Part,  Chap.

 1  1,  2 |             ludzie mądrzy, którzy będą u siebie pilnie uważać to,
 2  1,  3 |               bo żadnego człowieka tak u nas w Polszcze, jakoteż
 3  1,  3 |              nas w Polszcze, jakoteż i u inszych narodów nigdy nie
 4  1,  3 |           baczą, co przed oczyma mają? U tych też żadnego miejsca
 5  1,  3 |          rzeczy nieustawiczność pilnie u siebie uważy: ten nie będzie
 6  1,  3 |              począć miał; a gdy już ma u siebie pewną wiadomość,
 7  1,  5 |              wżdy jednak lepiej, niźli u onych narodów, których królowie
 8  1,  5 |       zwierzchnych panów, którzy za to u siebie mają, że im nic do
 9  1,  5 |           całości długo stać nie może. U nas karania w prawach opisane
10  1,  6 |                                        U Polaków mimo króla i pany
11  1,  6 |         inaczej podobno są ci posłowie u nas, jedno jako u Rzymian
12  1,  6 |             posłowie u nas, jedno jako u Rzymian bywali starsi nad
13  1,  6 |               potrzebnych postanowiono u nas za uchwaleniem szlacheckiego
14  1,  6 | rzeczypospolitej jest najprzedniejsza. U nas jest złożona mało nie
15  1,  7 |            albo sprawiedliwego. 7. Aby u siebie więcej rozważali
16  1,  11|                się godzi panu odjąć co u poddanego swego?~Ale mimo
17  1,  11|               bardzo srogie jest, gdyż u nas nie godzi się kmieciowi,
18  1,  11|               Powiedział jednego czasu u stołu on wielce możny, a
19  1,  11|                chrześcijany poddanemi! U Niemców, i bez mała u wszytkich
20  1,  11|       poddanemi! U Niemców, i bez mała u wszytkich chrześcijan niemasz
21  1,  11|                wydzierają, aby uważali u siebie ono karanie, które
22  1,  11|             podjął dlatego, iż winnicę u Nabota poddanego swego abo
23  1,  12|               Różność kształtów i barw u szat a co inszego pokazuje,
24  1,  12|             przypowieści tak mówią, że u onych niemasz czoła, u których
25  1,  12|              że u onych niemasz czoła, u których wstyd zagasł. A
26  1,  13|              gardzą, pospolicie bywają u wszech w nienawiści. Każdy
27  2,  16|           Bożego doznać, nie może tego u siebie pewnie postanowić,
28  2,  16|              wspólnego? Bo to, co jest u nas w obyczaju, iż oboje
29  2,  16|             trwała jest i do mniemania u ludzi bardzo dobra: tę sprawę
30  2,  16|             zbytnej wolności zaginęło. U nas pospolity człowiek niewolstwem
31  2,  16|            albo przywłaszczania? Niech u siebie rozważy każdy, kto
32  2,  16|             chce, obyczaje tych ludzi, u których w sercu przywileje
33  2,  17|            albo w niewolę dawano onym, u których co wzięli, albo
34  2,  17|               za naszego czasu o tym i u prawa i w senacie mieszało,
35  2,  18|           szlacheckiego stanu, bogaty, u ludzi ma łaskę: pozowiesz
36  2,  19|             nieprawość i krzywda. Jest u nas prawo o sołtysie niepożytecznym,
37  2,  19|               wszysko, com powiedział, u siebie rozważali, a postronnemi