Part

 1 I    |  gniewem i niecierpliwością; to znów ciszej, nawet zupełnie cicho,
 2 I    |       godziny drugiej, o której znów będzie wzywał niesforną
 3 I    |      szeplenią. - Ksiądz rektor znów nam złą notę postawi...~
 4 II   |   Dziękuję panu... - kłania się znów malec uprzejmie. ~Tamten
 5 II   |         się prosto trzymali. To znów wskakuje na katedrę, przesuwa
 6 II   |   szybko odchodzi.~Ale niebawem znów go ciągną za połę.~- A co
 7 II   |         rozrzewniony Kozłowski. Znów się całują.~- I trociczek!
 8 III  |    drugoroczny pierwszoklasista znów zabrał się do "kucia" -
 9 III  |      ukłonił się, zażył tabaki, znów się ukłonił i czterokrotnie,
10 VI   |         wesoło sobie skacze; to znów pies i zając biegną w przeciwne
11 VII  |         na całą szerokość oczy. Znów jest w klasie, znów mu gorąco -
12 VII  |       oczy. Znów jest w klasie, znów mu gorąco - znów widzi na
13 VII  |        klasie, znów mu gorąco - znów widzi na katedrze granatowy
14 VII  |     figlować im się nie chce.~I znów na katedrze zasiadł ten
15 VII  |    Dobrze się ten wyśpi gość...~Znów dłoń szeroka zakrywa kartę -
16 VII  |    śmiechem!~- Ooooo! - mruknął znów tamten dwuznacznie.~- Albo
17 VII  |      pod ramię kolegi - zaczęli znów chodzić po ulicach ogrodu,
18 VIII |   Francji, ale u nas... Trzcina znów grzmi na katedrze.~- Milczeć,
19 VIII |        sobie w głowę to zdanie, znów pochyla się, żeby z książki
20 VIII | rezygnacji. Potem oczy zamyka i znów jęczy:~- Vis... vis... vis...
21 VIII |            Wzdycha, odpoczywa - znów jęczy:~- Cannabis... cannabis...
22 VIII |          Nazajutrz Kucharzewski znów się poci, znów wzdycha,
23 VIII |     Kucharzewski znów się poci, znów wzdycha, znów stęka. Tym
24 VIII |         się poci, znów wzdycha, znów stęka. Tym razem nie z łacińskimi
25 X    |         rozbita na chwilę piana znów zbiera się na falach, lejkowate
26 X    |   otrząsnął się, przeżegnał - i znów: chlust do wody!~Tym razem
27 XI   |         ziewa, odkłada książkę, znów ją bierze, czyta po cichu,
28 XI   |         się nie nauczę!~Mimo to znów wraca do książki - znów
29 XI   |         znów wraca do książki - znów usiłuje wbić sobie w głowę
30 XI   |       Ooo!... drugi chrabąszcz!~Znów brzęk, znów krzyki:~- Ooo!...
31 XI   |         chrabąszcz!~Znów brzęk, znów krzyki:~- Ooo!... trzeci!...
32 XI   |        zostało przy uczniach.~I znów odzywa się dzwonek; odbyć
33 XII  |         miasta nie nadlatuje. I znów sięga do pamięci - prawie
34 XIV  |         to, żeby raz u tego, to znów u innego ojca łyknąć kieliszek
35 XV   |         pożywajetie); wychodząc znów oznajmia wszystkim: "Do
36 XV   |      trwało to długo. Po chwili znów dojrzał chłopca, rękę w
37 XVI  |        i bez omyłki? - podrwiwa znów Sitkiewicz. - To tak będzie
38 XVI  |    wrzawa uciszyła się, zabiera znów głos Kuszkowski, ten, co
39 XVI  |        Poczekajcie!~- Czego ten znów chce?- odzywa się kilku
40 XVI  |         Na klocach nadrzecznych znów siedzą: Sitkiewicz, Radzicki,
41 XVI  |     Sprężycki, Bellon i inni. I znów rej wodzi, i objawy szacunku
42 XVII |        nam dobrze. Nieprawda?~I znów się uśmiechnął.~Trudno opisać
43 XVII |    udaje, że ich nie słyszy.~To znów zdarzały się ciężkie bezimienne
44 XVIII|         fabryki postawić. Stryj znów jest artystą - malarzem -