Part,  Chap.

 1  1,  3 |          sobie tak wielce ważył, żeby dla niej albo wiary swej
 2  1,  3 |          w mocy swej sądy, chyba żeby i niemiernik ku skromnemu
 3  1,  4 |          tak pilnie o to starał, żeby najwięcej ludzi w każdej
 4  1,  5 |       zapłaty bardzo małe, chyba żeby kto czym inszym się zalecić
 5  1,  5 |       między niemi spolne - albo żeby bogatym miał ujmować to,
 6  1,  5 |         coby ubogim, dawał, albo żeby miejskiego stanu ludziom
 7  1,  5 |     wszytkie stany mieszać - ale żeby tym wszytkim stanom chlubę
 8  1,  6 |       pilnie tego przestrzegali, żeby rzeczpospolita ubliżenia
 9  1,  6 |        Słusznaby też rzecz była, żeby król przy panach radach,
10  1,  6 |          tego o sobie mniemania, żeby go przystojnie sprawować
11  1,  7 |        przykładać senator każdy, żeby tę rzecz, o której ma być
12  1,  8 |         Ten aza niegodzien tego, żeby go z ławicy ruszono, który
13  1,  8 |      pilnujące przeciwniki cnoty żeby albo sami karali, albo królowi
14  1,  9 |  rzeczpospolitą opatrzyć, trzeba żeby był na to postanowiony osobliwy
15  1,  9 |     zaiste nie ma być cierpiano, żeby biesiady albo hojniejsze,
16  1,  10|     pilne baczenie i dozór mieć, żeby ludzi nie oszukiwali, zmyśliwszy
17  1,  10|    odsyłani. Albowiem godzi się, żeby każde zgromadzenie o tych
18  1,  10|   urodzili albo długo mieszkali, żeby dla niedostatku żywności
19  1,  10|          i trzeba o nich myśleć, żeby od głodu nie pomarli: ale
20  1,  10|      pracami trzeba im dokuczać, żeby i na przykład byli drugim
21  1,  10|   sprośnych występków. Lepiejby, żeby je dano do szpitalów, gdyby
22  1,  10|           gdyby jedno tacy byli, żeby robić nie mogli. Są mało
23  1,  10|       nie będzie ani rozkoszna, -żeby stąd nie przyzwyczaili się
24  1,  11|       wiary, co i my. Nie mówię, żeby kto za jaką sprawiedliwą
25  1,  11| kmieciowi rolą, a tego nie chcą, żeby też kmieciowi wolno, gdy
26  1,  11|         ubogim. Lecz ci bogacze, żeby temu sadłu i chęci swej
27  1,  12|         potrzeby są wynalezione, żeby od zimna i od gorąca broniły,
28  1,  13|         nie trzeba tak rozumieć, żeby on miał sławnym zostać dla
29  2,  15|       wszakże tak trzeba czynić, żeby rozumowi nie były przeciwne,
30  2,  17|       najuboższy, miał być taki, żeby krzywdę nie zemszczoną a
31  2,  17|         zachowajmy, jako chcemy, żeby się też i oni nam zachowali.
32  2,  17|         Lecz niech tak będzie, i żeby był jeden między tak wielem
33  2,  17|  występek uczynił, a nie chciał, żeby się tak szeroko, jak przedtym,
34  2,  18|         sromotę, ale występek. A żeby nie każdy mógł swowolnie