Part,  Chap.

 1  1,  1 |      obcowania zgodzi: ukazuje to jego przyrodzony dowcip i mowa:
 2  1,  4 |        staranie trzeba mieć około jego ćwiczenia, trzeba go statecznie
 3  1,  4 |         że gdyby się z nim dzieci jego bawiły, uczeńszemiby się
 4  1,  5 |        Boga, a strzec przykazania jego, od którego aby nie odstępował
 5  1,  5 |         królował on sam i synowie jego. Bo zaprawdę słowem Bożym
 6  1,  5 |      każdemu przywłaszczyć to, co jego jest; a to się we dwuch
 7  1,  5 |           rządzić ludzi władności jego poddane. Lecz a jakoż mają
 8  1,  6 |     odrzucono za nieprzyzwoleniem jego. Co Panie Boże daj, aby
 9  1,  6 |       nieuczciwych odwodzi, a złe jego chęci hamuje; bez którego
10  1,  6 |      sobie kilka osób którzyby od jego boku nigdy nie odstępowali,
11  1,  8 |        niemało i z końmi chowa, w jego domku nic niemasz jedno
12  1,  9 |            jakoby jemu i czeladzi jego było dosyć? Niechby w domu
13  1,  10|        nich każdy kładł, ileby mu jego pobożna chęć poradziła. ......................................~
14  1,  11|            aby do domu niektórego jego poddanego zstąpił, chcąc
15  1,  11|       robili, powieda, że to jest jego własne, co mu się dostało.
16  1,  11|          poddanego żadnego rzeczy jego własnych nie bierze, o ani
17  1,  11|         jako Noe Chama, syna, dla jego występku w niewolą skazał.
18  1,  11|      wszytkim chcą, iż i dzieciom jego nie wolno bywa odyść. Pan
19  1,  11|          żona i dziatki i wszytcy jego radni panowie pobici; o
20  1,  13|           zgody pilnować. Każdemu jego cześć ma być wyrządzona;
21  2,  17| poczytywał za obrażające majestat jego, aby za to co przykrego
22  2,  17|           chciał, aby się poddani jego do tego zwyczaili. Jeśliś
23  2,  17|          rozwiązał, chcąc, aby za jego wieku więcej nie były. A
24  2,  17|          możność czynienia, co na jego powinności należy: ten,
25  2,  17|          papieskie rozkazują, aby jego testament nic nie ważył,
26  2,  18|         do tego przyjść miało, że jego niewinność się miała okazać.
27  2,  18|        sławę - rozumiał, że też i jego majętność, zdrowie i dobre
28  2,  19|          komu natychmiast uczynku jego żal; a niema być ten uczynek
29  2,  19|         umyślnie uczyniony, który jego powiedacz po chwilce odwołać
30  2,  19|         kto nie czyni tego, co na jego powinność należy, albo kto
31  2,  19|         pod prawem i zwierzchność jego wisi ze zwierzchności prawa: