Part,  Chap.

  1  1,  1 |             ludzkie porządnie zebrane, z rozmaitych sąsiadów złączone,
  2  1,  1 |         zbierze wiele tych gospodarzów z czeladzią swoją, i domów
  3  1,  1 |             ulicami porządnie sadzone; z tych zasię miast i wsi stawa
  4  1,  1 |           nikomu nie potrzebując samby z sobą przestawał, ten nie
  5  1,  2 |            swoje, jak i cudze sprawuje z pochwaleniem albo wszytkich,
  6  1,  2 |             praw przeciwko tym, którzy z drogi dobrych obyczajów
  7  1,  2 |              niewoli to czynili, czego z dobrej woli swej a za powodem
  8  1,  2 |               zasię, jeśli która rzecz z onych trzech ma w sobie
  9  1,  3 |                Dobre zwyczaje pochodzą z wiadomości i zabawy ustawicznej
 10  1,  3 |        uczciwych, a sprośne przychodzą z niewiadomości a zabawy złych
 11  1,  3 |                przyjść nie może, jedno z częstego w tym ćwiczenia.
 12  1,  3 |               Albowiem zwyczaje, które z pewnego powodu serdecznego
 13  1,  3 |               pracy i prawdziwej sławy z męstwa i z cnoty pochodzącej
 14  1,  3 |            prawdziwej sławy z męstwa i z cnoty pochodzącej pobudzić
 15  1,  3 |          pałają. Zazdrość roście w nas z cudzych dóbr, jakich albo
 16  1,  3 |             jakiej sami jesteśmy. Waśń z bojaźni a z gniewu roście;
 17  1,  3 |             jesteśmy. Waśń z bojaźni a z gniewu roście; która iż
 18  1,  3 |              nie może mieć towarzystwa z rozumem. Ale kczemu to mówię?
 19  1,  3 |                 przyzwyczaił się, a co z przodku zda się być rzecz
 20  1,  3 |              takiemu posłuszeństwu. Bo z ustawicznej dobrych rzeczy
 21  1,  3 |               pracę swoje umiejętnie i z pilnością sprawować, chceli
 22  1,  3 |                sprawować, chceli wziąć z roli pożytki potrzebne;
 23  1,  3 |           chocia bywają same przez się z przyrodzenia płodne, ale
 24  1,  4 |           wlepi, jako to, do czego kto z młodu przywyknie. A tak
 25  1,  4 |              drzewo rozroście, a owoce z niego się rodzące i szkodzić
 26  1,  4 |               temi naukami wyćwiczyli, z którychby oni zarazem z
 27  1,  4 |                z którychby oni zarazem z dzieciństwa poczęli poznawać,
 28  1,  4 | Szczebietliwość w nich niechaj hamują, z której roście wielomowność
 29  1,  4 |       prawdziwie bywa, bo dobre sprawy z dobrego umysłu i z dobrej
 30  1,  4 |              sprawy z dobrego umysłu i z dobrej chęci pochodzą. A
 31  1,  4 |            każdej krainie poznał, albo z mnogiemi towarzystwo wziął -
 32  1,  4 |                sługi jako i bakałarze; z młodu się uczą nadętości,
 33  1,  4 |               rozmyślają sobie jeszcze z młodości sposób do panowania
 34  1,  4 |            dzieci ich ku jakiej sławie z cnoty rostącej przyszły,
 35  1,  4 |                rozumieją, że gdyby się z nim dzieci jego bawiły,
 36  1,  5 |                jest roztropność, która z ustawiczny zabawy z ludźmi
 37  1,  5 |              która z ustawiczny zabawy z ludźmi uczonemi a wystrzegania
 38  1,  5 |        wystrzegania pochlebców roście, z czytania też ksiąg tak pisma
 39  1,  5 |            wedle woli wkładają i wojny z postronnemi zaczynają i
 40  1,  5 |       aczkolwiek często za przyczyną i z dobrem rzeczypospolitej
 41  1,  5 |             Roztropność przychodzi nam z doświadczenia albo naszego,
 42  1,  5 |             innego; ale męstwo i cnota z naszych własnych spraw.
 43  1,  5 |             narodów, a zwłaszcza tych, z któremi jaką sprawę kiedyżkolwiek
 44  1,  5 |                innych rzeczach każdemu z osobna należących. Bywał
 45  1,  5 |          zapłaty bywają naznaczone tak z strony bogactw, jako z stron
 46  1,  5 |             tak z strony bogactw, jako z stron łaski i dostojności
 47  1,  5 |           ponieważ rzeczpospolita jest z różnych ludzi, które w sobie
 48  1,  5 |            sobie ma, zebrana, to jest: z ubogich z bogatych, z szlachty,
 49  1,  5 |            zebrana, to jest: z ubogich z bogatych, z szlachty, z
 50  1,  5 |            jest: z ubogich z bogatych, z szlachty, z mieszczan i
 51  1,  5 |                z bogatych, z szlachty, z mieszczan i z innych stanów:
 52  1,  5 |                szlachty, z mieszczan i z innych stanów: tedyć też
 53  1,  5 |           zarażeni popisują się jawnie z tą przemierzłą, nadętą a
 54  1,  5 |     harkabuzami i łyskaniem mieczów; a z tejże nadętości dostojeństw
 55  1,  5 |             być nie może. Zaś zdjąwszy z bogactw ludzi rogatych górne
 56  1,  5 |              rogatych górne mniemanie, z narodu szlacheckiego nadętość
 57  1,  5 |                nadętość i wysoką myśl, z możniejszych pychę, porównają
 58  1,  5 |       porównają się zwierzchni i zacni z niższemi, a w rozmaitych
 59  1,  5 |            uczynić częścią mową mądrą, z fukaniem cichym, napominaniem
 60  1,  5 |            znakami twarzy a postawami, z którychby ludzie skromni
 61  1,  6 |              stan, który posyła zawżdy z każdego powiatu posły na
 62  1,  6 |             wielkiej szkody nie wzięła z wielką stanu ich sromotą
 63  1,  6 |         społecznego życia towarzystwie z nami mieszkające, miłowali,
 64  1,  6 |            boku nigdy nie odstępowali, z któremiby się o wszelkich
 65  1,  6 |          wszelkich rzeczach namyślał a z niemiby radził o rzeczach
 66  1,  6 |             pany radne zebrać, aby się z temi pierwej w każdej rzeczy,
 67  1,  6 |                każdy człowiek ma tych, z któremi towarzysko żywię,
 68  1,  6 |              rzeczach zwierza, niż się z niemi pokaże. Jako daleko
 69  1,  6 |             ludzi takowe, którymby się z myślami swojemi pierwej,
 70  1,  6 |          zdanie w tej mierze usłyszał, z nich wyrozumiał, jeśliby
 71  1,  6 |        przełożonym, a zwłaszcza którzy z róźnemi narody sprawy mają,
 72  1,  6 |              dekret uczyni taki, który z większym pożytkiem rzeczypospolitej
 73  1,  7 |           chciał na to sprawiedliwie a z pożytkiem rzeczypospolitej
 74  1,  7 |              forytują, a główną wątłą. Z drugiej strony zasię mają
 75  1,  7 |          pokazuje to, że sprośna rzecz z ludzkiego zabijania pożytek
 76  1,  7 |                 niźliby wotowali, coby z pożytkiem rzeczypospolitej
 77  1,  7 |              winy bronią? Śmiech tylko z siebie postronnym narodom
 78  1,  7 |               narodom czynią, śmieszki z głów kmiecych stroją, okrucieństwo
 79  1,  7 |                 okrucieństwo nad temi, z których największe pożytki
 80  1,  8 |               niegodzien tego, żeby go z ławicy ruszono, który lepszym
 81  1,  8 |                 Najdzie takiego, który z przodków swych ma bardzo
 82  1,  8 |           owszem i między temi, którzy z łaski opatrzenia jakie za
 83  1,  8 |         pozywani. Lecz jeśliże to jest z pożytkiem rzeczypospolitej,
 84  1,  8 |              pospolicie sług niemało i z końmi chowa, w jego domku
 85  1,  8 |                ich do niego przychodzi z pokorą, przepraszając go
 86  1,  9 |               pokój starał, próżnujące z miasta wyganiając, a pijane
 87  1,  9 |             osobliwy urzędnik, któryby z ceklarzmi (abo jakiemikolwiek
 88  1,  9 |          srodze mają być karani. 1. Bo z zaniedbania skromnego chodu
 89  1,  9 |          zaniedbania skromnego chodu a z nieprzystojnych skoków i
 90  1,  9 |              bywają nabywane, mają być z rzeczypospolitej wygładzone -
 91  1,  9 |              być sprawowane, i rozmowy z uczciwością mają być czynione,
 92  1,  9 |                swój tyle wina abo piwa z karczmy przynieść, jakoby
 93  1,  9 |             było dosyć? Niechby w domu z czeladzią żył, niechby gospodarstwa
 94  1,  9 |               domami zowią, że do nich z drogi goście zstępują. Gościom
 95  1,  9 |           przytomnie, więcej by roboty z dwiema odprawił, niż w niebytności
 96  1,  9 |                 niż w niebytności swej z dziesięcią odprawuje. Przeto
 97  1,  9 |                pobudzeni, jeśli pilnie z sobą będą uważać, że Pan
 98  1,  9 |                 aż się wrócą do ziemi, z której poszli. I zda się,
 99  1,  10|           Jeśliby nie chcieli, niechby z miasta byli wygnani, co
100  1,  10|            przystoi, aby onych, którzy z tego świata schodzą, prowadzili
101  1,  10|               abo pychy, ale uczynkami z miłości pochodzącem, przez
102  1,  11|                któryby raczej miał być z domu wyrzucon, jeśliby czego
103  1,  11|              odmówił. To Pan Tarnowski z rzeczy powiedział, gdy była
104  1,  11|               ma, tak, iż nie dziw, że z tak wielkiej cnoty i z tak
105  1,  11|              że z tak wielkiej cnoty i z tak wielkiej mądrości one
106  1,  11|                mieczem wziąwszy, takby z nich szydził mówiąc: mojeć
107  1,  11|               jedno jako on, który abo z przyzwolenia wszytkich obran
108  1,  11|              ziemie przypuścił, aby ją z nim robili, powieda, że
109  1,  11|             spodoba, puścić rolą a iść z niej precz; i owszem, kiedy
110  1,  11|               sąsiadowi, wydzierasz mu z gęby chleb, w ubóstwo go
111  1,  11|             przywodzisz, a prawie krew z niego wyciskasz? A z tego
112  1,  11|              krew z niego wyciskasz? A z tego ubogich ludzi dławienia
113  1,  12|                nie widzisz, chcesz aby z oka brata twego pręt wyrzucono?
114  1,  12|             ustawy tego używasz? Czemu z waśni chcesz, aby to drugiemu
115  1,  12|                 ale też i wiele złości z sobą ciągną, nie same z
116  1,  12|                z sobą ciągną, nie same z siebie, abo z przyrodzenia
117  1,  12|                 nie same z siebie, abo z przyrodzenia swego, ale
118  1,  12|       zuchwałym, a jako bez uzdy konia z drogi błądzącym czyni. Wino
119  1,  12|                                    Ale z strony tych obyczajów ludzkich,
120  1,  12|             mało co pomaga, chocia ich z tych wad strofują. A tak
121  1,  13|           miłość samego siebie zbytnią z serca swego wykorzeniać.
122  1,  13|              wszelaką ludzkość zwlekli z siebie i prawo braterstwa
123  1,  13|               nic okrutnie. Bo te wady z siebie wygnawszy, choć różne
124  1,  13|                chcą mieć spólnego ojca z temi, których za bracią
125  1,  13|     braterskiej nie miał chcieć zostać z tym, z którym się do jednego
126  1,  13|              miał chcieć zostać z tym, z którym się do jednego ojca
127  1,  13|                 iż którzy nie chcą być z drugiemi równo, ci bywają
128  1,  13|               znaszać, rady uczciwej a z cnotą złączonej zawżdy się
129  2,  14|              jako i pospolite i każdgo z osobna rzeczy niemi się
130  2,  14|           piszą ludziom dobrym, którzy z skromności a z obyczaju
131  2,  14|          dobrym, którzy z skromności a z obyczaju nie z bojaźni posłuszni
132  2,  14|            skromności a z obyczaju nie z bojaźni posłuszni są poczciwości.
133  2,  14|           złemu zabiegano, wylewającej z brzegów swejwoli zapory
134  2,  14|              urząd zabieżeć chce, musi z większą pilnością prawa
135  2,  14|              jakie mają być prawa i co z nich za pożytek.~
136  2,  15|               w powinności ich, którzy z dobrej woli swej mało baczenia
137  2,  15|              jakoby źródła a początki, z których prawa ciec i płynąć
138  2,  15|             zdobiła. Bo dla tego rozum z łaski Bożej jest ludziom
139  2,  16|               dwa umarł. Ci, którzy go z strony powinności przyjacielskiej
140  2,  16|                byli, pytali, któremuby z onych dwu, co go bili, większą
141  2,  16|               nie wiedział, od którego z nich szkodliwsze rany podjął.
142  2,  16|             mają być karani, ale jeśli z tych ran śmierć przyszła,
143  2,  16|            śmierć przyszła, tedy jeden z nich tylko o głowę ma być
144  2,  16|                jednako zadali, schodzi z tego świata. Skoro tedy
145  2,  16|          szlachcica (któryby przyczyny z siebie najścia nie dał)
146  2,  16|           między ludźmi; powiedają, że z osiadłości ma być do sędziego
147  2,  16|               od siebie oddalonych, iż z jednej do drugiej przystęp
148  2,  16|               nie baczy, że ta wolność z wielką ludu prostego, a
149  2,  16|                a szlachta zasię nazbyt z wielkiej wolności buja.
150  2,  16|                dobrego mamy spodziewać z tego rzeczy sobie bardzo
151  2,  16|              wzięły. Wiele ich, którzy z nienawiści ludzi, a drudzy
152  2,  16|             nienawiści ludzi, a drudzy z przyrodzonej okrutności,
153  2,  16|              okrutności, niektórzy acz z przyrodzenia dobrzy i skromni,
154  2,  17|                 więzieniem, wywołaniem z ziemie, niewolstwem albo
155  2,  17|              bywali zaprzedani, którzy z takich handlów umieją czynić
156  2,  17|             pożytków zbywa, któreby tu z tych na na śmierć skazanych
157  2,  17|       zaniedbawszy pożytku, który albo z zapłaty albo z przysądzenia
158  2,  17|              który albo z zapłaty albo z przysądzenia złodzieja im
159  2,  17|              się do tego nakłonić, aby z zabijania przyjaciół swoich
160  2,  17|        najprzystojniejsza i zgadza się z boskim, ludzkim i przyrodzonym
161  2,  17|                miejscach! A któryż był z tych morderców, któryby
162  2,  17|                któryby się nie wymknął z tego siedzenia dorocznego?
163  2,  17|             się nie dawa znać by jakim z nieba znakiem państwu sarmatskiemu,
164  2,  17|                 i owszem, jeśli go kto z płochości łajał, tego on
165  2,  17|               nie miał nizacz, a jeśli z jakiej krzywdy, tedy to
166  2,  17|           urzędzie swym nie potykasz i z strony żywota twego nie
167  2,  17|     rzecząpospolitą rządzą, pochodząca z mniemania zacności, a zależąca
168  2,  17|            odmiana uróść mogła. Ale to z praw rzymskich łacniej poznać
169  2,  18|             około siebie dosyć, chodzi z siekierkami, z mieczmi i
170  2,  18|           dosyć, chodzi z siekierkami, z mieczmi i strzałami; z niemi
171  2,  18|                 z mieczmi i strzałami; z niemi do sądu chodzi i na
172  2,  18|          biesiady i do kościoła. Jeśli z tobą na jednym miejscu jest,
173  2,  18|              domaga. Jeśli jedną drogą z tobą idzie, chce cię mnóstwem
174  2,  18|          swoich przechodzić. Jeśli się z tobą na drodze spotka, tedy
175  2,  18|               drodze spotka, tedy albo z drogi zstąpić albo z nim
176  2,  18|              albo z drogi zstąpić albo z nim o żywot ręką czynić
177  2,  18|              wisiał, czyli radniej aby z więzienia wyszedszy sprawował
178  2,  18|                czego takiego dopuścił, z takiej wolności weselić
179  2,  18|              się jej spodziewasz? Lecz z wami, którzy jednej chęci
180  2,  18|                Ale znosicie częstokroć z wielkim waszym złem - bo
181  2,  18|               potrzymać, niźli winnego z rąk upuścić albo nieskaranemu
182  2,  18|               ona majętność za to, aby z niej rzecz, o którą gra
183  2,  18|                na majętność, jeśli się z niej może nagrodzić szkoda,
184  2,  18|                czyni, co i nad winnym, z którymby nie mogła być tak
185  2,  19|                 że oni i roztropniej i z mniejszym, albo snąć z żadnym
186  2,  19|               i z mniejszym, albo snąć z żadnym na osoby baczeniem
187  2,  19|              ujźrą, i źli nie łacno je z tym wykładem wykręcą. Bo
188  2,  19|            grzywien karani, chybaby co z przygody wymówiwszy przeciwną
189  2,  19|         niepożytecznym, aby go ruszono z tego stanu i z majętności
190  2,  19|              go ruszono z tego stanu i z majętności skupiono. Dobre
191  2,  19|          powinności ich zatrzymawać, a z majętności, którą mają większą
192  2,  19|             nie ma być rozciągane? Ano z onych ludzi, którzy wyższe
193  2,  19|       rzeczypospolitej przychodzi, niż z niepożytecznego sołtysa.
194  2,  19|                 jakom powiedział, bywa z miejsc ruszan, czemuby też
195  2,  19|               niepożyteczni pisarzowie z miejsca nie mieli być ruszeni,
196  2,  19|              ruszeni, ponieważ każdego z tych i niegodność daleko
197  2,  19|          zapalająca, ma być zagaszeń a z rzeczypospolitej zgoła wyrzucon.
198  2,  19|                po prawiech, ponieważby z dobrej woli swej czynił
199  2,  19|                należy, przeto słusznie z inszemi członkami żyć ma. ............~
200  2,  19|      przyciągają - zaprawdę godni, aby z rzeczypospolitej byli wykorzenieni;