Part

 1 ZeSt |         też każdy inaczej, nieraz bardzo fantastycznie.~Chłopcy starali
 2 I    |           odzywa się to głośniej, bardzo głośno nawet, jakby krzyczał
 3 II   | hałasujących w pobliżu kolegów. - Bardzo mi przyjemnie! Lubię pasjami
 4 II   |              Eeee!... Taka to nie bardzo odskakuje. ~Kozłowski, silnie
 5 III  |          klasie zapanował nastrój bardzo przyjemny.~Ale w tejże chwili
 6 III  |           poświęceń, często nawet bardzo inteligentnych towarzyszów.~
 7 III  | niemieckiego, Effenberger, pomimo bardzo krótkiego wzroku dojrzał
 8 IV   |          profesor Izdebski, który bardzo lubił Sprężyckiego, chwycił
 9 IV   |          była lista przypomnień - bardzo długa... Ale nawet i w tym
10 V    |  Mieszkanie państwa Krystków było bardzo szczupłe. Przy dużej izbie
11 VI   |   przejęte ciekawością, czynią to bardzo ostrożnie, aby pracującemu
12 VI   |           liście klasowej Konopka bardzo blisko sąsiaduje z Welinowiczem.
13 VI   |        pióra do pisania, średnim, bardzo ostrym, rozcina je częściowo
14 VI   |    zapotrzebowań na tę rzecz jest bardzo wiele i każdy z niebieskich
15 VII  |       Sprężycki zdobywa zaledwie "bardzo dobre". Ale Sprężyckiemu
16 VIII |       rudą perukę. Jest widocznie bardzo zadowolony.~Podsuwa tabakierkę
17 VIII |           nauczyciela, który jest bardzo wymagający, dostaje czwórkę
18 VIII |        egzaminy na stopień dobry, bardzo dobry i celujący.~Niebawem
19 IX   |   Pórzycka mieszka w domku małym, bardzo małym, zupełnie do jej figury
20 IX   |           w którą świat jakoś nie bardzo chce uwierzyć...~Te dwie
21 IX   |           starsze, i to w liczbie bardzo ograniczonej. Między młodzieżą
22 X    | młyńskiego.~Woda przy młynie jest bardzo głęboka. Mówią, że gdyby
23 X    |      kurze" przyjaźń.~Po długich, bardzo długich staraniach doszedł
24 X    |            Olbrzym zdawał się tym bardzo zdziwiony.~- Przecież, panie
25 X    |         zima zaś była w owym roku bardzo ostra.~Przed wieczorem,
26 XI   |       rzeczy dawniejsze - ważne - bardzo ważne - najważniejsze...~
27 XII  |        Inni niech uważają. Byłbym bardzo szczęśliwy, gdyby każdy
28 XII  |         się, że zapomniał. Siedzi bardzo pochylony, jakby go całego
29 XIII |    bezsilnym chłopczynie pewnego, bardzo zresztą dalekiego podobieństwa
30 XIII |       świetle dziennym widać, jak bardzo go choroba wycieńczyła.
31 XIV  |       książki, wielkie, średnie i bardzo małe - wszystkie bez wyjątku
32 XIV  |      usłyszane słowa. Jeszcze nie bardzo je rozumie - postanawia
33 XV   |      mlecznej diety objawiały się bardzo niezwykle. Chód miał niepewny,
34 XV   |  nieśmiało:~- Gaspadyń fiesor! Ja bardzo przepraszaju... Ja musiał
35 XVI  |         lekki, więc dokażę.~- Nie bardzo w to wierzymy.~- Przyjdźcie,
36 XVII |        jej prawdopodobieństwa był bardzo wymowny.~Być może zresztą,
37 XVII |      późno!...~Pochylił się nagle bardzo nisko - zdawało się, że
38 XVII |  potrzebnych udzieli.~Nowy rektor bardzo pilnie czuwał nad uczniami -
39 XVII |           podczas pauzy w miejscu bardzo niewłaściwym i bardzo brzydkim.
40 XVII |     miejscu bardzo niewłaściwym i bardzo brzydkim. Nie będę im tego
41 XVII |        plagi, za jego poprzednika bardzo rozpowszechnionej.~Chociaż
42 XVII |         grzmoty, przerażające tak bardzo nerwowych chłopców, że się
43 XVII |      języka, jakim je wygłaszano, bardzo zajmowały chłopców.~Ksiądz
44 XVIII|      czapkę łap i kwita!...~Jakże bardzo myli się pan Pawlicki! Jakże
45 XVIII|        tak dalekie!....~- Nie tak bardzo. Jutro nauki kończysz.~-