Part

 1 I    |            dzieciaków, które w tej chwili z pośpiechem nadzwyczajnym
 2 I    | paroksyzmie gniewu. urywa w jednej chwili, jak człowiek, który głośno
 3 II   |        dłonią w powietrzu.~W tejże chwili odwraca się, wymierza prztyczka
 4 III  |      bardzo przyjemny.~Ale w tejże chwili na katedrze rozległ się
 5 IV   |             zaskoczony znienacka w chwili, gdy jedną nogę do góry
 6 V    |     niespokojny a ciekawy.~W tejże chwili włosy z jeżyły mu się na
 7 VI   |         kolejno każdego kolegę. Po chwili ten już ma zająca, ten charta,
 8 VII  |          głębokich zamyśleń.~W tej chwili i obraz poetyczny, i śpiewny
 9 VII  |         Słuchaj, Bronek - rzekł po chwili uroczyście - pamiętasz ty
10 VIII |          pytasz? Chodź i ratuj!~Po chwili maleńki Wroński siedzi na
11 IX   |  pośpiesznie chowa do kieszeni.~Po chwili najuprzejmiej dziękuje za
12 X    |            skulony jak żaba.~W tej chwili wydaje się małym, marnym.
13 X    |  niebezpieczeństwa, jakie mu w tej chwili zagraża.~Gdyby poślizgnęła
14 X    |     prostopadle.~Stanęła - w tejże chwili on rzuca się w przepaść
15 X    |           tam, gdzie może w każdej chwili dostać piętą gruntu.~Pewnego
16 X    |             przeraża - ale w tejże chwili uczuwa, że mu dno spod stopy
17 X    |       ostatek sił wytężając. W tej chwili jednak chwyta go kurcz -
18 X    |             Kucharzewski.~W jednej chwili zrzucił mundur, buty - już
19 X    |         gładka.~Dopiero po długiej chwili wynurzyła się z wody - ręka.
20 X    |          łodygi zielsk wodnych.~Po chwili na piasku nadbrzeżnym leżeli
21 X    |          przemijające omdlenie. Po chwili sam się ocknął i porwał
22 X    |            miasteczka, w pierwszej chwili żywo wzruszeni wypadkiem,
23 X    |           to brat młodszy.~W tejże chwili oczy jego padły na leżące
24 XI   |        amavi, monui, le...~W tejże chwili rozczapierzona ręka nauczyciela
25 XI   |      wypisać kredą żądane słowa. W chwili gdy łacinnik odwrócił się
26 XI   |       prosorze! - odzywa się w tej chwili Sprężycki, uważając, że
27 XI   |           władzę w języku.~W tejże chwili, w oddalonym kącie klasy,
28 XI   |        siada na katedrze i w tejże chwili zrywa się z fotela. Po kałamarzu
29 XII  |        oczyma przesunęły się w tej chwili barwne obrazy z Szkolnych
30 XIII |           więź bzu znajduje się po chwili tuż przy policzkach chorego.~
31 XIII |          Słuchaj, Bronek - pyta po chwili głosem przyciszonym - czy
32 XIII |           figlach uczestniczyć!~Po chwili Dembowski zaczyna wypytywać
33 XIII |       klęczał z młotkiem w ręce. W chwili gdy Rinaldo przystępuje
34 XIV  |   przerażenia. Dopiero po dłuższej chwili odzywa się głos jeden pytająco:~-
35 XIV  |        oczy, duszę Bogu poleca. Po chwili czuje się pochwyconym kościstą
36 XV   |           sto tysięcy dukatów?" Po chwili, skupiwszy myśli, zapewnił
37 XV   |      szklanką, którą właśnie w tej chwili, uczyniwszy przerwę w deklamacji,
38 XV   |            nie trwało to długo. Po chwili znów dojrzał chłopca, rękę
39 XV   | ostatecznego znużenia i apatii. Po chwili wyciągnął rękę po butelkę,
40 XVI  |          majstersztyku"...~W tejże chwili wskakuje na wierzch kloca
41 XVI  |           pełnych mis, które w tej chwili zdają się im wonniejszymi
42 XVI  |       mówić:~"Prawda..."~Ale w tej chwili z pomocą przyjacielowi przybywa
43 XVI  |   zamknięcia - stawiam panom w tej chwili pytanie zasadnicze: jak
44 XVII |       niżej zwieszając. Może w tej chwili dopiero tknęła go i błyskawicą
45 XVII |            przechodzącym. W jednej chwili postarzał się, pożółkł,
46 XVII |           dziedzińcu. Ale w jednej chwili otoczyło go takie zbiegowisko,
47 XVII |            mówią:~- Chory!~W tejże chwili podnosi się lizus, wytyka
48 XVIII|        widać też przejętych powagą chwili i niebywale uroczystych: