Part,  Chap.

 1  1,  1 |         pożywieniu należącej, spólnie sobie pomagali, a ktokolwiek w
 2  1,  1 |              żaden urząd także urzędu sobie powinnego używać, ani też
 3  1,  1 |               jest: urzędu żadnego na sobie nie noszący) uciesznego
 4  1,  2 | rzeczpospolita w całości a w zacności sobie przystojnej zawżdy zostawała,
 5  1,  2 |           które trzy rzeczy tak się w sobie mają, aby rzeczpospolita
 6  1,  2 |             rzecz z onych trzech ma w sobie jakie ubliżenie, tedy też
 7  1,  3 |              kiedyby dobre zwyczaje w sobie mieli; kiedyby się sprosności
 8  1,  3 |    odrzuciwszy sprośne sprawy, wzięli sobie w zwyczaj a w używanie rzeczy
 9  1,  3 |             któryby takowe zwyczaje w sobie mając, nie miał często wystąpić,
10  1,  3 |           albo już ginącej nie będzie sobie tak wielce ważył, żeby dla
11  1,  3 |            cnotliwemu nieprzystojnego sobie począć miał; a gdy już ma
12  1,  3 |          siebie pewną wiadomość, jako sobie w sprawach postępować ma,
13  1,  3 |              włamował, a w obyczaj to sobie przywodził. A aczkolwiek
14  1,  4 |          albowiem ten wiek gorącością sobie wrodzoną pała, nie potrzeba
15  1,  4 |          nauki albo przykłady jakie w sobie zamykające, jakich w każdym
16  1,  4 |          ludzie młodego wieku mają to sobie za rzecz piękną i osobną,
17  1,  4 |          mnóstwu czeladzi, rozmyślają sobie jeszcze z młodości sposób
18  1,  4 |              wszelakiej pompie, biorą sobie w pamięć różność potraw
19  1,  5 |       roztropności żaden nie może ani sobie dobrze poradzić, ani drugiemu
20  1,  5 |               i słuchając, a w pamięć sobie biorąc. Świadczą historje
21  1,  5 |             ludzie żadnych urzędów na sobie nie mający wtenczas, gdy
22  1,  5 |               Zaprawdę ten, który sam sobie nie panuje, a który namiętnościom
23  1,  5 |                Albowiem każdy pierwej sobie panować albo rozkazować
24  1,  5 |          królom jest najpotrzebniej w sobie mieć, mówmy: aby rzeczpospolitą
25  1,  5 |              z różnych ludzi, które w sobie ma, zebrana, to jest: z
26  1,  6 |          niezliczone sprawy poruczone sobie mają, potrzeba, aby wiela
27  1,  6 |               się królowi miewać przy sobie kilka osób którzyby od jego
28  1,  6 |               żaden nie będzie tego o sobie mniemania, żeby go przystojnie
29  1,  10|            nie oszukiwali, zmyśliwszy sobie jaką niemoc albo ubóstwo.
30  1,  11|             inaczej, niźli się godzi, sobie poczynali. A jeśli jest
31  1,  11|              dobrze wychowani, aby po sobie jakich nogciów nie zostawowali;
32  1,  11|              bo już noc nadchodziła), sobie odpoczynął; który szlachcic,
33  1,  11|             rozkazować, który ludziom sobie poddanym dobrze rozkazować
34  1,  11|               obran panem, abo drugie sobie do pewnej części ziemie
35  1,  11|             pospólstwa wziąć, abo sam sobie przywłaszczyć nad wszytkiemi,
36  1,  11|           zatrzymanie kmiecia, tak go sobie mocnie przywłaszczyć a zniewolić
37  1,  11|           swej dosyć czynili, wszytko sobie śmieją przywłaszczać. Wołają,
38  1,  12|            drugiego naprawiasz, w tym sobie dziwnie pobłażasz. Bo a
39  1,  12|           drugiemu było odjęto, co ty sobie ku poczciwości być rozumiesz?
40  1,  12|              najwięcej tym, którzy na sobie osobę urzędu noszą, bo ciało
41  1,  12|         dobrej nadzieje i większego o sobie rozumienia, potym, gdy go
42  1,  12|               co w komedji, podpiwszy sobie dobrze, zawołał: wino wygrało,
43  1,  13|           ludzie wdawają się w sprawy sobie nie należące; stądże też
44  1,  13|              dokaże, czym skromniej o sobie będzie rozumiał, a dary,
45  1,  13|         dostawa. A przełóż też nikogo sobie lekceważyć nie trzeba, ale
46  1,  13|         którzy się za bracią liczymy, sobie tylko gwoli żyć; ale rzeczy
47  1,  13|                którzy bogatemi będąc, sobie tylko bogaci są, którzy
48  1,  13|               którzy uczeni i mądrzy, sobie tylko nauką i mądrością
49  1,  13|             przyznawa. Potym też sami sobie stawają się proroki, że
50  1,  13|                a stąd żadnego pożytku sobie nie naganiam. Przeto drugie
51  2,  16|              spodziewać z tego rzeczy sobie bardzo przeciwnych używania
52  2,  17|            być złośliwym: toż też i o sobie rozumiej, że i ty, jeślibyś
53  2,  17|             przyjaciół swoich czynili sobie pożytek, jakoby tego mniemania
54  2,  17|              płochości łajał, tego on sobie nie miał nizacz, a jeśli
55  2,  18|           sługi i życzliwe towarzysze sobie jedna, a przeciwko tobie
56  2,  18|        niewinnie będąc pojman, musi o sobie sprawę dawać, niech to odpuści
57  2,  19|                a o podobnych rzeczach sobie podobne, a jednym ludziom
58  2,  19|               okazowała; a gdyby były sobie niepodobne, pokazowałaby
59  2,  19|     rzeczypospolitej, której osobę na sobie nosi. A ponieważ i on sam