Part,  Chap.

 1  1,  1 |        najprzedniejszą tak wiela ludzi stowarzyszenia związką;
 2  1,  2 |       albo wszytkich, albo wiela ludzi, albo na ostatek tylko dobrych
 3  1,  3 |           a aczkolwiek na takowe ludzi prawa nasze żadnego karania
 4  1,  3 |         iż te moje słowa inszych ludzi potrzebują, inszej rzeczypospolitej,
 5  1,  3 |      przykładam, że wiele bywało ludzi cnoty i nauki (ile się pokazać
 6  1,  4 |        to starał, żeby najwięcej ludzi w każdej krainie poznał,
 7  1,  5 |    rzeczpospolita jest z różnych ludzi, które w sobie ma, zebrana,
 8  1,  5 |           Zaś zdjąwszy z bogactw ludzi rogatych górne mniemanie,
 9  1,  5 |          nie jest, jedno rządzić ludzi władności jego poddane.
10  1,  5 |                A toć jest zaiste ludzi prawdziwie rządzić, myślom
11  1,  6 |        mają, potrzeba, aby wiela ludzi oczu, uszu i nóg i rad używali,
12  1,  6 |       się, aby miał około siebie ludzi takowe, którymby się z myślami
13  1,  7 |          wielce pomagają zasługi ludzi szlacheckiego stanu przeciwko
14  1,  7 |        iż bardzo wielkie mnóstwo ludzi prawo dla złodziejstwa traci? -
15  1,  7 |        rusza nas nic ta ginących ludzi szkoda, a czemu nas ruszać
16  1,  8 |         wejrzał w obyczaje wiela ludzi bardzo zepsowane. Najdzie
17  1,  8 |       albo przyczyny do łupienia ludzi; i owszem i między temi,
18  1,  9 |      obyczaj, że na wesela wiela ludzi proszą, którym i rokoszne
19  1,  10|                      O dozorcach ludzi ubogich.~Lecz jako ludzie,
20  1,  10|      baczenie i dozór mieć, żeby ludzi nie oszukiwali, zmyśliwszy
21  1,  10|         Boga czekać mają, nie od ludzi. Potomkom też przystoi,
22  1,  10|    stawiają skrzynki dla ubogich ludzi. A tak niechby do nich każdy
23  1,  11|           aby kto nie ożywał źle ludzi, nad któremi zaprawdę żadenby
24  1,  11|   wstydamy się mieć niewolnikami ludzi tejże i wiary, co i my.
25  1,  11|      wyciskasz? A z tego ubogich ludzi dławienia i uciskania, jeśli
26  1,  12|        takie ma przyrodzenie, iż ludzi naprzód czyni wesołe, potym,
27  2,  15|     grzeszącemu, ale by też to w ludzi wmawiały, że się nie godzi
28  2,  16|         dla tych dwojga rodzajów ludzi, a tak daleko od siebie
29  2,  16|     trwała jest i do mniemania u ludzi bardzo dobra: tę sprawę
30  2,  16|          kto chce, obyczaje tych ludzi, u których w sercu przywileje
31  2,  16|         ich, którzy z nienawiści ludzi, a drudzy z przyrodzonej
32  2,  16|           ale towarzystwem złych ludzi zarażeni, wiele złego wyrządzają
33  2,  16|          chłopski stan, to jest: ludzi nad psy, jako więc pospolicie
34  2,  17| zwłaszcza iż wszytek ten ubogich ludzi naród dla wzgardy swej a
35  2,  17|      krzywd waśń a gniew ubogich ludzi nie rósł a nie zastarzywał
36  2,  17|               O! jako wiele jest ludzi pobitych za naszej pamięci
37  2,  17|          mają przebaczać a wiela ludzi wiele złorzeczenia skromnie
38  2,  17|  wyższych czasów przed nim wiele ludzi dla leda podejrzenia jakoby
39  2,  18|   szlacheckiego stanu, bogaty, u ludzi ma łaskę: pozowiesz go,
40  2,  18|       której się wszytkie rzeczy ludzi urzędów nie mających zamykają.
41  2,  19|    przedsię prawa przyjęte są od ludzi częścią głupich, częścią
42  2,  19|          rozciągane? Ano z onych ludzi, którzy wyższe a zacniejsze