Part,  Chap.

 1  1,  1 |               samby z sobą przestawał, ten nie za obywatela ludzkiego,
 2  1,  1 |                powiada. Niechajże tedy ten skutek będzie mieszkania
 3  1,  3 | nieustawiczność pilnie u siebie uważy: ten nie będzie potrzebował inszych
 4  1,  3 |           dobrych rzeczy zabawy roście ten, o którym mówimy, nałóg,
 5  1,  4 |               nie zapalająca; albowiem ten wiek gorącością sobie wrodzoną
 6  1,  4 |                 nie forytarzami, dosyć ten ma forytarzów, kto dobrze
 7  1,  4 |              nie postanowiły; tylko to ten jest obyczaj, iż którzy
 8  1,  5 |               osobna należących. Bywał ten czas, iż ci, którzy królowali,
 9  1,  5 |                               Zaprawdę ten, który sam sobie nie panuje,
10  1,  7 |            przypatrzyć a porównywać je ten, ktoby chciał na to sprawiedliwie
11  1,  8 |                urząd być niepotrzebny, ten (radbym) aby pilnie wejrzał
12  1,  8 |            swoje trzeba baczenie mieć. Ten aza niegodzien tego, żeby
13  1,  8 |               bardzo wielką majętność; ten nad ludźmi swemi bez wszego
14  1,  8 |                pozwać do prawa. A więc ten, który się tak nad poddanemi
15  1,  8 |              też żadnego mu nie płacą. Ten pospolicie sług niemało
16  1,  8 |              staroście oznajmić, chyba ten, ktoby się chciał na jatki
17  1,  9 |               ktemu też i kostyry, aby ten urząd imał i sadzał. Lecz
18  1,  9 |                wielki~dochód. Jest też ten wszędzie obyczaj, że na
19  1,  9 |                nowym małżonkom zdarzył ten stan żywota najświętszy;
20  1,  11|            godne!~Nie może to być, aby ten wojskom miał umieć dobrze
21  1,  11|            skłonności poszły. Co jeśli ten okrutnością i pychą grzeszy,
22  1,  11|             dzierżą ich poddani. Ale i ten błąd nie miałby być cierpian.
23  1,  11|             bierze, o ani brać może. A ten, który od niego władności
24  1,  11|             albo ziemię, którą trzymał ten, co przedał, i same tylko
25  1,  12|              chcą. A nie mówięć tego w ten sposób, abych nie miał ganić
26  1,  13|            swoich ma pilnie patrzyć na ten sposób żywota, w którym
27  1,  13|                Bo to być nie może, aby ten w powinności braterskiej
28  2,  16|                   WARUNKI PRAW~1. Praw ten ma być warunek, aby wszytko
29  2,  17|          wywarła, zwłaszcza iż wszytek ten ubogich ludzi naród dla
30  2,  17|        cierpieć od drugiego krzywdę, a ten, który ją uczynił, zda się
31  2,  17|            karano: wolniejsze prawo na ten występek uczynił, a nie
32  2,  17|                jego powinności należy: ten, iż to przeciwko rzeczypospolitej
33  2,  17|                osądzon. Krótko mówiąc, ten mi się zda być winien obrażenia
34  2,  18|              twego, brata albo syna, a ten złoczyńca jest szlacheckiego
35  2,  18|             czas nie sądzą. A on przez ten czas, zbroiwszy zły uczynek,
36  2,  18|               Cóż tedy wolisz, czy aby ten złoczyńca tak się wolno
37  2,  18|              niesłuszna rzecz, aby się ten w niczym nie miał bać o
38  2,  18|              słuszniej szego, jako aby ten - który się waży przywieść
39  2,  19|               wykręcą. Bo niech będzie ten artykuł, o którym mówiłem,
40  2,  19|           artykuł, o którym mówiłem, w ten sposób napisany: Ci, co
41  2,  19|          uczynku jego żal; a niema być ten uczynek poczytan za umyślnie
42  2,  19|            temu nie mógł dosyć czynić, ten nie ma być na tym urzędzie
43  2,  19|  niepożytecznego sołtysa. Przeto jeśli ten tym sposobem, jakom powiedział,