Part

 1 Aut  |         tamtej, która żyła, ślęczała nad książkami, swawoliła i pierwszych
 2 Aut  | rusyfikacyjnej już nie będzie.~Niebo nad Polską różowiało - jednak
 3 Aut  |              rozpostarła się szeroko nad naszymi głowami - wybuchu
 4 Aut  |    wspomnienie dotąd jak zmora cięży nad nami.~Jest i ów Jastrebow
 5 I    |              ziemię zasunięty domek, nad którym zawsze o tej porze
 6 III  |       śmielszych nie mogąc zapanować nad ciekawością i niepokojem.~-
 7 III  |             i babcie, i uczuwali żal nad jego losem. "Biedny chłopiec! -
 8 III  |       Koledzy zaczęli wykrzykiwać mu nad uchem, jeden przez drugiego:~-
 9 VII  |           skandując i długie zgłoski nad miarę przeciągając, deklamuje,
10 VII  |             o wyższość "poety serca" nad "księciem poetów" lub odwrotnie.~
11 VII  |          wdzięczne wianie,~Daj i jej nad miód słodszych ust pocałowanie!~
12 VII  |        siebie, cichy, odludny placyk nad Narwią, pomiędzy śpichrzami,
13 VIII |          księdza prefekta - rozmyśla nad tym, w jaki sposób rozkaz
14 VIII |              całymi godzinami siedzi nad książką lub kajetem, ciężko
15 VIII |        zgrzany, spotniały, męczy się nad gramatyką łacińską.~Pochylił
16 VIII |           oddala kiwając się jak Żyd nad Talmudem. Idzie mu ciężko.
17 VIII |              ma tu widoczną wyższość nad wielkim Orestesem - naturalnie
18 IX   |               piątoklasistów.~Opieką nad uczniami, czyli według utartego
19 IX   |          opiekę macierzyńską i dozór nad nauką.~Kategoria druga wyłącza
20 IX   |             brzęku komarów i muszek. Nad małym podwórkiem wisi olbrzymia,
21 IX   |              dotyczące podwieczorku. Nad jej głową, na kształt kartaczów,
22 IX   |     konwencji zawartej z Żebrowskim.~Nad tym całym chórem panuje
23 IX   |           skupieniu ducha kiwają się nad otwartymi książkami. Pikieta
24 X    |              pozbawione rzek, leżące nad wąskimi, błotnistymi strugami
25 X    |              do skoku...~Ręce złożył nad głową w klin i wyprężony
26 X    |       ostatnich.~Ileż napracował się nad nim przyjaciel Kozłowski!
27 X    |          Szczęściem mieszkali prawie nad samą rzeką.~Tu dowiedzieli
28 XI   |            sobą rozłożył - męczy się nad jeografią.~Z publicznego
29 XI   |           Profesor Izdebski, ceniący nad wszystko ciszę, ukazuje
30 XI   |     kiedykolwiek. Chłopcy, zgarbieni nad książkami i kajetami, zdają
31 XI   |     najsilniejszych chłopców pracuje nad tym przez kwadrans blisko,
32 XIII |           gdy Dembowski pochylił się nad nim, szczypie go w jedno
33 XIII |             Szumiał wiatr gwałtownie nad grzbietami wyniosłych Apeninów,
34 XIII |              wydawało mu się skarbem nad skarbami.~Gdy już wszystkie
35 XIII |              zalecenie nie skutkuje: nad myślami tak trudno zapanować!
36 XIII |       kleszczami, którzy znęcają się nad jego biedną, chorą nogą,
37 XIII |         rozum", zastanawia się długo nad tym, co usłyszał. Wreszcie
38 XIV  |            starą lipę, zdrzemnął się nad wielką, na kolanach rozłożoną
39 XIV  |              że ten ksiądz przekłada nad wszystko książki i samotność,
40 XIV  |      krzakach rozkołysana fala ziół; nad ziołami - roje motylów,
41 XIV  |     podlatuje do samych stóp mnicha, nad głową jego krąży, niemal
42 XIV  |              raczej jest postawiony, nad głową zaś jego rozlega się
43 XV   |         świecie szczęśliwszej istoty nad rosyjskiego mużyka...~-
44 XV   |       szerokie płócienne szarawary i nad biodrami paskiem rzemiennym
45 XVI  |               obsiedli kloce, leżące nad rzeką, oddając się z rozkoszą
46 XVI  |             daje niezmierną przewagę nad młodszymi i otacza jego
47 XVI  |        żołądkowe zapanowały chwilowo nad innymi. Chłopcy szybko zrywają
48 XVI  |      troskliwością matki, czuwającej nad chorym dziecięciem. - Czyś
49 XVI  |         komplecie na zwykłym miejscu nad Narwią.~Każdy myślał tylko
50 XVI  |          mości Koźle, dokonać sztuki nad sztukami, mianowicie: pójść
51 XVI  |              do białego dnia ślęczał nad łaciną i wydał ją potem
52 XVII |           podwieczorkiem, na klocach nad Narwią odbył się "wiec"
53 XVII |          rektor bardzo pilnie czuwał nad uczniami - czynił to wszakże
54 XVIII|               urzędowe", jest wyższa nad wszystkie wyrazy.~Praktyczny