Part

 1 I    |        głośniej, bardzo głośno nawet, jakby krzyczał na opieszałych
 2 I    |         ciszej, nawet zupełnie cicho, jakby mu sił brakło lub sam w
 3 I    |       spiralnie skręcona, to wreszcie jakby przełamana i w dół spadająca
 4 I    |           stoicku, poświstując lekko, jakby jej ten ruch wcale nie dotyczył.~
 5 I    |        podskokach rześkie, pobudliwe, jakby roztańczone:~- Dendele!...
 6 II   |               bułką z takim spokojem, jakby znajdował się gdzieś na
 7 II   |            się, wpatruje się w malca, jakby nacieszyć się nie mógł jego
 8 III  |              sądzić. Byli zdziwieni i jakby przelękli. Wyobrażali sobie
 9 III  |        wzdychał głęboko.~Raz szepnął, jakby tylko do siebie:~- To dobre
10 IV   |              z wyniosłą obojętnością, jakby mówił:~"Należą mi się, ale
11 IV   |            zacięły się tak szczelnie, jakby nigdy już z nich nie miało
12 IV   |              wszystko nagle ucichło i jakby skamieniało. Sprężycki,
13 IV   |         maleńka respublika; prymus to jakby tej respubliki prezydent.
14 IV   |                Wyszedł z miną smętną, jakby w przeczuciu nieszczęścia;
15 IV   |        wzrokiem objęli nieszczęśliwą, jakby zmiętoszoną postać Kozła;
16 V    |         zamkniętymi do połowy oczyma, jakby w obawie, żeby jakie niespodziane
17 V    |             spomiędzy wiórów wybiegło jakby ciężkie przeciągłe westchnienie.~
18 V    |              oglądając się za siebie, jakby go śmierć z kosą goniła.~
19 VI   |               wymalowane tak pięknie, jakby je wyjęto ze wzorów kaligraficznych
20 VI   |         nadaje zwykłemu pióru ogólny, jakby szkicowy kształt pióra do
21 VI   |          zakrzywionym nosem, prowadzi jakby fabrykę piłek, którymi handluje
22 VII  |             przymykają się do snu. Są jakby nieprzytomni od upału. Niektórzy
23 VII  |              przeciągając, deklamuje, jakby śpiewał:~Już mdłe bydło
24 VII  |               prostują się - każdy ma jakby przyjemne widzenie na jawie.~
25 VII  |         napełniła ją żółtym, smutnym, jakby chorym światłem.~Wszystko
26 VII  |     zaczerpuje powietrza, co wygląda, jakby głęboko westchnął.~Żółtawe
27 VII  |             głos coraz żałośniejszy i jakby stopniowo gasnący:~Kiedy
28 VII  |                Pochyla drobną postać, jakby ciężarem lat przygiętą -
29 VII  |            wiersze, w których słychać jakby warkot bębna, jakby poryk
30 VII  |           słychać jakby warkot bębna, jakby poryk lwa...~Zdrrrajco!
31 VII  |            kilka chwil to tu, to tam, jakby drażniąc się z chłopcami.
32 VIII |              w księdza niecierpliwie, jakby mówił:~- Może nareszcie
33 VIII |          Wyraz jego twarzy jest taki, jakby chciał powiedzieć:~"Ej,
34 IX   |               krzyczą na całe gardło, jakby chcieli owe głosy kuszące
35 IX   |                pani Pórzycka objaśnia jakby tylko nawiasem:~- A wedle
36 X    |               tak silnie, że tworzyli jakby jedno ciało. Jeden dawał
37 XI   |        pociąga miły, świeży wietrzyk, jakby wywołujący z czterech ścian
38 XI   | prześpiewawszy kilka taktów, milknie, jakby tylko głosu próbował do
39 XI   |               wolno i z takim trudem, jakby nagle stracił władzę w języku.~
40 XI   |             buja po klasie. Huk taki; jakby grano na organach.~- Otworzyć
41 XI   |         ogólny.~Kilkadziesiąt owadów, jakby na komendę, z huczeniem
42 XII  |               Karpińskim, Naruszewicz jakby wcale dla niego nie istniał;
43 XII  |             stronicę, zatrzymuje się, jakby badał wrażenie uczynione
44 XII  |        zaniepokojony jakimś wierszem, jakby chciał powiedzieć:~"Ależ
45 XII  |               skulonego pod drzewem i jakby zgubionego wśród wielkich,
46 XII  |          pociąga zimny, deszcz zacina jakby lodowymi igiełkami...~Aby
47 XII  |              głębokim przejęciem się, jakby mu tę skargę własne życie
48 XII  |              Siedzi bardzo pochylony, jakby go całego wielki ciężar
49 XII  |             Spojrzenie jest rześkie i jakby gorące; uśmiech - pełen
50 XIII |              pejzaże kolorem indy go.~Jakby nie dość było tej zapory
51 XIII |              tym pełen uprzedzającej, jakby kobiecej delikatności. Chodzi
52 XIII |               w oczy choremu zagląda, jakby chciał w nich myśli jego
53 XIII |             umbrą lampy, w głębokiej, jakby cmentarnej ciszy, są dlań
54 XIII |               niezwykłym natężeniem i jakby z politowaniem, że co pewien
55 XIII |             do duszy chorego wstąpiło jakby słońce. Skończyły się bolesne
56 XIV  |             jednej i drugiej - tworzą jakby dwa światy odrębne. Zdaje
57 XIV  |              zapatrzony w przestrzeń, jakby nieprzytomny, zagłębia się
58 XIV  |                Robi mu się tak zimno, jakby sam był nieboszczykiem.~
59 XIV  |             kroków zaledwie od bramy, jakby dopiero u progu właściwego
60 XIV  |               może lub po hebrajsku - jakby zwracał się z przemową do
61 XIV  |             On czasem rękę wyciągnie, jakby witał nowo przybywających
62 XIV  |              wydaje się mniej martwą, jakby odmłodzoną.~- Dziś, moje
63 XIV  |         wpatruje się długo, badawczo, jakby do duszy przez nie zazierał.~-
64 XIV  |            oczy spuścił - ręce składa jakby do modlitwy.~- Zapamiętaj,
65 XV   |              krótką szyją, z wielkim, jakby nabrzmiałym, stale nie golonym
66 XV   |         zaczęła wyżymać takim ruchem, jakby rzucić ją chciała na głowę
67 XV   |             mu znane i w pamięci jego jakby ostrymi ćwiekami wybite:~
68 XV   |           nagle machać zaczął rękami, jakby coś czy kogoś odepchnąć
69 XV   |             wyciągnął i cichszym już, jakby złamanym głosem rozkazał:~-
70 XV   |                cały się wyprostował i jakby urósł. Mocnym, patetycznym
71 XVI  |            Nie wiem. Zniknęła i tyle. Jakby ją kto zdmuchnął.~- Nie
72 XVI  |         otacza jego kędzierzawą głowę jakby aureolą. ~- Tchórze! baby! -
73 XVI  |               w nogę wlezie? Zupełnie jakby kundel zębami chwycił i
74 XVI  |              tych słowach czyni ruch, jakby już rozbierać się miał i
75 XVI  |       spuszcza, milczy. Jego skromna, jakby zawstydzona mina zdaje się
76 XVII |              wystrzelą.~Osowiał też i jakby spotulniał kulawy Szymon.
77 XVII |           niegdyś. Odzywał się głosem jakby zaspanym, a znawcy twierdzili,
78 XVII |               Przez szkołę przeciągał jakby świeży powiew, zwiastujący
79 XVII |              rzucał... Stał skromnie, jakby trochę zakłopotany, i dobrym,
80 XVII |           czulszym. Wyglądało to tak, jakby kto basem odśpiewywał partię
81 XVII |       nienawiści.~Inspektor giął się, jakby pod ciężarem siły jego przechodzącym.
82 XVII |           prostu gawędził z uczniami, jakby rzecz działa się nie w klasie,
83 XVII |               I ten stosunek, dawniej jakby obustronną niechęcią zaznaczony,
84 XVIII|            ich żony, dzieci i służba, jakby do tego ślubem tajemnym
85 XVIII|          studentów cięgiem patrz... A jakby co, to przez żadnych ceregielów,
86 XVIII|          sztywni, poważni, uroczyści, jakby już byli co najmniej kancelistami
87 XVIII|             nabożny, z przymkniętymi, jakby sennymi oczami, oznajmia