Part,  Chap.

 1  1,  1 |      Arystoteles powiada. Niechajże tedy ten skutek będzie mieszkania
 2  1,  2 |        części te księgi dzielą?~Aby tedy rzeczpospolita w całości
 3  1,  2 |       między sobą zgodnie się mają, tedy też i sama rzeczpospolita
 4  1,  2 |            w sobie jakie ubliżenie, tedy też rzeczypospolitej na
 5  1,  3 |                             Naprzód tedy o to się każdy ma najwięcej
 6  1,  3 |             mamy; a jeśli im równe, tedy przedsię tych, którym zajrzemy,
 7  1,  3 |                                  Ma tedy każda nasza wola być stwierdzona
 8  1,  3 |     serdecznemi nie puszczali. Jako tedy nie dosyć jest na tym, iż
 9  1,  3 |                          Zda mi się tedy, żem już dość pokazał, że
10  1,  3 |            dowiódł, com powiedział, tedy to jeszcze w różnych wiekach,
11  1,  4 |             i młodzieńców?~Weźmijmy tedy początek tej rozprawy od
12  1,  4 |                             Niechże tedy pilności przyłożą rodzice, .
13  1,  4 | zabronieniem próżnowania. Niechajże tedy tego pilnie patrzą, aby
14  1,  5 |                                  My tedy, dawszy już temu miejscu
15  1,  5 |          której aby ludzie używali, tedy [jako Herodotus przez tłumacza
16  1,  5 |      nagradzano, a złych nie karano tedy rzeczpospolita w swej całości
17  1,  5 |                              Cóż to tedy jest królem być? Rzecz pewna,
18  1,  6 |           bronili. Co kiedy będzie, tedy się okaże sprawiedliwa przyczyna,
19  1,  7 |      występkowi równe, a gdzież się tedy więcej ona równość pokazać
20  1,  7 |        zarazem i drugiego stracić - tedy to daleko prawdy. Albowiem
21  1,  9 |            goście zstępują. Gościom tedy a przechodniom niech w nich
22  1,  10|             ubóstwo wychować mogły, tedy ich trzeba tym sposobem
23  1,  11|             ponieważ dziedzicmi są, tedy rozkazują tym ludziom, którzy
24  1,  11|                          Jakimże to tedy prawem czynią ci, którzy
25  1,  11|             wykład. Lecz a jakoż ty tedy sam, o dobry mężu! jesteś
26  1,  13|            nami zachowano było. Kto tedy jest bogaty, niech się szczodrobliwością
27  2,  15|          dobre a słuszne rzeczy. Są tedy obyczaje jakoby źródła a
28  2,  15|     przyczyna, jeśli nie potrzebna, tedy wżdy taka, któraby się pochwalić
29  2,  16|           karania ma być zachowana, tedy ma być obracana nie na rozpuszczenie
30  2,  16|                               Jakoż tedy to prawo może być chwalone,
31  2,  16|            szkodliwsze rany podjął. Tedy oni pytając dokuczali mówiąc,
32  2,  16|           tych ran śmierć przyszła, tedy jeden z nich tylko o głowę
33  2,  16|        schodzi z tego świata. Skoro tedy on ranny umarł, wnet poczęto
34  2,  16|         srodze ranił, da gardło. To tedy jest karanie, które prostego
35  2,  16|                                Któż tedy nie baczy, że ta wolność
36  2,  16|           wolności buja. Czegóż się tedy dobrego mamy spodziewać
37  2,  16|           rozumiejąc i mawiają? Ile tedy jest szlachciców, tyle jest
38  2,  16|         zawikłale dana możniejszym, tedy to na inszym miejscu szerzej
39  2,  16|        miejscu szerzej okażemy. Nic tedy nie jest rzeczypospolitej
40  2,  17|           aby nam czyniono. Tak się tedy drugim zachowajmy, jako
41  2,  17|          które jeśli będą napisane, tedy mają być za sromotne książki
42  2,  17|           chłopa nie będzie? Cóż to tedy złego za okrutność jest,
43  2,  17|             jeśli z jakiej krzywdy, tedy to odpuszczał. Cesarskie
44  2,  17|           zadane być może. Majestat tedy jest wielmoźność a dostojność
45  2,  17|        rzecząpospolitą rządził. Kto tedy ona zwierzchność miesza
46  2,  17|            niesłusznie wziętej. Tym tedy rzeczom prawem ma być zabiegano,
47  2,  18|            z tobą na drodze spotka, tedy albo z drogi zstąpić albo
48  2,  18|             ręką czynić musisz. Cóż tedy wolisz, czy aby ten złoczyńca
49  2,  19|                           Godzi się tedy, aby i nad królmi i nad