Part,  Chap.

 1  1,  3 |       swawolnie domagali tego, co im nie przystoi. Aleby kto
 2  1,  3 |       albo mniejsze mamy; a jeśli im równe, tedy przedsię tych,
 3  1,  4 |         nie może. Trzeba też, aby im zamierzyli mierność żywności,
 4  1,  4 |    gotowsza i ostrzejsza. Niechby im też zakazowali towarzystwa
 5  1,  4 |           i okrutności niecił się im każą pilno strzec. Szczebietliwość
 6  1,  4 |    dziatkom wielkich panów, kładą im przed oczy bogactwa, możność,
 7  1,  5 |        stanowić równość, odjąwszy im pychę, hardość i nadętość;
 8  1,  5 |    obierani, przeto nie godzi się im tak tej władzy używać, aby
 9  1,  5 |           mają. Księgi też trzeba im czytać, bo trudno się może
10  1,  5 |           za to u siebie mają, że im nic do tego, a przetoż też
11  1,  5 |          namiętności zbite, które im do tego przekażają, aby
12  1,  6 |       albo sekretarze, aby sprawy im poruczone odprawiali.~Chwalebny
13  1,  7 |           nagrodę zasług ustawiła im to prawo, aby głowa ich
14  1,  9 |     prostych majętność, nie tylko im samym, ale i rzeczypospolitej
15  1,  10|     prawdziwie ubogiemi a schodzi im i na siłach i na żywności,
16  1,  10|         aby i domy pospolite były im postanowione i wszelkie
17  1,  10|     potrzeby do żywności należące im dawano. Są lepak niektórzy
18  1,  10|           ale i żywność skromniej im ma być dawana, i pracami
19  1,  10|          dawana, i pracami trzeba im dokuczać, żeby i na przykład
20  1,  11|        panowania ćwiczyły, a toby im też niech często na pamięć
21  1,  11|          oni wiarą brzydzą, służą im niewolniczą służbę. A my,
22  1,  11|       występku używają, odejmując im ziemię a majętność, gdy
23  1,  11|      dobrze, iż panowie chcą, aby im to wolno było, kiedy się
24  1,  11|          to wolno było, kiedy się im spodoba, odjąć kmieciowi
25  1,  11|        których majętność może się im na co dobrego zgodzić; rozkoszny
26  2,  16|       karanie stanowiąc, odejmuje im moc bronić się od krzywdy?
27  2,  16|      rzeczone, to się i o drugich im podobnych niechaj rozumie.
28  2,  17|        aby drobnego stanu ludzie, im najwięcej może być, bezpieczni
29  2,  17|           się polepszyli, kiedyby im żywota przedłużono. Teraz
30  2,  17|          z przysądzenia złodzieja im przychodził, na główne karanie
31  2,  17|         zdrowie ludzkie, a więcej im ginęło kradzeniem rzeczy,
32  2,  17|          lekkość cierpią; niechaj im nie będzie przydana ta wielka
33  2,  17| dostępować chcą, do których jeśli im dopuszczą przystąpić, to
34  2,  18|          tak wiele pozwolono, aby im wierzono, że oni okrom pojmania
35  2,  19|           i ludzie mądrzy radniej im będą posłuszni gdy je do
36  2,  19|            straszliwe sołtysom; a im samym i nic. Lecz a cóż
37  2,  19|        inszym nie godzi, to się i im samym nie godzi. Które zdanie