Part

 1 ZeSt|          najmłodszy synek, - To tatuś był w wojsku?...~- Od mego mundura
 2 ZeSt|              wówczas, gdy wasz ojciec był takim, jak wy, uczniakiem...~
 3 I   |                  Aha!~- To ci dopiero był zły!~- Iii... głupstwo!~-
 4 III |             Szabuński, żywy brunecik, był najśmielszy do profesora,
 5 III |             Klasa struchlała. Wypadek był niesłychany. Takie zuchwalstwo
 6 IV  |               przy odczytywaniu listy był obecny, a gdy został wezwany
 7 IV  |       prymusem zrobiono Sprężyckiego. Był to wybór zupełnie naturalny,
 8 IV  |         uczciwie - o resztę nie dbał.~Był zaś z natury żywy jak skra,
 9 IV  |    koleżeńskim nie brał, niesłychanie był ciekawy wszystkiego, co
10 IV  |             mówiło i działo.~Ślimacki był synem urzędnika sądowego,
11 IV  |        zapalczywy kolega "wypukiwany" był najniespodziewaniej do kancelarii.
12 IV  |               ten manewr przewidziany był zawczasu przez "nieprzyjaciela".
13 V   |          chłopcu, co sypiał w trumnie~Był to poczciwy, nieco rozlazły
14 V   |          stolaż.~Tego Wojciecha synem był chłopiec z dużą kędzierzawą
15 V   |              miał małe zdolności, ale był zawzięty. Zawziął się dostawać
16 V   |       rozmowie płynnym bynajmniej nie był. Zawadzała mu tu samogłoska "
17 V   |             pójść!~To, że jego ojciec był prostym robotnikiem, nikogo
18 V   |             oprzytomniał Kozioł. A że był sprytny i trzeźwo patrzył
19 V   |                który ich tam powitał, był - Krystek.~Nie przestraszyli
20 VI  |               się ze sobą.~Welinowicz był zajęty właśnie wykonywaniem
21 VI  |            takim razie Mickiewicz nie był geniuszem - stanowczo oświadczył.~
22 VI  |            się do tego, że Welinowicz był czterdziestym trzecim uczniem
23 VI  |     czterdziestu sześciu.~Artysta nie był obraźliwy - poprzestał tylko
24 VII |              liści, czeremcha.~Placyk był niegdyś widocznie ogrodem.
25 VII |              Gadaj!~Ale Sprężycki nie był w stanie "gadać". Wybuchy
26 VIII|          rybko, panie święty, któż to był Mojżesz? - dopytuje ksiądz
27 VIII|             ksiądz prefekt.~- Mojżesz był synem... był synem...~Dalej "
28 VIII|                  Mojżesz był synem... był synem...~Dalej "ani w ząb".~-
29 VIII|             być nie mógł. Zapewne też był synem swego ojca i swojej
30 VIII|           książki, na której kupienie był za biedny. Już prawie całą
31 VIII|    wdzięczności koledze. Wymownym nie był, poprzestał więc na tym,
32 IX  |           pies przed kijem. Ale że to był owoc zakazany, więc go spożywali
33 X   |              dno zarastają... Wypadek był tak nagły, że nie zwrócił
34 X   |               Gdzie Władek?...~Władek był to brat młodszy.~W tejże
35 X   |             myślał.~Chłopiec usnął... był ocalony!~Ale Władka, po
36 X   |              powiedział. Przed chwilą był u mnie, za szyję mnie objął,
37 XI  |          alfabetu greckiego. Bonusiem był od początku, i to przezwisko
38 XII |           którego biegła szosa.~Dzień był jesienny, szary, posępny.
39 XII |         Szekspira, o którym myśli, że był sam i Hamletem, i królem
40 XIII|          została przyrządzona. Cóż to był za okropny jad! - włosy
41 XIII|         Wrócił mu sen, apetyt, humor.~Był zdolny przez całą godzinę
42 XIV |           fotelu, który bodaj czy nie był kiedyś konfesjonałem. .
43 XIV |              się tak zimno, jakby sam był nieboszczykiem.~Ucieka od
44 XIV |          mączystych.~Gdy już chłopiec był na korytarzu, wychylił się
45 XIV |        bratersku - trzeba tylko, żeby był przyjacielem i bratem każdemu
46 XV  |         mężczyzny. Wynik tego wysiłku był taki, że ten głos, zwykle
47 XV  |            współczującym.~Odpowiedzią był jęk, po którym małoletni
48 XV  |          mówiła po francusku, uważany był i sam siebie uważał za wielkiego
49 XV  |               języka rosyjskiego, nie był lubiany ani przez uczni,
50 XV  |        Dzierżawina mógł rozumieć, nie był obecny na popisie, gdyż
51 XV  |      zaiskrzone oczy. Wyraz tych oczu był tak straszny, że chłopcu
52 XVI |              zupełnie inny!~- A jakiż był z dziadkiem i stróżem?~-
53 XVI |            czółnem podpłynąć. Żeby mi był wiosła nie podał, poszedłbym
54 XVI |            tydzień później mogłem już był skakać po raz drugi.~- Spodziewam
55 XVI |            się nocą po cmentarzu mógł był łatwo z przestrachu zapaść
56 XVI |           miejscu niebezpiecznym mógł był łatwo utonąć, pozostawiając
57 XVI |              skaczący z huśtawki mógł był uczynić się na całe życie
58 XVI |             powodów. Nie najmniejszym był ten, że... spieszno mu było
59 XVII|              i jej prawdopodobieństwa był bardzo wymowny.~Być może
60 XVII|              człowiek stary już, mógł był lata swoje wysłużyć, dostać
61 XVII|             spotulniał kulawy Szymon. Był to objaw zupełnie naturalny.
62 XVII|              musi i ręka - czymże zaś był chromy stróż, jeśli nie
63 XVII|      Wiśnickiego z Radomia.~Piękny to był dzień i na długo utrwalił
64 XVII|               pierwszy zapewne, odkąd był inspektorem.~Należało spodziewać
65 XVII|             Hura pan rektor Wiśnicki!~Był to głos Kozłowskiego, który
66 XVII|          wszystko wniosek przeszedłby był większością głosów, gdyby
67 XVII|            chłopięcy jego głos zawsze był pilnie przez "starszyznę"
68 XVII| rozsądniejszym, niż gdy nań dążyli.~I był to pierwszy tryumf "polityki"
69 XVII|           wykładu. A ten wykład jakże był prosty, przystępny, wszelkiej "
70 XVII|              samodzielnego zbierania.~Był to doskonały pedagog - rozumiejący,
71 XVII|  benedyktyńskim!...~Madej pochwaliłby był takiego ucznia za lojalność
72 XVII|                donosiciel zaś, choćby był osłem "patentowanym", mógł
73 XVII|               okulary. - Przed chwilą był tu właśnie Dobrosielski
74 XVII|       likierek. Profesor Salamonowicz był w rozpaczy, nie mogąc mimo
75 XVII|               nie potrzebował, zawsze był bowiem łagodny jak baranek,