Akt,  Scena

2502  1,  2 |      dziewosłębem? ~Mamże zmusić zbyt zuchwałą? ~Mamże skłonić zbyt nieśmiałą? ~
2503  4,  10|          nadaremnie.~Może wróżył zbyt zuchwale,~Że mu Rejent nie dotrzyma;~
2504  2,  7 |          szabli,~Tam był Papkin - lew zuchwały!~Strzelec boski! - rębacz
2505  1,  1 |           Dyndalski~Cześnik, w białym żupanie bez pasa i w szlafmycy,
2506  4,  7 |             się w łaśnie Cześnik sili~Zwabić cie tu w swoje szpony -~
2507  4,  2 |               mówiąc szczerze,~Bo jak zwącha moje ramię,~Czart ja chyba
2508  4,  7 |               on mówi?~ ~KLARA~Próżna zwada -~Uchodź, uchodź, nie trać
2509  1,  2 |            Nie ma dnia bez sprzeczki, zwady -~Lecz potrzebne i układy.~
2510  4,  13|              już więcej,~Swego gniewu zwalcz ostatki,~Pobłogosław twoje
2511  2,  3 |         wynika;~Ależ znowu, wszak się zważa~Honor służby u Cześnika.~ ~
2512  4,  5 |            chwycą;~A pójśc nie chce - związać mogą.~ ~DYNDALSKI~Ależ despekt,
2513  2,  7 |          Płodorodna kropla rosy~Wraca zwiędłej nowe życie~I unosi pod niebiosy -~
2514  2,  7 |               była. ~Jużem bliski był zwiędnienia,~Gdy twe oko wszystko zmienia. ~
2515  3,  4 |           dzieje wola nieba.~ ~PAPKIN~Zwiedź piwnice wszystkie moje, ~
2516  2,  6 |                Jak - gdy zwodzić chce zwiedziony!~Ach, jak Wacław w swej
2517  1,  6 |             wtenczas miary; ~Lecz gdy zwiększa miłość moję, ~Czyż nie winna
2518  1,  6 |          miłość moję, ~Czyż nie winna zwiększać dary? ~  ~KLARA ~Za dni
2519  3,  2 |               myśli, podłe rady~Nigdy zwieść cię z niej nie mogą.~Rade
2520  3,  4 |          szatana,~Cały język w trąbkę zwija.~ ~REJENT~Ja nie jestem
2521  4,  5 |                 CZEŚNIK~Sam tymczasem zwiń się skrzętnie:~Kilku ludzi
2522  4,  2 |           ucha,~Aż się Rejent w kółko zwinie!~Pozna szlachcic po festynie,~
2523  2,  9 |      waszmości zostać dworze.~Zdatny, zwinny, wierny będzie,~Lecz co
2524  1,  1 |      milczeniu~Nie, nie trzeba rzeczy zwlekać...~Dyndalski, spotkawszy
2525  1,  6 |              Coraz bliżej!... Idź bez zwłoki!~ ~WACŁAW~Jedno słowo...~ ~
2526  2,  6 |               cóż być może,~Jak - gdy zwodzić chce zwiedziony!~Ach, jak
2527  2,  7 |               Miłosnymi czczymi słowy~Zwykł przeplatać ślubny wieniec,~
2528  2,  3 |             dowiedzione, ~Że rozsądku zwykłą drogą ~Niezawodnie połączone ~
2529  2,  3 |           Klaro, nie pomoże,~Lubo - z życiem równie cenię.~ ~KLARA~I
2530  1,  6 |                ziemi, słońcu!..."~Tym życzeniom czyniąc zadość, ~Już natura
2531  4,  5 |               DYNDALSKI~podnosząc się~Żyd - jaśnie panie,~Lecz w literę
2532  1,  6 |               w niebie -~Bogiem, będę żył rozkoszą!"~  ~WACŁAW ~Co
2533  2,  7 |          ramię -~Ci, co żywi, już nie żyli.~ ~Klara parszcha śmiechem~ ~
2534  2,  2 |              czerwone było morze.~Tam zyskałem i ordery,~I tytuły, i honory;~
2535  3,  2 |             Ach, litości!~ ~REJENT~Tę zyskałeś!~Patrz, ja płaczę.~ ~WACŁAW~
2536  2,  2 |           czasu szkoda.~ ~PAPKIN~Mało zysku, dużo krzyku.~ ~WACŁAW~Tych
2537  2,  3 |            idźmy śmiało!~Prostą drogą zyszczem mało,~Przekonałeś przyjacielu;~
2538  2,  7 |        ciekawa jest nad miarę~Widzieć żywą tę poczwarę.~To jest wolą
2539  4,  10|              to, dżumę w zamku macie?~Żywej duszy... Nie ma komu~Odpowiedzieć:
2540  2,  7 |             spada moje ramię -~Ci, co żywi, już nie żyli.~ ~Klara parszcha