Part,  Chap.

 1  1,  1 |              dowcip i mowa: albowiem te dwie rzeczy między ludźmi
 2  1,  2 | rzeczpospolita i na które się części te księgi dzielą?~Aby tedy
 3  1,  2 |        czynić nie chcieli. A tak gdy te trzy rzeczy między sobą
 4  1,  2 |          inszego temu podobnego; ale te rzeczy potrzebują większej
 5  1,  2 |              mianował, używam, mając tę nanadzieję, iże ludzie mądrzy,
 6  1,  3 |        przystoi. Aleby kto rzekł, iż te moje słowa inszych ludzi
 7  1,  3 |           ktemu, abyśmy widzieli, że te rzeczy są jakoby domowi
 8  1,  3 |       serdecznemi oczyma wejrzy i na tę żywota doczesnego krótkość
 9  1,  4 |    powściągali od rozkoszy; bo gdzie te panują, tam się cnota ostać
10  1,  5 |                          A najwięcej te księgi królowie czytać mają,
11  1,  6 |             rzeczy, rozważając ją na tę i na owe stronę, namówił,
12  1,  7 |       przykładać senator każdy, żeby tę rzecz, o której ma być rozbieranie
13  1,  7 |      niektóre rzeczy, które się i na tę i na ową stronę w tej mierze
14  1,  7 |            drugiej strony zasię mają te rzeczy być rozważone i poznane,
15  1,  7 |     szlacheckiego stanu, dla których tę różność karania uc2yniono,
16  1,  7 |              radnym każdą rzecz i na tę i na owe stronę pilnie rozważać,
17  1,  9 |       karnościby pilno przestrzegał; te, którzyby w chodzeniu i
18  1,  9 |           się wszytko. A coby komu n te przystało mówić albo czynić,
19  1,  10|        przygody w ubóstwo wpadli, na te trzeba mieć większe baczenie.
20  1,  11|            poddanego swego?~Ale mimo te dostojeństwa, które albo
21  1,  11|          kupuje rzeczy kmiecych, ale tę wieś, albo ziemię, którą
22  1,  12|          pospólstwo ubierali. Lecz i te słowa są serca nadętego;
23  1,  13|            hardzie, nic okrutnie. Bo te wady z siebie wygnawszy,
24  1,  13|         chociam też nie doszedł, mam tę nadzieję, że ludzie dobrzy
25  2,  15|             ciec i płynąć mają. Lecz te prawa mają się na jakiej
26  2,  15|         duszą praw albo ustaw. Przez tę obyczajni ludzie od grzeszenia
27  2,  16|      mniemania u ludzi bardzo dobra: tę sprawę dawają historykowie,
28  2,  17|        Którzy nie mieli czym płacić, te albo w niewolę dawano onym,
29  2,  17|           sarmatskiemu, że nie stoją te więzienia za występek mężobójcy?
30  2,  17|             niechby na tym dosyć, że tę lekkość cierpią; niechaj
31  2,  18|       sprawował się? Ale rzeczesz że tę wolność ma szlachecki stan,
32  2,  18|      złościwe przyczyny; a przeleż w te doły pierwej was wtrącą,
33  2,  19|            niż mandaty królewskie.~A tę wszytkę sprawę około praw