Part,  Chap.

 1  1,  3 |               człowiekowi niemiernemu nic nie jest pożyteczno wiedzieć
 2  1,  3 |               wiedzieć to, co dobrze; nic nie jest pożyteczno gwałtownikowi
 3  1,  3 |             przodek ma, i okrom niego nic się człowiekowi nie powiedzie
 4  1,  4 |       świętobliwego i chwalebnego? Bo nic się do serca ludzkiego mocniej
 5  1,  4 |                a nie śmiały przed nim nic takowego mówić ani czynić,
 6  1,  4 |      ćwiczenia sposób?~A w tej mierze nic prawa nasze pewnego nie
 7  1,  5 |               to u siebie mają, że im nic do tego, a przetoż też w
 8  1,  5 |              mierze prawdę znać mamy, nic inszego nie jest, jedno
 9  1,  6 |                zdania i zwierzchności nic w rzeczypospolitej ani za
10  1,  6 |            którego, jakom powiedział, nic się królowi w rzeczypospolitej
11  1,  7 |       zabitego przychodzące, którzyby nic nie wzięli, kiedyby mężobójca
12  1,  7 |              złodzieje, nie rusza nas nic ta ginących ludzi szkoda,
13  1,  8 |             tytułu szlachectwa nie ma nic, czymby się zalecić albo
14  1,  8 |     majętności, bez sławy, na którego nic nie sieją, nie zna, dochodu
15  1,  8 |             końmi chowa, w jego domku nic niemasz jedno oszczepy,
16  1,  11|               mu się dostało. Bo i on nic inszego nie mógł abo od
17  1,  11|         władność, a przedsię dla tego nic inszego wedle prawa nie
18  1,  11|              jeśli tak rozumiesz, aby nic złego do rzeczypospolitej
19  1,  13|           abyśmy składali nadętość, a nic pysznego nie czynili, nic
20  1,  13|             nic pysznego nie czynili, nic hardzie, nic okrutnie. Bo
21  1,  13|             nie czynili, nic hardzie, nic okrutnie. Bo te wady z siebie
22  2,  16|              miejscu szerzej okażemy. Nic tedy nie jest rzeczypospolitej
23  2,  17|             je winą pieniężną karano, nic się nie polepszają; przeto
24  2,  17|          złodzieja. A dziś i temu się nic nie wróci, komu co wezmą,
25  2,  17|        robotach; i złodzieje przedsię nic się nie polepszywszy wnet
26  2,  17|             gdy dobrze uczynisz; a za nic nie mając mów pospólstwa,
27  2,  17|           dzieci i potomków, chociaby nic takiego nie zasłużyli, ma
28  2,  17|         rozkazują, aby jego testament nic nie ważył, jeśli pierwej
29  2,  17|              miejsca wszyscy dawają i nic nie mówią, nic nie czynią,
30  2,  17|               dawają i nic nie mówią, nic nie czynią, czegoby wnetże
31  2,  18| niebezpieczność dawa. A zasię niemasz nic słuszniej szego, jako aby
32  2,  19|     straszliwe sołtysom; a im samym i nic. Lecz a cóż inszego jest
33  2,  19|        dopiero to trzeba ustawić, aby nic przeciwko prawom nie mogło