Part

 1 ZeSt |                czego to?... Skąd się to tam wzięło?.. Ojciec wziął w
 2 I    |          zamieszkałej przez Żydów. Jest tam jeden mały, krzywy, w ziemię
 3 I    |            przenika prochy praojców, co tam od niepamiętnych czasów
 4 III  |         Księżopolczyka, zawołał:~- A ty tam... tak, panie, tak... skąd
 5 IV   |                Mieszkowskim na czele...~Tam to właśnie, w tej pustej
 6 V    |                stanowych - przynajmniej tam, w tym cichym, dobrym miasteczku,
 7 V    |             Wojciecha Krystka. Panowała tam cisza zupełna - w warsztacie
 8 V    |           oświecała - chłopiec zapuścił tam wzrok niespokojny a ciekawy.~
 9 V    |             Pierwszym kolegą, który ich tam powitał, był - Krystek.~
10 VI   |            górnego, może z czasem zajść tam, dokąd ja zaszedłem!~Marzeniem
11 VII  |                co kilka chwil to tu, to tam, jakby drażniąc się z chłopcami.
12 VII  | najzręczniejszych "esktramecistów", rej tam wodził. Gdy postawiony na "
13 VII  |       sapieżankę.~- Cóż to za poeta ten tam Krasicki! Albo ten jakiś
14 IX   |              nie słychać. Rano pija się tam żur - latem zimny, w zimie
15 IX   |             inny z nauczycieli zachodzą tam, aby sprawdzić, czy "wszystko
16 IX   |            kandydatów na księży.~Panuje tam zawsze cisza klasztorna;
17 IX   |            nastrój artystyczny. Słychać tam zawsze gamy i "egzercycje",
18 IX   |            instrumentach razem. Częstym tam gościem jest profesor Effenberger,
19 IX   |                 miasteczku nie ma. Mały tam jest jeszcze dostęp i wpływ
20 X    |                  i w istocie zawsze się tam woda kotłuje, nawet przy
21 X    |          Wypłynął?... wypłynął!... O... tam, pod wierzbami... Widzicie?~
22 X    |                 odważa się pływać tylko tam, gdzie może w każdej chwili
23 X    |            oddaleniu. Kozłowski śpieszy tam ostatek sił wytężając. W
24 X    |             wody - ręka. Skierowali się tam, podsunęli wiosło. Ręka
25 X    |                 to już niech będzie ten tam medal!... - Ale żeby to
26 X    |                obracając:~- Eeee!... co tam, proszę pani. Nie ma o czym
27 X    |         oszaleje... Nagle wykrzyknął:~- Tam, przy moście, gdzie berlinki!...~
28 X    |                niego nie potrzebuję, bo tam jest mu zupełnie dobrze...~
29 XI   |                  jednocześnie to tu, to tam rzuca niespokojne, pytające
30 XI   |           oddalonym kącie klasy, gdzieś tam blisko pieca, odzywa się
31 XI   |                 chrabąszcz!...~- Ciszej tam! - tupnął nogą Żebrowski. -
32 XI   |            stronie klasy. Odwracają się tam natychmiast wszystkie głowy -
33 XI   |              głowy, szpicbuby? Cicho mi tam!~Chłopcy uciszają się na
34 XII  |                wtóre, jest pewny, że go tam w licznym zgromadzeniu miasteczkowych
35 XIII |                  Trudno było. Wciąż się tam teraz kręcą ogrodnicy.~-
36 XIII |              miejscu pozostał - i dotąd tam zapewne pozostaje...~Na
37 XIII |         pobiegłem do naszego kamienia i tam wykonałem ślub, że jeśli
38 XIV  |                  Łacinnik zapuszcza się tam rzekomo dla zasiągnięcia
39 XIV  |               Pojęcia nie macie, co się tam działo. Wicher dął i piaskiem
40 XIV  |             Cóżeś zobaczył?... co?...~- Tam... we środku tej rury... -
41 XIV  |               Wypłynęło?...~- Nie, tkwi tam dotąd.~Ten i ów pobladł.
42 XIV  |               nie udaje -czy jeszcze je tam widać?~- Widać. Każdy zobaczyć
43 XIV  |           twarze do rury i wrzeszczą:~- Tam jest nie jedno oko, ale
44 XIV  |               stwierdza głośno, że jest tam tylko jedno, jedyne oko.~
45 XIV  |                na zapytanie zaś: "A kto tam?... Do kogo?..." - odpowiedzieć
46 XIV  |             święty, nie pchać się nigdy tam, gdzie cię nie proszą.~Ostatni
47 XIV  |      zbiegowiska - a jednak wszędzie on tam być musi, ciągniony siłą
48 XIV  |                 pustelni".~Prawda, że i tam go "nie proszą", ale...
49 XIV  |            samemu pustelnikowi.~Jak się tam dostał? Najprostszą w świecie
50 XIV  |                wdzierając się podstępem tam, gdziem się schował przed
51 XIV  |               gdy ja będę już spoczywał tam, pod kościołem (głową skinął
52 XV   |          stronił - nie dlatego, żeby mu tam niechęć lub nienawiść okazywać
53 XV   |                być owym ogrodem.~Wszedł tam chłopiec przez półotwartą,
54 XVI  |                 nie raz, lecz dwa razy: tam i z powrotem.~Szmer podziwu
55 XVI  |           najwyżej, jak tylko można, aż tam, het, pod same chmury, a
56 XVI  |               że Onufer z Murowanki, co tam niedaleko "szczubły" łowił,
57 XVI  |             tego głupstwa nie dopuścił. Tam najtęższy pływak nie poradzi!
58 XVI  |                 to kręciły nim wiry, co tam wodę ciągle świdrują. Wariat!
59 XVI  |              rumieńcem.~- Iiii... jakie tam bohaterstwo!... jaka tam
60 XVI  |                tam bohaterstwo!... jaka tam sztuka!... ~Rozpiął mundurek,
61 XVI  |        zachorował z zazdrości. Niech go tam! Wszyscy wiedzą, że dostawał
62 XVII |                niedomaga cały organizm, tam szwankować musi i ręka -
63 XVII |             murach jednej klasy panował tam względny spokój.~Spokój
64 XVII |            będziemy się kochali, to już tam wszystko z resztą pójdzie
65 XVII |              Szymon.~Żadnego z nich już tam więcej nie widziano. Żyli
66 XVIII|            niejaką zmieszanego.~- I cóż tam będziesz robił?~- Będę przepisywał