Part,  Chap.

 1  1,  1 |      jeśli kto jest taki, coby okrom towarzystwa ludzkiego żyć
 2  1,  3 |    każdej rzeczy przodek ma, i okrom niego nic się człowiekowi
 3  1,  4 | odmienić; a iż to nie może być okrom osobliwego daru Bożego,
 4  1,  5 |      naszych własnych spraw. A okrom roztropności żaden nie może
 5  1,  6 |  granicą czynić się nie godzi.~Okrom senatu, który o najprzedniejszych
 6  1,  7 |       wszytkich niemal narodów okrom nasi mężobójce gardłem bywają
 7  1,  8 |        Najdzie nie jednego, co okrom tytułu szlachectwa nie ma
 8  1,  11|   której panowie nad poddanemi okrom wszelakiego ich występku
 9  1,  11|  przedawając je, jako bydło. A okrom inszego złego, które się
10  1,  12|         Jeśli żadnym, a czemuż okrom ustawy tego używasz? Czemu
11  2,  18|        aby im wierzono, że oni okrom pojmania stawią się do sądu