie pana własne słowo.~ ~CZEŚNIK~Milcz waść!
2112  1,  7 |                tak - lepiej! - co się wlezie!~Nic się nie bój! - z tego
2113  3,  4 |              Szwedy, muzułmany,~Sasy, Włochy i Hiszpany~Artemizy ostrze
2114  4,  2 |               kapelusz na bakier, ale włosy i suknie trochę w nieładzie~
2115  3,  4 |             jest... raczej... Cześnik wnosi,~Że... by skończyć w jednej
2116  4,  11|                CZEŚNIK~na stronie~Nie wódź mnie na pokuszenie,~Ojców
2117  2,  7 |              wiarę,~Gdy o chlebie i o wodzie...~ ~PAPKIN~Tylko, przebóg
2118  1,  2 |          jestem srogi -~Zamiast zgody wojnę wzbudzę,~Bo do rycerskiego
2119  1,  8 |             potem, gdy się zdarza,~Że wołają: "Sto tysięcy! -~Kto da
2120  1,  7 |               ziemi, nieba.~ ~CZEŚNIK~wołając za siebie ~Hej! Gerwazy!
2121  2,  2 |             wielką moję duszę:~Jesteś wolny - idź do diaska -~A za wolność
2122  3,  1 |         Będzie potem o tej sprawie~Na wołowej pisał skórze.~Lecz tajemne
2123  3,  4 |             miłości~Trzykroć na dzień wpada w mdłości.~Cześnik także
2124  4,  2 |              list~Tak, tu...~ ~PAPKIN~wpadając w mowę, na stronie~Z pyszna
2125  3,  1 |             słyszałem.~ ~MULARZ~Wołał wprawdzie: "Daj gwintówki!" -~Lecz
2126  3,  4 |             sławne~I nim władać ramię wprawne -~Jednym słowem, krótko
2127  3,  2 |            będzie taka żona.~ ~WACŁAW~Wprzód mogiła mnie przykryje...~
2128  1,  8 |            zdejmuje kapelusz.~ ~Mamże wracać w progi,~Które pewnie z
2129  4,  6 |                  PAPKIN~Ten testament wręczę tobie;~Racz posłuchać jakby
2130  3,  4 |          dzielny w boju,~Dusza wojny, wróg pokoju. -~Znają Szwedy,
2131  3,  2 |               Lecz zazdroszczą mi jej wrogi;~Syna z ojcem chcą rozdzielić,~
2132  1,  2 |          stronie, odchodząc~Gdzieś na wrony.~ ~PAPKIN~Gdzie, do kogo -
2133  4,  1 |          szabli~Ej, to śmiga! - jakby wrosłą.~Niejednego ona posła~Wykrzesała
2134  1,  6 |            sprzeczki, kłótnie~Nic nie wróżą nam dobrego;~Raczej mówią,
2135  4,  10|           czekałem - nadaremnie.~Może wróżył zbyt zuchwale,~Że mu Rejent
2136  4,  11|         postrzega Rejenta - staje jak wryty. Rejent kłania się nisko. -
2137  3,  7 |              jak gdyby kto zleciał ze wschodów.~Podstolina idzie ku Rejentowi.~ ~
2138  1,  2 |          chwili~Ojciec Klary~Kupił ze wsią zamek stary...~ ~PAPKIN~
2139  3,  7 |         REJENT~do pachołków~Panu temu wskazać drogę.~ ~PAPKIN~Ściskam
2140  2,  2 |               mi dane,~Ale zawsze był wspaniały,~Przyjmę zatem okup mały.~ ~
2141  4,  12|    Pobłogosław nasza miłość.~ ~REJENT~Wstań, serdeńko, i chodź ze mną.~ ~
2142  3,  4 |          wsuwając się trwożnie~Wolnoż wstąpić?~ ~REJENT~Bardzo proszę.~ ~
2143  4,  11|               wielki Boże!~Wszak, gdy wstapił w progi moje,~Włos mu z
2144  4,  13|          WSZYSCY~Zgoda! Zgoda!~Wacław wstąpiwszy w środek, tak że Klara po
2145  3,  4 |             kawaler -~okazując gestem wstęgi orderowe~Tak, siak, tedy
2146  3,  2 |        Niezachwianą wziąłem wiarę,~Iż wstępując w moje ślady~Pobożności
2147  1,  7 |             Śmigalski z swoimi ludźmi wstępuje na mur. Mularze cofają się
2148  2,  6 |                Ledwiem, ledwie śmiech wstrzymała.~Ale hola? hola, panno!~
2149  1,  2 |          przerwać, co Cześnik znakiem wstrzymuje~Lecz rozprawiać z niewiastami...~
2150  2,  9 |              dobrodusznie~A! zrobiłem wstyd niewieście.~Jak alkiermes
2151  2,  5 |        powtórz tego słowa!~Patrz, jak wstydem cały płonę~Za studenckie
2152  3,  4 |               Rejent, Papkin~ ~PAPKIN~wsuwając się trwożnie~Wolnoż wstąpić?~ ~
2153  2,  9 |           Mnie tam spotka hańba jaka.~Wszakżeś mówił dzisiaj rano:~"Miłe
2154  2,  7 |         śmiałości.~ ~PAPKIN~O królowo wszechpiękności!~Ornamencie człowieczeństwa!~
2155  1,  5 |             przechodzi scenę. Wacław, wszedłszy wyłomem, skrada się wzdłuż
2156  3,  1 |            wielka,~Jednym słowem rana wszelka~Skąd pochodzi?~ ~MULARZ~
2157  3,  7 |             pachołków~ ~PAPKIN~O, bez wszelkich ceremonii...~ ~REJENT~do
2158  4,  1 |                Cynamonu i muszkatu,~I wszelkiego aromatu,~Aby było, jak należy.~
2159  1,  7 |               Zamyka okno~Po odejściu wszystkich Papkin, obejrzwszy się,
2160  1,  7 |             ładnie, bez hałasu,~Niech wszystkiemu koniec będzie.~Nic się nie
2161  1,  6 |              się nie boję, ~Dopełniła wtenczas miary; ~Lecz gdy zwiększa
2162  1,  3 |             trzecia ~PAPKIN~Cześnik - wulkan, aż niemiło.~Żebym krótko
2163  4,  11|             walczyć z sobą. Dyndalski wybiega do kaplicy.~ ~CZEŚNIK~na
2164  2,  8 |        drzwiom prawym i spotyka się z wybiegającym Wacławem~Ha!~ ~WACŁAW~Co?~ ~
2165  1,  4 |                kogo?~ ~PAPKIN~Wszyscy wybór chwalą zgodnie...~Bo nie
2166  1,  2 |             miłe życie.~Więc dlategom wybrał ciebie -~Będziesz posłem
2167  3,  2 |            Była quondam ta jedyna!~Ta wybrana! ta kochana!~Teraz bawi
2168  4,  12|          kobiety.~Wszyscy z bukietami wychodzą z kaplicy.~ ~WACŁAW~Ach,
2169  4,  10|               Okulbaczyć mi dzianeta!~wychodząc~Już kaducznie przeszła czwarta.~ ~
2170  3,  4 |          wszystko bez pomocy.~głośno, wyciągając się na krześle~Jestem Papkin,
2171  4,  1 |           wykurzyć ciężka praca;~Lecz wyciągnie moje ramię,~Jeśli jakie,
2172  1,  4 |              twojej ręki~złożyć ustek wyciśnienie.~całuje w rękę~Sługa, służka
2173  1,  8 |        wioszczynę~Z pękiem długów się wydrapie,~Już mieć musi komisarza!~
2174  2,  6 |            początek dobry miała -~Nie wygrana przez to sprawa.~ ~
2175  4,  1 |         dotrzyma żaden kroku,~Chociaż wyjdzie czasem który.~ ~DYNDALSKI~
2176  3,  4 |            REJENT~Pan jak piórko stąd wyjedzie.~do służących~Czekać w czterech
2177  2,  5 |              Podstolinę,~By do ciebie wyjść raczyła...~Czegóż żądasz?~ ~
2178  4,  8 |          baczność na me słowa:~Rejent wykradł narzeczonę~I chce tobie
2179  1,  6 |        wiedzieć będzie,~Czyś zaślubił wykradzioną?...~Co za hałas!... Słyszę
2180  2,  9 |             PAPKIN~Zatem...~ ~CZEŚNIK~Wykręt nie pomoże.~ ~PAPKIN~Miejże,
2181  4,  1 |          wrosłą.~Niejednego ona posła~Wykrzesała z kandydata;~Niejednemu
2182  3,  1 |             zastawię,~A Cześnika stąd wykurzę;~Będzie potem o tej sprawie~
2183  4,  1 |          siedzi jak lis w jamie,~Skąd wykurzyć ciężka praca;~Lecz wyciągnie
2184  1,  7 |              tam?~Chodź tu który!~Nie wylezie żaden z dziury?~O wy łotry!
2185  1,  5 |              scenę. Wacław, wszedłszy wyłomem, skrada się wzdłuż muru
2186  4,  5 |              skrzętnie:~Kilku ludzi u wyłomu~Postaw w krzakach. - Jeno
2187  2,  6 |         bytności -~Później całą rzecz wyłuszczę.~ ~WACŁAW~cicho do Podstoliny~
2188  3,  4 |               było,~A nie jestem zbyt wymowny...~ciszej~Czy tych czterech
2189  2,  9 |             ucho,~A czej z drugim się wyniesie.~ ~PAPKIN~Lepiej pisać...~ ~
2190  2,  3 |           pisarza!~Zły coś pozór stąd wynika;~Ależ znowu, wszak się zważa~
2191  2,  1 |          kozła pod obłokiem.~Waść się wynoś szybkim krokiem.~ ~PAPKIN~
2192  1,  2 |         poznać?~ ~PAPKIN~Wystrzelony,~Wypalony.~ ~DYNDALSKI~na stronie,
2193  4,  13|               nam zagrzmia i fanfary,~Wypijemy pierwszej pary!~Przechodzi
2194  4,  5 |           Dyndalskiego~Wasze, idź mi, wypraw Rózię,~Niech do Milczka
2195  4,  5 |               lepiej będzie może,~Gdy wyprawię doń pacholę~Z ustną prośbą.
2196  4,  5 |              i kwita.~Dyndalski siada wyprostowany na brzeżku krzesła i macza
2197  2,  3 |              Wacław, Klara~ ~KLARA~Co wyrabiasz, o mój Boże!~Trzeba by mi
2198  3,  2 |         przyłączyłem,~Gdzie dokładnie wyraziłem -~Która zechce zerwać strona,~
2199  1,  6 |             kochanku, ~Jakie były twe wyrazy, ~Gdy zaledwie parę razy ~
2200  1,  2 |            psoty~Nikt go stąd już nie wyruszy.~Nie ma dnia bez sprzeczki,
2201  3,  5 |              mnie, kobiecie,~Opłakane wyrwał słowo.~ ~PAPKIN~Ja?~ ~PODSTOLINA~
2202  4,  6 |            nie ma.~Weź więc - i co tu wyryto,~Niech twa pamięć wiecznie
2203  4,  5 |        sposobie,~Mocium"...~ ~CZEŚNIK~wyrywa i drze papier~Niech cię
2204  3,  6 |              na wschody.~ ~PODSTOLINA~wyrywając się~Wolna droga.~ ~PAPKIN~
2205  2,  1 |           panie, słów niewiele,~Które wyrzec się ośmielę:~Jesteś gniewny
2206  2,  1 |           niespokojny~Za porywczo sąd wyrzeka...~ ~CZEŚNIK~Od powietrza,
2207  1,  1 |               panie,~Kawalerstwa dziś wyrzekał,~By kto...~uderzjąc w stół~
2208  3,  6 |            pochodnią i żelazem~Śmierć wyrzuci w wasze ściany,~Gruz zostawi
2209  3,  4 |            mam i ludzi~Każę oknem cię wyrzucić.~Papkin w miarę słów Rejenta
2210  2,  5 |             krajczy będzie pewnie.~Ja wyrzutów ci nie robię,~Owszem, owszem,
2211  2,  1 |              Każ dać wina!~A starego. Wyschła ślina,~Pot strugami ciecze
2212  2,  1 |               stanie,~Wprzódy w morzu wyschnie woda,~Nim tu u nas będzie
2213  4,  4 |          truciznę.~Już się z tego nie wyśliznę,~Więc testament mój ułożę...~
2214  4,  1 |                Łomazami~Dobrze mi się wysłużyła.~Inna też to sprawa była:~
2215  1,  1 |               względzie:~Lasy - gleba wyśmienita -~Dobrą żoną pewnie będzie -~
2216  3,  3 |            gdy postrzeże,~Iż na dudka wystrychnięty,~Może... może... strach
2217  1,  2 |              Cóż mam poznać?~ ~PAPKIN~Wystrzelony,~Wypalony.~ ~DYNDALSKI~na
2218  2,  9 |             człeku, Boga w duszy,~Nie wysyłaj nieboraka;~Nim mu w lesie
2219  1,  7 |            naprzód. Papkin, który był wyszedł, znowu się cofa za róg domu.~ ~
2220  4,  10|              zawsze zgadzać trzeba.~I wyszedłem, i czekałem,~Tak, czekałem -
2221  2,  1 |             Iż nim rzuci wkoło okiem,~Wytnie kozła pod obłokiem.~Waść
2222  1,  6 |                Klaro droga...~ ~KLARA~wytrącając go prawie~Ale idźże, idź,
2223  1,  2 |           Zamęczyłem szkap bez liku, ~Wywróciłem ze sto razy,~Tak że z nowej
2224  4,  2 |               Rejenta...~ ~PAPKIN~jak wyżej~Zabłądziła.~ ~CZEŚNIK~Do
2225  1,  6 |            miała. ~  ~WACŁAW ~Prawda, wyznać się nie boję, ~Dopełniła
2226  2,  9 |              skończyć wolę.~Pójdziesz wyzwać, mocium panie;~Circa quartam
2227  4,  10|               Rzecz ciekawa -~Cześnik wyzwał mnie na rękę,~Acz nie moja
2228  4,  2 |              CZEŚNIK~Jakże przyjął me wyzwanie?~Cóż?~Milczenie~A tam co?
2229  4,  10|             łaskawy mój Rejencie,~Nie wyzywaj go na cięcie,~Bo jak machnie
2230  4,  12|           klękając~Przebacz, ojcze, i wzajemną~Pobłogosław nasza miłość.~ ~
2231  3,  5 |          pewność w każdym względzie~I wzajemnie dane słowa,~Witam ciebie
2232  1,  2 |           srogi -~Zamiast zgody wojnę wzbudzę,~Bo do rycerskiego dzieła~
2233  1,  5 |         wszedłszy wyłomem, skrada się wzdłuż muru i pokazuje się powtórnie
2234  1,  4 |              do licha!~Ona zerka, ona wzdycha -~Czy nie myli się w osobie?~
2235  3,  4 |             to jest szlachta nasza!~z wzgardą~Siedzi na wsi, sieje, wieje,~
2236  3,  4 |          nurka...~Niepotrzebne miałem względy...~śmielej~Jestem Papkin.~
2237  4,  4 |         pośpiech jego wielki,~Z jakim wziął się do butelki, ~Z jakim
2238  2,  9 |             konfuzja ogarnęła,~Tak że wziąwszy za pas nogi~Chciałem drapnąć
2239  3,  5 |        łaskawie~W twoje skarbne serce wzięła~Najkorniejsze prośby moje.~
2240  3,  5 |              Że to z gustu do odmiany~Wzięłam inne przedsięwzięcie;~Syn
2241  2,  2 |        zastrzeli -~A bodaj cię diabli wzięli!~wracając od drzwi~A sakiewka?..~ ~
2242  1,  2 |          doskonały... ~Niechaj będzie wzięty z błonia, ~Dzik to dziki,
2243  2,  3 |            pewnie w koło,~Ale w niebo wzniósłszy czoło,~Śmiałym naprzód idźmy
2244  4,  1 |           napisała:~machając~"Jak się wznosi, ledwie błyśnie -~Oddaj
2245  2,  4 |          trwogi mdleje, ~Za godzinę - wzorem męstwa;~To nie widzi podobieństwa,~
2246  2,  2 |              Zbyt to szczytne dla nas wzory;~Dziś utarczka jest igraszką,~
2247  1,  4 |     Podstolino! pół anioła!~Kolosalny wzorze cnoty,~Pośród hemisfernej
2248  3,  4 |          zrobili...~nie mogąc uniknąć wzroku Rejenta, miesza się coraz
2249  2,  2 |                  PAPKIN~Ba! jak komu.~wzruszając głową~I dla Klary - komisarza...~ ~
2250  2,  6 |               w swej pokorze~Zdał się wzywać jej obrony!~Ledwiem, ledwie
2251  4,  13|         potakujacy, do Cześnika~Teraz wzywam waszmośc pana!~Każ nam przynieść
2252  4,  10|              na rękę,~Acz nie moja to zabawa,~Rzekłem jednak: wola nieba,~
2253  2,  7 |               przystawi,~Moje oko nim zabawi;~Bom ciekawa jest nad miarę~
2254  1,  2 |               Po co? ~  ~CZEŚNIK ~Dla zabawki. ~  ~PAPKIN ~Czyż nie znajdziesz
2255  2,  1 |             jakim czołem?~ ~PAPKIN~Ja zabieram, co się zdarza.~ ~CZEŚNIK~
2256  1,  7 |             Baserunku dla hołoty,~Ale zabierz im narzędzie.~Dosyć, dosyć
2257  4,  3 |           wcielony~Dziś trucizną mnie zabija?~ ~DYNDALSKI~Ej, gdzie znowu!~ ~
2258  4,  2 |         Rejenta...~ ~PAPKIN~jak wyżej~Zabłądziła.~ ~CZEŚNIK~Do Rejenta...
2259  2,  5 |              domu...~ ~WACŁAW~kończąc~Zabłąkany.~ ~PODSTOLINA~Jestem trwogą
2260  2,  8 |           modne, wdzięczne, ładne,~Co zabójcze, co szkaradne.~Dawniej młoda
2261  1,  4 |             Od Cześnika ma zlecenie~I zachodzi tak z daleka~Tam, gdzie
2262  2,  5 |              imienia~Wacław dalej nie zachowa,~Bo te były...~ ~PODSTOLINA~
2263  4,  5 |          świergotanie...~myśli~Jak tu zacząć, mocium panie?~ ~DYNDALSKI~
2264  2,  1 |              jakim bądź sposobie~Mnie zaczepka będzie dana,~To mu taką
2265  1,  1 |                Z wdówką zatem działać zacznę.~po krótkim milczeniu~Bawi
2266  4,  7 |              ukarzę...~ ~KLARA~Śmierć zadajesz twojej Klarze.~ ~PAPKIN~
2267  2,  7 |               wytrwałości~I śmiałości żądam próby.~ ~PAPKIN~W każdej
2268  1,  6 |                KLARA~Jakież nowe dziś żądania~Chmurzą jasność twego czoła?~
2269  2,  7 |            twe ziarnko bujać raczy,~A zadatek ten twój mały~Puści korzeń
2270  3,  2 |                  REJENT~Być nie może, żadną miarą;~Cześnik burda - ja
2271  4,  6 |             rozporządzić nie mogę, bo żadnego nie mam...~Nie mogę...~Ruchomości
2272  2,  3 |          Dalej żwawo manowcami,~Gdzie zadnieje blask nadziei,~Gdzie mniej
2273  2,  9 |             mi tam po tej kurcie,~Jak zadyndam gdzie na furcie.~ ~CZEŚNIK~
2274  3,  3 |           gadzinę,~To dotychczas jest zagadką;~Ale wątpić nie wypada,~
2275  3,  5 |              I fortuna w złotej nawie~Żagiel dla mnie swój rozpięła,~
2276  4,  1 |            Perełka! Waść mi jutro~Nie zaglądaj do blaszanki,~Bobym waści
2277  4,  2 |        skrzypka im zapłacić,~Niech im zagra - a od ucha,~Aż się Rejent
2278  2,  9 |            wyleje,~Miejsca u mnie nie zagrzeje:~Bo nie będę z ziemi zbierał,~
2279  4,  13|      przynieść roztruchana,~Niech nam zagrzmia i fanfary,~Wypijemy pierwszej
2280  4,  9 |              Czemum dzisiaj zszedł na żaka?...~Co on sobie, tylko proszę,~
2281  4,  6 |       Raptusiewiczównie, starościance zakroczymskiej, daruję angielską gitarę
2282  1,  7 |             się tak, że bójka zostaje zakryta częścią muru całego.~ ~REJENT~
2283  2,  4 |            droga!~Twoja radość, twoje żale -~To jeziora lekkie fale:~
2284  1,  6 |           Jakie były twe wyrazy, ~Gdy zaledwie parę razy ~Zeszliśmy się
2285  1,  6 |          szczęścia~Nie poprzedza dnia żałoby.~ ~KLARA~Czegóż trzeba?
2286  2,  8 |            spadnie.~Wiem, jak zdradzę zalotnika, ~Że z wiatrówki dmuchać
2287  4,  1 |              sztukę pokaż światu;~Nie żałować, mocium panie,~Cynamonu
2288  1,  1 |            stoi Dyndalski, ręce w tył założone.~ ~CZEŚNIK~jakby do siebie~
2289  3,  4 |       Rejentowi, który, jak zawsze, z założonymi na piersiach rękoma nieporuszenie
2290  1,  3 |             Już by para z nas dobrana~Zaludniała Papkinami,~Gdyby Cześnik,
2291  1,  6 |           WACŁAW~Miałżem w myśli mych zamęcie~Zimną kratę brać w obięcie?~ ~
2292  1,  2 |            Pędząc czwałem na rozkazy,~Zamęczyłem szkap bez liku, ~Wywróciłem
2293  1,  6 |          Czegóż trzeba? Mów.~ ~WACŁAW~Zamęścia.~ ~KLARA~O szalony! gdzież
2294  1,  4 |           zdarzeniem? ~  ~PAPKIN ~Twe zamęście. ~  ~PODSTOLINA ~Moje? ~  ~
2295  2,  2 |      Niekoniecznie;~Ale Cześnik w tym zamiarze~Będzie pewnie działać sprzecznie.~ ~
2296  1,  2 |             Ale nazbyt jestem srogi -~Zamiast zgody wojnę wzbudzę,~Bo
2297  4,  13|          gratki.~ ~CZEŚNIK~na stronie~Zamieniał stryjek~Za siekierkę kijek.~ ~
2298  3,  3 |             Ale wątpić nie wypada,~Iż zamienić będzie rada.~prostując się~
2299  3,  2 |         przysięgam...~ ~REJENT~surowo~Zamilcz, wasze!~z słodyczą~Co los
2300  2,  5 |           czule~Ja cię zwiążę,~Ja cię zamknę, drogi książę,~ ~WACŁAW~
2301  2,  2 |         bliska, gorzej z dala;~Tamten zamknie, ten zastrzeli -~A bodaj
2302  3,  7 |               się znajduje. Drzwi się zamykają - słychać łoskot, jak gdyby
2303  3,  1 |              Ależ przecie...~ ~REJENT~zamykając drzwi~Bądźcie zdrowi,~Dobrzy
2304  3,  2 |          stały,~Gdzież dawniejsze twe zapały?~Milczysz... Jakże?...~ironicznie~
2305  1,  4 |              idzie piękna Hanna. ~Ten zapewnia, ów nie wierzy, ~Ale każdy
2306  3,  5 |             twej strony~Papkin weźmie zapewnienie~I powtórzy to, co w liście~ ~
2307  2,  5 |             we mnie.~ ~PODSTOLINA~Nie zapieraj się daremnie;~Wszak błagałeś
2308  4,  13|           całkiem w nędzy.~Ów majątek zapisany -~Na czas tylko był mi dany,~
2309  3,  2 |              zechce zerwać strona,~Ta zapłaci sto tysięcy.~ ~WACŁAW~Moje
2310  4,  2 |           sarabandy~Muszę skrzypka im zapłacić,~Niech im zagra - a od ucha,~
2311  4,  7 |         WACŁAW~spojrzawszy na Papkina~Zapłacony...~Podstolina w naszym domu -~
2312  4,  6 |               posłuchać jakby matka~I zapłakać na mym grobie.~czyta, łzy
2313  2,  5 |            oddał pewnie.~ ~PODSTOLINA~Zapłakałam zrazu rzewnie;~Nie mieć
2314  3,  1 |             moim progiem.~ ~MULARZ~Tu zapłata, każdy powié...~ ~REJENT~
2315  2,  1 |              Ustąpiwszy ze stron obu,~Zapomniawszy przeszłe szkody,~Do sąsiedzkiej
2316  1,  4 |            rozpoczyna,~Jeno wspomnisz zapowiedzi!~Bo kto mądry, niech mi
2317  3,  2 |         odpowie? Podstolina?~ ~REJENT~Zapytałem ją w tej mierze;~A jeżeli
2318  1,  4 |                 PAPKIN~Jakież czynisz zapytanie?~Bajkęż by to rozgłoszono?~ ~
2319  3,  2 |       Cześnika.~ ~WACŁAW~z pośpiechem~Zaręczona Cześnikowi.~ ~REJENT~Póty
2320  1,  1 |             pokocha,~Któż za jutro mi zaręczy!~ ~DYNDALSKI~nabierając
2321  2,  7 |        raźniej machnie kosą,~Był twym żarem, był twą rosą.~ukłon głęboki~ ~
2322  1,  4 |              nam się zjawił.~ ~PAPKIN~Żartobliwej pełna weny~Podstolino! pół
2323  1,  4 |             zerka!... Czy szalona!~Tu żartować nie ma czego -~Zjadłbym
2324  4,  2 |          CZEŚNIK~Z tą niecnotą~Nie ma żartu, mocium panie.~ ~PAPKIN~
2325  1,  7 |             CZEŚNIK~Wprzódy trupem go zaścielę.~ ~REJENT~do mularzy~kończcie
2326  4,  7 |             plan ojca niewzruszony~Ją zaślubić mnie przymusza.~ ~KLARA~
2327  1,  6 |        powiedz, wiedzieć będzie,~Czyś zaślubił wykradzioną?...~Co za hałas!...
2328  2,  5 |              nad duszą Bóg mu świeci,~Zaślubiwszy mnie na wiosnę,~Już w jesieni
2329  4,  11|             samo i Rejent. Czas jakiś zastanowienia: Cześnik zdaje się walczyć
2330  1,  6 |             WACŁAW~Ach, obecność mnie zastrasza,~Bo tak dotąd czynim mało, ~
2331  1,  2 |               dawne sprawki.~ ~PAPKIN~zastraszony~Zamknąć! Po co? ~  ~CZEŚNIK ~
2332  2,  2 |             dala;~Tamten zamknie, ten zastrzeli -~A bodaj cię diabli wzięli!~
2333  3,  1 |              skończony.~Teraz jeszcze zaświadczycie,~Że nastawał na me życie~
2334  2,  7 |             sławnego dostać męża~Jest zaszczytem białogłowy;~Ale każdy dziś
2335  2,  6 |           PODSTOLINA~Bo nad miarę nam zaszkodzi;~Później powiem, o co chodzi.~
2336  3,  5 |            wie jeszcze~O nam chlubnie zaszłej zmianie,~Lubo w piśmie rzecz
2337  2,  9 |             gdyby się opierał,~Chciał zatrzymać samowładnie, ~Wtedy przyjmę
2338  4,  11|               zmienić na synowę -~Jam zatrzymał twego syna,~By mu sprawić
2339  4,  5 |              Bardzo proszę"...~Moć...~Zatyka sobie usta ręką~ ~DYNDALSKI~
2340  1,  6 |           powiedz raczej.~ ~WACŁAW~Co zawadza, to się mija,~Gdy nie może
2341  2,  1 |              sąsiada,~Że ci czasem na zawadzie...~ ~CZEŚNIK~Czasem? - zawsze.~ ~
2342  1,  1 |             odbiera od niego i wraca, zawiązuje serwetę pod szyję Cześnikowi,
2343  4,  11|              karabelę na stół. Rejent zawiesza czapkę na rękojeści swojej
2344  2,  6 |            waszmość pana!~Jego sprawa zawikłana,~Musze przejrzeć dokumenta.~
2345  3,  4 |                 Waszmość prawisz zbyt zawiło.~ ~PAPKIN~wstając~Bo to...
2346  4,  12|          stryju,~Niech się skończy ta zawiłość!~ ~WACŁAW~klękając~Przebacz,
2347  2,  2 |           Brałem jeńców tysiącami,~Co zawiśli od mej woli;~Bom lat dziesięć
2348  2,  1 |      rusztowanie,~Lecz skończyłem tak zażarto,~Żem się znalazł z drugiej
2349  1,  4 |          miledi, bóg?kobieta, ~Lecz w zazdrości diablik mały, ~Wciąż mnie
2350  3,  2 |               jedna ma nadzieja,~Lecz zazdroszczą mi jej wrogi;~Syna z ojcem
2351  4,  5 |              przysposobię,~Ale trzeba zażyć z mańki.~Bylem syna dostał
2352  4,  3 |               wypada?~ ~DYNDALSKI~Ha!~zażywa~Po księdza posłać trzeba.~
2353  2,  7 |             piastuna,~Co w rycerskiej zbiegł pogoni~Od bieguna, do bieguna.~
2354  1,  2 |                 Książę, tygrys, ludzi zbiera...~ ~CZEŚNIK~uderzając w
2355  4,  5 |           wszędzie.~ ~DYNDALSKI~chcąc zbierać kawałki~Z tych kawałków
2356  4,  9 |           Scena dziewiąta~ ~DYNDALSKI~zbierając kawałki swojego pisma~Jak
2357  2,  9 |         zagrzeje:~Bo nie będę z ziemi zbierał,~Co Milczkowi z nosa spadnie...~
2358  1,  5 |                 CZEŚNIK~Dajesz słowo?~Zbierz więc ludzi - ruszaj z niemi!~
2359  3,  1 |              zbity.~ ~REJENT~Więc was zbili,~To rzecz jasna moi mili.~ ~
2360  2,  2 |         Cześniku.~ ~WACŁAW~Chcieć ich zbliżyć - czasu szkoda.~ ~PAPKIN~
2361  4,  8 |            boję. -~do Cześnika~Jeśliś zbójca - masz mię, stoję;~Ale jeśliś
2362  1,  6 |                Któż nam , Klaro, tego zbrania?"~ ~WACŁAW~Miałżem w myśli
2363  4,  3 |                to wino! takie męty!~O zbrodniarzu! O, przeklęty~Taką piękną
2364  1,  5 |             sceny złamany i w połowie zburzony; Przy tej części mularze
2365  3,  7 |               PAPKIN~Ściskam nóżki. - Zbytek łaski...~Z ukłonu jednym
2366  2,  6 |             jak Wacław w swej pokorze~Zdał się wzywać jej obrony!~Ledwiem,
2367  3,  5 |               trzeba.~Ale teraz, moje zdanie,~Że gdy Cześnik nie wie
2368  1,  4 |            PAPKIN ~Miłe wszystkim nam zdarzenie. ~  ~PODSTOLINA ~Tym zdarzeniem? ~  ~
2369  1,  4 |        zdarzenie. ~  ~PODSTOLINA ~Tym zdarzeniem? ~  ~PAPKIN ~Twe zamęście. ~  ~
2370  4,  5 |            Ale jakem szlachcic prawy,~Zdasz mi poczet z twojej sprawy.~
2371  2,  9 |              waszmości zostać dworze.~Zdatny, zwinny, wierny będzie,~
2372  3,  4 |               Rejenta wstaje z wolna, zdejmując kapelusz~A tam dobry kawał
2373  1,  8 |              za nim~Jutro?~ ~ ~Papkin zdejmuje kapelusz.~ ~Mamże wracać
2374  3,  5 |             Co ja słyszę! Co, u kata!~Zdmuchnął żonę Cześnikowi~I z nią
2375  2,  7 |            czasach rycerz prawy,~Lubo zdobion wieńcem sławy,~Lubo staczał
2376  2,  1 |               słuchać warto:~Chciałem zdobyć rusztowanie,~Lecz skończyłem
2377  1,  8 |        zapewne do mnie powie, ~Gdy mu zdobycz mą przedstawię: ~"Niechaj
2378  3,  5 |         przecie...~ ~PODSTOLINA~On to zdradną swą wymową~Mnie, zbyt słabej,
2379  2,  5 |            oboje~Lub też wcale nie ma zdrady.~ ~PODSTOLINA~Jestem wdową,
2380  2,  5 |               tylko w twoje ślady -~I zdradzaliśmy oboje~Lub też wcale nie
2381  2,  8 |             co nie spadnie.~Wiem, jak zdradzę zalotnika, ~Że z wiatrówki
2382  2,  2 |      wiatrówki - Papkin leży...~Gdyby zdradzić chęć go jęła.~ ~PAPKIN~W
2383  1,  2 |                  Niech truchleje płeć zdradziecka!~ ~CZEŚNIK~Słuchaj!...~ ~
2384  2,  3 |          poznano?~Nużby Papkin ufność zdradził?~ ~WACŁAW~Nie patrz w przepaść,
2385  4,  7 |           teraz za nic.~ ~WACŁAW~Więc zdradziłeś?...~ ~PAPKIN~Powiedziałem.~ ~
2386  4,  6 |            było.~czyta~Będąc zupełnie zdrów na ciele i umyśle, ale nie
2387  2,  5 |               Jeśli sam wiem. - Bywaj zdrowa!~ ~PODSTOLINA~zatrzymując
2388  4,  13|          słowie?~Ręczysz pewnie za me zdrowie?~na znak potakujacy, do
2389  1,  2 |         względzie,~Jak sąsiada Papkin zdusi?~Jak mu kulą łeb przewierci,~
2390  4,  10|             jak machnie po pętlicach,~Zdywiduje, jak Bóg Bogiem.~ ~GŁOSY~
2391  4,  2 |            moje ramię,~Czart ja chyba zdzierży w mierze.~ ~CZEŚNIK~Jak
2392  2,  7 |               nakłoni białej głowy,~A zebrana na błękicie~Płodorodna kropla
2393 Inc    |               Nie masz nic tak złego, żeby się na dobre~nie przydało.
2394  4,  8 |         jeżeli Starościanka~Pójść nie zechcve do ołtarza,~Jest tu druga,
2395  3,  7 |               diable śliska!~ ~REJENT~Żegnam.~ ~PAPKIN~w ukłonach~Papkin
2396  3,  6 |            tego sromu,~On pochodnią i żelazem~Śmierć wyrzuci w wasze ściany,~
2397  2,  7 |            Artemiza,~Światu groźne to żelazo,~Krwią jak gąbka napęczniałe,~
2398  4,  8 |          Rejentowi tęga fimfa,~A mnie zemsta doskonała -~Tak się skończy
2399  4,  5 |              są z mydła banki;~Lepszą zemstę przysposobię,~Ale trzeba
2400  1,  2 |       zlecenie:~Mości Papkin - ja się żenię.~ ~PAPKIN~Ba!~ ~CZEŚNIK~
2401  4,  5 |             dobre - cacko, złoto;~Jak zepsute - ruszaj w błoto.~ ~
2402  3,  2 |              wyraziłem -~Która zechce zerwać strona,~Ta zapłaci sto tysięcy.~ ~
2403  4,  8 |              CZEŚNIK~Lubię, chłopcze, żeś mi żwawy.~Lecz nie o tym
2404  1,  6 |               Gdy zaledwie parę razy ~Zeszliśmy się na krużganku ~"Pozwól,
2405  2,  9 |           Nawięła snadnie, mile,~Dała zezek, umizg taki,~Żem posunął
2406  2,  7 |            Klara będzie.~ ~KLARA~Więc zezwalam.~ ~PAPKIN~klękając~Przyjmij
2407  3,  2 |          człowiek bogobojny?~ ~WACŁAW~Zezwól zatem, abym z Klarą...~ ~
2408  4,  8 |            Gdzie, że siedzisz, ciężko zgadną,~Albo - rękę oddasz Klarze.~
2409  4,  5 |             duże...~Kto pomyśli, może zgadnie.~No, no - pisz waść, a dokładnie.~
2410  3,  4 |             udzielę.~Ale jakże to się zgadza,~Wszak ci jutro ma wesele...~ ~
2411  1,  5 |             kto żyje,~Biegnie, pędzi, zgania, bije!~ ~PAPKIN~Cóż się
2412  3,  6 |              Z twej przyczyny wszyscy zginą.~Czyliż Cześnik ci nie znany?~
2413  2,  9 |            ostatniej mej słabości~Tak zgłupiałem!...~ ~CZEŚNIK~To być może.~ ~
2414  3,  1 |              Jeśli wszystkie z prawdą zgodne -~Tym, czym teraz serce
2415  2,  1 |                  CZEŚNIK~Ja - z nim w zgodzie? - Mocium panie,~Wprzódy
2416  2,  7 |             śmiechem~ ~Przebacz zapał zgrozokrwawy~Rycerskiego uniesienia!~
2417  2,  8 |              krokodyle,~Bo dziś każda zgrozy szuka:~To dziś modne, wdzięczne,
2418  3,  5 |           PAPKIN~na stronie~Chce mnie zgubić oczywiście!~ ~REJENT~Daj
2419  2,  7 |               mego grzędzie~Niech twe ziarnko bujać raczy,~A zadatek ten
2420  3,  2 |            synu, jest budowa,~Jest to ziarno, które sieje...~Wacław odchodzi.
2421  4,  2 |          prosił siedzieć,~Dodał wina, zieleniaka...~ ~CZEŚNIK~jakby do siebie~
2422  1,  8 |              z przyszłą dobą~Zrówna z ziemią wyrok srogi? -~Wolę jeńcem
2423  4,  5 |             boi.~rzucając sakiewkę na ziemię~Cóż ten kruszec w takiej
2424  3,  4 |           słowem, krótko mówiąc,~Kula ziemska zna Papkina. -~Teraz, bratku,
2425  1,  2 |             drodze spóźnił nieco.~Ani ziewnął! na mą duszę!~Tak z mej
2426  2,  5 |               I niech dzisiaj Cześnik ziewnie,~Jutro krajczy będzie pewnie.~
2427  1,  6 |          Miałżem w myśli mych zamęcie~Zimną kratę brać w obięcie?~ ~
2428  2,  9 |           spory,~Gdybym nie miał krwi zimniejszej.~Ale mówmy o ważniejszej~
2429  1,  4 |               żartować nie ma czego -~Zjadłbym śledzia z rąk patrona,~A
2430  1,  4 |             koty,~Albo Papkin nam się zjawił.~ ~PAPKIN~Żartobliwej pełna
2431  1,  5 |                od środka w głąb sceny złamany i w połowie zburzony; Przy
2432  3,  4 |        szlachcic tchórzem podszyt.~Po zleceniu od Cześnika~Może sobie udrę
2433  3,  7 |         słychać łoskot, jak gdyby kto zleciał ze wschodów.~Podstolina
2434  3,  5 |           pani miłościwa,~I fortuna w złotej nawie~Żagiel dla mnie swój
2435  2,  2 |             będzie.~ ~WACŁAW~brzęcząc złotem~Tu początek - koniec w głowie.~ ~
2436  2,  7 |         PAPKIN~Jak w dezertej Arabiji~Złotosiejny wzrok Febowy~Niesie skwarem
2437  1,  7 |            będzie!~Daj półzłotka albo złoty~Baserunku dla hołoty,~Ale
2438  4,  5 |                Życie w zakład: gaszka złowię;~Dobrze będzie.~ ~DYNDALSKI~
2439  1,  4 |         Cześnikowi~Gratulacją niechaj złożę...~ ~PODSTOLINA~Więc to
2440  3,  5 |               staję. -~oddając papier złożony~Waszmość panu jeden daję,~
2441  1,  4 |               I na śniegu twojej ręki~złożyć ustek wyciśnienie.~całuje
2442  4,  5 |             się przez Cześnika, chcąc zmaczać pióro; ten go odtrąca mówiąc
2443  4,  5 |       Dyndalskiego~Siadaj, waść, tu - zmaczaj pióro,~Będziesz pisał po
2444  4,  5 |                 do siebie~Zaraz legat zmażę.~Papkin przenosi się do
2445  3,  5 |             PODSTOLINA~I gdyby nie ta zmiana,~Szłabym biedna w moc tyrana.~ ~
2446  3,  5 |        jeszcze~O nam chlubnie zaszłej zmianie,~Lubo w piśmie rzecz umieszczę -~
2447  1,  6 |           zmieni,~Co się zdaje nie do zmiany.~ ~KLARA~Mówże, słucham.~ ~
2448  3,  2 |           złego bez dobrego.~ ~WACŁAW~Zmień twój rozkaz.~ ~REJENT~Być
2449  1,  6 |               WACŁAW~Tylko twoja wola zmieni,~Co się zdaje nie do zmiany.~ ~
2450  2,  7 |     zwiędnienia,~Gdy twe oko wszystko zmienia. ~Oby kiedyś dały bogi,~
2451  2,  5 |          każdy czynić może.~Gdym więc zmieniał czucia moje,~Szedłem tylko
2452  4,  11|              ukradł moją wdowę,~By ją zmienić na synowę -~Jam zatrzymał
2453  2,  5 |              zdrada.~ ~WACŁAW~Żem się zmienił, być to może;~Trudnoż kochać
2454  3,  5 |         dowodem niech się stanie,~Żem zmieniła przedsięwzięcie.~Nie straciłam
2455  1,  6 |             ci dane.~ ~WACŁAW~Jak nie zmienisz, żyć przestanę.~ ~KLARA~
2456  2,  5 |               wypada,~Czyż przystoi - zmiennej Annie?~Nie szukałaś zbyt
2457  2,  1 |           więcéj~Ni o jego~ironicznie zmierzając do Wacława~kaznodziei,~Bo
2458  1,  5 |        zniszczę aż do ziemi!~ ~PAPKIN~zmieszany, niechcący powtarza~Zburzę,
2459  4,  3 |              czy może?~ ~PAPKIN~Że ta żmija,~Ten w Rejenta czart wcielony~
2460  1,  2 |           zostać dziewosłębem? ~Mamże zmusić zbyt zuchwałą? ~Mamże skłonić
2461  2,  5 |              PODSTOLINA~Cóż?~ ~WACŁAW~Zmyślone.~ ~PODSTOLINA~Wszystko?~ ~
2462  4,  6 |              KLARA~na stronie~Stracił zmysły do ostatka.~ ~PAPKIN~Ten
2463  2,  7 |               i z tej broni~Marsowego znać piastuna,~Co w rycerskiej
2464  1,  1 |          talerz~Ma dochody w prawdzie znaczne -~Podstolina ma znaczniejsze;~
2465  1,  1 |               znaczne -~Podstolina ma znaczniejsze;~Z wdówką zatem działać
2466  2,  2 |        niewoli zostać muszę.~ ~PAPKIN~Znaj więc wielką moję duszę:~
2467  3,  4 |           Dusza wojny, wróg pokoju. -~Znają Szwedy, muzułmany,~Sasy,
2468  3,  7 |          jednym susem za drzwiami się znajduje. Drzwi się zamykają - słychać
2469  2,  5 |           tobie!...~ ~WACŁAW~Ach, nie znajdzie już go we mnie.~ ~PODSTOLINA~
2470  3,  1 |            MULARZ~pomówiwszy z drugim~Znajdziem może.~ ~REJENT~A drapnięcie,
2471  2,  1 |       skończyłem tak zażarto,~Żem się znalazł z drugiej strony;~Przyciśnięty,
2472  4,  2 |             co!", jakby nie mógł słów znaleźć. Papkin cofa się aż za stolik,
2473  4,  3 |           wszystko w świecie~Tak jest znane, jakby komu,~Mój paniczu,
2474  1,  1 |               jakieś łupią.~ ~CZEŚNIK~zniecierpliwiony~Ot, co powiesz, wszystko
2475  3,  6 |          Cześnik ci nie znany?~On nie zniesie tego sromu,~On pochodnią
2476  2,  3 |                nachyl skronie:~Prędko zniknie każda trwoga,~Gdy w miłości
2477  1,  6 |             oboje - czego trzeba,~Aby zniszczyć to ukrycie,~W którym pełza
2478  4,  9 |               Ot - Krzyż Pański, a ja znoszę.~Siada i składa kawałki ~ ~
2479  3,  5 |              Papkin czeka,~Aż go Anna zoczyć raczy.~ ~PODSTOLINA~do Rejenta~
2480  2,  6 |              z drzwi prawych~ ~WACŁAW~zoczywszy Klarę, boleśnie~Ach!~ ~KLARA~
2481  1,  1 |            czasami.~ ~DYNDALSKI~Kurcz żołądka. ~ ~CZEŚNIK~Po przepiciu.~ ~
2482  3,  1 |           będą grosze,~A Cześniczek z żółci pęknie.~ ~MULARZ~Najpokorniej
2483  2,  5 |             mój Wacławie.~ ~WACŁAW~Ja żonaty jestem prawie.~ ~PODSTOLINA~
2484  2,  3 |          zechcesz - w naszym domu~Tej zostaniesz jeszcze doby.~ ~WACŁAW~Z
2485  3,  6 |          wyrzuci w wasze ściany,~Gruz zostawi z tego domu.~Bój się Boga!
2486  4,  6 |              różnego stanu i wyznania zostawic po sobie pamiątkę. - Józef
2487  1,  2 |              podróż dane złoto~Gdzieś zostawił przy labecie.~ ~PAPKIN~pokazując
2488  4,  9 |            wybije.~Żebym pisał co się zowie,~Jak już długo z Bogiem
2489  2,  5 |                 PODSTOLINA~Zapłakałam zrazu rzewnie;~Nie mieć męża mocno
2490  2,  9 |              mi sukcesu!~Dzisiaj moje zrękowiny,~Już finalnie, bez regresu~
2491  4,  6 |               postawił na mym grobie. zreszta ruchomości chcę być pochowany.~
2492  4,  5 |            hebesem nie pomoże;~Trzeba zrobić to inaczéj.~Nawet lepiej
2493  2,  9 |          nareszcie...~dobrodusznie~A! zrobiłem wstyd niewieście.~Jak alkiermes
2494  1,  6 |              okno, ach, ta krata~Będą źródłem mojej zguby.~Patrz, jak
2495  1,  8 |          Które pewnie z przyszłą dobą~Zrówna z ziemią wyrok srogi? -~
2496  4,  5 |             napisane~Moć...~ ~CZEŚNIK~zrywa się~Co moć?... Cóż moć znaczy?...~
2497  3,  4 |          Siedzi na wsi, sieje, wieje,~Zrzędzi, nudzi, gdyra, łaje,~A dać
2498  2,  7 |         dzielnie gonił,~Po dziesięciu zsadzał z koni,~I dopiero gdy się
2499  4,  9 |              wiedział,~Czemum dzisiaj zszedł na żaka?...~Co on sobie,
2500  1,  6 |           czyniąc zadość, ~Już natura zubożała ~Więcej dla cię nic nie
2501  4,  10|             Ale Rejent był na dziale,~Zucha tylko jeszcze nié ma.~ ~