Part,  Chap.

 1  1,  3 |        nie miało zepsować, jeśli go zaniedbują a ustawiczną
 2  1,  3 |    starania przyłożyć ma, jakoby go wyostrzył.~.................................................................................................................................~
 3  1,  4 |        męstwo wychwalają, więcej go przybywa,~Jako koń, dodaszli
 4  1,  4 |   uczciwości miały, wstydały się go i obawiały, a nie śmiały
 5  1,  4 |       młodzieńczyka swego, niech go wprawią w takowe nauki albo
 6  1,  4 |          rzemiosła, do którychby go przyrodzenie ciągnęło, aby
 7  1,  4 |      swego bawić miał. A jeśliby go w obcy kraj posłać miano,
 8  1,  4 |     około jego ćwiczenia, trzeba go statecznie napominać, aby
 9  1,  5 |       ofiarników weźmie, a niech go czyta przez wszytkie dni
10  1,  5 |          służy, nie godzien, aby go panem zwano. Albowiem każdy
11  1,  6 |          o sobie mniemania, żeby go przystojnie sprawować mógł
12  1,  8 |        aza niegodzien tego, żeby go z ławicy ruszono, który
13  1,  8 |          się przeciwić panu, ani go pozwać do prawa. A więc
14  1,  8 |         trudno mu wojować, żaden go nie śmie pozwać ani go staroście
15  1,  8 |     żaden go nie śmie pozwać ani go staroście oznajmić, chyba
16  1,  8 |          z pokorą, przepraszając go w tym, w czym mu nigdy nie
17  1,  9 |       mówić albo czynić, kiedyby go znano, to się mu za maszkarą
18  1,  11|   rzemiosła jawnie robić, aż się go i od mistrzów pierwej nauczy
19  1,  11| obyczajem dostawszy imienia, źle go używają? Nie uczynił tego
20  1,  11|         zatrzymanie kmiecia, tak go sobie mocnie przywłaszczyć
21  1,  11|          z gęby chleb, w ubóstwo go przywodzisz, a prawie krew
22  1,  12|     człowieka temi siły, wiedzie go do tego, aby rozpuścił wodze
23  1,  12|     czyni wesołe, potym, gdy się go więcej napije, dodawa dobrej
24  1,  12|     sobie rozumienia, potym, gdy go jeszcze lepiej nachyli,
25  1,  13|     żywota, w którym mieszka; ma go powinności swej dosyć czyniąc
26  2,  15|        wszytkich spraw; a którzy go na stronę zarzucają, ci
27  2,  16|         we dwa umarł. Ci, którzy go z strony powinności przyjacielskiej
28  2,  16|        któremuby z onych dwu, co go bili, większą w tym winę
29  2,  16|    sędzią, winę mu dano, a potym go ścięto. Bo statut jest,
30  2,  16|        występek poczytają, jeśli go zabijesz albo ranisz. Aleśmy
31  2,  17|  cierpieć mieli; i owszem, jeśli go kto z płochości łajał, tego
32  2,  17|         kształt wzięli, skrócili go a lżejszym uczynili. Wiele
33  2,  18|        ludzi ma łaskę: pozowiesz go, naznaczy mu sędzia rok -
34  2,  18|         sędzia rok - a odkładają go dla wielu przyczyn, i za
35  2,  18|         nie ma osiadłości, imają go, gdy mu o złoczyństwo winę
36  2,  19|     sołtysie niepożytecznym, aby go ruszono z tego stanu i z
37  2,  19|          prawo i godne tego, aby go w rzeczypospolitej używano;