Part

 1 ZeSt |             głęboko i rzekł drżącym głosem:~- To jest kołnierz od mojego
 2 I    |   napiętkami. Nosowym, przyciszonym głosem strofuje malców, rzucając
 3 II   |            czole, przemawia krótko, głosem basowym, gniewnym.~Chłopcy
 4 III  |         wąsem, wysoki, barczysty, z głosem dojrzałego już mężczyzny.
 5 III  |            się jak struna i cienkim głosem zaraportował:~- On, panie
 6 IV   |         jasnymi włosami i oczyma, z głosem piskliwym, z ruchami powolnymi,
 7 IV   |             powiedział? - zagrzmiał głosem okropnym, od którego serca
 8 VII  |          czyta śpiewnym, teatralnym głosem z niedużej, na bibule drukowanej
 9 VII  |         Cienkim, prawie dziewczęcym głosem, ale z wielkim zapałem i
10 VII  |    Kucharzewski, olbrzym klasowy, z głosem dojrzałego mężczyzny, przerastający
11 VII  |         kołnierzy, gdy Kucharzewski głosem potężnym wygrzmiewa Naruszewiczowskie "
12 VII  |   przeszkadza! - dokończył wreszcie głosem podniesionym.~Tamten kręcił
13 VIII |           nie może... - mówi grubym głosem.~- Co nie może być?~- Żeby
14 VIII |       powtarza wciąż w kółko grubym głosem jedną i tęż samą lekcję,
15 VIII |             nań cienkim, nieśmiałym głosem.~Nie odwracając się, nie
16 VIII |              pomóż! pomóż... - mówi głosem dziwnie spokorniałym. -
17 VIII |             Malec wypręża się, mówi głosem podniesionym:~Trzydzieści
18 VIII |    teatralną gestykulacją, potężnym głosem, jak odę Naruszewicza. Tegoż
19 IX   |        gałęziach, wykuwa monotonnym głosem historię powszechną - opuszczając
20 IX   |             mówi łagodnym, śpiewnym głosem:~- Ooo!... nie można!~Chłopcy
21 X    |           chłopców rozemknął oczy i głosem cichym, jak szelest liści,
22 XI   | pięćdziesiąty nerwowym, zirytowanym głosem:~Nowy Hempszir, stolica
23 XII  |             uprzejmym, przyciszonym głosem:~- Dziś lekcji właściwej
24 XII  |            opis grzybobrania. Czyta głosem niezbyt silnym, ale z doskonałym
25 XIII |        Chodzi na palcach, przemawia głosem przyciszonym - w oczy choremu
26 XIII |             Bronek - pyta po chwili głosem przyciszonym - czy jaskółki
27 XIV  |     konfesjonałem. . i szepleniącym głosem rzuca stamtąd swym pomocnikom
28 XIV  |            bo... - jąka się sceptyk głosem mniej pewnym - skądże by
29 XIV  |          podnosi, twarz rozpogadza, głosem mniej już zająkliwym odpowiada
30 XV   |        dziwnym, sztucznym, nieswoim głosem, starając się uczynić go
31 XV   |       Kujesz Boha? - zapytał Bronek głosem współczującym.~Odpowiedzią
32 XV   |       tłumionego wzruszenia drżącym głosem wyrzekł:~- Byłby ja Jastrebski
33 XV   |        cichszym już, jakby złamanym głosem rozkazał:~- Procz!~Sprężycki
34 XV   |          urósł. Mocnym, patetycznym głosem zagrzmiał: - Ja car - ja
35 XVI  |       zbajał! - decyduje Sitkiewicz głosem nie dopuszczającym zaprzeczenia.~
36 XVI  |              Balonikiem", i cienkim głosem krzyczy:~- Poczekajcie!~-
37 XVI  |      zapalczywy chłopiec rozpowiada głosem krzykliwym:~- Nie dwa, ale
38 XVI  |                Panowie! - przemawia głosem trybuna - przedstawiono
39 XVII |            jak niegdyś. Odzywał się głosem jakby zaspanym, a znawcy
40 XVII |         zwykłym, szczerym i prostym głosem:~- Mam nadzieję, moje dzieci,
41 XVII |         dzwonek szkolny innym teraz głosem odzywał się z wieży benedyktyńskiej -
42 XVII |             wieży benedyktyńskiej - głosem uprzejmym, wyrozumiałym,
43 XVII |    zwierzchnik powie.~A on łagodnym głosem przyzywał prymusa i mówił
44 XVII |            Rektor tymczasem ciągnął głosem zupełnie naturalnym:~- Zawiadamiam
45 XVIII|           Aleś! - woła rozpaczliwym głosem na swego syna Olesia.~Nadchodzącemu
46 XVIII|      płaczliwości.~- Cóż to? - woła głosem rześkim, z ławki się zrywając -
47 XVIII|             mnie dobrze - przemawia głosem smutnym. - Wiecie, że rwę
48 XVIII|      ciągnie do lasu... - oświadcza głosem poufnym i zęby wyszczerza.~-
49 XVIII|            oznajmia cienkim, wątłym głosem, że o żadnej świeckiej "