Part

 1 I    |         przychodzić... Nic mi do tego. Ale wiedzcie, że was czeka "
 2 I    |      zostać człowiekiem w pełnym tego słowa znaczeniu!~Mieszka
 3 I    |        czy rześki i skoczny rytm tego dzwonka nie rozweselał ongi
 4 II   |         go mało obchodzić oprócz tego, co go tu wprowadził, nazwał
 5 II   |          posępnieje.~- Ba! cóż z tego! - mówi, na wodę patrząc. -
 6 III  | odczytując listę uczniów mianuje tego "knota" coraz inaczej: Księży
 7 III  |    Księżopolczyku, niestety, nic tego przetworzenia się nie zapowiada.
 8 IV   |        Ale Sprężycki nic sobie z tego nie robił...~Zaufany w swe
 9 IV   |         wymownie, że słuchającym tego milczenia ciarki po skórze
10 IV   |   wyszedł, drzwiami trzasnąwszy.~Tego dnia tylko Ślimacki jadł
11 V    |         Wojciech Krystek stolaż.~Tego Wojciecha synem był chłopiec
12 V    |          je. Niewiele rozumiał z tego, co się uczył, ale każdą
13 V    |        owego trumniska wyciągać.~Tego już było za wiele. Chłopcy
14 V    |       nim. W świetle dziennym (a tego dnia słońce wyjątkowo jasno
15 VI   |        niż pierwsze. Doświadczył tego na sobie Sprężycki. Jeden
16 VI   |        wyrażenie odnosiło się do tego, że Welinowicz był czterdziestym
17 VI   |         na nauczycieli i wskutek tego na liście klasowej Konopka
18 VI   |            Jednak sfera pomysłów tego pewnego siebie Konopki nie
19 VI   |    sztucznej podkładce. Służy do tego wyłącznie paznokieć wielkiego
20 VI   |    ugniatać jak wosk.~Małe kulki tego ciasta kupują na wagę złota
21 VI   |      naleśnika, następnie brzegi tego naleśnika zlepiają się ze
22 VII  |        przypatrywać będę...~Nikt tego w żart nie obraca. Koledzy
23 VII  |      widocznie ogrodem. Tradycja tego przechowała się między ptakami,
24 VII  |         było mowy o Mickiewiczu. Tego dnia szła wspaniała "ekstrameta"
25 VII  |         dni później powrócono do tego przedmiotu.~- Cóż Konrad
26 VII  |        spodniami w cholewach?... Tego dnia była lekcja polskiego
27 VII  |       sterany..." Wiesz? - ja od tego wiersza odżegnać się nie
28 VIII |      Kucharzewskiego. Niczym dla tego chłopca wziąć w zęby ciężki
29 VIII |   żelazny zgiąć i wyprostować...~Tego dnia olbrzym, idąc do szkoły,
30 VIII |          garcon! Zażyj, boś wart tego.~Chłopiec zanurza koniuszek
31 VIII |    plusem. Ale już teraz sprawca tego cudu na nagrodę nie czeka.
32 VIII |       zanadto boli łopatka...~Od tego czasu olbrzym z malcem nie
33 VIII | objaśniające słówko.~Dochodzi do tego, że Kucharzewski względem
34 IX   |        wpatrywać. Są tacy, co od tego bólu zębów dostają... Niewiele
35 IX   |        tyleż co dwója. Że też to tego diablego minusa skasować
36 IX   |      Zdaje się, że wytłumaczenie tego cudu mieści się w dwóch
37 X    |    długich staraniach doszedł do tego tylko, że nauczył Piotrusia
38 XI   |      jęczy - głowa mi pęka... Ja tego nigdy nie zapamiętam...
39 XI   |           To i cóż! Będzie dosyć tego, co jest! ~Zaczęły się lekcje.
40 XI   |     którzy już odgadli znaczenie tego wstępu. Rzucają sobie zarazem
41 XI   |      Żebrowski. - Prymus, wyrzuć tego owada, a ty, Sprężycki,
42 XI   |         nauczyciel.~Rzuca się do tego pierwszy Sprężycki.~Stare,
43 XI   |          klnie, wymachuje laską, tego i owego chwyta i targa mocno
44 XI   |      wypędzania.~"Sprzysiężonym" tego tylko było trzeba. Otwierają
45 XII  |       Jego wpływ na uczniów jest tego rodzaju, że wstydziliby
46 XII  |       wydają się im prześliczne.~Tego dnia profesor Chabrowski
47 XII  |    śmierci nie zapomni Sprężycki tego spojrzenia i tego uśmiechu.~
48 XII  |      Sprężycki tego spojrzenia i tego uśmiechu.~Spojrzenie jest
49 XIII |        Obyło się szczęśliwie bez tego, ale już trzeci miesiąc
50 XIII |       się do jedzenia.~Sam widok tego lekarza sprawia Sprężyckiemu
51 XIII |          ci nogę. My zaś użyjemy tego narzędzia do ukrajania potężnego
52 XIV  |   naprawdę zaś po to, żeby raz u tego, to znów u innego ojca łyknąć
53 XIV  |     pobożnych rozmyślaniach.~Aby tego dokazać, trzeba zdjąć mundurek,
54 XIV  |            ogrodniczka.~Próbował tego kilkakrotnie Sprężycki z
55 XIV  |        niedostępność. Silniej od tego wszystkiego broni ją: strach
56 XIV  |      zapomniał ją zamknąć - on z tego skorzystał i wślizgnął się
57 XV   |      dojrzałego mężczyzny. Wynik tego wysiłku był taki, że ten
58 XV   |      zapewnił z wielką powagą:~- Tego, mój drogi, nikt nie rozumie...
59 XV   |     dodał jeszcze z naciskiem:~- Tego nie rozumie nawet sam Jastrebow!~-
60 XV   |   piśmienne ćwiczenia. Dopełnili tego wszyscy - z wyjątkiem nieobecnego
61 XV   |       kołków urozmaicały przykrą tego miejsca pustkę. Od kołków
62 XVI  |          tak blisko, jak stąd do tego kloca...~Wyznanie silnie
63 XVI  |      Przechwalasz się, Baloniku. Tego by i Kucharzewski nie dokazał?~-
64 XVI  |   różnych okolicach ciała. Prócz tego zapłacić musiałem "złoty,
65 XVI  |          wówczas chory, bobym do tego głupstwa nie dopuścił. Tam
66 XVI  |         jeszcze.~- Chcieliśmy do tego nie dopuścić - mówi Sitkiewicz -
67 XVI  |     Kuszkowski dobrotliwie - żeś tego nie zrobił!~- Wariatem przecie
68 XVI  |   wiedzieć trzeba, że go nikt do tego nie zmuszał ani nawet nie
69 XVI  | zachodził, skąd on tyle wie - bo tego, co on umiał, w książkach
70 XVII |       samej klasie, a po upływie tego roku byłby wypędzony ze
71 XVII |        muśnie. Dziś ani próbował tego czynić: rozbrykane "knoty"
72 XVII |       poiła ciekawość zobaczenia tego ostatniego. Ale tę ciekawość
73 XVII |         wybuchów płaczu...~Nic z tego.~Wszystkie pięć klas milczały
74 XVII |          wymowniejsze od słów.~Z tego natłoku niebieskich mundurków,
75 XVII |       wiedział, jak się wziąć do tego. Istniała wprawdzie dość
76 XVII |        zwariowałem, ale wiem, że tego robić nie wypada!~- Gadajże:
77 XVII |       chybiłaby celu, gdyż Madej tego samego jeszcze dnia z miasta
78 XVII |      oćwiczony", nikt nie doznał tego najwyższego upokorzenia
79 XVII |    wszakże w taki sposób, że oni tego najczęściej wcale nie dostrzegali.
80 XVII |     bardzo brzydkim. Nie będę im tego zabraniał, tak samo jak
81 XVII |    przyjaciel, nie spostrzegając tego, ma wstąpić w rynsztok,
82 XVII |         brzydkim". Wstydzili się tego. Wszystkich też odbiegła
83 XVII |        Baran" - niech pan rektor tego nie robi!~- Ale w takim
84 XVIII|        dzieci i służba, jakby do tego ślubem tajemnym zobowiązani,
85 XVIII|       nie zamykali. Korzystały z tego w granicach jak najszerszych
86 XVIII|         do żłobu. Ale cóż, kiedy tego konia przytrzymuje w miejscu -
87 XVIII|    zastosuje się w zupełności do tego, co ojciec i stryj po wspólnej
88 XVIII|     myśleć.~Uważałby za szaleńca tego, kto by posądzał go o pragnienie
89 XVIII|   ogrodnika.~- Jeszcze po garncu tego dobrego!~- A czy panowie