Part

 1 I    |              Świadczą o tym migające tu i owdzie w oknach blade
 2 II   |           Knot"~- Proszę pana! Gdzie tu jest pierwsza klasa?~- To
 3 II   |         obchodzić oprócz tego, co go tu wprowadził, nazwał dwukrotnie "
 4 II   |       stwierdza, że okres burzy trwa tu w całej pełni - ba! dopiero
 5 II   |         knocie"?~Malec zrozumiał, że tu idzie o rzecz ważną: o wzajemną
 6 III  |            Zabacuł! może byś przyjść tu racuł! ~Od razu poznaje
 7 V    |     bynajmniej nie był. Zawadzała mu tu samogłoska "a", którą wtrącał
 8 V    |      czeladnikami obiad i wieczerzę; tu również, po skończonej robocie,
 9 VI   |           bogatsi i najwybredniejsi.~Tu objaśnić trzeba, że pióra "
10 VII  | rozrzewnieniem kończy:~Wietrzyku! co tu sobie lekko polatujesz,~
11 VII  |            podniebienia zbyt kwaśny. Tu i owdzie widniały ślady
12 VII  |       ptakami, które na wiosnę gęsto tu zalatywały. Nierzadkim gościem
13 VII  |       pogwizdująca co kilka chwil to tu, to tam, jakby drażniąc
14 VIII |              Jesteś zuch, Dawidku... Tu es un brave garcon! Zażyj,
15 VIII |          Gdzież w takim razie Dawid?~Tu już prymusa zakrzykują inni:~-
16 VIII |            nie schowa ani do teki. A tu nadchodzą egzaminy, a tu
17 VIII |             tu nadchodzą egzaminy, a tu Kucharzesio drugoroczny...
18 VIII |     Słuchajże, Dawidku, rybko, co ci tu przykazuję. Chociaż Kucharzesio
19 VIII |     przyjaciele. Ale mały Pilades ma tu widoczną wyższość nad wielkim
20 IX   |              innych stronach miasta, tu wszakże jest ich główne
21 IX   |     Agnieszka! nakryj no w ogródku - tu zaduch... Pan prefesor pozwoli
22 X    |               W tych warunkach jakże tu mogą nie kwitnąć wodne "
23 X    |         podobieństwo jaszczurek.~Rej tu wodzi Kucharzewski, pierwszorzędny
24 X    |          Zresztą przechodniów zawsze tu mało. Kozłowski zanurzył
25 X    |            nie byłbym Kozłem, ale...~Tu wymienił nazwę pewnego zwierzęcia,
26 X    |     mieszkali prawie nad samą rzeką.~Tu dowiedzieli się okropnej
27 XI   |              nic mu nie pozostaje.~A tu, jak na złość, profesor
28 XI   |            kolegów - jednocześnie to tu, to tam rzuca niespokojne,
29 XI   |        zjawia się inspektor.~- Co wy tu wyrabiacie, nicponie? -
30 XII  |           Nigdy zaś: Żyje... mieszka tu i tu... pisze lub pisać
31 XII  |            zaś: Żyje... mieszka tu i tu... pisze lub pisać zamierza
32 XII  |           pamiętamy!... - ozwały się tu i ówdzie cieńsze i grubsze
33 XII  |           szkoły w samym mundurku, a tu wiatr pociąga zimny, deszcz
34 XIII |         saloniku Sprężyckich.~Panuje tu półmrok niebieskawy od zapuszczonych
35 XIII |          mówi prosząco - połóż mi go tu!... - oczyma wskazuje kołdrę.
36 XIII |          czytaj, kochany Bronku! Mam tu pod poduszką książkę - sięgnij
37 XIII |         jestem "okropnie" ciekawy.~- Tu tak ciemno - mówi tamten
38 XIII |              przedstawieniem: "Nigdy tu jeszcze nie pokazywany Rinaldo
39 XIII |            Ale tymczasem... chodź no tu bliżej.~Tamten podchodzi
40 XIV  |         dziedziniec szkolny. Króluje tu, w otoczeniu kilku kuchcików
41 XIV  |              knota", po raz pierwszy tu przybywającego, stary wyga
42 XIV  |          Spociłem się, zziajałem - a tu ani kropli. Naraz jak buchnie...
43 XIV  |             na pobrzeżu Narwi, które tu wrzyna się tak głęboko w
44 XIV  |         milczy zawstydzony.~- Co cię tu ciągnęło, co? Nie ma w moim
45 XIV  |             szkodników... Czego więc tu chciałeś?~Sprężycki rad
46 XIV  |           może myślałeś, pauprze, że tu się dzieją jakieś nadzwyczajności,
47 XIV  |              i diabła spodziewał się tu zobaczyć, nieprawda?~- Nie,
48 XIV  |         zaprzeczenie.~- Cóż więc cię tu sprowadziło? Powiedz.~Sprężycki
49 XIV  |           łagodniej jeszcze - że nic tu nie ma ciekawego. Drzewa
50 XIV  |           wie jednak, czy kiedyś... ~Tu przygarnia chłopca do siebie -
51 XVI  |           się po niedojrzałe owoce! ~Tu zabrał głos Kozłowski, dotąd
52 XVI  |          Kuszkowskiego przekonam, że tu Kucharzewski niepotrzebny,
53 XVI  |            brakło żadnego z tych, co tu niedawno śluby bohaterskie
54 XVI  |           pewnością żaden z tych, co tu zuchów i bohaterów udają!~"
55 XVI  |            Kuszkowski dowie się, kto tu naprawdę jest zuch, a kto
56 XVI  |          trybuna - przedstawiono nam tu różne rodzaje bohaterstwa.
57 XVII |   Przebąkiwano, że i on niedługo już tu będzie "popasał", że lada
58 XVII |               ale pomyślcie: ile was tu czeka przyjemności i korzyści!
59 XVII |         Otwórz, kochanku, lufcik, bo tu trochę duszno... ~Albo:~-
60 XVII |          okulary. - Przed chwilą był tu właśnie Dobrosielski i powiedział,
61 XVII |           Zadzwonię na Jana, żeby go tu przyprowadził.~Mówiąc to,
62 XVIII|          ławki się zrywając - czyśmy tu przyszli na rekolekcje?
63 XVIII|            Osowski.~- Zebraliśmy się tu - mówi - ażeby opowiedzieć
64 XVIII|        prezes" uroczyście - masz nam tu natychmiast powiedzieć: